ContentReadable 285425
มันเป็นยุคสมัยที่แสงอันอ่อนโยนสีน้ำค้าง ได้แตกสลายดั่งเศษกระจกสีเงิน และจันทราใหม่ยังไม่ปรากฏขึ้น
แผนการที่สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคน ตั้งแต่ยุคสมัยแห่งการทำลายล้าง ใกล้จะได้เวลาสุกงอมแล้ว
สายเลือดบริสุทธิ์ที่สืบทอดกันมานับพันปี ในที่สุดก็ได้ให้กำเนิดทายาทผู้ถูกเลือก ให้ขึ้นปกครองสรวงสวรรค์ตามคำทำนาย
แสงสว่างทั้งเจ็ดของผืนฟ้าลวงตายังต้องศิโรราบแทบเท้าเธอ แม้แต่กระดูกของโลกก็ยังหันมาภักดีต่อเธอเช่นกัน
เพราะเธอจะต้องกลายเป็นต้นกำเนิด ที่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับโลก เพื่อหล่อหลอมความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ขึ้นอีกครั้ง
นี่คือหน้าที่ศักดิ์สิทธิ์อันสูงสุด ที่เหล่าธิดาแห่งสุดเขตแดนเหนือได้สืบทอดกันมา มันควรจะเป็นเช่นนี้ มันควรจะเป็นเช่นนี้...
จนกระทั่งในคืนหิมะที่ไร้จันทร์ เด็กสาวคนหนึ่ง ผู้ที่ควรจะให้กำเนิดทายาทศักดิ์สิทธิ์ กลับได้พบกับเด็กหนุ่มจากแดนเหนือ
ภายในดวงตาอันสุกสกาวราวกับเหมันตฤดูของเขา เธอกลับมองเห็นเงาสะท้อนของตัวเองที่ตนไม่เคยล่วงรู้มาก่อน
นักบุญหญิงจึงยอมละทิ้งพันธกิจของตัวเอง เพื่อทหารหนุ่มจากแดนไกล เพียงเพราะความรู้สึกแปลกประหลาดที่เกิดขึ้นในใจ
และเพราะตัณหาที่เรียกกันว่าความรัก เขามงกุฎที่ถูกตัดและโชกไปด้วยเลือด จึงถูกทิ้งไว้อยู่ใต้คลื่นหิมะ
สุดท้ายแล้วผู้ตกต่ำที่ทรยศต่อเผ่าพันธุ์อย่างเธอ ก็ไม่ได้ทำตามหน้าที่ที่ชะตาลิขิตเอาไว้
ทว่าก่อนที่เธอจะถูกสายลับของนักบวชปีศาจตามจับกุม และถูกรับตัวกลับไปยังบ้านเกิดที่เธอควรจะรักอย่างสุดซึ้ง
เมื่อได้พบกับทหารหนุ่มฟุบอยู่แทบเท้าเธอ ในสภาพที่ร่างอาบชุ่มด้วยสีแดงชาด เธอก็จรดปลายกริชจุมพิตลำคอของตัวเอง
และแล้ว หญิงสาวที่ไม่อาจให้กำเนิดทายาทศักดิ์สิทธิ์ได้ตามคำทำนาย ก็ถูกฝังอย่างลวก ๆ และทำให้คำทำนายล่าช้าออกไป
โชคดีที่ผู้นำในแต่ละยุคได้เตรียมการไว้อย่างรอบคอบ เผื่อในกรณีที่นักบุญหญิงต้องจากไปก่อนเวลาอันควรแล้ว
ไม่นานนัก Lovia ผู้เป็นผู้นำพิธีในตอนนั้น ก็ได้เลือกตัวสำรองจากสายเลือดรองของเธอเอง
ทว่าทายาทที่เกิดจากพี่น้องแฝดสาว ย่อมไม่อาจเทียบเคียงทายาทที่เกิดจากนักบุญหญิงได้อยู่แล้ว
เมื่อเป็นแบบนี้ บางทีอาจต้องใช้เวลาอีกหลายร้อยปี กว่าจะให้กำเนิดเด็กบริสุทธิ์เช่นนั้นได้อีกครั้ง
มันช่างยากที่จะยอมรับได้เสียเหลือเกิน ว่าความสำเร็จที่อยู่ห่างเพียงแค่เอื้อมนั้น กลับสลายหายไปดั่งน้ำค้างในค่ำคืนเหมันต์
ผู้นำพิธีผู้สวมเขามงกุฎจึงได้ถักทอแผนการอันน่าสยดสยอง ท่ามกลางความบ้าคลั่งและความหลงผิด
ในเมื่อพวกเธอไม่บริสุทธิ์พอ ร่างกายอันอ่อนแอจึงไม่อาจรองรับแสงจันทร์อันบริสุทธิ์ได้
ในเมื่อท่ามกลาง ██ ของผู้คน มีพรอันเลือนรางเทียบเท่ากับเจ้าแห่งจันทราน้ำค้างแข็งไหลเวียนอยู่
งั้นก็ใช้███ชำระล้าง██ของพวกเธอสิ เหตุใดจะต้องทนทุกข์ทรมาน รอให้สายลมพัดผ่านไปหลายชั่วอายุคนด้วย?
ด้วยเหตุนี้ ในนามแห่งแสงจันทร์อันบริสุทธิ์ เหล่านักบวชจึงได้ก่อกรรมที่ไม่อาจให้อภัยได้
แม้แต่นายหญิงแห่งจันทราน้ำค้างแข็งที่เฝ้ามองอยู่ ก็ยังรู้สึกสะเทือนใจกับการกระทำอันชั่วร้ายเหล่านั้น...
