ContentReadable 200943
เรื่องราวที่ฉันจะเล่าต่อไปนี้เป็นเรื่องราวที่ชาว Hanan Pacha ทำลายข้อห้าม และทำให้นักปราชญ์ที่ขโมยไฟมาต้องจาก Natlan ไป
หลังจากที่สอนให้ผู้คนใช้พลังของโฟลจิสตันแล้ว ผู้คนก็ได้สร้างเมืองขึ้นบน Hanan Pacha ซึ่งในเมืองนั้นมีทั้งพระราชวังและวิหารที่สวยงาม ซึ่งสร้างขึ้นจากอัญมณีหายาก ขนนกที่มีสีสันแวววาว และดอกไม้ที่มีกลิ่นหอม
หลังจากทำทุกอย่างนี้จนเสร็จ Waxaklahun Ubah Kan ตัดสินใจยก Hanan Pacha ขึ้นไปยังตำแหน่งที่สูงกว่าเดิม
"เพราะเหตุนี้ พวกเธอทุกคนห้ามกินทุกสิ่งที่ผลิตขึ้นบนผืนดินแห่งนี้อีก ยกเว้นน้ำ นั่นก็เพราะสายน้ำทั้งหมดบนโลกนี้มาจากแหล่งกำเนิดของน้ำทั้งหมด และไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมของเทพราตรี"
ส่วน Chaac นั้นไม่เข้าใจว่าทำไมถึงต้องย้ายไปอยู่ในที่ที่สูงขึ้น แล้วก็ไม่อยากไปจาก Natlan ด้วย แต่ถ้าเอาคำถามนี้ไปถาม Waxaklahun Ubah Kan เขาก็คงจะพูดแต่คำที่ฟังแล้วไม่เข้าใจอย่าง "ดินแดนแห่งจันทรา" หรือ "หินศักดิ์สิทธิ์ Newark" อะไรทำนองนั้น
เพราะ Waxaklahun Ubah Kan เป็นคนที่ฉลาดที่สุดในโลก ผู้คนจึงทำตามที่เขาพูด ดังนั้นผู้คนจึงเริ่มเลี้ยงปลาในทะเลกลางอากาศ และเพาะสาหร่ายทรงกลมเพื่อเป็นอาหาร ขณะที่ Hanan Pacha ก็ลอยสูงขึ้นไปเรื่อย ๆ
ในที่สุดเทพราตรีก็ล่วงรู้ถึงแผนการของนักปราชญ์ พวกเขาจึงตัดสินใจที่จะหยุดยั้งแผนการของนักปราชญ์ เพราะกลัวว่ามนุษย์จะจากไป
วันหนึ่ง ในขณะที่นักปราชญ์ไม่อยู่ เทพราตรีได้ปลอมตัวเป็นมนุษย์ในเผ่า และนำน้ำปริศนาขวดหนึ่งมาให้ Chaac ที่เฝ้ายามอยู่ที่ริมทะเลสาบ
"เพื่อน อย่ามัวแต่เฝ้าน้ำในทะเลสาบนี้อยู่เลย ดูสิ น้ำขวดนี้ในมือฉันมันหวานกว่าน้ำในทะเลสาบนั่นหลายร้อยเท่า มาลองชิมดูเร็ว"
แม้จะนึกถึงคำพูดของนักปราชญ์ แต่นั่นก็เป็นแค่น้ำเท่านั้น ไม่น่าจะมีอะไรเกี่ยวข้องกันนะ Chaac คิดเช่นนี้ แล้วเอื้อมมือไปรับขวดน้ำมาชิมดูอึกหนึ่ง
พอได้ชิม เขาก็พบว่าน้ำนั้นช่างหวานเหลือเกิน เทพราตรีจึงมอบน้ำหวานให้เขาเพิ่ม เขาจึงนำน้ำหวานเหล่านี้ขึ้นไปบน Hanan Pacha และแบ่งให้กับผู้คนทั้งหมด
แต่เขาไม่รู้ว่าน้ำหวานนี้ Chaac หมักขึ้นจากข้าวบาร์เลย์ที่เติบโตขึ้นบนพื้นดิน หรือถ้าพูดตามภาษาของเราในปัจจุบันก็คือ "แอลกอฮอล์" นั่นเอง
จนกระทั่งเมื่อนักปราชญ์กลับมา พวกเขาก็ดื่มจนเมาหัวราน้ำแล้ว
นักปราชญ์รู้ว่าพวกเขาไม่สามารถออกจาก Natlan ได้อีกแล้ว ดังนั้นจึงไล่ผู้คนออกจาก Hanan Pacha ผู้คนที่กระจัดกระจายกันไปจึงนำโฟลจิสตันไปยังที่ต่าง ๆ ใน Natlan
ส่วนปราชญ์จอมโจรขโมยเพลิงก็ออกเดินไปบนเส้นทางกลับบ้าน
"กลับบ้าน? หรือว่าเขาจะกลับไปยังดินแดนสีแดงดำ?"
