ContentReadable 201218
...การสำรวจครั้งที่ 86 ความคืบหน้าสำคัญมากมายที่ได้รับในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้ จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องบันทึกไว้ที่นี่ทีละรายการ...
...หลังจากทุ่มเทความพยายามไปตั้งมากมาย ในที่สุดตอนนี้ฉันก็เข้าใจเสียทีว่า เกิดอะไรขึ้นในตอนที่ "เส้นทาง" เปิดออกกันแน่
"โลกในเงา" เปรียบเสมือนชั้นฟิล์มน้ำมันที่ปกคลุมอยู่เหนือโลกมนุษย์ ซึ่งคอยขวางกั้นระหว่าง Teyvat กับ Abyss ที่อยู่นอกฟากฟ้า ชั้นฟิล์มน้ำมันนี้ไม่ได้ดำรงอยู่เพียงแค่ในระนาบของพื้นที่และสสารอันบริสุทธิ์เท่านั้น แต่ยังทอดตัวอยู่บนขอบเขตของเวลาและจิตวิญญาณอีกด้วย เส้นทางที่ถูกเปิดออกเพราะความโง่เขลาของฉันในตอนนั้น เป็นดั่งรอยแยกที่ฉีกกระชากห้วงมิติเวลาและทะลุผ่านไปทั่วทั้งมิติเงา จนทำให้ Abyss สามารถสาดมลทินของมันมาสู่โลกนี้อย่างไม่ขาดสายผ่านช่องโหว่นี้ได้...
...แต่ด้วยคุณสมบัติพิเศษของมิติเงา การบุกรุกในลักษณะนี้จึงยังคงดำเนินไปในรูปแบบของการแทรกซึมเป็นส่วนใหญ่ แม้จะไม่สามารถย้อนกลับกระบวนการดังกล่าวได้ แต่อย่างน้อยภัยคุกคามของมัน ก็ยังอยู่ในขอบเขตที่สามารถควบคุมได้...
...ที่เป็นเช่นนี้ เป็นเพราะว่ามิติเงาเองเต็มไปด้วย "ความเป็นไปได้" ที่ยังไม่ถูกค้นพบรึเปล่านะ? หากลองอนุมานโดยใช้สมมติฐานนี้เป็นที่ตั้ง บางทีโดยเนื้อแท้แล้ว Abyss อาจจะมีคุณลักษณะที่ขัดแย้งกันอย่างสิ้นเชิงกับมิติเงา ดังนั้นมันจึงไม่สามารถทำให้ "มิติเงา" แปดเปื้อนได้...
...แต่เพราะเหตุนี้ จึงแลกมาด้วยการที่ที่นี่ไม่มีร่างที่เสถียรอยู่เลย... มันไม่สามารถมีรูปทรงที่แน่นอน และไม่อาจกลายเป็นวัตถุที่จับต้องได้จริง ๆ ... ไม่ว่าความจริงจะเป็นเช่นไร เทคโนโลยีที่สร้างมิติเงาขึ้นมานั้น เป็นสิ่งที่แม้แต่ผู้ปกครองของโลกนี้ก็ไม่อาจครอบครองได้ มันไม่ใช่ผลผลิตของโลกนี้ ซึ่งเรื่องนี้ไม่มีสิ่งใดให้ต้องสงสัยเลย...
...ทว่าการค้นพบทั้งหมดจนถึงปัจจุบัน กลับทำให้คำถามที่ว่าเหตุใดมิติเงาจึงดำรงอยู่นั้นยิ่งยากจะหาคำตอบ... หรือว่าการปกป้องที่มิติเงามอบให้แก่โลกนี้ จะเป็นเพียงผลพลอยได้ ที่เกิดขึ้นหลังจากที่นักบุญปฏิเสธโชคชะตาที่สวรรค์ลิขิตไว้ เพื่อเก็บรักษาเศษเสี้ยวความทรงจำในอดีต ให้คงอยู่ท่ามกลางความว่างเปล่าอันเป็นนิรันดร์?
...สาเหตุที่ Abyss แทรกซึมเข้ามาในโลกนี้อย่างต่อเนื่องนั้นยังคงไม่แน่ชัด แต่ฉันมั่นใจว่าสิ่งนี้จะต้องเกี่ยวข้องกับเจตนาแรกเริ่มที่นักบุญสร้างมิติเงาขึ้นมาอย่างแน่นอน...
