Ghost
Icon · UI_Icon_Read

World Documents

ไฟแห่งสายัณห์ฤดูใบไม้ร่วง III

world_document121090

Localized evidence

Text fields

2 fields
พอเดินเลี้ยวไป ก็เห็นธงที่เป็นสัญลักษณ์ของอำนาจ เขาบีบมือของเธอแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว ความตื่นเต้นกำลังแล่นพล่านอยู่ในเส้นเลือดของเขา จนไม่ทันได้สังเกตเปลวไฟที่ไหลออกมาจากร่องนิ้วของเธอ ในวินาทีต่อมา เปลวไฟได้ลุกโชนขึ้นจากทั่วทุกทิศทาง และกลืนกินโกดังทั้งหมด ทำให้พื้นที่แคบ ๆ นี้กลายเป็นสุสานใต้ดินอันร้อนระอุ "เร็วเข้า รีบหนีไปทางนั้น!" เขาตะโกนอย่างตื่นกลัวพร้อมกับดึงแขนเธอ และพยายามหาทางออกจากฝนเพลิงที่โปรยปรายลงมา อุณหภูมิที่สูงขึ้นค่อย ๆ ทำให้สายตาของเขาพร่าเลือน "หนีไปไหนไม่ได้หรอก" เธอพูดเบา ๆ และยอมให้เขาจับแขนตัวเองไว้โดยไม่ได้ขัดขืนเหมือนเช่นเคย "ฉันปิดตายเส้นทางทั้งหมดไว้แล้ว"

เมื่อรู้ตัวว่าหนีไม่รอดแล้ว มังกรยักษ์ก็คำรามด้วยความโกรธแค้น ดังกึกก้องดุจฟ้าคำรนจนสั่นสะเทือนถ้ำหินอันเล็กแคบนี้ เธอมองดูมันกระพือปีกอย่างเปล่าประโยชน์ราวกับต้องการดับเปลวไฟที่ลุกโชน ทว่ามันสายไปแล้ว การดิ้นรนอย่างสิ้นหวังของอสูรได้ทรยศมันเสียแล้ว โถที่เต็มไปด้วยโฟลจิสตันเหลวถูกทำลายในระหว่างที่มันดิ้นรน และฝนไฟที่โปรยปรายก็กลืนกินเลือดเนื้อของมัน ควันสีดำหนาทึบลอยขึ้น ดับลมหายใจของแสงรำไรไม่กี่ดวงระหว่างรอยแยกหินนั้น ราวกับว่ามันจะกัดแสงแดดมัวสลัวยามพลบค่ำในฤดูใบไม้ร่วงด้วยเช่นกัน

ควันดำทำให้เธอสำลัก เธอพยายามดิ้นรนอย่างไร้ประโยชน์เพื่อคลานไปหาเขา ควานหาตัวเขาอย่างงุ่มง่ามหมายจะประคองใบหน้าของเขาไว้ แล้วมอบจูบอำลาครั้งสุดท้ายให้แก่เขา "ความตายก็ไม่สามารถพรากเราให้แยกจากกันได้" เธอพูดเบา ๆ พยายามยกมือที่สูญสิ้นการรับรู้ไปแล้วขึ้นมา

แต่แล้วมือของเธอก็ยังคงตกลงมา สายธนูที่ขึงตึงมานานส่งเสียงหวีดร้องบาดหูด้วยความปีติยินดีอย่างกระตือรือร้น ลูกธนูแหลมคมที่ประดับด้วยขนนก ได้พุ่งฝ่าสายลมเย็นยามพลบค่ำในฤดูใบไม้ร่วงดุจดาวตก เสียบเข้าที่ร่างมังกรยักษ์ ซึ่งกำลังดิ้นไปมาด้วยความเจ็บปวดในกองเพลิงพร้อมเสียงดังหวีดหวิว

เปลวไฟที่ลุกโชนแทบจะบดบังแสงตะวันฉายฉานยามพลบค่ำจนมิด เธอเห็นคนกลุ่มหนึ่งวิ่งมาหาพวกเธออย่างรีบร้อน เธอยิ้มออกมา เงยหน้ามองไปที่กะโหลกของมังกรยักษ์นั้น พลางจินตนาการถึงภาพหลังไฟมอดและสีหน้าของผู้คน

