ContentReadable 201002
หัวที่ใหญ่โต และแขนขาที่เรียวเล็ก เชื่อมต่อกับร่างกายที่ดูเหมือนสัตว์เลื้อยคลานด้วยเส้นใยนับไม่ถ้วน
"ก็อย่างที่เธอเห็น นี่แหละคือ 'มนุษย์' ตัวอย่าง 'มนุษย์' คนสุดท้ายบนโลก"
มอนสเตอร์ตรงหน้าคุณ ชี้ไปที่มอนสเตอร์อีกตัว ที่แช่อยู่ในโหลทดลอง แล้วพูดขึ้นมา
ถึงจะเริ่มทำใจให้ชินได้แล้วก็เถอะ แต่คุณก็ยังพยายามหันหน้าหนีไปอยู่ดี แค่เห็นดวงตาของมัน ก็รู้สึกอกสั่นขวัญแขวนขึ้นมาแล้ว
"ถ้านี่คือ 'มนุษย์' แล้วพวกเราล่ะคืออะไร?"
คุณถามคนที่ก่อนหน้านี้ไม่นานยังเรียกตัวเองว่า Akhra พอมานึกดูตอนนี้ นั่นน่าจะเป็นรหัสของเขาที่ใช้ในสภาผู้นำทางเทคโนโลยีมากกว่า
ด้วยเทคโนโลยีบางอย่างที่คุณไม่อาจเข้าใจได้ โบสถ์ได้เชื่อมต่อกับ Natlantea บางทีเมืองทุกเมืองอาจจะมีสถานที่แบบนี้ ที่ทำให้พวกเขาสามารถเดินทางท่ามกลางความมืดมิดได้
"พวกคุณ? ถ้าหมายถึงเผ่าพันธุ์บนพื้นดินละก็... มีชื่อเรียกมากมายที่เราเคยใช้เรียกพวกเขา ทั้งปั๊ก เทอร์เรีย เกรย์..."
"แต่ไม่ว่ายังไง พวกมันก็เป็นเผ่าพันธุ์ที่เราออกแบบขึ้นมา พวกมันตรงกันข้ามกับเราโดยสิ้นเชิงในแง่สมรรถนะทางชีวภาพ และสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมกับพวกเรานั้นเป็นพิษกับพวกมันอย่างมาก ในทางกลับกันก็เช่นกัน ด้วยเหตุนี้ โลกที่เหมาะสมแก่การอยู่รอดของเรา จึงสามารถสร้างขึ้นใหม่ได้ ผ่านการดูดซับและการแยกตัวของพวกมัน"
ถ้าเป็นอย่างที่เจ้านี่พูดจริง ประวัติศาสตร์ของอารยธรรมทั้งหมดของเราก็ล้วนเป็นผลจากการออกแบบของมอนสเตอร์พวกนี้ เทคโนโลยีและสิ่งประดิษฐ์อันรุ่งโรจน์นับไม่ถ้วน ล้วนเป็นสิ่งที่พวกเขานำมาให้ทั้งสิ้น
พวกเขาอยู่ข้างกายพวกเรา แต่พวกเรากลับเมินเฉย นั่นเพราะว่าต่อมในสมองของเราจะหลั่งก๊าซที่พวกเขาเรียกกันว่า "หมอกแห่งเหตุผล" ออกมา ทำให้พวกเราไม่สามารถมองเห็นโลกที่แท้จริงได้
ที่ฉันมองเห็นความอัปลักษณ์ของเจ้านี่ได้ ก็เพราะฉันได้สูดก๊าซ "ความไม่รู้" ที่สามารถยับยั้งการหลั่งสารของต่อมเข้าไป และ "ความไม่รู้" นี้ เป็นสิ่งที่ฉันสร้างขึ้นมากับมือในวงจรสังสารวัฏที่แล้ว
"ฉันยังเหลือคำถามสุดท้าย ถึงคุณจะนำแร่หินมาให้เรา แล้วจะรับประกันได้ยังไงว่า อารยธรรมของพวกเราจะถูกทำลายในมหาสงครามโลกที่แร่หินสูญสิ้นไปหมดแล้ว?"