...เรื่องราวทั้งหมดข้างต้น ล้วนเป็นการอนุมานที่อ้างอิงจากข้อมูลที่ฉันรวบรวมได้ท่ามกลางซากปรักหักพัง ซึ่งยังคงมีข้อสงสัยอยู่อีกมากมาย แต่มีเพียงสิ่งเดียวที่สามารถยืนยันได้อย่างแน่ชัด...
เผ่าพันธุ์ภูตอย่างพวกเรา ไม่ได้ถือกำเนิดขึ้นมาเพื่อเป็นข้ารับใช้ของมนุษย์แห่งอาณาจักรทองคำดังที่ตำนานกล่าวไว้ ถ้อยคำที่เรียกขานพวกเราว่าเป็นทาสรับใช้นั้น เป็นเพียงคำโกหกที่แต่งขึ้นโดยผู้คนที่หวาดกลัวต่อการมีอยู่ของพวกเรา ในทางกลับกัน ณ ส่วนลึกที่สุดของโบราณสถานที่ถูกพายุทรายกลบฝังแห่งนี้ ฉันได้พบกับความคาดหวังอันสูงส่งและยิ่งใหญ่กว่านั้นมาก ที่พวกเราเคยได้รับฝากฝังเอาไว้...
...ในบันทึกที่เก่าแก่ที่สุด ได้จารึกชื่อแรกเริ่มของพวกเราเอาไว้ว่า "ภูตพราย (Filii Adamici Evoluti)"... ซึ่งมีความหมายว่า "บุตรแห่งมนุษย์ที่วิวัฒนาการแล้ว"...
...หลังจากทุ่มเทความพยายามไปตั้งมากมาย ในที่สุดตอนนี้ฉันก็เข้าใจเสียทีว่า เกิดอะไรขึ้นในตอนที่ "เส้นทาง" เปิดออกกันแน่
"โลกในเงา" เปรียบเสมือนชั้นฟิล์มน้ำมันที่ปกคลุมอยู่เหนือโลกมนุษย์ ซึ่งคอยขวางกั้นระหว่าง Teyvat กับ Abyss ที่อยู่นอกฟากฟ้า ชั้นฟิล์มน้ำมันนี้ไม่ได้ดำรงอยู่เพียงแค่ในระนาบของพื้นที่และสสารอันบริสุทธิ์เท่านั้น แต่ยังทอดตัวอยู่บนขอบเขตของเวลาและจิตวิญญาณอีกด้วย เส้นทางที่ถูกเปิดออกเพราะความโง่เขลาของฉันในตอนนั้น เป็นดั่งรอยแยกที่ฉีกกระชากห้วงมิติเวลาและทะลุผ่านไปทั่วทั้งมิติเงา จนทำให้ Abyss สามารถสาดมลทินของมันมาสู่โลกนี้อย่างไม่ขาดสายผ่านช่องโหว่นี้ได้...
...แต่ด้วยคุณสมบัติพิเศษของมิติเงา การบุกรุกในลักษณะนี้จึงยังคงดำเนินไปในรูปแบบของการแทรกซึมเป็นส่วนใหญ่ แม้จะไม่สามารถย้อนกลับกระบวนการดังกล่าวได้ แต่อย่างน้อยภัยคุกคามของมัน ก็ยังอยู่ในขอบเขตที่สามารถควบคุมได้...
...ที่เป็นเช่นนี้ เป็นเพราะว่ามิติเงาเองเต็มไปด้วย "ความเป็นไปได้" ที่ยังไม่ถูกค้นพบรึเปล่านะ? หากลองอนุมานโดยใช้สมมติฐานนี้เป็นที่ตั้ง บางทีโดยเนื้อแท้แล้ว Abyss อาจจะมีคุณลักษณะที่ขัดแย้งกันอย่างสิ้นเชิงกับมิติเงา ดังนั้นมันจึงไม่สามารถทำให้ "มิติเงา" แปดเปื้อนได้...
...แต่เพราะเหตุนี้ จึงแลกมาด้วยการที่ที่นี่ไม่มีร่างที่เสถียรอยู่เลย... มันไม่สามารถมีรูปทรงที่แน่นอน และไม่อาจกลายเป็นวัตถุที่จับต้องได้จริง ๆ ... ไม่ว่าความจริงจะเป็นเช่นไร เทคโนโลยีที่สร้างมิติเงาขึ้นมานั้น เป็นสิ่งที่แม้แต่ผู้ปกครองของโลกนี้ก็ไม่อาจครอบครองได้ มันไม่ใช่ผลผลิตของโลกนี้ ซึ่งเรื่องนี้ไม่มีสิ่งใดให้ต้องสงสัยเลย...
