Ghost
Category icon · UI_BagTabIcon_Equip

World Documents

เรื่องราวของแม่มดผู้แสนใจดี - หน้า 4

world_document185341

Localized evidence

Text fields

2 fields

...
เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ยังคงอ่านต่อไป โดยมี Pie คอยอยู่เคียงข้างเธอ
เธอเปิดไปยังหน้าถัดไป...

หลังจากนั้นไม่นาน เด็กสาวถึงได้รู้ว่าแม่ได้จากไปนานแล้ว การกลับมาที่บ้านเกิดหลังจากที่ห่างหายไปนาน ไม่ว่าจะเป็นใบหน้าที่คุ้นเคยหรือใบหน้าที่ไม่คุ้นเคย ก็ดูอบอุ่นและสุภาพต่อนางเหมือนกับผู้คนในที่อื่น ๆ
"ทุกอย่างล้วนเป็นไปตามที่เจ้าต้องการ แต่ทำไมเจ้าไม่ยิ้มอีกล่ะ?"
เด็กหนุ่มที่พูดคือคนที่นางเคยเจอมาก่อน บางทีอาจเป็นเพียงหนึ่งในผู้ติดตามมากมาย
"แม่พูดถูก ข้าเป็นเด็กที่น่าเวทนา ด้วยคำสาปอันเลวร้ายนี้ ข้าจะไม่มีวันมีความสุขอย่างแท้จริงได้ตลอดกาล"
"อ๊ะ! เจ้าเรียกของขวัญการเสียสละว่าเป็นคำสาป นี่คือการแลกเปลี่ยนของใครบางคนกับแม่มดที่ได้มาด้วยการเสียสละของตัวเอง เขาไม่เคยคิดที่จะได้อะไรตอบแทนจากเจ้าเลย บนโลกนี้จะมีรักใด ยิ่งใหญ่กว่านี้อีกเหรอ?"
"ดูเหมือนเขาจะรู้วิธีหาความสุขได้ดีกว่าข้านะ" เด็กสาวพูด "ชีวิตที่ได้มาโดยไม่ต้องจ่ายอะไรตอบแทนมันจะไปมีค่าอะไร? สิ่งที่ไร้ค่าที่สุดคือสิ่งที่ไม่มีใครต้องการ บางทีการดำรงอยู่ของข้าอาจจะไม่ใช่สิ่งจำเป็นก็ได้"
"ไม่ใช่แบบนั้น... เจ้าเป็นสิ่งที่ต้องมีอยู่ อย่างน้อยสำหรับข้าก็เป็นแบบนั้น"
"งั้นเจ้าคาดหวังอะไรบนตัวข้าล่ะ? ถ้าหากมีอะไรที่ข้าสามารถทำเพื่อเจ้าได้..."
เด็กหนุ่มกลับมีสีหน้าลำบากใจ
เด็กสาวผิดหวังมากและตัดสินใจไปที่ป่าแห่งเสียงสะท้อนที่แม่มดซ่อนตัวอยู่อย่างสันโดษเพื่อหาทางถอนคำสาปอันเลวร้ายนี้
เด็กหนุ่มหยิบกระจกวิเศษที่ยืมจากแม่มดออกมาโดยหวังว่าจะหยุดยั้งเด็กสาวได้
"พอมนตราที่นำพาความโชคดีได้จากเจ้าไป..."
จากนั้นในกระจกก็แสดงความเป็นไปได้หลังจากความโชคดีที่สูญเสียไปให้เด็กสาวได้เห็น: นางได้เห็นตัวเองสูญเสียทรัพย์สมบัติไปอย่างรวดเร็ว ผู้คนที่ถูกนางทำร้ายไม่ยิ้มและให้อภัยนางอีกต่อไป แต่ถูกแทนที่ด้วยคำสาปแช่งและการมองด้วยหางตา ไม่มีใครอยู่รอบตัวนางอีกต่อไป ราวกับว่างานเต้นรำจบลงแล้ว นางออกเดินทางเหมือนแต่ก่อนแต่ไม่มีใครสนใจหรือเป็นห่วงนาง นางเห็นตัวเองถูกลมฝนพัดจนล้มลงและถูกเด็ก ๆ หัวเราะเยาะ ของขวัญทั้งหมดที่นางได้รับ ในวันนี้จะต้องถูกเอาคืนเป็นสิบเท่าร้อยเท่า
นางไม่ขยับแม้แต่ก้าวเดียว สิ่งที่นางเห็นในกระจกดูเหมือนจะเกิดขึ้นกับตัวนางแล้ว ชีวิตคือแรงงานที่บังคับต้องทำงานหนักอย่างไม่มีที่สิ้นสุด เพื่อทำลายนาง
"จงยินดีปรีดา โชคแห่งมนตรายังไม่ละทิ้งเจ้าไป และไม่มีใครในโลกนี้จะยิ้มเยาะความอ่อนแอของเจ้าได้"
...
...
เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ยังคงอ่านต่อไป โดยมี Pie คอยอยู่เคียงข้างเธอ
เธอเปิดไปยังหน้าถัดไป...