"แร่หิน" เป็นแหล่งพลังงานขั้นสูงที่พบในโบราณสถานของ Natlantea โดยพื้นฐานแล้ว มันคือร่างพลังงานที่มอนสเตอร์พวกนี้ใช้พักพิง เมื่ออารยธรรมของพวกเขาทำให้โลกทั้งใบถูกปนเปื้อนด้วยสารอันตรายเนื่องจากสงครามขนาดใหญ่ "มนุษย์" ที่รอดชีวิตจึงตัดสินใจเปลี่ยนชีวิตของพวกเขาให้กลายเป็นพลังงาน และเก็บรักษาไว้ในคลังชีวภาพที่อยู่ลึกลงไปใต้ดินแห่งนี้
จากนั้นพวกเขาก็ออกแบบสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ใหม่ เพื่อให้สามารถอยู่รอดได้บนดาวที่ถูกปนเปื้อน พวกเขาหวังว่าสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ใหม่นี้ จะสามารถย่อยสลายสารเหล่านั้นได้ในระหว่างกาลเวลาอันยาวนาน จนกว่าจะสร้างโลกที่เหมาะสมกับการดำรงชีวิตของพวกเขาขึ้นมาใหม่อีกครั้ง
แต่โลกใบนั้นไม่ได้ถูกเตรียมไว้สำหรับเผ่าพันธุ์บนพื้นดิน เมื่ออารยธรรมบนพื้นดินค้นพบแร่หิน และใช้แร่หินสร้างอารยธรรมระดับสูงขึ้นมา สิ่งมีชีวิตโบราณเหล่านี้ก็พลอยถูกปลดปล่อยออกมาอย่างต่อเนื่องด้วยเช่นกัน พวกเขากำลังเฝ้ารอ จนกระทั่งได้รับชีวิตใหม่จากการล่มสลายของอารยธรรมบนพื้นดิน
"บางทีคุณอาจจะเคยได้ยินเรื่องประวัติศาสตร์จิตวิทยามาก่อน? อา... คุณน่าจะยังไม่เคยได้ยิน แต่นั่นไม่สำคัญหรอก เอาเป็นว่า นอกเหนือจากการออกแบบกลไกทางชีววิทยาแล้ว การออกแบบประวัติศาสตร์ของสิ่งมีชีวิตก็เป็นเพียงปัญหาทางเทคนิคเท่านั้น"
"ความใฝ่รู้อย่างไม่สิ้นสุด ความโลภที่ยากจะควบคุม และความต้องการเอาชนะที่ยากจะหยุดยั้ง จะนำพวกเขาไปสู่จุดจบที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แม้จะถูก "ผู้ไม่รู้แจ้ง" ปฏิเสธ แต่นั่นเป็นเพราะกฎทางศีลธรรมที่ไร้ประโยชน์ของพวกคุณ ไม่ได้หายไปพร้อมกับวิวัฒนาการแค่นั้นเอง"
ในที่สุดคุณก็มาถึงห้องสุดท้ายในส่วนลึกของคลังชีวภาพ ที่นี่เก็บรักษาความทรงจำสุดท้ายของ "ผู้ไม่รู้แจ้ง" ไว้มากมายนับไม่ถ้วน