"คุณตั้งใจฟังฉันเล่ารึเปล่าเนี่ย ดินแดนสีแดงดำเป็นที่ที่นักปราชญ์ขโมยโฟลจิสตันไป เอ่อ แต่ในตำนานไม่เคยเอ่ยถึงบ้านเกิดของนักปราชญ์เลยจริง ๆ... เพราะงั้นฉันเลยคิดว่าทางกลับบ้านที่ว่านี้น่าจะหมายถึง สักวันเขาจะต้องกลับมาอีกครั้งแน่นอน"
"ฟังดูก็รู้แล้วว่าเป็นคำที่นักเล่าเรื่องใช้บ่อย อย่าปล่อยให้ค้างคาแบบนี้จะดีกว่านะจริงมั้ย?"
เอาเป็นว่า หลังจาก "ปราชญ์จอมโจรขโมยเพลิง" จากไปแล้ว Chaac ก็ได้รับการชี้นำจากเทพราตรี และได้สร้างชนเผ่าขึ้นมาตั้งรกรากในดินแดน และแล้วยุคสมัยของมนุษย์ชาว Natlan ก็เริ่มต้นขึ้น แต่นั่นก็เป็นอีกเรื่องราวหนึ่งแล้วล่ะ
หลังจากที่สอนให้ผู้คนใช้พลังของโฟลจิสตันแล้ว ผู้คนก็ได้สร้างเมืองขึ้นบน Hanan Pacha ซึ่งในเมืองนั้นมีทั้งพระราชวังและวิหารที่สวยงาม ซึ่งสร้างขึ้นจากอัญมณีหายาก ขนนกที่มีสีสันแวววาว และดอกไม้ที่มีกลิ่นหอม
หลังจากทำทุกอย่างนี้จนเสร็จ Waxaklahun Ubah Kan ตัดสินใจยก Hanan Pacha ขึ้นไปยังตำแหน่งที่สูงกว่าเดิม
"เพราะเหตุนี้ พวกเธอทุกคนห้ามกินทุกสิ่งที่ผลิตขึ้นบนผืนดินแห่งนี้อีก ยกเว้นน้ำ นั่นก็เพราะสายน้ำทั้งหมดบนโลกนี้มาจากแหล่งกำเนิดของน้ำทั้งหมด และไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมของเทพราตรี"
ส่วน Chaac นั้นไม่เข้าใจว่าทำไมถึงต้องย้ายไปอยู่ในที่ที่สูงขึ้น แล้วก็ไม่อยากไปจาก Natlan ด้วย แต่ถ้าเอาคำถามนี้ไปถาม Waxaklahun Ubah Kan เขาก็คงจะพูดแต่คำที่ฟังแล้วไม่เข้าใจอย่าง "ดินแดนแห่งจันทรา" หรือ "หินศักดิ์สิทธิ์ Newark" อะไรทำนองนั้น
เพราะ Waxaklahun Ubah Kan เป็นคนที่ฉลาดที่สุดในโลก ผู้คนจึงทำตามที่เขาพูด ดังนั้นผู้คนจึงเริ่มเลี้ยงปลาในทะเลกลางอากาศ และเพาะสาหร่ายทรงกลมเพื่อเป็นอาหาร ขณะที่ Hanan Pacha ก็ลอยสูงขึ้นไปเรื่อย ๆ
ในที่สุดเทพราตรีก็ล่วงรู้ถึงแผนการของนักปราชญ์ พวกเขาจึงตัดสินใจที่จะหยุดยั้งแผนการของนักปราชญ์ เพราะกลัวว่ามนุษย์จะจากไป
วันหนึ่ง ในขณะที่นักปราชญ์ไม่อยู่ เทพราตรีได้ปลอมตัวเป็นมนุษย์ในเผ่า และนำน้ำปริศนาขวดหนึ่งมาให้ Chaac ที่เฝ้ายามอยู่ที่ริมทะเลสาบ
"เพื่อน อย่ามัวแต่เฝ้าน้ำในทะเลสาบนี้อยู่เลย ดูสิ น้ำขวดนี้ในมือฉันมันหวานกว่าน้ำในทะเลสาบนั่นหลายร้อยเท่า มาลองชิมดูเร็ว"
แม้จะนึกถึงคำพูดของนักปราชญ์ แต่นั่นก็เป็นแค่น้ำเท่านั้น ไม่น่าจะมีอะไรเกี่ยวข้องกันนะ Chaac คิดเช่นนี้ แล้วเอื้อมมือไปรับขวดน้ำมาชิมดูอึกหนึ่ง
พอได้ชิม เขาก็พบว่าน้ำนั้นช่างหวานเหลือเกิน เทพราตรีจึงมอบน้ำหวานให้เขาเพิ่ม เขาจึงนำน้ำหวานเหล่านี้ขึ้นไปบน Hanan Pacha และแบ่งให้กับผู้คนทั้งหมด
แต่เขาไม่รู้ว่าน้ำหวานนี้ Chaac หมักขึ้นจากข้าวบาร์เลย์ที่เติบโตขึ้นบนพื้นดิน หรือถ้าพูดตามภาษาของเราในปัจจุบันก็คือ "แอลกอฮอล์" นั่นเอง
จนกระทั่งเมื่อนักปราชญ์กลับมา พวกเขาก็ดื่มจนเมาหัวราน้ำแล้ว
นักปราชญ์รู้ว่าพวกเขาไม่สามารถออกจาก Natlan ได้อีกแล้ว ดังนั้นจึงไล่ผู้คนออกจาก Hanan Pacha ผู้คนที่กระจัดกระจายกันไปจึงนำโฟลจิสตันไปยังที่ต่าง ๆ ใน Natlan
ส่วนปราชญ์จอมโจรขโมยเพลิงก็ออกเดินไปบนเส้นทางกลับบ้าน
"กลับบ้าน? หรือว่าเขาจะกลับไปยังดินแดนสีแดงดำ?"
"คุณตั้งใจฟังฉันเล่ารึเปล่าเนี่ย ดินแดนสีแดงดำเป็นที่ที่นักปราชญ์ขโมยโฟลจิสตันไป เอ่อ แต่ในตำนานไม่เคยเอ่ยถึงบ้านเกิดของนักปราชญ์เลยจริง ๆ... เพราะงั้นฉันเลยคิดว่าทางกลับบ้านที่ว่านี้น่าจะหมายถึง สักวันเขาจะต้องกลับมาอีกครั้งแน่นอน"
"ฟังดูก็รู้แล้วว่าเป็นคำที่นักเล่าเรื่องใช้บ่อย อย่าปล่อยให้ค้างคาแบบนี้จะดีกว่านะจริงมั้ย?"
เอาเป็นว่า หลังจาก "ปราชญ์จอมโจรขโมยเพลิง" จากไปแล้ว Chaac ก็ได้รับการชี้นำจากเทพราตรี และได้สร้างชนเผ่าขึ้นมาตั้งรกรากในดินแดน และแล้วยุคสมัยของมนุษย์ชาว Natlan ก็เริ่มต้นขึ้น แต่นั่นก็เป็นอีกเรื่องราวหนึ่งแล้วล่ะ
เรื่องราวที่ฉันจะเล่าต่อไปนี้เป็นเรื่องราวที่ชาว Hanan Pacha ทำลายข้อห้าม และทำให้นักปราชญ์ที่ขโมยไฟมาต้องจาก Natlan ไป หลังจากที่สอนให้ผู้คนใช้พลังของโฟลจิสตันแล้ว ผู้คนก็ได้สร้างเมืองขึ้นบน Hanan Pacha ซึ่งในเมืองนั้นมีทั้งพระราชวังและวิหารที่สวยงาม ซึ่งสร้างขึ้นจากอัญมณีหายาก ขนนกที่มีสีสันแวววาว และดอกไม้ที่มีกลิ่นหอม หลังจากทำทุกอย่างนี้จนเสร็จ Waxaklahun Ubah Kan ตัดสินใจยก Hanan Pacha ขึ้นไปยังตำแหน่งที่สูงกว่าเดิม "เพราะเหตุนี้ พวกเธอทุกคนห้ามกินทุกสิ่งที่ผลิตขึ้นบนผืนดินแห่งนี้อีก ยกเว้นน้ำ นั่นก็เพราะสายน้ำทั้งหมดบนโลกนี้มาจากแหล่งกำเนิดของน้ำทั้งหมด และไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมของเทพราตรี" ส่วน Chaac นั้นไม่เข้าใจว่าทำไมถึงต้องย้ายไปอยู่ในที่ที่สูงขึ้น แล้วก็ไม่อยากไปจาก Natlan ด้วย แต่ถ้าเอาคำถามนี้ไปถาม Waxaklahun Ubah Kan เขาก็คงจะพูดแต่คำที่ฟังแล้วไม่เข้าใจอย่าง "ดินแดนแห่งจันทรา" หรือ "หินศักดิ์สิทธิ์ Newark" อะไรทำนองนั้น เพราะ Waxaklahun Ubah Kan เป็นคนที่ฉลาดที่สุดในโลก ผู้คนจึงทำตามที่เขาพูด ดังนั้นผู้คนจึงเริ่มเลี้ยงปลาในทะเลกลางอากาศ และเพาะสาหร่ายทรงกลมเพื่อเป็นอาหาร ขณะที่ Hanan Pacha ก็ลอยสูงขึ้นไปเรื่อย ๆ ในที่สุดเทพราตรีก็ล่วงรู้ถึงแผนการของนักปราชญ์ พวกเขาจึงตัดสินใจที่จะหยุดยั้งแผนการของนักปราชญ์ เพราะกลัวว่ามนุษย์จะจากไป วันหนึ่ง ในขณะที่นักปราชญ์ไม่อยู่ เทพราตรีได้ปลอมตัวเป็นมนุษย์ในเผ่า และนำน้ำปริศนาขวดหนึ่งมาให้ Chaac ที่เฝ้ายามอยู่ที่ริมทะเลสาบ "เพื่อน อย่ามัวแต่เฝ้าน้ำในทะเลสาบนี้อยู่เลย ดูสิ น้ำขวดนี้ในมือฉันมันหวานกว่าน้ำในทะเลสาบนั่นหลายร้อยเท่า มาลองชิมดูเร็ว" แม้จะนึกถึงคำพูดของนักปราชญ์ แต่นั่นก็เป็นแค่น้ำเท่านั้น ไม่น่าจะมีอะไรเกี่ยวข้องกันนะ Chaac คิดเช่นนี้ แล้วเอื้อมมือไปรับขวดน้ำมาชิมดูอึกหนึ่ง พอได้ชิม เขาก็พบว่าน้ำนั้นช่างหวานเหลือเกิน เทพราตรีจึงมอบน้ำหวานให้เขาเพิ่ม เขาจึงนำน้ำหวานเหล่านี้ขึ้นไปบน Hanan Pacha และแบ่งให้กับผู้คนทั้งหมด แต่เขาไม่รู้ว่าน้ำหวานนี้ Chaac หมักขึ้นจากข้าวบาร์เลย์ที่เติบโตขึ้นบนพื้นดิน หรือถ้าพูดตามภาษาของเราในปัจจุบันก็คือ "แอลกอฮอล์" นั่นเอง จนกระทั่งเมื่อนักปราชญ์กลับมา พวกเขาก็ดื่มจนเมาหัวราน้ำแล้ว นักปราชญ์รู้ว่าพวกเขาไม่สามารถออกจาก Natlan ได้อีกแล้ว ดังนั้นจึงไล่ผู้คนออกจาก Hanan Pacha ผู้คนที่กระจัดกระจายกันไปจึงนำโฟลจิสตันไปยังที่ต่าง ๆ ใน Natlan ส่วนปราชญ์จอมโจรขโมยเพลิงก็ออกเดินไปบนเส้นทางกลับบ้าน "กลับบ้าน? หรือว่าเขาจะกลับไปยังดินแดนสีแดงดำ?" "คุณตั้งใจฟังฉันเล่ารึเปล่าเนี่ย ดินแดนสีแดงดำเป็นที่ที่นักปราชญ์ขโมยโฟลจิสตันไป เอ่อ แต่ในตำนานไม่เคยเอ่ยถึงบ้านเกิดของนักปราชญ์เลยจริง ๆ... เพราะงั้นฉันเลยคิดว่าทางกลับบ้านที่ว่านี้น่าจะหมายถึง สักวันเขาจะต้องกลับมาอีกครั้งแน่นอน" "ฟังดูก็รู้แล้วว่าเป็นคำที่นักเล่าเรื่องใช้บ่อย อย่าปล่อยให้ค้างคาแบบนี้จะดีกว่านะจริงมั้ย?" เอาเป็นว่า หลังจาก "ปราชญ์จอมโจรขโมยเพลิง" จากไปแล้ว Chaac ก็ได้รับการชี้นำจากเทพราตรี และได้สร้างชนเผ่าขึ้นมาตั้งรกรากในดินแดน และแล้วยุคสมัยของมนุษย์ชาว Natlan ก็เริ่มต้นขึ้น แต่นั่นก็เป็นอีกเรื่องราวหนึ่งแล้วล่ะ
Evidence locale: th
Text source
- Path
Readable/TH/Book943_TH.txt- JSON Pointer
/
