ContentReadable 285364
นั่นคือยุคที่ธงของชนเผ่าถูกปกคลุมด้วยธุลีขาว และค่อย ๆ สูญเสียสีสันไป
ส่วนคนครึ่งกายที่ถือแหวนอันแตกร้าวยืนอยู่เบื้องหน้าบัลลังก์ กำลังเล่นสนุกกับอำนาจของตนเอง
ภายใต้คำสั่งที่เข้มงวด ไม่มีใครสามารถฟังคำสั่งที่ทูตแห่งราตรีอันมืดมิด บรรพบุรุษที่จากไป และเทพมนุษย์องค์แรกทิ้งไว้
จากโคลนตมที่เน่าเปื่อยบนราก กองไฟ หรือเงาสะท้อนในป่าลึกอีกต่อไป
ดังนั้น เวลาแห่งความมืดมิดโบราณที่ปกคลุมความมืดนับล้านจะมาถึงในที่สุด
เช่นเดียวกับคราบเลือดบนคัมภีร์โบราณที่จางหายไปจากการสูญเสีย และกลิ่นคาวของเหล็กยังคงหลงเหลืออยู่
ดังนั้นเมื่อความมืดมิดราวกับสัมผัสยังคงปกคลุมส่วนลึก
ชายหนุ่มตาสีแดงผู้ผ่านพ้นภัยพิบัติมากมาย จึงกลับมายังเมืองต้องห้ามจากอาณาจักรที่มีน้ำทอประกาย
ขณะที่เข้าไปในสวนลอยน้ำ คำเปรียบเปรยที่มีเงื่อนงำของหญิงชราตาบอดยังคงดังติดหูของเขา:
"ดุจเถาวัลย์ที่งอกงาม ณ แดนไกล ย่อมออกดอกงดงามเช่นนั้นเสมอ"
"จงไปตามหามันเถอะ ที่นี่คือดินแดนแห่งความตาย อันเต็มไปด้วยกะโหลกของอสูรยักษ์มากมาย"
"ไปตามหาผู้ชอบธรรมที่แท้จริง ที่ยังคงยืนหยัดจะปกปิดตัวเองด้วยไฟในค่ำคืนอันหนาวเหน็บ"
"อย่าได้ทรยศต่อความหลงใหล ความเกลียดชัง ความโลภ และความทะเยอทะยาน จงจำไว้ให้ดี"
"อย่าได้ทรยศต่อสายตาของผู้ที่ยังยินดีที่จะจ้องมอง เข้าไปในเปลวไฟที่ลุกโชน"
คนแรกที่มาถึงคือหญิงสาวผู้ถือเครื่องประดับขนนกหมองคล้ำ เธอพยายามช่วยชายหนุ่มค้นหาข้อมูลจากเต็นท์สูงมากมายเหมือนนกขุนแผน
และต่อมาก็เป็นผู้กล้าฝาแฝด คนพี่ที่มีปากและฟันแหลมคม และคนน้องที่ถูกเจ้านายหัวรุนแรงเฆี่ยนแผ่นหลัง
หลังจากได้ยินเรื่องราวที่ชายหนุ่มตาสีแดงช่วยเหลือ Saurian ไว้ นักรบผู้เงียบขรึมก็ยินดีที่จะสละกำลังของตนให้เขา
"แต่เรายังต้องการอีกคนที่เข้าใจโครงสร้างของเมืองนี้ดีกว่าใคร"
"คนที่สามารถชี้นำทางสว่างและมืดมิดทั้งหมด และใช้งานกลไกราวกับเป็นของเล่นในฝ่ามือ"
ชายหนุ่มตาสีแดงกล่าวไว้เช่นนี้หลังจากที่เงียบไปนาน ผู้กล้าที่มักจะเงียบขรึมและน่าเชื่อถือ
ผู้แข็งแกร่งที่คาดหวังให้มนุษย์และ Saurian อยู่ร่วมกัน จำข่าวลือเรื่องหนึ่งได้ และเอ่ยชื่อของช่างฝีมือคนหนึ่งออกมา