ในตอนที่ผู้รอดชีวิตของอารยธรรมโบราณ ตัดสินใจเปลี่ยนชีวิตให้กลายเป็นแร่หิน เคยมีคนส่วนน้อยปฏิเสธที่จะเข้าร่วมกับพวกเขา พวกเขาปฏิเสธที่จะละทิ้งชีวิตของตัวเอง และหลอมรวมเข้ากับสติปัญญาอันไร้ขีดจำกัด ดังนั้นจึงถูกเรียกว่า "ผู้ไม่รู้แจ้ง"
ฝ่ายเสียงข้างมากไม่สามารถปฏิเสธสิทธิ์ของพวกเขาได้ จึงได้แต่เก็บห้องสุดท้ายนี้ไว้ให้พวกเขา และให้อนุญาตพวกเขาเวียนว่ายในสังสารวัฏของชีวิตบนพื้นดินอย่างต่อเนื่อง เพราะฝ่ายเสียงข้างมากเชื่อว่า สักวันหนึ่ง "ผู้ไม่รู้แจ้ง" จะเลือกที่จะเข้าร่วมกับพวกเขา และหวนคืนสู่อ้อมกอดของส่วนรวม
ใช่แล้ว คุณก็คือผู้นำของ "ผู้ไม่รู้แจ้ง" เหล่านี้ คุณได้เห็นความทรงจำมากมายนับไม่ถ้วน ทั้งนักพยากรณ์ผู้สร้างกฎเกณฑ์ กวีผู้ขับลำนำสรรเสริญคุณธรรม และนักรบผู้ต่อต้านเผด็จการ
และในจุดเริ่มต้นของความทรงจำเหล่านั้น คุณเห็นเงาร่างขนาดใหญ่ฉายบนร่างของผู้คนที่ถูกเนรเทศออกจากเมืองโบราณ ร่างนั้นเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่คุณจำไม่ได้แล้ว คุณรู้เพียงว่าคุณคิดถึงเขามาก
บางทีสุดท้ายแล้ว "ผู้ไม่รู้แจ้ง" ในแต่ละรุ่นอาจจะกลับมาที่นี่ เพื่อให้คำตอบของเขา
ถ้างั้น คำตอบของคุณล่ะคืออะไร?
"ก็อย่างที่เธอเห็น นี่แหละคือ 'มนุษย์' ตัวอย่าง 'มนุษย์' คนสุดท้ายบนโลก"
มอนสเตอร์ตรงหน้าคุณ ชี้ไปที่มอนสเตอร์อีกตัว ที่แช่อยู่ในโหลทดลอง แล้วพูดขึ้นมา
ถึงจะเริ่มทำใจให้ชินได้แล้วก็เถอะ แต่คุณก็ยังพยายามหันหน้าหนีไปอยู่ดี แค่เห็นดวงตาของมัน ก็รู้สึกอกสั่นขวัญแขวนขึ้นมาแล้ว
"ถ้านี่คือ 'มนุษย์' แล้วพวกเราล่ะคืออะไร?"
คุณถามคนที่ก่อนหน้านี้ไม่นานยังเรียกตัวเองว่า Akhra พอมานึกดูตอนนี้ นั่นน่าจะเป็นรหัสของเขาที่ใช้ในสภาผู้นำทางเทคโนโลยีมากกว่า
ด้วยเทคโนโลยีบางอย่างที่คุณไม่อาจเข้าใจได้ โบสถ์ได้เชื่อมต่อกับ Natlantea บางทีเมืองทุกเมืองอาจจะมีสถานที่แบบนี้ ที่ทำให้พวกเขาสามารถเดินทางท่ามกลางความมืดมิดได้
"พวกคุณ? ถ้าหมายถึงเผ่าพันธุ์บนพื้นดินละก็... มีชื่อเรียกมากมายที่เราเคยใช้เรียกพวกเขา ทั้งปั๊ก เทอร์เรีย เกรย์..."
