ContentReadable 310004
"อยากให้ตอนนี้มีลมพัดจังเลยนะ"
ชายผู้เดินทางไปในป่ารกร้างถอนหายใจและพูดออกมาอย่างนี้
ท่ามกลางเหล่าเด็กน้อยผู้สูงส่งบนท้องฟ้า มีคนหนึ่งที่ได้ยินเสียงนี้ และพูดกับตัวเองว่าจะนำพาสายลมไปหาชายผู้นี้ได้หรือไม่
"ได้สิ แต่เธอสามารถทำได้จากทางชายฝั่งทางทิศตะวันออกเท่านั้นนะ ผ่านตามแนวภูเขาและหุบเหวลึก ล่องไปตามลำธารและชายฝั่ง ย่ำเดินไปตามทางที่แสนไกล จากนั้นจึงจะไปถึงตัวของเขา"
ดังนั้นมันจึงเริ่มออกเดินทางจากทางชายฝั่ง และเริ่มต้นการเดินทางของตัวเอง
เมล็ดพันธุ์แดนดิไลออนต้องการที่จะออกเดินทาง ดังนั้นมันจึงนำพาเมล็ดพันธุ์ทั้งหลายไปยังที่ที่ไกลออกไป
ลูกนกที่ฟักออกมาต้องการที่จะบิน ดังนั้นพวกมันจึงกางปีกขึ้น
พวกที่มีอายุมากที่ไม่สามารถจัดการกับธัญพืชด้วยตัวเองได้ ดังนั้นมันจึงหยุดอยู่พักหนึ่งและหมุนกังหันเพื่อบด
เพราะช่วยเหลือผู้คน รักในแผ่นดินเกิด จึงค่อย ๆ เกิดการเปลี่ยนรูป และกลายเป็นมนุษย์ในที่สุด
ในที่สุดเมื่อฉันได้พบกับนักเดินทางคนนั้นที่ปลายสุดของเส้นทาง
มันไม่ใช่สายลมวูบเดียวที่นักเดินทางอธิษฐานขออีกต่อไป
"อยากให้ตอนนี้มีลมพัดจังเลยนะ"
เขาและนักเดินทางในตอนแรกสุดยังคงเดินทางข้ามดินแดนต่อไป...
..."ฉันคิดว่าเรื่องราวของนักบุญแห่ง Favonius Church นั้นค่อนข้างน่ารักทีเดียว กล่าวโดยสรุปประเด็นหลัก ๆ ก็คือต้องช่วยเหลือผู้อื่นให้มาก ๆ เพราะว่าตอนนี้ฉันได้รับรู้ถึงความกรุณาและความเมตตาของคุณแล้ว ฉันจึงให้ปีกแห่งสายลมนี้แก่คุณ"
ชายผู้เดินทางไปในป่ารกร้างถอนหายใจและพูดออกมาอย่างนี้
ท่ามกลางเหล่าเด็กน้อยผู้สูงส่งบนท้องฟ้า มีคนหนึ่งที่ได้ยินเสียงนี้ และพูดกับตัวเองว่าจะนำพาสายลมไปหาชายผู้นี้ได้หรือไม่
"ได้สิ แต่เธอสามารถทำได้จากทางชายฝั่งทางทิศตะวันออกเท่านั้นนะ ผ่านตามแนวภูเขาและหุบเหวลึก ล่องไปตามลำธารและชายฝั่ง ย่ำเดินไปตามทางที่แสนไกล จากนั้นจึงจะไปถึงตัวของเขา"
ดังนั้นมันจึงเริ่มออกเดินทางจากทางชายฝั่ง และเริ่มต้นการเดินทางของตัวเอง
เมล็ดพันธุ์แดนดิไลออนต้องการที่จะออกเดินทาง ดังนั้นมันจึงนำพาเมล็ดพันธุ์ทั้งหลายไปยังที่ที่ไกลออกไป
ลูกนกที่ฟักออกมาต้องการที่จะบิน ดังนั้นพวกมันจึงกางปีกขึ้น
พวกที่มีอายุมากที่ไม่สามารถจัดการกับธัญพืชด้วยตัวเองได้ ดังนั้นมันจึงหยุดอยู่พักหนึ่งและหมุนกังหันเพื่อบด
เพราะช่วยเหลือผู้คน รักในแผ่นดินเกิด จึงค่อย ๆ เกิดการเปลี่ยนรูป และกลายเป็นมนุษย์ในที่สุด
ในที่สุดเมื่อฉันได้พบกับนักเดินทางคนนั้นที่ปลายสุดของเส้นทาง
มันไม่ใช่สายลมวูบเดียวที่นักเดินทางอธิษฐานขออีกต่อไป
"อยากให้ตอนนี้มีลมพัดจังเลยนะ"
เขาและนักเดินทางในตอนแรกสุดยังคงเดินทางข้ามดินแดนต่อไป...
