ContentReadable 285273
คนค้าขายที่หลีกเลี่ยงพายุทรายเอ๋ย เหตุใดไม่รับฟังถ้อยคำของคนแก่ตาบอดผู้นี้...
ถ้อยคำในอดีตของเมือง Gurabad ถ้อยคำกงเกวียนกำเกวียนที่ชาวเมืองแสวงหา
ถ้อยคำถึงขุนนางที่เรืองอำนาจที่ถือกำเนิดใหม่ ถ้อยคำถึงบริวารใต้พระราชวัง
ตำนานกล่าวไว้ว่าเมื่อเมือง Gurabad อุบัติขึ้น ราชาแห่งมวลมนุษย์รวมโอเอซิสมากมายเข้าเป็นหนึ่งเดียว
จากนั้นเป็นต้นมา ชนเผ่าที่กระจัดกระจายและอาณาจักรที่มีอายุขัยแสนสั้น ล้วนยอมจำนนต่อ Ormazd เพียงผู้เดียว
Ormazd ได้น้อมรับราชันทรายชาดให้มาเป็นผู้ปกครอง ทั้งสร้างพระราชวังและศาลาสักการะ
พรากผู้คนจากชนเผ่ามาเป็นทาส ทั้งแรงงานจากเขตย่อยและเรียกร้องบรรณาการจากเมือง...
บ้านเมืองเจริญรุ่งเรือง ทั้งขุนนางและทาสล้วนถูกปกคลุมไปด้วยร่มเงาเฉกเช่นเดียวกัน
สนมญินยืนอยู่บนหอคอยสูงทอดสายตาไปยังเหล่าปุโรหิตและทาสเล็กจิ๋วราวกับฝูงมดและตั๊กแตน พลางถอนหายใจด้วยความเศร้า
ในฐานะผู้รับใช้ของเทพบุปผา เชื่อว่าตนได้เลือกราชาในอุดมคติแล้ว แต่มิได้ปรารถนาให้เขาถูกครอบงำด้วยความหลงระเริง
ดังนั้นญินจึงได้เสนอคำแนะนำที่อ่อนโยนยามอยู่บนเตียง พยายามโน้มน้าวให้ราชาเปลี่ยนใจอย่างเปล่าประโยชน์...
ในทางกลับกัน Ormazd ถือว่าการเป็นทาสถือเป็นข้อตกลงและเป็นกฎอันเป็นที่แน่นอน จึงกล่าวโทษคำตักเตือนของคู่รัก
"การมอบความรักของตนเองให้ เพื่อเคียงคู่กันตลอดไปเป็นดั่งความกระหายที่ไร้สิ้นสุด"
"ขอความฝัน, ขอบ้าน และขอเพื่อที่คนที่รักอย่างสุดใจ จะก้าวข้ามความฝันที่เหนือมนุษย์ธรรมดา"
"แต่ตอนนี้ คู่รักกำลังจมอยู่ในความโลภและความหน้าซื่อใจคด ค่อย ๆ เปลี่ยนให้กลายเป็นเผด็จการ"
"เพื่อบรรเทาความคับข้องใจและโทสะของการถูกทรยศ ข้าจะกำหนดให้มีการขับไล่เป็นเวลาสามชั่วโคตร"
ญินถอดต่างหูที่ทรราชมอบให้อย่างเงียบ ๆ เพื่อแสดงความมุ่งมั่นของนาง
ในใจที่เย็นชามีกลอุบายที่จะใช้ลงโทษคนรักอยู่นานแล้ว
"Xiphos ลูกของข้าเอ๋ย ความแค้นเหมือนเปลวไฟแผดเผาลุกลามดั่งเพลิงป่าและหลงเหลือทิ้งไว้เพียงเถ้าถ่านแห่งความบ้าคลั่ง"
"ความรักที่ต้องหวาดระแวงนั้นอันตรายยิ่งกว่านัก สิ่งชั่วร้ายมากมายในโลกนี้เกิดจากความรักที่คลั่งไคล้..."
