Ghost
Icon · UI_Icon_Read

World Documents

สำนักงานแมวเหมียว (I)

world_document120995

Localized evidence

Text fields

2 fields
Perroux หาวหวอดยาวแล้วขยี้ตา เหมือนเช่นกับช่วงบ่ายทั่ว ๆ ไป ทันใดนั้นก็เหลือบไปเห็นบัตรเชิญสีทองนอนอยู่ในแปลงดอกไม้อย่างเงียบเชียบ
แสงแดดส่องกระทบหน้าปกของบัตรเชิญ ทำให้ตัวอักษรบนปกที่ว่า "เรียนคุณ Perroux ที่เคารพ" ส่องสว่างพร่าตายิ่งกว่า Mora ที่กระจัดกระจายเสียอีก
ดวงตาของ Perroux เบิกกว้าง
เขาเป็นเพียงคนเฝ้าประตูตัวเล็ก ๆ ที่คอยเปิดประตูให้กับ "สุภาพบุรุษ" และ "สุภาพสตรี" ที่มาเยี่ยมเยียนนายท่าน นี่เป็นครั้งแรกเลยที่มีคนเรียกเขาว่า "คุณ Perroux" อย่างสุภาพเช่นนี้
ใครเอามันมาทิ้งไว้ที่นี่กันนะ? เขาไม่ทันได้สังเกตเห็นเลย
Perroux กะพริบตาแล้ว กะพริบตาอีก เพื่อยืนยันให้แน่ใจซ้ำ ๆ ว่านั่นไม่ใช่ภาพลวงตาที่เหมือนกับสายรุ้ง จากนั้นก็เปิดบัตรเชิญออกมาอ่าน...
"ขอบคุณที่ต้อนรับพวกเราด้วยอาหารแสนอร่อย โปรดแวะมาเยี่ยมเยียนเราด้วย ...จาก สำนักงานแมวเหมียว"
ตัวอักษรโย้เย้ราวกับถูกเขียนด้วยปากกาขนนกที่หยาบที่สุด ซึ่งดูไม่เข้ากันกับปกหนังสีทองเอาเสียเลย

สำนักงานแมวเหมียว? มีสำนักงานที่ชื่อ "แมวเหมียว" ด้วยเหรอ? คงไม่ใช่สำนักงานที่เปิดโดยแมวหรอกนะใช่มั้ย...
Perroux มักจะเอาอาหารที่เหลือไปให้แมวจรจัดที่อยู่ตรงมุมถนนกินอยู่บ่อย ๆ
แค่ส่งเสียงร้อง "เมี้ยว ๆ" พวกแมวก็จะเข้ามารุมล้อมอย่างสนิทสนมแล้ว แต่ตอนที่ไม่มีอาหารแมวอยู่ในมือ พวกมันจะระแวงมาก ต่อให้เป็น Perroux ก็ตาม
Perroux คิดเช่นนี้พลางพลิกด้านหลังของบัตรเชิญ
"คุณอาจจะยังไม่รู้ที่ตั้งของสำนักงานสินะ...
"ตรงโค้งที่สิบสองของลมเหนือ ให้เดินหน้าตามเกล็ดปลาบนพื้นไป คุณจะเห็นรถม้าจอดเรียงรายอยู่แถวหนึ่ง
"หลังจากเสียงระฆังดังเป็นครั้งที่สิบ รถม้าจะเหลือเพียงคันเดียว กระโดดเข้าไปตรงเงาดำที่อยู่ใต้รถม้า... พวกเราจะรออยู่ที่นั่น..."
วิธีบันทึกเวลาและสถานที่แบบนี้ เหมือนกับ... เวทมนตร์บางอย่างที่เข้าใจได้ยากเลย
ใครจงใจแกล้งกันรึเปล่านะ?
แต่ตัวอักษรที่เขียนผิด ๆ และการให้ความสนใจกับเกล็ดปลาเป็นพิเศษนั้นก็ดูเหมือนแมวจริง ๆ อยู่... ถ้าแมวเขียนหนังสือได้ แล้วมีสำนักงานอยู่จริง ๆ ละก็
ลมเหนือ... เกล็ดปลา... รถม้า... อ๊ะ ใช่แล้ว! จากตรงนี้ไปทางใต้ เดินผ่านทางแยกที่สิบสอง ก็ถึงแผงขายปลาที่เปิดในเวลากลางวัน เวลาสี่ทุ่มของทุกคืน จะมีรถม้าขนขยะมาจอดอยู่ตรงนั้นไม่ใช่เหรอ?
ขยะจำนวนมหาศาลที่เกิดจากในเมืองตลอดทั้งวันจะถูกส่งออกไปนอกเมือง และกลับมาอีกทีพร้อมเสียง "เอี๊ยดอ๊าด เอี๊ยดอ๊าด" ในเวลาเที่ยงคืน
ใช่ นี่คงเป็นเวทมนตร์ภาษาของแมวแน่ ๆ มีเพียงคนอย่าง Perroux เท่านั้นที่รู้จักแมวได้ดีเหมือนกับที่รู้จักเมืองนี้ และรู้จักเมืองนี้ดีเหมือนอย่างที่รู้จักแมวเท่านั้น ถึงจะสามารถถอดรหัสได้
ใจของ Perroux เต้นแรงตึกตัก นี่เป็นความลับที่มีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้นที่รู้
"ได้เวลาเปลี่ยนกะแล้ว รีบมาเร็วเข้า! ฉันกำลังจะไปเจอกับพวกแมวแล้ว"
Perroux หาวหวอดยาวแล้วขยี้ตา เหมือนเช่นกับช่วงบ่ายทั่ว ๆ ไป ทันใดนั้นก็เหลือบไปเห็นบัตรเชิญสีทองนอนอยู่ในแปลงดอกไม้อย่างเงียบเชียบ
แสงแดดส่องกระทบหน้าปกของบัตรเชิญ ทำให้ตัวอักษรบนปกที่ว่า "เรียนคุณ Perroux ที่เคารพ" ส่องสว่างพร่าตายิ่งกว่า Mora ที่กระจัดกระจายเสียอีก
ดวงตาของ Perroux เบิกกว้าง
เขาเป็นเพียงคนเฝ้าประตูตัวเล็ก ๆ ที่คอยเปิดประตูให้กับ "สุภาพบุรุษ" และ "สุภาพสตรี" ที่มาเยี่ยมเยียนนายท่าน นี่เป็นครั้งแรกเลยที่มีคนเรียกเขาว่า "คุณ Perroux" อย่างสุภาพเช่นนี้
ใครเอามันมาทิ้งไว้ที่นี่กันนะ? เขาไม่ทันได้สังเกตเห็นเลย
Perroux กะพริบตาแล้ว กะพริบตาอีก เพื่อยืนยันให้แน่ใจซ้ำ ๆ ว่านั่นไม่ใช่ภาพลวงตาที่เหมือนกับสายรุ้ง จากนั้นก็เปิดบัตรเชิญออกมาอ่าน...
"ขอบคุณที่ต้อนรับพวกเราด้วยอาหารแสนอร่อย โปรดแวะมาเยี่ยมเยียนเราด้วย ...จาก สำนักงานแมวเหมียว"
ตัวอักษรโย้เย้ราวกับถูกเขียนด้วยปากกาขนนกที่หยาบที่สุด ซึ่งดูไม่เข้ากันกับปกหนังสีทองเอาเสียเลย