นั่นคือกำลังเสริมของวงศ์ปีกบุปผา เธอคิด พวกเขาคือผู้กล้าที่ติดตามแม่ของเธอไปในการเดินทางครั้งนั้น มังกรตัวนี้ เธอตามล่ามันมาหลายปี และตอนนี้ต่อให้มันติดปีกบินได้ก็หนีไม่พ้นแล้ว

สุดท้ายก็หนีไม่พ้นอยู่ดี เธอคิดเช่นนี้

"ตายหมดแล้ว" ผู้อาวุโส Nyamgondho เช็ดเหงื่อที่สะท้อนน้ำตาเทียนบนหน้าผาก และฉีกผ้าม่านที่โดนเผากลายเป็นขี้เถ้าไปแล้วครึ่งหนึ่งลงมาจากคาน แล้วโยนทิ้งไปด้านข้าง พวกหนุ่ม ๆ ที่รีบมาช่วยดับไฟมารวมตัวกันรอบตัวเขา และไม่เข้าใจว่าโกดังที่ปกติได้รับการดูแลเป็นอย่างดีนั้น เกิดไฟไหม้ขึ้นมาได้อย่างไร เขาถอนหายใจพลางมองไปรอบ ๆ พยายามค้นหาเบาะแสของต้นตอเพลิงอย่างสิ้นหวัง อย่างไรก็ตาม เหมือนเช่นเมื่อครู่นี้ นอกจากซากร่างที่ไหม้เกรียมสองร่าง และตัวอย่างกะโหลกที่ห้อยอยู่เหนือศีรษะพวกเขา... มังกรร้ายที่ถูกเธอปราบตั้งแต่เมื่อหลายปีก่อน ได้ถูกเผาจนไม่เหลือซากไปพร้อมกับโกดังทั้งหลังนานแล้ว
พอเดินเลี้ยวไป ก็เห็นธงที่เป็นสัญลักษณ์ของอำนาจ เขาบีบมือของเธอแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว ความตื่นเต้นกำลังแล่นพล่านอยู่ในเส้นเลือดของเขา จนไม่ทันได้สังเกตเปลวไฟที่ไหลออกมาจากร่องนิ้วของเธอ ในวินาทีต่อมา เปลวไฟได้ลุกโชนขึ้นจากทั่วทุกทิศทาง และกลืนกินโกดังทั้งหมด ทำให้พื้นที่แคบ ๆ นี้กลายเป็นสุสานใต้ดินอันร้อนระอุ "เร็วเข้า รีบหนีไปทางนั้น!" เขาตะโกนอย่างตื่นกลัวพร้อมกับดึงแขนเธอ และพยายามหาทางออกจากฝนเพลิงที่โปรยปรายลงมา อุณหภูมิที่สูงขึ้นค่อย ๆ ทำให้สายตาของเขาพร่าเลือน "หนีไปไหนไม่ได้หรอก" เธอพูดเบา ๆ และยอมให้เขาจับแขนตัวเองไว้โดยไม่ได้ขัดขืนเหมือนเช่นเคย "ฉันปิดตายเส้นทางทั้งหมดไว้แล้ว"

เมื่อรู้ตัวว่าหนีไม่รอดแล้ว มังกรยักษ์ก็คำรามด้วยความโกรธแค้น ดังกึกก้องดุจฟ้าคำรนจนสั่นสะเทือนถ้ำหินอันเล็กแคบนี้ เธอมองดูมันกระพือปีกอย่างเปล่าประโยชน์ราวกับต้องการดับเปลวไฟที่ลุกโชน ทว่ามันสายไปแล้ว การดิ้นรนอย่างสิ้นหวังของอสูรได้ทรยศมันเสียแล้ว โถที่เต็มไปด้วยโฟลจิสตันเหลวถูกทำลายในระหว่างที่มันดิ้นรน และฝนไฟที่โปรยปรายก็กลืนกินเลือดเนื้อของมัน ควันสีดำหนาทึบลอยขึ้น ดับลมหายใจของแสงรำไรไม่กี่ดวงระหว่างรอยแยกหินนั้น ราวกับว่ามันจะกัดแสงแดดมัวสลัวยามพลบค่ำในฤดูใบไม้ร่วงด้วยเช่นกัน

