ContentReadable 201125
<image name=UI_ReadPic_121319 />
(ดอกไม้ปลอมที่มีสนิมเกรอะกรัง ว่ากันว่าเป็นโทเคนที่ Reed Miller ผู้ก่อตั้งกองโจรล่าสมบัติได้ทิ้งเอาไว้)
ตำนานเล่าว่า ลอร์ดภูต Filipov ที่ได้รับความโปรดปรานจากจักรพรรดิขาวเคยกล่าวไว้ว่า มนุษย์ล้วนโหยหาการถูกหลอกลวง
ไม่ว่าจะเป็นชนชั้นสูงที่ยอมแบกรับความทุกข์ทรมานจากความฟุ้งเฟ้อและตัณหา เพื่อแลกกับเกียรติยศ หรือชนชั้นต่ำผู้หิวโหยและหนาวเหน็บก็ตาม
ผู้คนมักจะเลือกเชื่อในสิ่งที่ตนอยากได้ยิน และหลีกเลี่ยงความจริงอันโหดร้าย
ดังนั้นในความหมายอีกแง่หนึ่งนั้น ความหวังจึงเป็นเพียงการแสดงออกของความสิ้นหวัง เป็นยาพิษหวานล้ำที่ปลอบประโลมความเศร้าโศกและความเจ็บช้ำ
ในเรื่องเล่าที่แพร่หลายในเมือง Nasha ทุกวันนี้ จอมโจรก็คือนักต้มตุ๋นที่เชี่ยวชาญที่สุดในใต้หล้า
ท่ามกลางตำนานมากมายที่จริงเท็จปะปนกัน เกียรติประวัติอันยิ่งใหญ่ของเขามักมาพร้อมกับคำโกหกเสมอ
เขาเคยใช้เหรียญตราปลอม หลอกลวงองครักษ์ที่เก่งกาจที่สุดของแดนเหนือ และปล้นสะดมวังของผู้ว่าการจนหมดเกลี้ยง
ทั้งยังแอบอ้างว่าเป็นผู้แทนพระองค์ของ Tsar จนทำให้ไวเคานต์ Schpekin ยอมทุ่มทรัพย์สมบัติทั้งหมดเพื่อจัดงานเลี้ยงต้อนรับ
ในละครตลกเรื่อง "เหล่าเจ้านายแห่งตระกูล Porfiry" ที่ได้รับความนิยมอย่างมากของคณะละคร Korolevskiy
จอมโจรที่ปรากฏตัวแค่ชั่วครู่ ก็เคยแสร้งว่าเป็นนักบุญศักดิ์สิทธิ์ที่ได้ยินเสียงกระซิบของผู้ล่วงลับต่อหน้าชนชั้นสูง
แสร้งทำทีฟังคำสารภาพบาปของพวกเขา แล้วนำเรื่องราวอันอัปยศที่ไม่อาจบอกเล่าเหล่านั้น มาแต่งเป็นบทเพลงเสียดสี
ให้บรรดากวีพเนจรนำไปขับร้องตามร้านเหล้าและตรอกซอกซอย เพื่อให้ประชาชนผู้ตรากตรำได้หัวเราะร่าอย่างสะใจ
แต่ก่อนที่เรื่องราวอันน่าหลงใหล และไม่มีใครพิสูจน์ได้เหล่านี้จะถูกนำขึ้นสู่เวที
จอมโจรที่ไม่เคยเอ่ยคำโกหก ได้ให้สัญญากับสหายสายเลือดเงินว่า
เขาสัญญาว่าจะไม่ทำให้ตัวเองตกอยู่ในอันตราย และสัญญาว่าจะไม่ทรยศต่อคำปฏิญาณที่เคยให้ไว้
"อย่าห่วงฉันเลย Alia อย่าได้หลั่งน้ำตาให้กับวันพรุ่งนี้ที่ยังมาไม่ถึง"
"ฉันเข้าใจว่าเธอคงไม่ไว้ใจเพื่อนของฉัน แต่ขอให้เธอเชื่อในแผนการของฉันนะ"
"อย่าห่วงฉันเลย Alia ถ้าฉันคือราชาแห่งสรวงสวรรค์ดังคำทำนายจริง ๆ"
"เช่นนั้นโชคชะตาจะไม่มีวันพรากฉันไป จากพี่น้องที่ฉันรักสุดหัวใจได้"
นี่คือคำสัญญาสุดท้ายที่จอมโจรแห่งยุคแรกได้ทิ้งไว้บนโลกใบนี้
หากสาวน้อยที่อยู่เคียงข้างเขาในวันนี้ สามารถมองเห็นปลายทางที่เส้นด้ายสีขาวเงินชี้ไป
เช่นเดียวกับน้องสาวผู้หม่นหมองของเธอ บางทีตอนนั้น...