"แต่ไม่ว่ายังไง พวกมันก็เป็นเผ่าพันธุ์ที่เราออกแบบขึ้นมา พวกมันตรงกันข้ามกับเราโดยสิ้นเชิงในแง่สมรรถนะทางชีวภาพ และสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมกับพวกเรานั้นเป็นพิษกับพวกมันอย่างมาก ในทางกลับกันก็เช่นกัน ด้วยเหตุนี้ โลกที่เหมาะสมแก่การอยู่รอดของเรา จึงสามารถสร้างขึ้นใหม่ได้ ผ่านการดูดซับและการแยกตัวของพวกมัน"
ถ้าเป็นอย่างที่เจ้านี่พูดจริง ประวัติศาสตร์ของอารยธรรมทั้งหมดของเราก็ล้วนเป็นผลจากการออกแบบของมอนสเตอร์พวกนี้ เทคโนโลยีและสิ่งประดิษฐ์อันรุ่งโรจน์นับไม่ถ้วน ล้วนเป็นสิ่งที่พวกเขานำมาให้ทั้งสิ้น
พวกเขาอยู่ข้างกายพวกเรา แต่พวกเรากลับเมินเฉย นั่นเพราะว่าต่อมในสมองของเราจะหลั่งก๊าซที่พวกเขาเรียกกันว่า "หมอกแห่งเหตุผล" ออกมา ทำให้พวกเราไม่สามารถมองเห็นโลกที่แท้จริงได้
ที่ฉันมองเห็นความอัปลักษณ์ของเจ้านี่ได้ ก็เพราะฉันได้สูดก๊าซ "ความไม่รู้" ที่สามารถยับยั้งการหลั่งสารของต่อมเข้าไป และ "ความไม่รู้" นี้ เป็นสิ่งที่ฉันสร้างขึ้นมากับมือในวงจรสังสารวัฏที่แล้ว
"ฉันยังเหลือคำถามสุดท้าย ถึงคุณจะนำแร่หินมาให้เรา แล้วจะรับประกันได้ยังไงว่า อารยธรรมของพวกเราจะถูกทำลายในมหาสงครามโลกที่แร่หินสูญสิ้นไปหมดแล้ว?"
"แร่หิน" เป็นแหล่งพลังงานขั้นสูงที่พบในโบราณสถานของ Natlantea โดยพื้นฐานแล้ว มันคือร่างพลังงานที่มอนสเตอร์พวกนี้ใช้พักพิง เมื่ออารยธรรมของพวกเขาทำให้โลกทั้งใบถูกปนเปื้อนด้วยสารอันตรายเนื่องจากสงครามขนาดใหญ่ "มนุษย์" ที่รอดชีวิตจึงตัดสินใจเปลี่ยนชีวิตของพวกเขาให้กลายเป็นพลังงาน และเก็บรักษาไว้ในคลังชีวภาพที่อยู่ลึกลงไปใต้ดินแห่งนี้
จากนั้นพวกเขาก็ออกแบบสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ใหม่ เพื่อให้สามารถอยู่รอดได้บนดาวที่ถูกปนเปื้อน พวกเขาหวังว่าสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ใหม่นี้ จะสามารถย่อยสลายสารเหล่านั้นได้ในระหว่างกาลเวลาอันยาวนาน จนกว่าจะสร้างโลกที่เหมาะสมกับการดำรงชีวิตของพวกเขาขึ้นมาใหม่อีกครั้ง
แต่โลกใบนั้นไม่ได้ถูกเตรียมไว้สำหรับเผ่าพันธุ์บนพื้นดิน เมื่ออารยธรรมบนพื้นดินค้นพบแร่หิน และใช้แร่หินสร้างอารยธรรมระดับสูงขึ้นมา สิ่งมีชีวิตโบราณเหล่านี้ก็พลอยถูกปลดปล่อยออกมาอย่างต่อเนื่องด้วยเช่นกัน พวกเขากำลังเฝ้ารอ จนกระทั่งได้รับชีวิตใหม่จากการล่มสลายของอารยธรรมบนพื้นดิน