...ทว่าการค้นพบทั้งหมดจนถึงปัจจุบัน กลับทำให้คำถามที่ว่าเหตุใดมิติเงาจึงดำรงอยู่นั้นยิ่งยากจะหาคำตอบ... หรือว่าการปกป้องที่มิติเงามอบให้แก่โลกนี้ จะเป็นเพียงผลพลอยได้ ที่เกิดขึ้นหลังจากที่นักบุญปฏิเสธโชคชะตาที่สวรรค์ลิขิตไว้ เพื่อเก็บรักษาเศษเสี้ยวความทรงจำในอดีต ให้คงอยู่ท่ามกลางความว่างเปล่าอันเป็นนิรันดร์?
...สาเหตุที่ Abyss แทรกซึมเข้ามาในโลกนี้อย่างต่อเนื่องนั้นยังคงไม่แน่ชัด แต่ฉันมั่นใจว่าสิ่งนี้จะต้องเกี่ยวข้องกับเจตนาแรกเริ่มที่นักบุญสร้างมิติเงาขึ้นมาอย่างแน่นอน...
...เรื่องราวทั้งหมดข้างต้น ล้วนเป็นการอนุมานที่อ้างอิงจากข้อมูลที่ฉันรวบรวมได้ท่ามกลางซากปรักหักพัง ซึ่งยังคงมีข้อสงสัยอยู่อีกมากมาย แต่มีเพียงสิ่งเดียวที่สามารถยืนยันได้อย่างแน่ชัด...
เผ่าพันธุ์ภูตอย่างพวกเรา ไม่ได้ถือกำเนิดขึ้นมาเพื่อเป็นข้ารับใช้ของมนุษย์แห่งอาณาจักรทองคำดังที่ตำนานกล่าวไว้ ถ้อยคำที่เรียกขานพวกเราว่าเป็นทาสรับใช้นั้น เป็นเพียงคำโกหกที่แต่งขึ้นโดยผู้คนที่หวาดกลัวต่อการมีอยู่ของพวกเรา ในทางกลับกัน ณ ส่วนลึกที่สุดของโบราณสถานที่ถูกพายุทรายกลบฝังแห่งนี้ ฉันได้พบกับความคาดหวังอันสูงส่งและยิ่งใหญ่กว่านั้นมาก ที่พวกเราเคยได้รับฝากฝังเอาไว้...
...ในบันทึกที่เก่าแก่ที่สุด ได้จารึกชื่อแรกเริ่มของพวกเราเอาไว้ว่า "ภูตพราย (Filii Adamici Evoluti)"... ซึ่งมีความหมายว่า "บุตรแห่งมนุษย์ที่วิวัฒนาการแล้ว"...
...การสำรวจครั้งที่ 86 ความคืบหน้าสำคัญมากมายที่ได้รับในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้ จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องบันทึกไว้ที่นี่ทีละรายการ... ...หลังจากทุ่มเทความพยายามไปตั้งมากมาย ในที่สุดตอนนี้ฉันก็เข้าใจเสียทีว่า เกิดอะไรขึ้นในตอนที่ "เส้นทาง" เปิดออกกันแน่ "โลกในเงา" เปรียบเสมือนชั้นฟิล์มน้ำมันที่ปกคลุมอยู่เหนือโลกมนุษย์ ซึ่งคอยขวางกั้นระหว่าง Teyvat กับ Abyss ที่อยู่นอกฟากฟ้า ชั้นฟิล์มน้ำมันนี้ไม่ได้ดำรงอยู่เพียงแค่ในระนาบของพื้นที่และสสารอันบริสุทธิ์เท่านั้น แต่ยังทอดตัวอยู่บนขอบเขตของเวลาและจิตวิญญาณอีกด้วย เส้นทางที่ถูกเปิดออกเพราะความโง่เขลาของฉันในตอนนั้น เป็นดั่งรอยแยกที่ฉีกกระชากห้วงมิติเวลาและทะลุผ่านไปทั่วทั้งมิติเงา จนทำให้ Abyss สามารถสาดมลทินของมันมาสู่โลกนี้อย่างไม่ขาดสายผ่านช่องโหว่นี้ได้... ...