ContentReadable 201216
ในที่สุด "เส้นทาง" ก็เปิดออกแล้ว ทว่าราคาที่ต้องจ่ายกลับหนักหนากว่าที่คิดไว้มากนัก ซ้ำยังลากผู้บริสุทธิ์เข้ามาพัวพันด้วย... ฉันไม่เคยคาดหวังว่าจะสามารถหลุดพ้นจากความเจ็บปวด และคำสาปอันยาวนานไร้ที่สิ้นสุดได้ ขอเพียงให้บาปกรรมทั้งหมดตกอยู่ที่ฉันแต่เพียงผู้เดียวเถิด...
...เดิมทีคิดว่าที่นี่จะถูกมลทินของ Abyss ยึดครองไปจนหมดสิ้น ดั่งเลือดพิษที่ทะลักออกมาตอนที่ "เส้นทาง" เปิดออกเสียอีก แต่หลังจากที่เข้าไปในเงาจริง ๆ ภาพที่ฉันเห็นกลับตรงกันข้ามกับโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง ที่นี่ไม่เพียงแต่จะไม่มีเลือดพิษอันเป็นมลทิน อันที่จริงที่นี่ไม่มีอะไรอยู่เลยต่างหาก... สรรพสิ่งราวกับถูกลมพายุบดขยี้จนกลายเป็นผุยผง สิ่งที่อัดแน่นอยู่ในความว่างเปล่ามีเพียงฝุ่นทรายสีขาวบริสุทธิ์เท่านั้น จนกระทั่งฉันได้พบกับปราสาทแปลกประหลาดแห่งนั้น ณ สุดปลายทางของพายุ...
...ที่นี่คือ "โลกในเงา" ที่ฉันเคยมาเยือนนับครั้งไม่ถ้วนในห้วงความฝันอันลึกล้ำอย่างไม่ต้องสงสัย เป็นบ้านเกิดที่ฉันไม่เคยได้เห็น และเฝ้าตามหาอย่างยากลำบาก... ซากอดีตกาลของ Hyperborea บางที ณ ที่แห่งนี้ ฉันอาจจะค้นพบคำตอบเกี่ยวกับตัวฉัน รวมถึงสิ่งที่มีความเกี่ยวพันอย่างลึกซึ้งกับเผ่าพันธุ์ภูตทั้งหมดก็ได้...
...แต่สิ่งที่ทำให้ฉันคาดไม่ถึงก็คือ กลับมีคนชิงตัดหน้าไปก่อนเสียแล้ว และสิ่งที่ทำให้ฉันไม่อยากจะเชื่อยิ่งกว่านั้นคือ คนคนนั้นกลับเป็นขุนนางคนสำคัญที่ฉันรู้จักมาเนิ่นนาน... พวกเราเคยร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่เข้าต่อกรกับสัตว์ร้ายที่แสนดุร้าย และต้อนสายลมเหนือด้วยกันบนทุ่งหิมะในฤดูหนาวอันหนาวเหน็บ แม้เขาจะแทบไม่เคยเข้าร่วมงานเลี้ยงของเหล่าภูตในป่าเบิร์ชขาว แต่เขาก็ไม่ได้รังเกียจที่จะมีชื่ออยู่ในทำเนียบชนชั้นสูง... ทว่าเหตุใดเขาจึงมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ได้ล่ะ?
...จนกระทั่งก่อนจากกัน คำตอบที่ฉันได้รับก็ยังคงคลุมเครือ และท่าทีของเขาก็ไม่ได้ดูสุขุมเยือกเย็นเหมือนอย่างที่ฉันคุ้นเคย ราวกับว่าเรื่องราวมากมายในใจเขา เมื่อเปล่งเสียงออกมากลับหลงเหลือเพียงเสียงทอดถอนใจอันแสนเศร้า แต่สิ่งที่พบเจอในเงาตลอดหลายวันมานี้ อย่างน้อยก็ทำให้ฉันมั่นใจว่า เขาไม่ได้ตั้งใจที่จะปิดบังฉัน... ช่างเถอะ ความลับที่ถูกฝังอยู่ที่นี่มีมากมายดั่งดวงดารา นี่คงเป็นเพียงส่วนที่เล็กน้อยที่สุดแล้วล่ะ...