ควันดำทำให้เธอสำลัก เธอพยายามดิ้นรนอย่างไร้ประโยชน์เพื่อคลานไปหาเขา ควานหาตัวเขาอย่างงุ่มง่ามหมายจะประคองใบหน้าของเขาไว้ แล้วมอบจูบอำลาครั้งสุดท้ายให้แก่เขา "ความตายก็ไม่สามารถพรากเราให้แยกจากกันได้" เธอพูดเบา ๆ พยายามยกมือที่สูญสิ้นการรับรู้ไปแล้วขึ้นมา

แต่แล้วมือของเธอก็ยังคงตกลงมา สายธนูที่ขึงตึงมานานส่งเสียงหวีดร้องบาดหูด้วยความปีติยินดีอย่างกระตือรือร้น ลูกธนูแหลมคมที่ประดับด้วยขนนก ได้พุ่งฝ่าสายลมเย็นยามพลบค่ำในฤดูใบไม้ร่วงดุจดาวตก เสียบเข้าที่ร่างมังกรยักษ์ ซึ่งกำลังดิ้นไปมาด้วยความเจ็บปวดในกองเพลิงพร้อมเสียงดังหวีดหวิว

เปลวไฟที่ลุกโชนแทบจะบดบังแสงตะวันฉายฉานยามพลบค่ำจนมิด เธอเห็นคนกลุ่มหนึ่งวิ่งมาหาพวกเธออย่างรีบร้อน เธอยิ้มออกมา เงยหน้ามองไปที่กะโหลกของมังกรยักษ์นั้น พลางจินตนาการถึงภาพหลังไฟมอดและสีหน้าของผู้คน

นั่นคือกำลังเสริมของวงศ์ปีกบุปผา เธอคิด พวกเขาคือผู้กล้าที่ติดตามแม่ของเธอไปในการเดินทางครั้งนั้น มังกรตัวนี้ เธอตามล่ามันมาหลายปี และตอนนี้ต่อให้มันติดปีกบินได้ก็หนีไม่พ้นแล้ว

สุดท้ายก็หนีไม่พ้นอยู่ดี เธอคิดเช่นนี้

"ตายหมดแล้ว" ผู้อาวุโส Nyamgondho เช็ดเหงื่อที่สะท้อนน้ำตาเทียนบนหน้าผาก และฉีกผ้าม่านที่โดนเผากลายเป็นขี้เถ้าไปแล้วครึ่งหนึ่งลงมาจากคาน แล้วโยนทิ้งไปด้านข้าง พวกหนุ่ม ๆ ที่รีบมาช่วยดับไฟมารวมตัวกันรอบตัวเขา และไม่เข้าใจว่าโกดังที่ปกติได้รับการดูแลเป็นอย่างดีนั้น เกิดไฟไหม้ขึ้นมาได้อย่างไร เขาถอนหายใจพลางมองไปรอบ ๆ พยายามค้นหาเบาะแสของต้นตอเพลิงอย่างสิ้นหวัง อย่างไรก็ตาม เหมือนเช่นเมื่อครู่นี้ นอกจากซากร่างที่ไหม้เกรียมสองร่าง และตัวอย่างกะโหลกที่ห้อยอยู่เหนือศีรษะพวกเขา... มังกรร้ายที่ถูกเธอปราบตั้งแต่เมื่อหลายปีก่อน ได้ถูกเผาจนไม่เหลือซากไปพร้อมกับโกดังทั้งหลังนานแล้ว

Evidence locale: th

Text source
Path
Readable/TH/Book959_TH.txt
JSON Pointer
/
ไฟแห่งสายัณห์ฤดูใบไม้ร่วง III
ไฟแห่งสายัณห์ฤดูใบไม้ร่วง III

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/1372863615

Relationships

1 links

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Icon · UI_Icon_Read
IconpreviewPath62 × 68 · 1 KBART/UI/Atlas/ItemIcon/UI_Icon_ReadResource name

Properties

4
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/928
id
121090
splitType
DOCUMENT_SPLIT_TYPE_BY_LINE
previewPath
ART/UI/Atlas/ItemIcon/UI_Icon_Read
questIDList
[
  200959
]