หลังจากนั้นไม่นาน เด็กสาวถึงได้รู้ว่าแม่ได้จากไปนานแล้ว การกลับมาที่บ้านเกิดหลังจากที่ห่างหายไปนาน ไม่ว่าจะเป็นใบหน้าที่คุ้นเคยหรือใบหน้าที่ไม่คุ้นเคย ก็ดูอบอุ่นและสุภาพต่อนางเหมือนกับผู้คนในที่อื่น ๆ
"ทุกอย่างล้วนเป็นไปตามที่เจ้าต้องการ แต่ทำไมเจ้าไม่ยิ้มอีกล่ะ?"
เด็กหนุ่มที่พูดคือคนที่นางเคยเจอมาก่อน บางทีอาจเป็นเพียงหนึ่งในผู้ติดตามมากมาย
"แม่พูดถูก ข้าเป็นเด็กที่น่าเวทนา ด้วยคำสาปอันเลวร้ายนี้ ข้าจะไม่มีวันมีความสุขอย่างแท้จริงได้ตลอดกาล"
"อ๊ะ! เจ้าเรียกของขวัญการเสียสละว่าเป็นคำสาป นี่คือการแลกเปลี่ยนของใครบางคนกับแม่มดที่ได้มาด้วยการเสียสละของตัวเอง เขาไม่เคยคิดที่จะได้อะไรตอบแทนจากเจ้าเลย บนโลกนี้จะมีรักใด ยิ่งใหญ่กว่านี้อีกเหรอ?"
"ดูเหมือนเขาจะรู้วิธีหาความสุขได้ดีกว่าข้านะ" เด็กสาวพูด "ชีวิตที่ได้มาโดยไม่ต้องจ่ายอะไรตอบแทนมันจะไปมีค่าอะไร? สิ่งที่ไร้ค่าที่สุดคือสิ่งที่ไม่มีใครต้องการ บางทีการดำรงอยู่ของข้าอาจจะไม่ใช่สิ่งจำเป็นก็ได้"
"ไม่ใช่แบบนั้น... เจ้าเป็นสิ่งที่ต้องมีอยู่ อย่างน้อยสำหรับข้าก็เป็นแบบนั้น"
"งั้นเจ้าคาดหวังอะไรบนตัวข้าล่ะ? ถ้าหากมีอะไรที่ข้าสามารถทำเพื่อเจ้าได้..."
เด็กหนุ่มกลับมีสีหน้าลำบากใจ
เด็กสาวผิดหวังมากและตัดสินใจไปที่ป่าแห่งเสียงสะท้อนที่แม่มดซ่อนตัวอยู่อย่างสันโดษเพื่อหาทางถอนคำสาปอันเลวร้ายนี้
เด็กหนุ่มหยิบกระจกวิเศษที่ยืมจากแม่มดออกมาโดยหวังว่าจะหยุดยั้งเด็กสาวได้
"พอมนตราที่นำพาความโชคดีได้จากเจ้าไป..."
จากนั้นในกระจกก็แสดงความเป็นไปได้หลังจากความโชคดีที่สูญเสียไปให้เด็กสาวได้เห็น: นางได้เห็นตัวเองสูญเสียทรัพย์สมบัติไปอย่างรวดเร็ว ผู้คนที่ถูกนางทำร้ายไม่ยิ้มและให้อภัยนางอีกต่อไป แต่ถูกแทนที่ด้วยคำสาปแช่งและการมองด้วยหางตา ไม่มีใครอยู่รอบตัวนางอีกต่อไป ราวกับว่างานเต้นรำจบลงแล้ว นางออกเดินทางเหมือนแต่ก่อนแต่ไม่มีใครสนใจหรือเป็นห่วงนาง นางเห็นตัวเองถูกลมฝนพัดจนล้มลงและถูกเด็ก ๆ หัวเราะเยาะ ของขวัญทั้งหมดที่นางได้รับ ในวันนี้จะต้องถูกเอาคืนเป็นสิบเท่าร้อยเท่า
นางไม่ขยับแม้แต่ก้าวเดียว สิ่งที่นางเห็นในกระจกดูเหมือนจะเกิดขึ้นกับตัวนางแล้ว ชีวิตคือแรงงานที่บังคับต้องทำงานหนักอย่างไม่มีที่สิ้นสุด เพื่อทำลายนาง
"จงยินดีปรีดา โชคแห่งมนตรายังไม่ละทิ้งเจ้าไป และไม่มีใครในโลกนี้จะยิ้มเยาะความอ่อนแอของเจ้าได้"
...

Evidence locale: th

Text source
Path
Readable/TH/Relic15034_1_TH.txt
JSON Pointer
/
เรื่องราวของแม่มดผู้แสนใจดี - หน้า 4
เรื่องราวของแม่มดผู้แสนใจดี - หน้า 4

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/2138392879

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Category icon · UI_BagTabIcon_Equip
Category iconpreviewPath44 × 59 · 2 KBART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_EquipResource name

Properties

4
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/1468
id
185341
splitType
DOCUMENT_SPLIT_TYPE_BY_LINE
previewPath
ART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_Equip
questIDList
[
  285341
]