...โชคดีที่ฉันยังมีเวลามากพอ ที่จะค้นหาความจริงในดินแดนที่ถูกลืมเลือนแห่งนี้...
...เดิมทีคิดว่าที่นี่จะถูกมลทินของ Abyss ยึดครองไปจนหมดสิ้น ดั่งเลือดพิษที่ทะลักออกมาตอนที่ "เส้นทาง" เปิดออกเสียอีก แต่หลังจากที่เข้าไปในเงาจริง ๆ ภาพที่ฉันเห็นกลับตรงกันข้ามกับโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง ที่นี่ไม่เพียงแต่จะไม่มีเลือดพิษอันเป็นมลทิน อันที่จริงที่นี่ไม่มีอะไรอยู่เลยต่างหาก... สรรพสิ่งราวกับถูกลมพายุบดขยี้จนกลายเป็นผุยผง สิ่งที่อัดแน่นอยู่ในความว่างเปล่ามีเพียงฝุ่นทรายสีขาวบริสุทธิ์เท่านั้น จนกระทั่งฉันได้พบกับปราสาทแปลกประหลาดแห่งนั้น ณ สุดปลายทางของพายุ...
...ที่นี่คือ "โลกในเงา" ที่ฉันเคยมาเยือนนับครั้งไม่ถ้วนในห้วงความฝันอันลึกล้ำอย่างไม่ต้องสงสัย เป็นบ้านเกิดที่ฉันไม่เคยได้เห็น และเฝ้าตามหาอย่างยากลำบาก... ซากอดีตกาลของ Hyperborea บางที ณ ที่แห่งนี้ ฉันอาจจะค้นพบคำตอบเกี่ยวกับตัวฉัน รวมถึงสิ่งที่มีความเกี่ยวพันอย่างลึกซึ้งกับเผ่าพันธุ์ภูตทั้งหมดก็ได้...
...แต่สิ่งที่ทำให้ฉันคาดไม่ถึงก็คือ กลับมีคนชิงตัดหน้าไปก่อนเสียแล้ว และสิ่งที่ทำให้ฉันไม่อยากจะเชื่อยิ่งกว่านั้นคือ คนคนนั้นกลับเป็นขุนนางคนสำคัญที่ฉันรู้จักมาเนิ่นนาน... พวกเราเคยร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่เข้าต่อกรกับสัตว์ร้ายที่แสนดุร้าย และต้อนสายลมเหนือด้วยกันบนทุ่งหิมะในฤดูหนาวอันหนาวเหน็บ แม้เขาจะแทบไม่เคยเข้าร่วมงานเลี้ยงของเหล่าภูตในป่าเบิร์ชขาว แต่เขาก็ไม่ได้รังเกียจที่จะมีชื่ออยู่ในทำเนียบชนชั้นสูง... ทว่าเหตุใดเขาจึงมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ได้ล่ะ?
...จนกระทั่งก่อนจากกัน คำตอบที่ฉันได้รับก็ยังคงคลุมเครือ และท่าทีของเขาก็ไม่ได้ดูสุขุมเยือกเย็นเหมือนอย่างที่ฉันคุ้นเคย ราวกับว่าเรื่องราวมากมายในใจเขา เมื่อเปล่งเสียงออกมากลับหลงเหลือเพียงเสียงทอดถอนใจอันแสนเศร้า แต่สิ่งที่พบเจอในเงาตลอดหลายวันมานี้ อย่างน้อยก็ทำให้ฉันมั่นใจว่า เขาไม่ได้ตั้งใจที่จะปิดบังฉัน... ช่างเถอะ ความลับที่ถูกฝังอยู่ที่นี่มีมากมายดั่งดวงดารา นี่คงเป็นเพียงส่วนที่เล็กน้อยที่สุดแล้วล่ะ...
...โชคดีที่ฉันยังมีเวลามากพอ ที่จะค้นหาความจริงในดินแดนที่ถูกลืมเลือนแห่งนี้...