คนค้าขายที่หลีกเลี่ยงพายุทรายเอ๋ย เหตุใดไม่รับฟังถ้อยคำของคนแก่ตาบอดผู้นี้... ถ้อยคำในอดีตของเมือง Gurabad ถ้อยคำกงเกวียนกำเกวียนที่ชาวเมืองแสวงหา ถ้อยคำถึงขุนนางที่เรืองอำนาจที่ถือกำเนิดใหม่ ถ้อยคำถึงบริวารใต้พระราชวัง ตำนานกล่าวไว้ว่าเมื่อเมือง Gurabad อุบัติขึ้น ราชาแห่งมวลมนุษย์รวมโอเอซิสมากมายเข้าเป็นหนึ่งเดียว จากนั้นเป็นต้นมา ชนเผ่าที่กระจัดกระจายและอาณาจักรที่มีอายุขัยแสนสั้น ล้วนยอมจำนนต่อ Ormazd เพียงผู้เดียว Ormazd ได้น้อมรับราชันทรายชาดให้มาเป็นผู้ปกครอง ทั้งสร้างพระราชวังและศาลาสักการะ พรากผู้คนจากชนเผ่ามาเป็นทาส ทั้งแรงงานจากเขตย่อยและเรียกร้องบรรณาการจากเมือง... บ้านเมืองเจริญรุ่งเรือง ทั้งขุนนางและทาสล้วนถูกปกคลุมไปด้วยร่มเงาเฉกเช่นเดียวกัน สนมญินยืนอยู่บนหอคอยสูงทอดสายตาไปยังเหล่าปุโรหิตและทาสเล็กจิ๋วราวกับฝูงมดและตั๊กแตน พลางถอนหายใจด้วยความเศร้า ในฐานะผู้รับใช้ของเทพบุปผา เชื่อว่าตนได้เลือกราชาในอุดมคติแล้ว แต่มิได้ปรารถนาให้เขาถูกครอบงำด้วยความหลงระเริง ดังนั้นญินจึงได้เสนอคำแนะนำที่อ่อนโยนยามอยู่บนเตียง พยายามโน้มน้าวให้ราชาเปลี่ยนใจอย่างเปล่าประโยชน์... ในทางกลับกัน Ormazd ถือว่าการเป็นทาสถือเป็นข้อตกลงและเป็นกฎอันเป็นที่แน่นอน จึงกล่าวโทษคำตักเตือนของคู่รัก "การมอบความรักของตนเองให้ เพื่อเคียงคู่กันตลอดไปเป็นดั่งความกระหายที่ไร้สิ้นสุด" "ขอความฝัน, ขอบ้าน และขอเพื่อที่คนที่รักอย่างสุดใจ จะก้าวข้ามความฝันที่เหนือมนุษย์ธรรมดา" "แต่ตอนนี้ คู่รักกำลังจมอยู่ในความโลภและความหน้าซื่อใจคด ค่อย ๆ เปลี่ยนให้กลายเป็นเผด็จการ" "เพื่อบรรเทาความคับข้องใจและโทสะของการถูกทรยศ ข้าจะกำหนดให้มีการขับไล่เป็นเวลาสามชั่วโคตร" ญินถอดต่างหูที่ทรราชมอบให้อย่างเงียบ ๆ เพื่อแสดงความมุ่งมั่นของนาง ในใจที่เย็นชามีกลอุบายที่จะใช้ลงโทษคนรักอยู่นานแล้ว "Xiphos ลูกของข้าเอ๋ย ความแค้นเหมือนเปลวไฟแผดเผาลุกลามดั่งเพลิงป่าและหลงเหลือทิ้งไว้เพียงเถ้าถ่านแห่งความบ้าคลั่ง" "ความรักที่ต้องหวาดระแวงนั้นอันตรายยิ่งกว่านัก สิ่งชั่วร้ายมากมายในโลกนี้เกิดจากความรักที่คลั่งไคล้..."
Evidence locale: th
Text source
- Path
Readable/TH/Relic15027_3_TH.txt- JSON Pointer
/