เสียดายที่กาลเวลาไม่เคยให้โอกาสใคร แม้แต่ความเสียใจนั้น
ก็ยังเป็นเพียงความทรงจำเก่า ก่อนที่จอมโจรจะก้าวขึ้นสู่แท่นประหารด้วยความเจ็บปวดของสหายรัก
ก่อนที่หญิงสาวผู้แอบอ้างจะสวมหน้ากากปิดบังใบหน้าที่แท้จริงของตน
"...มาเย้ยหยันคำโกหกที่พวกเขาหวาดหวั่นกันเถอะ พี่น้องทั้งหลาย จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ Reed Miller ไม่เคยตายจากไป"
"พวกมันแค่ยิงอีกา Karasu ที่โบยบินเพียงลำพังตกลงมา และพรุ่งนี้ ฝูงอีกาจะมาพร้อมกับฉัน"
(ดอกไม้ปลอมที่มีสนิมเกรอะกรัง ว่ากันว่าเป็นโทเคนที่ Reed Miller ผู้ก่อตั้งกองโจรล่าสมบัติได้ทิ้งเอาไว้)
ตำนานเล่าว่า ลอร์ดภูต Filipov ที่ได้รับความโปรดปรานจากจักรพรรดิขาวเคยกล่าวไว้ว่า มนุษย์ล้วนโหยหาการถูกหลอกลวง
ไม่ว่าจะเป็นชนชั้นสูงที่ยอมแบกรับความทุกข์ทรมานจากความฟุ้งเฟ้อและตัณหา เพื่อแลกกับเกียรติยศ หรือชนชั้นต่ำผู้หิวโหยและหนาวเหน็บก็ตาม
ผู้คนมักจะเลือกเชื่อในสิ่งที่ตนอยากได้ยิน และหลีกเลี่ยงความจริงอันโหดร้าย
ดังนั้นในความหมายอีกแง่หนึ่งนั้น ความหวังจึงเป็นเพียงการแสดงออกของความสิ้นหวัง เป็นยาพิษหวานล้ำที่ปลอบประโลมความเศร้าโศกและความเจ็บช้ำ
ในเรื่องเล่าที่แพร่หลายในเมือง Nasha ทุกวันนี้ จอมโจรก็คือนักต้มตุ๋นที่เชี่ยวชาญที่สุดในใต้หล้า
ท่ามกลางตำนานมากมายที่จริงเท็จปะปนกัน เกียรติประวัติอันยิ่งใหญ่ของเขามักมาพร้อมกับคำโกหกเสมอ
เขาเคยใช้เหรียญตราปลอม หลอกลวงองครักษ์ที่เก่งกาจที่สุดของแดนเหนือ และปล้นสะดมวังของผู้ว่าการจนหมดเกลี้ยง
ทั้งยังแอบอ้างว่าเป็นผู้แทนพระองค์ของ Tsar จนทำให้ไวเคานต์ Schpekin ยอมทุ่มทรัพย์สมบัติทั้งหมดเพื่อจัดงานเลี้ยงต้อนรับ
ในละครตลกเรื่อง "เหล่าเจ้านายแห่งตระกูล Porfiry" ที่ได้รับความนิยมอย่างมากของคณะละคร Korolevskiy
จอมโจรที่ปรากฏตัวแค่ชั่วครู่ ก็เคยแสร้งว่าเป็นนักบุญศักดิ์สิทธิ์ที่ได้ยินเสียงกระซิบของผู้ล่วงลับต่อหน้าชนชั้นสูง
แสร้งทำทีฟังคำสารภาพบาปของพวกเขา แล้วนำเรื่องราวอันอัปยศที่ไม่อาจบอกเล่าเหล่านั้น มาแต่งเป็นบทเพลงเสียดสี
ให้บรรดากวีพเนจรนำไปขับร้องตามร้านเหล้าและตรอกซอกซอย เพื่อให้ประชาชนผู้ตรากตรำได้หัวเราะร่าอย่างสะใจ
แต่ก่อนที่เรื่องราวอันน่าหลงใหล และไม่มีใครพิสูจน์ได้เหล่านี้จะถูกนำขึ้นสู่เวที
