Ghost
Category icon · UI_BagTabIcon_Equip

World Documents

Deep Gallery's Moment of Oblivion

world_document185405

Localized evidence

Text fields

2 fields

หญิงสาวเดินทางมุ่งหน้าไปทางเหนือตามคำชี้แนะของอาจารย์ ย่ำผ่านผืนดินน้ำแข็งอันหนาวเหน็บ และระเบียงกระจกที่แตกสลายที่ปลายสุดของทะเลน้ำแข็ง
หลังจากสังหารเหล่าอสูรที่เร่ร่อนอยู่ในซากปรักหักพังนับไม่ถ้วน ก็ได้เห็นสมบัติลับที่ถูกฝังอยู่ในหิมะหน้าหอคอยทองคำ

นั่นคือยุคสมัยอันแสนไกลที่ไม่อาจหวนนึกถึงได้อีกต่อไป นครรัฐทางตอนเหนือสุดเปรียบเสมือนเส้นด้ายสีทอง ที่ประดับประดาบนทุ่งน้ำแข็งอันแห้งแล้ง
เสียงเตาหลอมในโถงทางเดินลึกดังกึกก้องทั้งวันทั้งคืน ช่างฝีมือได้หลอมวิญญาณปีศาจนับไม่ถ้วนด้วยศาสตร์ต้องห้าม บนซากของอสูรยักษ์
จากนั้นก็ถักทอแสงของจันทราน้ำค้างแข็งที่ทาบทอลงมา ให้เป็นเนื้อหนังอันไร้ที่ติ ต่อเข้ากับร่างกายที่ครั้งหนึ่งเคยเปราะบางและอ่อนแอ
อำนาจแห่งการสร้างสรรค์ที่แต่เดิมเป็นของผู้ปกครองท้องนภา กลับถูกทูตสวรรค์ผู้ทรยศมอบให้แก่มนุษย์ธรรมดา
ผู้ซึ่งหวังว่าสักวันหนึ่ง สิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ เหล่านี้จะสร้างชีวิตที่สมบูรณ์แบบ และหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับโลกได้

ในเวลานั้น ณ ทางเดินลึกที่ยังไม่พังทลาย ทูตสวรรค์องค์แรกกระซิบบอกเล่าความฝันแสนหวานยามรุ่งเช้าให้คู่ชีวิตฟัง:
"ข้ามองเห็นช่วงเวลาที่อาณาจักรบนพื้นดิน ไม่จำเป็นต้องโหยหาความเมตตาจากสวรรค์อีกต่อไป"
"เมืองที่พวกเขาสร้างขึ้นจะลอยสูงเหนือเมฆา สูงกว่าบัลลังก์และดวงดาวทั้งปวง"
"ข้ามองเห็นอนาคต ที่มนุษย์จะแบ่งท้องนภา กับเหล่าเทพที่พวกเขาเคารพบูชาอย่างเท่าเทียม"
"ไม่มีน้ำตา ความโศกเศร้า และความตายอีกต่อไป เพราะทุกอย่างได้สำเร็จลุล่วงแล้ว"

แต่ทว่าสุดท้ายความคิดเพ้อฝันและความทะเยอทะยานอันบ้าคลั่ง ก็ร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า พร้อมกับตะปูคริสตัลสีน้ำเงิน
เหล่าภูตกรีดร้องก่อนจะกลายเป็นหมอกน้ำแข็งสีเงินยวง นครทองคำอันรุ่งเรืองถูกทำลายด้วยสายลมเยือกแข็งเพียงชั่วข้ามคืน
ทูตผู้ทรยศถูกพรากชื่อและร่างไป และเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์ของเธอก็ถูกสาปแช่งนับแต่นั้น:
หากพวกเขาริอ่านมองเข้าไปในดวงตาของผู้อื่น และมอบความรักที่ควรเป็นของสรรพชีวิตให้แก่ผู้ใดผู้หนึ่งอีกครั้ง
ร่างอันงดงามที่สวรรค์ประทานให้ก็จะสลายกลายเป็นสายลม จิตใจจะจมลงสู่ฝุ่นธุลี
จนกระทั่งร่างของผู้ที่ล้มลงนั้นหดตัวกลายเป็น Seelie และเฝ้ากลืนกินเศษเสี้ยวอันเลือนรางของความทรงจำ วนเวียนไปตราบชั่วนิรันดร์
หญิงสาวเดินทางมุ่งหน้าไปทางเหนือตามคำชี้แนะของอาจารย์ ย่ำผ่านผืนดินน้ำแข็งอันหนาวเหน็บ และระเบียงกระจกที่แตกสลายที่ปลายสุดของทะเลน้ำแข็ง
หลังจากสังหารเหล่าอสูรที่เร่ร่อนอยู่ในซากปรักหักพังนับไม่ถ้วน ก็ได้เห็นสมบัติลับที่ถูกฝังอยู่ในหิมะหน้าหอคอยทองคำ