แต่ด้วยคุณสมบัติพิเศษของมิติเงา การบุกรุกในลักษณะนี้จึงยังคงดำเนินไปในรูปแบบของการแทรกซึมเป็นส่วนใหญ่ แม้จะไม่สามารถย้อนกลับกระบวนการดังกล่าวได้ แต่อย่างน้อยภัยคุกคามของมัน ก็ยังอยู่ในขอบเขตที่สามารถควบคุมได้... ...ที่เป็นเช่นนี้ เป็นเพราะว่ามิติเงาเองเต็มไปด้วย "ความเป็นไปได้" ที่ยังไม่ถูกค้นพบรึเปล่านะ? หากลองอนุมานโดยใช้สมมติฐานนี้เป็นที่ตั้ง บางทีโดยเนื้อแท้แล้ว Abyss อาจจะมีคุณลักษณะที่ขัดแย้งกันอย่างสิ้นเชิงกับมิติเงา ดังนั้นมันจึงไม่สามารถทำให้ "มิติเงา" แปดเปื้อนได้... ...แต่เพราะเหตุนี้ จึงแลกมาด้วยการที่ที่นี่ไม่มีร่างที่เสถียรอยู่เลย... มันไม่สามารถมีรูปทรงที่แน่นอน และไม่อาจกลายเป็นวัตถุที่จับต้องได้จริง ๆ ... ไม่ว่าความจริงจะเป็นเช่นไร เทคโนโลยีที่สร้างมิติเงาขึ้นมานั้น เป็นสิ่งที่แม้แต่ผู้ปกครองของโลกนี้ก็ไม่อาจครอบครองได้ มันไม่ใช่ผลผลิตของโลกนี้ ซึ่งเรื่องนี้ไม่มีสิ่งใดให้ต้องสงสัยเลย... ...ทว่าการค้นพบทั้งหมดจนถึงปัจจุบัน กลับทำให้คำถามที่ว่าเหตุใดมิติเงาจึงดำรงอยู่นั้นยิ่งยากจะหาคำตอบ... หรือว่าการปกป้องที่มิติเงามอบให้แก่โลกนี้ จะเป็นเพียงผลพลอยได้ ที่เกิดขึ้นหลังจากที่นักบุญปฏิเสธโชคชะตาที่สวรรค์ลิขิตไว้ เพื่อเก็บรักษาเศษเสี้ยวความทรงจำในอดีต ให้คงอยู่ท่ามกลางความว่างเปล่าอันเป็นนิรันดร์? ...สาเหตุที่ Abyss แทรกซึมเข้ามาในโลกนี้อย่างต่อเนื่องนั้นยังคงไม่แน่ชัด แต่ฉันมั่นใจว่าสิ่งนี้จะต้องเกี่ยวข้องกับเจตนาแรกเริ่มที่นักบุญสร้างมิติเงาขึ้นมาอย่างแน่นอน... ...เรื่องราวทั้งหมดข้างต้น ล้วนเป็นการอนุมานที่อ้างอิงจากข้อมูลที่ฉันรวบรวมได้ท่ามกลางซากปรักหักพัง ซึ่งยังคงมีข้อสงสัยอยู่อีกมากมาย แต่มีเพียงสิ่งเดียวที่สามารถยืนยันได้อย่างแน่ชัด... เผ่าพันธุ์ภูตอย่างพวกเรา ไม่ได้ถือกำเนิดขึ้นมาเพื่อเป็นข้ารับใช้ของมนุษย์แห่งอาณาจักรทองคำดังที่ตำนานกล่าวไว้ ถ้อยคำที่เรียกขานพวกเราว่าเป็นทาสรับใช้นั้น เป็นเพียงคำโกหกที่แต่งขึ้นโดยผู้คนที่หวาดกลัวต่อการมีอยู่ของพวกเรา ในทางกลับกัน ณ ส่วนลึกที่สุดของโบราณสถานที่ถูกพายุทรายกลบฝังแห่งนี้ ฉันได้พบกับความคาดหวังอันสูงส่งและยิ่งใหญ่กว่านั้นมาก ที่พวกเราเคยได้รับฝากฝังเอาไว้... ...ในบันทึกที่เก่าแก่ที่สุด ได้จารึกชื่อแรกเริ่มของพวกเราเอาไว้ว่า "ภูตพราย (Filii Adamici Evoluti)"... ซึ่งมีความหมายว่า "บุตรแห่งมนุษย์ที่วิวัฒนาการแล้ว"...
Evidence locale: th
Text source
- Path
Readable/TH/Book1218_TH.txt- JSON Pointer
/