"บางทีคุณอาจจะเคยได้ยินเรื่องประวัติศาสตร์จิตวิทยามาก่อน? อา... คุณน่าจะยังไม่เคยได้ยิน แต่นั่นไม่สำคัญหรอก เอาเป็นว่า นอกเหนือจากการออกแบบกลไกทางชีววิทยาแล้ว การออกแบบประวัติศาสตร์ของสิ่งมีชีวิตก็เป็นเพียงปัญหาทางเทคนิคเท่านั้น"
"ความใฝ่รู้อย่างไม่สิ้นสุด ความโลภที่ยากจะควบคุม และความต้องการเอาชนะที่ยากจะหยุดยั้ง จะนำพวกเขาไปสู่จุดจบที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แม้จะถูก "ผู้ไม่รู้แจ้ง" ปฏิเสธ แต่นั่นเป็นเพราะกฎทางศีลธรรมที่ไร้ประโยชน์ของพวกคุณ ไม่ได้หายไปพร้อมกับวิวัฒนาการแค่นั้นเอง"
ในที่สุดคุณก็มาถึงห้องสุดท้ายในส่วนลึกของคลังชีวภาพ ที่นี่เก็บรักษาความทรงจำสุดท้ายของ "ผู้ไม่รู้แจ้ง" ไว้มากมายนับไม่ถ้วน
ในตอนที่ผู้รอดชีวิตของอารยธรรมโบราณ ตัดสินใจเปลี่ยนชีวิตให้กลายเป็นแร่หิน เคยมีคนส่วนน้อยปฏิเสธที่จะเข้าร่วมกับพวกเขา พวกเขาปฏิเสธที่จะละทิ้งชีวิตของตัวเอง และหลอมรวมเข้ากับสติปัญญาอันไร้ขีดจำกัด ดังนั้นจึงถูกเรียกว่า "ผู้ไม่รู้แจ้ง"
ฝ่ายเสียงข้างมากไม่สามารถปฏิเสธสิทธิ์ของพวกเขาได้ จึงได้แต่เก็บห้องสุดท้ายนี้ไว้ให้พวกเขา และให้อนุญาตพวกเขาเวียนว่ายในสังสารวัฏของชีวิตบนพื้นดินอย่างต่อเนื่อง เพราะฝ่ายเสียงข้างมากเชื่อว่า สักวันหนึ่ง "ผู้ไม่รู้แจ้ง" จะเลือกที่จะเข้าร่วมกับพวกเขา และหวนคืนสู่อ้อมกอดของส่วนรวม
ใช่แล้ว คุณก็คือผู้นำของ "ผู้ไม่รู้แจ้ง" เหล่านี้ คุณได้เห็นความทรงจำมากมายนับไม่ถ้วน ทั้งนักพยากรณ์ผู้สร้างกฎเกณฑ์ กวีผู้ขับลำนำสรรเสริญคุณธรรม และนักรบผู้ต่อต้านเผด็จการ
และในจุดเริ่มต้นของความทรงจำเหล่านั้น คุณเห็นเงาร่างขนาดใหญ่ฉายบนร่างของผู้คนที่ถูกเนรเทศออกจากเมืองโบราณ ร่างนั้นเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่คุณจำไม่ได้แล้ว คุณรู้เพียงว่าคุณคิดถึงเขามาก
บางทีสุดท้ายแล้ว "ผู้ไม่รู้แจ้ง" ในแต่ละรุ่นอาจจะกลับมาที่นี่ เพื่อให้คำตอบของเขา
ถ้างั้น คำตอบของคุณล่ะคืออะไร?
หัวที่ใหญ่โต และแขนขาที่เรียวเล็ก เชื่อมต่อกับร่างกายที่ดูเหมือนสัตว์เลื้อยคลานด้วยเส้นใยนับไม่ถ้วน "ก็อย่างที่เธอเห็น นี่แหละคือ 'มนุษย์' ตัวอย่าง 'มนุษย์' คนสุดท้ายบนโลก" มอนสเตอร์ตรงหน้าคุณ ชี้ไปที่มอนสเตอร์อีกตัว ที่แช่อยู่ในโหลทดลอง แล้วพูดขึ้นมา ถึงจะเริ่มทำใจให้ชินได้แล้วก็เถอะ แต่คุณก็ยังพยายามหันหน้าหนีไปอยู่ดี แค่เห็นดวงตาของมัน ก็รู้สึกอกสั่นขวัญแขวนขึ้นมาแล้ว "ถ้านี่คือ 'มนุษย์' แล้วพวกเราล่ะคืออะไร?" คุณถามคนที่ก่อนหน้านี้ไม่นานยังเรียกตัวเองว่า