ContentReadable 285393
ตามตำนานเล่าขานว่า ผู้หล่อคบไฟคนแรก มาจากเมืองอันหนาวเหน็บทางตอนเหนือสุด ตราสัญลักษณ์นกไนติงเกล เป็นเครื่องหมายของตระกูลอันทรงเกียรติของเขา
เดิมทีตระกูลนี้ทำงานเป็นสายลับ ต่อมาได้รับบรรดาศักดิ์ให้เป็นตระกูลขุนนางโดย Tsar แห่งเหมันต์ฤดู
ในฐานะมนุษย์ธรรมดาสามัญที่ได้เข้าออกในราชสำนัก ท่ามกลางเหล่าขุนนางชั้นสูงที่เป็นภูต
เมื่อภัยพิบัติที่ปกคลุมทั่วทุกประเทศมาเยือน ดินแดนชายขอบที่ครั้งหนึ่ง เคยเปี่ยมไปด้วยความหวังในยุคบุกเบิก ก็ถูกเทพเจ้าทอดทิ้ง
ในยุคที่มืดมิดที่สุดของ Nod-Krai มีเพียงอัศวินในชุดเกราะสีเงินเข้มเท่านั้น ที่ควบม้าจากทางเหนือเข้ามาเยือน
ราวกับรู้ถึงจุดประสงค์ที่เขามาที่นี่ล่วงหน้าอยู่ก่อนแล้ว เพื่อขับไล่ความมืดมิดให้แก่เขา สตรีแห่งจันทราใหม่จึงจุดโคมไฟขึ้น
ในคืนก่อนออกเดินทางไปยังหมู่เกาะ Lempo ทางตอนใต้ มีการจัดงานเลี้ยงให้กับเหล่านักรบ ที่ห้องโถงเบียร์อย่างใหญ่โต
บุคคลที่สะดุดตาที่สุดในงานเลี้ยง คือนักรบหนุ่มผู้สวมหมวกเกราะสีดำประดับพู่ และถือหอกยาวไว้ในมือ
ในบรรดาทหารประภาคารในปัจจุบัน มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น ที่ยังคงสวมเกราะเหล็กโบราณ ที่ทั้งเรียบง่ายและหนักอึ้งเช่นนี้
เพราะสายเลือดที่ไหลเวียนอยู่ในตัวพวกเขานั้น สืบทอดมาจากเหล่านักรบที่เคยติดตามผู้หล่อคบไฟ ไปโจมตีขับไล่คลื่นดำในยุคแรกเริ่ม
แม้พวกเขาจะไม่มีที่ดินหรือยศถาบรรดาศักดิ์อันสูงส่ง แต่ก็ยังคงรักษาคำสาบานที่บรรพบุรุษเคยให้ไว้
พวกเขาเชื่อว่า เจ้าแห่งภูตทั้งปวงที่เคยปกป้อง Snezhnaya ทั้งหมด ยังคงคอยอวยพรพวกเขาอยู่ที่ไหนสักแห่ง
ทุ่งหญ้าที่เปรอะเปื้อนโคลนตมชุ่มฉ่ำไปด้วยเลือดของผู้กล้า นักรบหนุ่มคุกเข่าอยู่ท่ามกลางร่างไร้วิญญาณของเหล่าเพื่อนร่วมรบ
การเสียสละคือชะตากรรมและเกียรติยศของทหารประภาคาร แต่หากสามารถช่วยชีวิตใครได้อีกสักคน แค่ช่วยได้อีกสักคนก็ยังดี
ดังนั้นเขาจึงอธิษฐานต่อเทพเก่าแก่ที่ไม่มีผู้ใดสักการะอีกต่อไป และเหล่ากษัตริย์ที่เคยปกครองในอดีต เช่นเดียวกับบรรพบุรุษที่ล่วงลับไปแล้ว
อาจเพราะเสียงแตรปลุกให้ตื่น หรืออาจเพราะได้กลิ่นคาวเลือดที่ไม่ได้สัมผัสมานาน หรืออาจจะแค่เพราะความเบื่อหน่าย
ณ ที่แห่งหนึ่ง วิญญาณประหลาดที่หลับใหลมานานได้ตื่นขึ้นจากการจำศีลอันยาวนาน และตอบรับความปรารถนาของเขา
เปลวไฟของไฟป่าสีฟ้าในตำนานโบราณนั้น จะกลับมาลุกโชนอีกครั้งบนสนามรบแห่งใหม่...