ในที่สุด "เส้นทาง" ก็เปิดออกแล้ว ทว่าราคาที่ต้องจ่ายกลับหนักหนากว่าที่คิดไว้มากนัก ซ้ำยังลากผู้บริสุทธิ์เข้ามาพัวพันด้วย... ฉันไม่เคยคาดหวังว่าจะสามารถหลุดพ้นจากความเจ็บปวด และคำสาปอันยาวนานไร้ที่สิ้นสุดได้ ขอเพียงให้บาปกรรมทั้งหมดตกอยู่ที่ฉันแต่เพียงผู้เดียวเถิด... ...เดิมทีคิดว่าที่นี่จะถูกมลทินของ Abyss ยึดครองไปจนหมดสิ้น ดั่งเลือดพิษที่ทะลักออกมาตอนที่ "เส้นทาง" เปิดออกเสียอีก แต่หลังจากที่เข้าไปในเงาจริง ๆ ภาพที่ฉันเห็นกลับตรงกันข้ามกับโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง ที่นี่ไม่เพียงแต่จะไม่มีเลือดพิษอันเป็นมลทิน อันที่จริงที่นี่ไม่มีอะไรอยู่เลยต่างหาก... สรรพสิ่งราวกับถูกลมพายุบดขยี้จนกลายเป็นผุยผง สิ่งที่อัดแน่นอยู่ในความว่างเปล่ามีเพียงฝุ่นทรายสีขาวบริสุทธิ์เท่านั้น จนกระทั่งฉันได้พบกับปราสาทแปลกประหลาดแห่งนั้น ณ สุดปลายทางของพายุ... ...ที่นี่คือ "โลกในเงา" ที่ฉันเคยมาเยือนนับครั้งไม่ถ้วนในห้วงความฝันอันลึกล้ำอย่างไม่ต้องสงสัย เป็นบ้านเกิดที่ฉันไม่เคยได้เห็น และเฝ้าตามหาอย่างยากลำบาก... ซากอดีตกาลของ Hyperborea บางที ณ ที่แห่งนี้ ฉันอาจจะค้นพบคำตอบเกี่ยวกับตัวฉัน รวมถึงสิ่งที่มีความเกี่ยวพันอย่างลึกซึ้งกับเผ่าพันธุ์ภูตทั้งหมดก็ได้... ...แต่สิ่งที่ทำให้ฉันคาดไม่ถึงก็คือ กลับมีคนชิงตัดหน้าไปก่อนเสียแล้ว และสิ่งที่ทำให้ฉันไม่อยากจะเชื่อยิ่งกว่านั้นคือ คนคนนั้นกลับเป็นขุนนางคนสำคัญที่ฉันรู้จักมาเนิ่นนาน... พวกเราเคยร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่เข้าต่อกรกับสัตว์ร้ายที่แสนดุร้าย และต้อนสายลมเหนือด้วยกันบนทุ่งหิมะในฤดูหนาวอันหนาวเหน็บ แม้เขาจะแทบไม่เคยเข้าร่วมงานเลี้ยงของเหล่าภูตในป่าเบิร์ชขาว แต่เขาก็ไม่ได้รังเกียจที่จะมีชื่ออยู่ในทำเนียบชนชั้นสูง... ทว่าเหตุใดเขาจึงมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ได้ล่ะ? ...จนกระทั่งก่อนจากกัน คำตอบที่ฉันได้รับก็ยังคงคลุมเครือ และท่าทีของเขาก็ไม่ได้ดูสุขุมเยือกเย็นเหมือนอย่างที่ฉันคุ้นเคย ราวกับว่าเรื่องราวมากมายในใจเขา เมื่อเปล่งเสียงออกมากลับหลงเหลือเพียงเสียงทอดถอนใจอันแสนเศร้า แต่สิ่งที่พบเจอในเงาตลอดหลายวันมานี้ อย่างน้อยก็ทำให้ฉันมั่นใจว่า เขาไม่ได้ตั้งใจที่จะปิดบังฉัน... ช่างเถอะ ความลับที่ถูกฝังอยู่ที่นี่มีมากมายดั่งดวงดารา นี่คงเป็นเพียงส่วนที่เล็กน้อยที่สุดแล้วล่ะ... ...โชคดีที่ฉันยังมีเวลามากพอ ที่จะค้นหาความจริงในดินแดนที่ถูกลืมเลือนแห่งนี้...
Evidence locale: th
Text source
- Path
Readable/TH/Book1216_TH.txt- JSON Pointer
/