Akhra พอมานึกดูตอนนี้ นั่นน่าจะเป็นรหัสของเขาที่ใช้ในสภาผู้นำทางเทคโนโลยีมากกว่า ด้วยเทคโนโลยีบางอย่างที่คุณไม่อาจเข้าใจได้ โบสถ์ได้เชื่อมต่อกับ Natlantea บางทีเมืองทุกเมืองอาจจะมีสถานที่แบบนี้ ที่ทำให้พวกเขาสามารถเดินทางท่ามกลางความมืดมิดได้ "พวกคุณ? ถ้าหมายถึงเผ่าพันธุ์บนพื้นดินละก็... มีชื่อเรียกมากมายที่เราเคยใช้เรียกพวกเขา ทั้งปั๊ก เทอร์เรีย เกรย์..." "แต่ไม่ว่ายังไง พวกมันก็เป็นเผ่าพันธุ์ที่เราออกแบบขึ้นมา พวกมันตรงกันข้ามกับเราโดยสิ้นเชิงในแง่สมรรถนะทางชีวภาพ และสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมกับพวกเรานั้นเป็นพิษกับพวกมันอย่างมาก ในทางกลับกันก็เช่นกัน ด้วยเหตุนี้ โลกที่เหมาะสมแก่การอยู่รอดของเรา จึงสามารถสร้างขึ้นใหม่ได้ ผ่านการดูดซับและการแยกตัวของพวกมัน" ถ้าเป็นอย่างที่เจ้านี่พูดจริง ประวัติศาสตร์ของอารยธรรมทั้งหมดของเราก็ล้วนเป็นผลจากการออกแบบของมอนสเตอร์พวกนี้ เทคโนโลยีและสิ่งประดิษฐ์อันรุ่งโรจน์นับไม่ถ้วน ล้วนเป็นสิ่งที่พวกเขานำมาให้ทั้งสิ้น พวกเขาอยู่ข้างกายพวกเรา แต่พวกเรากลับเมินเฉย นั่นเพราะว่าต่อมในสมองของเราจะหลั่งก๊าซที่พวกเขาเรียกกันว่า "หมอกแห่งเหตุผล" ออกมา ทำให้พวกเราไม่สามารถมองเห็นโลกที่แท้จริงได้ ที่ฉันมองเห็นความอัปลักษณ์ของเจ้านี่ได้ ก็เพราะฉันได้สูดก๊าซ "ความไม่รู้" ที่สามารถยับยั้งการหลั่งสารของต่อมเข้าไป และ "ความไม่รู้" นี้ เป็นสิ่งที่ฉันสร้างขึ้นมากับมือในวงจรสังสารวัฏที่แล้ว "ฉันยังเหลือคำถามสุดท้าย ถึงคุณจะนำแร่หินมาให้เรา แล้วจะรับประกันได้ยังไงว่า อารยธรรมของพวกเราจะถูกทำลายในมหาสงครามโลกที่แร่หินสูญสิ้นไปหมดแล้ว?" "แร่หิน" เป็นแหล่งพลังงานขั้นสูงที่พบในโบราณสถานของ Natlantea โดยพื้นฐานแล้ว มันคือร่างพลังงานที่มอนสเตอร์พวกนี้ใช้พักพิง เมื่ออารยธรรมของพวกเขาทำให้โลกทั้งใบถูกปนเปื้อนด้วยสารอันตรายเนื่องจากสงครามขนาดใหญ่ "มนุษย์" ที่รอดชีวิตจึงตัดสินใจเปลี่ยนชีวิตของพวกเขาให้กลายเป็นพลังงาน และเก็บรักษาไว้ในคลังชีวภาพที่อยู่ลึกลงไปใต้ดินแห่งนี้ จากนั้นพวกเขาก็ออกแบบสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ใหม่ เพื่อให้สามารถอยู่รอดได้บนดาวที่ถูกปนเปื้อน พวกเขาหวังว่าสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ใหม่นี้ จะสามารถย่อยสลายสารเหล่านั้นได้ในระหว่างกาลเวลาอันยาวนาน จนกว่าจะสร้างโลกที่เหมาะสมกับการดำรงชีวิตของพวกเขาขึ้นมาใหม่อีกครั้ง