นั่นคือยุคที่ธงของชนเผ่าถูกปกคลุมด้วยธุลีขาว และค่อย ๆ สูญเสียสีสันไป ส่วนคนครึ่งกายที่ถือแหวนอันแตกร้าวยืนอยู่เบื้องหน้าบัลลังก์ กำลังเล่นสนุกกับอำนาจของตนเอง ภายใต้คำสั่งที่เข้มงวด ไม่มีใครสามารถฟังคำสั่งที่ทูตแห่งราตรีอันมืดมิด บรรพบุรุษที่จากไป และเทพมนุษย์องค์แรกทิ้งไว้ จากโคลนตมที่เน่าเปื่อยบนราก กองไฟ หรือเงาสะท้อนในป่าลึกอีกต่อไป ดังนั้น เวลาแห่งความมืดมิดโบราณที่ปกคลุมความมืดนับล้านจะมาถึงในที่สุด เช่นเดียวกับคราบเลือดบนคัมภีร์โบราณที่จางหายไปจากการสูญเสีย และกลิ่นคาวของเหล็กยังคงหลงเหลืออยู่ ดังนั้นเมื่อความมืดมิดราวกับสัมผัสยังคงปกคลุมส่วนลึก ชายหนุ่มตาสีแดงผู้ผ่านพ้นภัยพิบัติมากมาย จึงกลับมายังเมืองต้องห้ามจากอาณาจักรที่มีน้ำทอประกาย ขณะที่เข้าไปในสวนลอยน้ำ คำเปรียบเปรยที่มีเงื่อนงำของหญิงชราตาบอดยังคงดังติดหูของเขา: "ดุจเถาวัลย์ที่งอกงาม ณ แดนไกล ย่อมออกดอกงดงามเช่นนั้นเสมอ" "จงไปตามหามันเถอะ ที่นี่คือดินแดนแห่งความตาย อันเต็มไปด้วยกะโหลกของอสูรยักษ์มากมาย" "ไปตามหาผู้ชอบธรรมที่แท้จริง ที่ยังคงยืนหยัดจะปกปิดตัวเองด้วยไฟในค่ำคืนอันหนาวเหน็บ" "อย่าได้ทรยศต่อความหลงใหล ความเกลียดชัง ความโลภ และความทะเยอทะยาน จงจำไว้ให้ดี" "อย่าได้ทรยศต่อสายตาของผู้ที่ยังยินดีที่จะจ้องมอง เข้าไปในเปลวไฟที่ลุกโชน" คนแรกที่มาถึงคือหญิงสาวผู้ถือเครื่องประดับขนนกหมองคล้ำ เธอพยายามช่วยชายหนุ่มค้นหาข้อมูลจากเต็นท์สูงมากมายเหมือนนกขุนแผน และต่อมาก็เป็นผู้กล้าฝาแฝด คนพี่ที่มีปากและฟันแหลมคม และคนน้องที่ถูกเจ้านายหัวรุนแรงเฆี่ยนแผ่นหลัง หลังจากได้ยินเรื่องราวที่ชายหนุ่มตาสีแดงช่วยเหลือ Saurian ไว้ นักรบผู้เงียบขรึมก็ยินดีที่จะสละกำลังของตนให้เขา "แต่เรายังต้องการอีกคนที่เข้าใจโครงสร้างของเมืองนี้ดีกว่าใคร" "คนที่สามารถชี้นำทางสว่างและมืดมิดทั้งหมด และใช้งานกลไกราวกับเป็นของเล่นในฝ่ามือ" ชายหนุ่มตาสีแดงกล่าวไว้เช่นนี้หลังจากที่เงียบไปนาน ผู้กล้าที่มักจะเงียบขรึมและน่าเชื่อถือ ผู้แข็งแกร่งที่คาดหวังให้มนุษย์และ Saurian อยู่ร่วมกัน จำข่าวลือเรื่องหนึ่งได้ และเอ่ยชื่อของช่างฝีมือคนหนึ่งออกมา
Evidence locale: th
Text source
- Path
Readable/TH/Relic15036_4_TH.txt- JSON Pointer
/
