ContentReadable 201139
Jahoda ฉันรู้อยู่แล้วว่ายังไงเธอก็ต้องกลับมา
ตอนที่เธอเห็นจดหมายฉบับนี้ ฉันคงเดินทางไปยังที่ที่ฉันสมควรไปแล้ว ไม่ต้องเป็นห่วงนะ ฉันเตรียมใจไว้ตั้งนานแล้วล่ะ อย่างน้อย ครั้งนี้ฉันก็ได้เป็นคนเลือกเอง
จี้นั่น... สร้อยคอ... ขอโทษนะ ฉันจำไม่ค่อยได้แล้ว หัวของฉันมันเริ่มเลอะเลือนขึ้นทุกที ปากกาก็ใกล้จะจับไม่ไหวแล้ว...
เอาเป็นว่า ของที่ฉันฝากไว้ที่กิลด์นักผจญภัย เธอก็รับไปเถอะนะ จะคืนเจ้าของเดิมหรือจะเก็บไว้เอง ก็แล้วแต่เธอตัดสินใจเลย
Jahoda ถึงฉันจะไม่ใช่เพื่อนของเธอ และเธอก็ไม่ใช่เพื่อนของฉัน แต่ฉันก็ดีใจมากที่เธอแวะมาพูดคุยกับฉันสักสองสามคำ ฉันขอให้ชีวิตของเธอราบรื่นนะ ไม่ว่าจะเรื่องอะไร ก็ขอให้เธอได้ตัดสินใจด้วยตัวเอง
เขียนไว้แค่นี้แล้วกัน คนอย่างพวกเรา ก็ไม่ได้มีเรื่องราวล้ำค่าอะไรที่ควรค่าแก่การเก็บเอาไว้หรอก
วิ่งไปข้างหน้าต่อไปเถอะนะ Jahoda วิ่งให้เร็วกว่านี้อีก
นอกจากตัวเธอเองแล้ว ก็ไม่ต้องเอาอะไรไปด้วยทั้งนั้น
ตอนที่เธอเห็นจดหมายฉบับนี้ ฉันคงเดินทางไปยังที่ที่ฉันสมควรไปแล้ว ไม่ต้องเป็นห่วงนะ ฉันเตรียมใจไว้ตั้งนานแล้วล่ะ อย่างน้อย ครั้งนี้ฉันก็ได้เป็นคนเลือกเอง
จี้นั่น... สร้อยคอ... ขอโทษนะ ฉันจำไม่ค่อยได้แล้ว หัวของฉันมันเริ่มเลอะเลือนขึ้นทุกที ปากกาก็ใกล้จะจับไม่ไหวแล้ว...
เอาเป็นว่า ของที่ฉันฝากไว้ที่กิลด์นักผจญภัย เธอก็รับไปเถอะนะ จะคืนเจ้าของเดิมหรือจะเก็บไว้เอง ก็แล้วแต่เธอตัดสินใจเลย
Jahoda ถึงฉันจะไม่ใช่เพื่อนของเธอ และเธอก็ไม่ใช่เพื่อนของฉัน แต่ฉันก็ดีใจมากที่เธอแวะมาพูดคุยกับฉันสักสองสามคำ ฉันขอให้ชีวิตของเธอราบรื่นนะ ไม่ว่าจะเรื่องอะไร ก็ขอให้เธอได้ตัดสินใจด้วยตัวเอง
เขียนไว้แค่นี้แล้วกัน คนอย่างพวกเรา ก็ไม่ได้มีเรื่องราวล้ำค่าอะไรที่ควรค่าแก่การเก็บเอาไว้หรอก
วิ่งไปข้างหน้าต่อไปเถอะนะ Jahoda วิ่งให้เร็วกว่านี้อีก
นอกจากตัวเธอเองแล้ว ก็ไม่ต้องเอาอะไรไปด้วยทั้งนั้น
Jahoda ฉันรู้อยู่แล้วว่ายังไงเธอก็ต้องกลับมา ตอนที่เธอเห็นจดหมายฉบับนี้ ฉันคงเดินทางไปยังที่ที่ฉันสมควรไปแล้ว ไม่ต้องเป็นห่วงนะ ฉันเตรียมใจไว้ตั้งนานแล้วล่ะ อย่างน้อย ครั้งนี้ฉันก็ได้เป็นคนเลือกเอง จี้นั่น... สร้อยคอ... ขอโทษนะ ฉันจำไม่ค่อยได้แล้ว หัวของฉันมันเริ่มเลอะเลือนขึ้นทุกที ปากกาก็ใกล้จะจับไม่ไหวแล้ว... เอาเป็นว่า ของที่ฉันฝากไว้ที่กิลด์นักผจญภัย เธอก็รับไปเถอะนะ จะคืนเจ้าของเดิมหรือจะเก็บไว้เอง ก็แล้วแต่เธอตัดสินใจเลย Jahoda ถึงฉันจะไม่ใช่เพื่อนของเธอ และเธอก็ไม่ใช่เพื่อนของฉัน แต่ฉันก็ดีใจมากที่เธอแวะมาพูดคุยกับฉันสักสองสามคำ ฉันขอให้ชีวิตของเธอราบรื่นนะ ไม่ว่าจะเรื่องอะไร ก็ขอให้เธอได้ตัดสินใจด้วยตัวเอง เขียนไว้แค่นี้แล้วกัน คนอย่างพวกเรา ก็ไม่ได้มีเรื่องราวล้ำค่าอะไรที่ควรค่าแก่การเก็บเอาไว้หรอก วิ่งไปข้างหน้าต่อไปเถอะนะ Jahoda วิ่งให้เร็วกว่านี้อีก นอกจากตัวเธอเองแล้ว ก็ไม่ต้องเอาอะไรไปด้วยทั้งนั้น
Evidence locale: th
Text source
- Path
Readable/TH/Book1139_TH.txt- JSON Pointer
/