..."ฉันคิดว่าเรื่องราวของนักบุญแห่ง Favonius Church นั้นค่อนข้างน่ารักทีเดียว กล่าวโดยสรุปประเด็นหลัก ๆ ก็คือต้องช่วยเหลือผู้อื่นให้มาก ๆ เพราะว่าตอนนี้ฉันได้รับรู้ถึงความกรุณาและความเมตตาของคุณแล้ว ฉันจึงให้ปีกแห่งสายลมนี้แก่คุณ"
"อยากให้ตอนนี้มีลมพัดจังเลยนะ" ชายผู้เดินทางไปในป่ารกร้างถอนหายใจและพูดออกมาอย่างนี้ ท่ามกลางเหล่าเด็กน้อยผู้สูงส่งบนท้องฟ้า มีคนหนึ่งที่ได้ยินเสียงนี้ และพูดกับตัวเองว่าจะนำพาสายลมไปหาชายผู้นี้ได้หรือไม่ "ได้สิ แต่เธอสามารถทำได้จากทางชายฝั่งทางทิศตะวันออกเท่านั้นนะ ผ่านตามแนวภูเขาและหุบเหวลึก ล่องไปตามลำธารและชายฝั่ง ย่ำเดินไปตามทางที่แสนไกล จากนั้นจึงจะไปถึงตัวของเขา" ดังนั้นมันจึงเริ่มออกเดินทางจากทางชายฝั่ง และเริ่มต้นการเดินทางของตัวเอง เมล็ดพันธุ์แดนดิไลออนต้องการที่จะออกเดินทาง ดังนั้นมันจึงนำพาเมล็ดพันธุ์ทั้งหลายไปยังที่ที่ไกลออกไป ลูกนกที่ฟักออกมาต้องการที่จะบิน ดังนั้นพวกมันจึงกางปีกขึ้น พวกที่มีอายุมากที่ไม่สามารถจัดการกับธัญพืชด้วยตัวเองได้ ดังนั้นมันจึงหยุดอยู่พักหนึ่งและหมุนกังหันเพื่อบด เพราะช่วยเหลือผู้คน รักในแผ่นดินเกิด จึงค่อย ๆ เกิดการเปลี่ยนรูป และกลายเป็นมนุษย์ในที่สุด ในที่สุดเมื่อฉันได้พบกับนักเดินทางคนนั้นที่ปลายสุดของเส้นทาง มันไม่ใช่สายลมวูบเดียวที่นักเดินทางอธิษฐานขออีกต่อไป "อยากให้ตอนนี้มีลมพัดจังเลยนะ" เขาและนักเดินทางในตอนแรกสุดยังคงเดินทางข้ามดินแดนต่อไป... ..."ฉันคิดว่าเรื่องราวของนักบุญแห่ง Favonius Church นั้นค่อนข้างน่ารักทีเดียว กล่าวโดยสรุปประเด็นหลัก ๆ ก็คือต้องช่วยเหลือผู้อื่นให้มาก ๆ เพราะว่าตอนนี้ฉันได้รับรู้ถึงความกรุณาและความเมตตาของคุณแล้ว ฉันจึงให้ปีกแห่งสายลมนี้แก่คุณ"
Evidence locale: th
Text source
- Path
Readable/TH/Wings140004_TH.txt- JSON Pointer
/
