ContentReadable 285321
ท้องทะเลที่เงียบสงบพลันปั่นป่วน พัดพาเรือลำหนึ่งเข้าไปยังท่ามกลางวิหารและดินแดนที่เงียบสงบ
เมื่ออยู่ภายใต้แสงจันทร์กระจ่าง โดมทองคำที่เจิดจ้าสะดุดตาในยามกลางวันพลันจืดจางไปทันที
เทพราชาสะดุ้งตื่นจากความฝันที่น่าครั่นคร้าม แสงดาวแสนงดงามเลือนหายไป
ความรุนแรงและความบาดหมางก่อตัวเป็นความมืดที่มืดมิดยิ่งกว่ายามราตรี ครอบคลุมโดมทองคำไว้
ด้วยความหวาดผวาและความเสียใจ เขาจึงเรียกตัวผู้พิทักษ์ข้างกายที่ภักดีที่สุด และนักจูนเสียงดนตรีมา
จากนั้นจึงออกคำสั่งสุดท้าย หมายจะรวมดินแดนที่แตกแยกให้กลับคืนสู่ความสงบ...
แต่ทว่าสายน้ำไม่อาจหวนคืน ความหยิ่งยโสจนเคยตัว และอคติเข้าครอบงำนักจูนเสียงและผู้กุมอำนาจ...
ทุกการเสียสละอันสูงส่ง ทุกแผนการที่ทำเพื่อส่วนรวมล้วนถูกคนชั่วทำลาย จนเหลือเพียงแค่เศษซาก
ไม่ว่าจะเป็นกองทัพอนารยชนของเจ้าชายอสูรมังกร หรือเทพราชาที่พยายามจะกอบกู้อาณาจักรด้วยพลังทั้งหมดของเขา
ล้วนถูกพายุที่ควบคุมไม่ได้พัดพาไปจนหมด แม้แต่พระราชวังแสนสวย และดินแดนอันเขียวขจีก็ถูกทำลายไปด้วยเช่นกัน...
เมื่อสูญเสียการชี้นำของบทเพลงทองคำ ชาวเมืองผู้สูงส่งของอาณาจักรที่เคยรุ่งโรจน์จึงกลายเป็นโกเลมที่ร่างกายพิกลพิการ...
หลังจากเสียงจอแจสุดท้ายของค่ำคืนทองคำสงบลง ช่างจูนเสียง Boethius นอนอยู่ท่ามกลางเศษหินเศษอิฐ
มีเพียงเศษหินเศษอิฐที่ได้ยินเสียงพึมพำพร่ำเพ้อของเขา และมีเพียงเศษหินเศษอิฐที่บันทึกความผิดของผู้ทรยศไว้...
"เขาทรยศพวกเราทุกคน เพียงเพราะความคลุ้มคลั่งชั่วครู่"
"กฎระเบียบไม่อาจแก้ไขได้โดยง่าย การกลับตัวกลับใจของมนุษย์ก็เช่นกัน"
ท้องทะเลที่เงียบสงบพลันปั่นป่วน พัดพาเรือลำหนึ่งเข้าไปยังท่ามกลางวิหารและดินแดนที่เงียบสงบ เมื่ออยู่ภายใต้แสงจันทร์กระจ่าง โดมทองคำที่เจิดจ้าสะดุดตาในยามกลางวันพลันจืดจางไปทันที เทพราชาสะดุ้งตื่นจากความฝันที่น่าครั่นคร้าม แสงดาวแสนงดงามเลือนหายไป ความรุนแรงและความบาดหมางก่อตัวเป็นความมืดที่มืดมิดยิ่งกว่ายามราตรี ครอบคลุมโดมทองคำไว้ ด้วยความหวาดผวาและความเสียใจ เขาจึงเรียกตัวผู้พิทักษ์ข้างกายที่ภักดีที่สุด และนักจูนเสียงดนตรีมา จากนั้นจึงออกคำสั่งสุดท้าย หมายจะรวมดินแดนที่แตกแยกให้กลับคืนสู่ความสงบ... แต่ทว่าสายน้ำไม่อาจหวนคืน ความหยิ่งยโสจนเคยตัว และอคติเข้าครอบงำนักจูนเสียงและผู้กุมอำนาจ... ทุกการเสียสละอันสูงส่ง ทุกแผนการที่ทำเพื่อส่วนรวมล้วนถูกคนชั่วทำลาย จนเหลือเพียงแค่เศษซาก ไม่ว่าจะเป็นกองทัพอนารยชนของเจ้าชายอสูรมังกร หรือเทพราชาที่พยายามจะกอบกู้อาณาจักรด้วยพลังทั้งหมดของเขา ล้วนถูกพายุที่ควบคุมไม่ได้พัดพาไปจนหมด แม้แต่พระราชวังแสนสวย และดินแดนอันเขียวขจีก็ถูกทำลายไปด้วยเช่นกัน... เมื่อสูญเสียการชี้นำของบทเพลงทองคำ ชาวเมืองผู้สูงส่งของอาณาจักรที่เคยรุ่งโรจน์จึงกลายเป็นโกเลมที่ร่างกายพิกลพิการ... หลังจากเสียงจอแจสุดท้ายของค่ำคืนทองคำสงบลง ช่างจูนเสียง Boethius นอนอยู่ท่ามกลางเศษหินเศษอิฐ มีเพียงเศษหินเศษอิฐที่ได้ยินเสียงพึมพำพร่ำเพ้อของเขา และมีเพียงเศษหินเศษอิฐที่บันทึกความผิดของผู้ทรยศไว้... "เขาทรยศพวกเราทุกคน เพียงเพราะความคลุ้มคลั่งชั่วครู่" "กฎระเบียบไม่อาจแก้ไขได้โดยง่าย การกลับตัวกลับใจของมนุษย์ก็เช่นกัน"
Evidence locale: th
Text source
- Path
Readable/TH/Relic15032_1_TH.txt- JSON Pointer
/