จอมโจรที่ไม่เคยเอ่ยคำโกหก ได้ให้สัญญากับสหายสายเลือดเงินว่า
เขาสัญญาว่าจะไม่ทำให้ตัวเองตกอยู่ในอันตราย และสัญญาว่าจะไม่ทรยศต่อคำปฏิญาณที่เคยให้ไว้
"อย่าห่วงฉันเลย Alia อย่าได้หลั่งน้ำตาให้กับวันพรุ่งนี้ที่ยังมาไม่ถึง"
"ฉันเข้าใจว่าเธอคงไม่ไว้ใจเพื่อนของฉัน แต่ขอให้เธอเชื่อในแผนการของฉันนะ"
"อย่าห่วงฉันเลย Alia ถ้าฉันคือราชาแห่งสรวงสวรรค์ดังคำทำนายจริง ๆ"
"เช่นนั้นโชคชะตาจะไม่มีวันพรากฉันไป จากพี่น้องที่ฉันรักสุดหัวใจได้"
นี่คือคำสัญญาสุดท้ายที่จอมโจรแห่งยุคแรกได้ทิ้งไว้บนโลกใบนี้
หากสาวน้อยที่อยู่เคียงข้างเขาในวันนี้ สามารถมองเห็นปลายทางที่เส้นด้ายสีขาวเงินชี้ไป
เช่นเดียวกับน้องสาวผู้หม่นหมองของเธอ บางทีตอนนั้น...
เสียดายที่กาลเวลาไม่เคยให้โอกาสใคร แม้แต่ความเสียใจนั้น
ก็ยังเป็นเพียงความทรงจำเก่า ก่อนที่จอมโจรจะก้าวขึ้นสู่แท่นประหารด้วยความเจ็บปวดของสหายรัก
ก่อนที่หญิงสาวผู้แอบอ้างจะสวมหน้ากากปิดบังใบหน้าที่แท้จริงของตน
"...มาเย้ยหยันคำโกหกที่พวกเขาหวาดหวั่นกันเถอะ พี่น้องทั้งหลาย จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ Reed Miller ไม่เคยตายจากไป"
"พวกมันแค่ยิงอีกา Karasu ที่โบยบินเพียงลำพังตกลงมา และพรุ่งนี้ ฝูงอีกาจะมาพร้อมกับฉัน"
<image name=UI_ReadPic_121319 /> (ดอกไม้ปลอมที่มีสนิมเกรอะกรัง ว่ากันว่าเป็นโทเคนที่ Reed Miller ผู้ก่อตั้งกองโจรล่าสมบัติได้ทิ้งเอาไว้) ตำนานเล่าว่า ลอร์ดภูต Filipov ที่ได้รับความโปรดปรานจากจักรพรรดิขาวเคยกล่าวไว้ว่า มนุษย์ล้วนโหยหาการถูกหลอกลวง ไม่ว่าจะเป็นชนชั้นสูงที่ยอมแบกรับความทุกข์ทรมานจากความฟุ้งเฟ้อและตัณหา เพื่อแลกกับเกียรติยศ หรือชนชั้นต่ำผู้หิวโหยและหนาวเหน็บก็ตาม ผู้คนมักจะเลือกเชื่อในสิ่งที่ตนอยากได้ยิน และหลีกเลี่ยงความจริงอันโหดร้าย ดังนั้นในความหมายอีกแง่หนึ่งนั้น ความหวังจึงเป็นเพียงการแสดงออกของความสิ้นหวัง เป็นยาพิษหวานล้ำที่ปลอบประโลมความเศร้าโศกและความเจ็บช้ำ ในเรื่องเล่าที่แพร่หลายในเมือง Nasha ทุกวันนี้ จอมโจรก็คือนักต้มตุ๋นที่เชี่ยวชาญที่สุดในใต้หล้า ท่ามกลางตำนานมากมายที่จริงเท็จปะปนกัน เกียรติประวัติอันยิ่งใหญ่ของเขามักมาพร้อมกับคำโกหกเสมอ เขาเคยใช้เหรียญตราปลอม หลอกลวงองครักษ์ที่เก่งกาจที่สุดของแดนเหนือ และปล้นสะดมวังของผู้ว่าการจนหมดเกลี้ยง ทั้งยังแอบอ้างว่าเป็นผู้แทนพระองค์ของ Tsar จนทำให้ไวเคานต์ Schpekin ยอมทุ่มทรัพย์สมบัติทั้งหมดเพื่อจัดงานเลี้ยงต้อนรับ ในละครตลกเรื่อง "เหล่าเจ้านายแห่งตระกูล Porfiry" ที่ได้รับความนิยมอย่างมากของคณะละคร Korolevskiy จอมโจรที่ปรากฏตัวแค่ชั่วครู่ ก็เคยแสร้งว่าเป็นนักบุญศักดิ์สิทธิ์ที่ได้ยินเสียงกระซิบของผู้ล่วงลับต่อหน้าชนชั้นสูง แสร้งทำทีฟังคำสารภาพบาปของพวกเขา แล้วนำเรื่องราวอันอัปยศที่ไม่อาจบอกเล่าเหล่านั้น มาแต่งเป็นบทเพลงเสียดสี ให้บรรดากวีพเนจรนำไปขับร้องตามร้านเหล้าและตรอกซอกซอย เพื่อให้ประชาชนผู้ตรากตรำได้หัวเราะร่าอย่างสะใจ แต่ก่อนที่เรื่องราวอันน่าหลงใหล และไม่มีใครพิสูจน์ได้เหล่านี้จะถูกนำขึ้นสู่เวที จอมโจรที่ไม่เคยเอ่ยคำโกหก ได้ให้สัญญากับสหายสายเลือดเงินว่า เขาสัญญาว่าจะไม่ทำให้ตัวเองตกอยู่ในอันตราย และสัญญาว่าจะไม่ทรยศต่อคำปฏิญาณที่เคยให้ไว้ "อย่าห่วงฉันเลย Alia อย่าได้หลั่งน้ำตาให้กับวันพรุ่งนี้ที่ยังมาไม่ถึง" "ฉันเข้าใจว่าเธอคงไม่ไว้ใจเพื่อนของฉัน แต่ขอให้เธอเชื่อในแผนการของฉันนะ" "อย่าห่วงฉันเลย Alia ถ้าฉันคือราชาแห่งสรวงสวรรค์ดังคำทำนายจริง ๆ" "เช่นนั้นโชคชะตาจะไม่มีวันพรากฉันไป จากพี่น้องที่ฉันรักสุดหัวใจได้" นี่คือคำสัญญาสุดท้ายที่จอมโจรแห่งยุคแรกได้ทิ้งไว้บนโลกใบนี้ หากสาวน้อยที่อยู่เคียงข้างเขาในวันนี้ สามารถมองเห็นปลายทางที่เส้นด้ายสีขาวเงินชี้ไป เช่นเดียวกับน้องสาวผู้หม่นหมองของเธอ บางทีตอนนั้น... เสียดายที่กาลเวลาไม่เคยให้โอกาสใคร แม้แต่ความเสียใจนั้น ก็ยังเป็นเพียงความทรงจำเก่า ก่อนที่จอมโจรจะก้าวขึ้นสู่แท่นประหารด้วยความเจ็บปวดของสหายรัก ก่อนที่หญิงสาวผู้แอบอ้างจะสวมหน้ากากปิดบังใบหน้าที่แท้จริงของตน "...มาเย้ยหยันคำโกหกที่พวกเขาหวาดหวั่นกันเถอะ พี่น้องทั้งหลาย จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ Reed Miller ไม่เคยตายจากไป" "พวกมันแค่ยิงอีกา Karasu ที่โบยบินเพียงลำพังตกลงมา และพรุ่งนี้ ฝูงอีกาจะมาพร้อมกับฉัน"
Evidence locale: th
Text source
- Path
Readable/TH/Book1125_TH.txt- JSON Pointer
/
