ContentReadable 285282
ในอดีตที่มีเพียงญินเท่านั้นที่ร่ำไห้ นายหญิงแห่งโอเอซิสได้ตัดสินใจครั้งสุดท้าย
ขณะนั้น ในที่สุดเธอก็ตระหนักได้แล้วว่า ชะตากรรมของตนไม่ใช่ปริศนา แต่เป็นกุญแจในการเปิดประตูลึกลับ
จากคำพูดแค่ความฝันของราชา Deshret เธอมองเห็นความเป็นไปได้ที่จะก้าวข้ามกฎอันไร้สาระของโลกนี้
ราชามงกุฎแดงปฏิเสธของขวัญจากบัลลังก์ และแสวงหาเส้นทางใหม่ตามเจตนารมณ์ของตนเอง
แม้ว่าอนาคตที่เธอเปิดเผยจะเลวร้ายและเยือกเย็น แต่กษัตริย์กลับยังยืนกรานไม่ถอยร่นแม้ครึ่งก้าว
แม้รู้ว่าต้องออกเดินทางที่เต็มไปด้วยอันตราย แม้รู้ว่าจะได้เห็นการหายตัวไปของคนที่รัก...
แต่ราชันสีชาดเลือกคำโกหกอันสูงส่ง เพื่อนำพาผู้ศรัทธาไปสู่ความพินาศที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้
"สิ่งที่เจ้าแสวงหาเป็นเพียงการไล่ตามลม บนหลุมศพของเทพอสูร มนุษย์จะเป็นเทพเจ้าของเหล่าทวยเทพ"
"ภาพมายาของแดนฝันอันไร้กังวลจะต้องพังทลาย และบนเศษซากของคำโกหกที่แหลกสลาย มนุษย์จะกลายเป็นราชาแห่งราชัน"
ราชินีแห่งบุปผายอมจำนนต่อความเขลาของพวกพ้อง และเธอพบว่าการกบฏอันล้ำค่านั้น ลุกโชนอยู่ในความทะเยอทะยานของเทพเจ้า
ความคิดที่จะรวมภูมิปัญญาของคนนับพัน และความพยายามอันยิ่งใหญ่ในการผูกมัดความฝัน และพลังนับพันเข้าด้วยกัน
สิ่งที่ซ่อนอยู่ในนั้นไม่ได้เป็นเพียงคำโกหก แต่มันเป็นของอนาคตของมนุษย์ ราวกับประกายไฟแห่งความหวัง...
ความฝันจะเลือนรางในที่สุด ภาพฝันมักจะมีคืนที่พังทลายลงเสมอ... นี่ต่างหากคือความหมายที่แท้จริงของการเบ่งบาน
มีเพียงการประสบกับความพินาศที่หลงผิดของเทพเจ้าเท่านั้น มนุษย์จึงจะมีวันลุกขึ้นต่อต้านความประสงค์ของเหล่าทวยเทพได้...
เช่นเดียวกับเทพผู้ดื้อรั้นที่เตรียมการกบฏลับนี้เพื่อนาง และรอดชีวิตมาได้ด้วยเจตจำนงของตัวเอง
เพียงแต่ว่า นายหญิงแห่งบุปผาไม่เคยรู้จักความรักที่จะหวานเหมือนดั่งไวน์ นับประสาอะไรกับความรักของมนุษย์เพียงเล็กน้อย
แม้ว่านางจะเฉลียวฉลาดมาก แต่ก็ยากที่จะคาดเดา เมื่อไหร่เจ้าสิ่งมีชีวิตตัวเล็กพวกนี้ถึงจะตระหนักรู้ได้นะ...
"...สิ่งที่เรียกว่า 'เทพ' นั้น ไม่ได้จำเป็นสำหรับเจ้าตั้งแต่แรกแล้วหรอกหรือ?"
ในอดีตที่มีเพียงญินเท่านั้นที่ร่ำไห้ นายหญิงแห่งโอเอซิสได้ตัดสินใจครั้งสุดท้าย ขณะนั้น ในที่สุดเธอก็ตระหนักได้แล้วว่า ชะตากรรมของตนไม่ใช่ปริศนา แต่เป็นกุญแจในการเปิดประตูลึกลับ จากคำพูดแค่ความฝันของราชา Deshret เธอมองเห็นความเป็นไปได้ที่จะก้าวข้ามกฎอันไร้สาระของโลกนี้ ราชามงกุฎแดงปฏิเสธของขวัญจากบัลลังก์ และแสวงหาเส้นทางใหม่ตามเจตนารมณ์ของตนเอง แม้ว่าอนาคตที่เธอเปิดเผยจะเลวร้ายและเยือกเย็น แต่กษัตริย์กลับยังยืนกรานไม่ถอยร่นแม้ครึ่งก้าว แม้รู้ว่าต้องออกเดินทางที่เต็มไปด้วยอันตราย แม้รู้ว่าจะได้เห็นการหายตัวไปของคนที่รัก... แต่ราชันสีชาดเลือกคำโกหกอันสูงส่ง เพื่อนำพาผู้ศรัทธาไปสู่ความพินาศที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ "สิ่งที่เจ้าแสวงหาเป็นเพียงการไล่ตามลม บนหลุมศพของเทพอสูร มนุษย์จะเป็นเทพเจ้าของเหล่าทวยเทพ" "ภาพมายาของแดนฝันอันไร้กังวลจะต้องพังทลาย และบนเศษซากของคำโกหกที่แหลกสลาย มนุษย์จะกลายเป็นราชาแห่งราชัน" ราชินีแห่งบุปผายอมจำนนต่อความเขลาของพวกพ้อง และเธอพบว่าการกบฏอันล้ำค่านั้น ลุกโชนอยู่ในความทะเยอทะยานของเทพเจ้า ความคิดที่จะรวมภูมิปัญญาของคนนับพัน และความพยายามอันยิ่งใหญ่ในการผูกมัดความฝัน และพลังนับพันเข้าด้วยกัน สิ่งที่ซ่อนอยู่ในนั้นไม่ได้เป็นเพียงคำโกหก แต่มันเป็นของอนาคตของมนุษย์ ราวกับประกายไฟแห่งความหวัง... ความฝันจะเลือนรางในที่สุด ภาพฝันมักจะมีคืนที่พังทลายลงเสมอ... นี่ต่างหากคือความหมายที่แท้จริงของการเบ่งบาน มีเพียงการประสบกับความพินาศที่หลงผิดของเทพเจ้าเท่านั้น มนุษย์จึงจะมีวันลุกขึ้นต่อต้านความประสงค์ของเหล่าทวยเทพได้... เช่นเดียวกับเทพผู้ดื้อรั้นที่เตรียมการกบฏลับนี้เพื่อนาง และรอดชีวิตมาได้ด้วยเจตจำนงของตัวเอง เพียงแต่ว่า นายหญิงแห่งบุปผาไม่เคยรู้จักความรักที่จะหวานเหมือนดั่งไวน์ นับประสาอะไรกับความรักของมนุษย์เพียงเล็กน้อย แม้ว่านางจะเฉลียวฉลาดมาก แต่ก็ยากที่จะคาดเดา เมื่อไหร่เจ้าสิ่งมีชีวิตตัวเล็กพวกนี้ถึงจะตระหนักรู้ได้นะ... "...สิ่งที่เรียกว่า 'เทพ' นั้น ไม่ได้จำเป็นสำหรับเจ้าตั้งแต่แรกแล้วหรอกหรือ?"
Evidence locale: th
Text source
- Path
Readable/TH/Relic15028_2_TH.txt- JSON Pointer
/