นั่นคือยุคสมัยอันแสนไกลที่ไม่อาจหวนนึกถึงได้อีกต่อไป นครรัฐทางตอนเหนือสุดเปรียบเสมือนเส้นด้ายสีทอง ที่ประดับประดาบนทุ่งน้ำแข็งอันแห้งแล้ง
เสียงเตาหลอมในโถงทางเดินลึกดังกึกก้องทั้งวันทั้งคืน ช่างฝีมือได้หลอมวิญญาณปีศาจนับไม่ถ้วนด้วยศาสตร์ต้องห้าม บนซากของอสูรยักษ์
จากนั้นก็ถักทอแสงของจันทราน้ำค้างแข็งที่ทาบทอลงมา ให้เป็นเนื้อหนังอันไร้ที่ติ ต่อเข้ากับร่างกายที่ครั้งหนึ่งเคยเปราะบางและอ่อนแอ
อำนาจแห่งการสร้างสรรค์ที่แต่เดิมเป็นของผู้ปกครองท้องนภา กลับถูกทูตสวรรค์ผู้ทรยศมอบให้แก่มนุษย์ธรรมดา
ผู้ซึ่งหวังว่าสักวันหนึ่ง สิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ เหล่านี้จะสร้างชีวิตที่สมบูรณ์แบบ และหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับโลกได้

ในเวลานั้น ณ ทางเดินลึกที่ยังไม่พังทลาย ทูตสวรรค์องค์แรกกระซิบบอกเล่าความฝันแสนหวานยามรุ่งเช้าให้คู่ชีวิตฟัง:
"ข้ามองเห็นช่วงเวลาที่อาณาจักรบนพื้นดิน ไม่จำเป็นต้องโหยหาความเมตตาจากสวรรค์อีกต่อไป"
"เมืองที่พวกเขาสร้างขึ้นจะลอยสูงเหนือเมฆา สูงกว่าบัลลังก์และดวงดาวทั้งปวง"
"ข้ามองเห็นอนาคต ที่มนุษย์จะแบ่งท้องนภา กับเหล่าเทพที่พวกเขาเคารพบูชาอย่างเท่าเทียม"
"ไม่มีน้ำตา ความโศกเศร้า และความตายอีกต่อไป เพราะทุกอย่างได้สำเร็จลุล่วงแล้ว"

แต่ทว่าสุดท้ายความคิดเพ้อฝันและความทะเยอทะยานอันบ้าคลั่ง ก็ร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า พร้อมกับตะปูคริสตัลสีน้ำเงิน
เหล่าภูตกรีดร้องก่อนจะกลายเป็นหมอกน้ำแข็งสีเงินยวง นครทองคำอันรุ่งเรืองถูกทำลายด้วยสายลมเยือกแข็งเพียงชั่วข้ามคืน
ทูตผู้ทรยศถูกพรากชื่อและร่างไป และเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์ของเธอก็ถูกสาปแช่งนับแต่นั้น:
หากพวกเขาริอ่านมองเข้าไปในดวงตาของผู้อื่น และมอบความรักที่ควรเป็นของสรรพชีวิตให้แก่ผู้ใดผู้หนึ่งอีกครั้ง
ร่างอันงดงามที่สวรรค์ประทานให้ก็จะสลายกลายเป็นสายลม จิตใจจะจมลงสู่ฝุ่นธุลี
จนกระทั่งร่างของผู้ที่ล้มลงนั้นหดตัวกลายเป็น Seelie และเฝ้ากลืนกินเศษเสี้ยวอันเลือนรางของความทรงจำ วนเวียนไปตราบชั่วนิรันดร์

Evidence locale: th

Text source
Path
Readable/TH/Relic15040_5_TH.txt
JSON Pointer
/
Deep Gallery's Moment of Oblivion
Deep Gallery's Moment of Oblivion

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/513552807

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Category icon · UI_BagTabIcon_Equip
Category iconpreviewPath44 × 59 · 2 KBART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_EquipResource name

Properties

4
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/1502
id
185405
splitType
DOCUMENT_SPLIT_TYPE_BY_LINE
previewPath
ART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_Equip
questIDList
[
  285405
]