ตามตำนานเล่าขานว่า ผู้หล่อคบไฟคนแรก มาจากเมืองอันหนาวเหน็บทางตอนเหนือสุด ตราสัญลักษณ์นกไนติงเกล เป็นเครื่องหมายของตระกูลอันทรงเกียรติของเขา เดิมทีตระกูลนี้ทำงานเป็นสายลับ ต่อมาได้รับบรรดาศักดิ์ให้เป็นตระกูลขุนนางโดย Tsar แห่งเหมันต์ฤดู ในฐานะมนุษย์ธรรมดาสามัญที่ได้เข้าออกในราชสำนัก ท่ามกลางเหล่าขุนนางชั้นสูงที่เป็นภูต เมื่อภัยพิบัติที่ปกคลุมทั่วทุกประเทศมาเยือน ดินแดนชายขอบที่ครั้งหนึ่ง เคยเปี่ยมไปด้วยความหวังในยุคบุกเบิก ก็ถูกเทพเจ้าทอดทิ้ง ในยุคที่มืดมิดที่สุดของ Nod-Krai มีเพียงอัศวินในชุดเกราะสีเงินเข้มเท่านั้น ที่ควบม้าจากทางเหนือเข้ามาเยือน ราวกับรู้ถึงจุดประสงค์ที่เขามาที่นี่ล่วงหน้าอยู่ก่อนแล้ว เพื่อขับไล่ความมืดมิดให้แก่เขา สตรีแห่งจันทราใหม่จึงจุดโคมไฟขึ้น ในคืนก่อนออกเดินทางไปยังหมู่เกาะ Lempo ทางตอนใต้ มีการจัดงานเลี้ยงให้กับเหล่านักรบ ที่ห้องโถงเบียร์อย่างใหญ่โต บุคคลที่สะดุดตาที่สุดในงานเลี้ยง คือนักรบหนุ่มผู้สวมหมวกเกราะสีดำประดับพู่ และถือหอกยาวไว้ในมือ ในบรรดาทหารประภาคารในปัจจุบัน มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น ที่ยังคงสวมเกราะเหล็กโบราณ ที่ทั้งเรียบง่ายและหนักอึ้งเช่นนี้ เพราะสายเลือดที่ไหลเวียนอยู่ในตัวพวกเขานั้น สืบทอดมาจากเหล่านักรบที่เคยติดตามผู้หล่อคบไฟ ไปโจมตีขับไล่คลื่นดำในยุคแรกเริ่ม แม้พวกเขาจะไม่มีที่ดินหรือยศถาบรรดาศักดิ์อันสูงส่ง แต่ก็ยังคงรักษาคำสาบานที่บรรพบุรุษเคยให้ไว้ พวกเขาเชื่อว่า เจ้าแห่งภูตทั้งปวงที่เคยปกป้อง Snezhnaya ทั้งหมด ยังคงคอยอวยพรพวกเขาอยู่ที่ไหนสักแห่ง ทุ่งหญ้าที่เปรอะเปื้อนโคลนตมชุ่มฉ่ำไปด้วยเลือดของผู้กล้า นักรบหนุ่มคุกเข่าอยู่ท่ามกลางร่างไร้วิญญาณของเหล่าเพื่อนร่วมรบ การเสียสละคือชะตากรรมและเกียรติยศของทหารประภาคาร แต่หากสามารถช่วยชีวิตใครได้อีกสักคน แค่ช่วยได้อีกสักคนก็ยังดี ดังนั้นเขาจึงอธิษฐานต่อเทพเก่าแก่ที่ไม่มีผู้ใดสักการะอีกต่อไป และเหล่ากษัตริย์ที่เคยปกครองในอดีต เช่นเดียวกับบรรพบุรุษที่ล่วงลับไปแล้ว อาจเพราะเสียงแตรปลุกให้ตื่น หรืออาจเพราะได้กลิ่นคาวเลือดที่ไม่ได้สัมผัสมานาน หรืออาจจะแค่เพราะความเบื่อหน่าย ณ ที่แห่งหนึ่ง วิญญาณประหลาดที่หลับใหลมานานได้ตื่นขึ้นจากการจำศีลอันยาวนาน และตอบรับความปรารถนาของเขา เปลวไฟของไฟป่าสีฟ้าในตำนานโบราณนั้น จะกลับมาลุกโชนอีกครั้งบนสนามรบแห่งใหม่...
Evidence locale: th
Text source
- Path
Readable/TH/Relic15039_3_TH.txt- JSON Pointer
/