แต่โลกใบนั้นไม่ได้ถูกเตรียมไว้สำหรับเผ่าพันธุ์บนพื้นดิน เมื่ออารยธรรมบนพื้นดินค้นพบแร่หิน และใช้แร่หินสร้างอารยธรรมระดับสูงขึ้นมา สิ่งมีชีวิตโบราณเหล่านี้ก็พลอยถูกปลดปล่อยออกมาอย่างต่อเนื่องด้วยเช่นกัน พวกเขากำลังเฝ้ารอ จนกระทั่งได้รับชีวิตใหม่จากการล่มสลายของอารยธรรมบนพื้นดิน "บางทีคุณอาจจะเคยได้ยินเรื่องประวัติศาสตร์จิตวิทยามาก่อน? อา... คุณน่าจะยังไม่เคยได้ยิน แต่นั่นไม่สำคัญหรอก เอาเป็นว่า นอกเหนือจากการออกแบบกลไกทางชีววิทยาแล้ว การออกแบบประวัติศาสตร์ของสิ่งมีชีวิตก็เป็นเพียงปัญหาทางเทคนิคเท่านั้น" "ความใฝ่รู้อย่างไม่สิ้นสุด ความโลภที่ยากจะควบคุม และความต้องการเอาชนะที่ยากจะหยุดยั้ง จะนำพวกเขาไปสู่จุดจบที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แม้จะถูก "ผู้ไม่รู้แจ้ง" ปฏิเสธ แต่นั่นเป็นเพราะกฎทางศีลธรรมที่ไร้ประโยชน์ของพวกคุณ ไม่ได้หายไปพร้อมกับวิวัฒนาการแค่นั้นเอง" ในที่สุดคุณก็มาถึงห้องสุดท้ายในส่วนลึกของคลังชีวภาพ ที่นี่เก็บรักษาความทรงจำสุดท้ายของ "ผู้ไม่รู้แจ้ง" ไว้มากมายนับไม่ถ้วน ในตอนที่ผู้รอดชีวิตของอารยธรรมโบราณ ตัดสินใจเปลี่ยนชีวิตให้กลายเป็นแร่หิน เคยมีคนส่วนน้อยปฏิเสธที่จะเข้าร่วมกับพวกเขา พวกเขาปฏิเสธที่จะละทิ้งชีวิตของตัวเอง และหลอมรวมเข้ากับสติปัญญาอันไร้ขีดจำกัด ดังนั้นจึงถูกเรียกว่า "ผู้ไม่รู้แจ้ง" ฝ่ายเสียงข้างมากไม่สามารถปฏิเสธสิทธิ์ของพวกเขาได้ จึงได้แต่เก็บห้องสุดท้ายนี้ไว้ให้พวกเขา และให้อนุญาตพวกเขาเวียนว่ายในสังสารวัฏของชีวิตบนพื้นดินอย่างต่อเนื่อง เพราะฝ่ายเสียงข้างมากเชื่อว่า สักวันหนึ่ง "ผู้ไม่รู้แจ้ง" จะเลือกที่จะเข้าร่วมกับพวกเขา และหวนคืนสู่อ้อมกอดของส่วนรวม ใช่แล้ว คุณก็คือผู้นำของ "ผู้ไม่รู้แจ้ง" เหล่านี้ คุณได้เห็นความทรงจำมากมายนับไม่ถ้วน ทั้งนักพยากรณ์ผู้สร้างกฎเกณฑ์ กวีผู้ขับลำนำสรรเสริญคุณธรรม และนักรบผู้ต่อต้านเผด็จการ และในจุดเริ่มต้นของความทรงจำเหล่านั้น คุณเห็นเงาร่างขนาดใหญ่ฉายบนร่างของผู้คนที่ถูกเนรเทศออกจากเมืองโบราณ ร่างนั้นเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่คุณจำไม่ได้แล้ว คุณรู้เพียงว่าคุณคิดถึงเขามาก บางทีสุดท้ายแล้ว "ผู้ไม่รู้แจ้ง" ในแต่ละรุ่นอาจจะกลับมาที่นี่ เพื่อให้คำตอบของเขา ถ้างั้น คำตอบของคุณล่ะคืออะไร?
Evidence locale: th
Text source
- Path
Readable/TH/Book1002_TH.txt- JSON Pointer
/