มันเป็นยุคสมัยที่แสงอันอ่อนโยนสีน้ำค้าง ได้แตกสลายดั่งเศษกระจกสีเงิน และจันทราใหม่ยังไม่ปรากฏขึ้น แผนการที่สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคน ตั้งแต่ยุคสมัยแห่งการทำลายล้าง ใกล้จะได้เวลาสุกงอมแล้ว สายเลือดบริสุทธิ์ที่สืบทอดกันมานับพันปี ในที่สุดก็ได้ให้กำเนิดทายาทผู้ถูกเลือก ให้ขึ้นปกครองสรวงสวรรค์ตามคำทำนาย แสงสว่างทั้งเจ็ดของผืนฟ้าลวงตายังต้องศิโรราบแทบเท้าเธอ แม้แต่กระดูกของโลกก็ยังหันมาภักดีต่อเธอเช่นกัน เพราะเธอจะต้องกลายเป็นต้นกำเนิด ที่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับโลก เพื่อหล่อหลอมความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ขึ้นอีกครั้ง นี่คือหน้าที่ศักดิ์สิทธิ์อันสูงสุด ที่เหล่าธิดาแห่งสุดเขตแดนเหนือได้สืบทอดกันมา มันควรจะเป็นเช่นนี้ มันควรจะเป็นเช่นนี้... จนกระทั่งในคืนหิมะที่ไร้จันทร์ เด็กสาวคนหนึ่ง ผู้ที่ควรจะให้กำเนิดทายาทศักดิ์สิทธิ์ กลับได้พบกับเด็กหนุ่มจากแดนเหนือ ภายในดวงตาอันสุกสกาวราวกับเหมันตฤดูของเขา เธอกลับมองเห็นเงาสะท้อนของตัวเองที่ตนไม่เคยล่วงรู้มาก่อน นักบุญหญิงจึงยอมละทิ้งพันธกิจของตัวเอง เพื่อทหารหนุ่มจากแดนไกล เพียงเพราะความรู้สึกแปลกประหลาดที่เกิดขึ้นในใจ และเพราะตัณหาที่เรียกกันว่าความรัก เขามงกุฎที่ถูกตัดและโชกไปด้วยเลือด จึงถูกทิ้งไว้อยู่ใต้คลื่นหิมะ สุดท้ายแล้วผู้ตกต่ำที่ทรยศต่อเผ่าพันธุ์อย่างเธอ ก็ไม่ได้ทำตามหน้าที่ที่ชะตาลิขิตเอาไว้ ทว่าก่อนที่เธอจะถูกสายลับของนักบวชปีศาจตามจับกุม และถูกรับตัวกลับไปยังบ้านเกิดที่เธอควรจะรักอย่างสุดซึ้ง เมื่อได้พบกับทหารหนุ่มฟุบอยู่แทบเท้าเธอ ในสภาพที่ร่างอาบชุ่มด้วยสีแดงชาด เธอก็จรดปลายกริชจุมพิตลำคอของตัวเอง และแล้ว หญิงสาวที่ไม่อาจให้กำเนิดทายาทศักดิ์สิทธิ์ได้ตามคำทำนาย ก็ถูกฝังอย่างลวก ๆ และทำให้คำทำนายล่าช้าออกไป โชคดีที่ผู้นำในแต่ละยุคได้เตรียมการไว้อย่างรอบคอบ เผื่อในกรณีที่นักบุญหญิงต้องจากไปก่อนเวลาอันควรแล้ว ไม่นานนัก Lovia ผู้เป็นผู้นำพิธีในตอนนั้น ก็ได้เลือกตัวสำรองจากสายเลือดรองของเธอเอง ทว่าทายาทที่เกิดจากพี่น้องแฝดสาว ย่อมไม่อาจเทียบเคียงทายาทที่เกิดจากนักบุญหญิงได้อยู่แล้ว เมื่อเป็นแบบนี้ บางทีอาจต้องใช้เวลาอีกหลายร้อยปี กว่าจะให้กำเนิดเด็กบริสุทธิ์เช่นนั้นได้อีกครั้ง มันช่างยากที่จะยอมรับได้เสียเหลือเกิน ว่าความสำเร็จที่อยู่ห่างเพียงแค่เอื้อมนั้น กลับสลายหายไปดั่งน้ำค้างในค่ำคืนเหมันต์ ผู้นำพิธีผู้สวมเขามงกุฎจึงได้ถักทอแผนการอันน่าสยดสยอง ท่ามกลางความบ้าคลั่งและความหลงผิด ในเมื่อพวกเธอไม่บริสุทธิ์พอ ร่างกายอันอ่อนแอจึงไม่อาจรองรับแสงจันทร์อันบริสุทธิ์ได้ ในเมื่อท่ามกลาง ██ ของผู้คน มีพรอันเลือนรางเทียบเท่ากับเจ้าแห่งจันทราน้ำค้างแข็งไหลเวียนอยู่ งั้นก็ใช้███ชำระล้าง██ของพวกเธอสิ เหตุใดจะต้องทนทุกข์ทรมาน รอให้สายลมพัดผ่านไปหลายชั่วอายุคนด้วย? ด้วยเหตุนี้ ในนามแห่งแสงจันทร์อันบริสุทธิ์ เหล่านักบวชจึงได้ก่อกรรมที่ไม่อาจให้อภัยได้ แม้แต่นายหญิงแห่งจันทราน้ำค้างแข็งที่เฝ้ามองอยู่ ก็ยังรู้สึกสะเทือนใจกับการกระทำอันชั่วร้ายเหล่านั้น...
Evidence locale: th
Text source
- Path
Readable/TH/Relic15042_5_TH.txt- JSON Pointer
/