สำนักงานแมวเหมียว? มีสำนักงานที่ชื่อ "แมวเหมียว" ด้วยเหรอ? คงไม่ใช่สำนักงานที่เปิดโดยแมวหรอกนะใช่มั้ย...
Perroux มักจะเอาอาหารที่เหลือไปให้แมวจรจัดที่อยู่ตรงมุมถนนกินอยู่บ่อย ๆ
แค่ส่งเสียงร้อง "เมี้ยว ๆ" พวกแมวก็จะเข้ามารุมล้อมอย่างสนิทสนมแล้ว แต่ตอนที่ไม่มีอาหารแมวอยู่ในมือ พวกมันจะระแวงมาก ต่อให้เป็น Perroux ก็ตาม
Perroux คิดเช่นนี้พลางพลิกด้านหลังของบัตรเชิญ
"คุณอาจจะยังไม่รู้ที่ตั้งของสำนักงานสินะ...
"ตรงโค้งที่สิบสองของลมเหนือ ให้เดินหน้าตามเกล็ดปลาบนพื้นไป คุณจะเห็นรถม้าจอดเรียงรายอยู่แถวหนึ่ง
"หลังจากเสียงระฆังดังเป็นครั้งที่สิบ รถม้าจะเหลือเพียงคันเดียว กระโดดเข้าไปตรงเงาดำที่อยู่ใต้รถม้า... พวกเราจะรออยู่ที่นั่น..."
วิธีบันทึกเวลาและสถานที่แบบนี้ เหมือนกับ... เวทมนตร์บางอย่างที่เข้าใจได้ยากเลย
ใครจงใจแกล้งกันรึเปล่านะ?
แต่ตัวอักษรที่เขียนผิด ๆ และการให้ความสนใจกับเกล็ดปลาเป็นพิเศษนั้นก็ดูเหมือนแมวจริง ๆ อยู่... ถ้าแมวเขียนหนังสือได้ แล้วมีสำนักงานอยู่จริง ๆ ละก็
ลมเหนือ... เกล็ดปลา... รถม้า... อ๊ะ ใช่แล้ว! จากตรงนี้ไปทางใต้ เดินผ่านทางแยกที่สิบสอง ก็ถึงแผงขายปลาที่เปิดในเวลากลางวัน เวลาสี่ทุ่มของทุกคืน จะมีรถม้าขนขยะมาจอดอยู่ตรงนั้นไม่ใช่เหรอ?
ขยะจำนวนมหาศาลที่เกิดจากในเมืองตลอดทั้งวันจะถูกส่งออกไปนอกเมือง และกลับมาอีกทีพร้อมเสียง "เอี๊ยดอ๊าด เอี๊ยดอ๊าด" ในเวลาเที่ยงคืน
ใช่ นี่คงเป็นเวทมนตร์ภาษาของแมวแน่ ๆ มีเพียงคนอย่าง Perroux เท่านั้นที่รู้จักแมวได้ดีเหมือนกับที่รู้จักเมืองนี้ และรู้จักเมืองนี้ดีเหมือนอย่างที่รู้จักแมวเท่านั้น ถึงจะสามารถถอดรหัสได้
ใจของ Perroux เต้นแรงตึกตัก นี่เป็นความลับที่มีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้นที่รู้
"ได้เวลาเปลี่ยนกะแล้ว รีบมาเร็วเข้า! ฉันกำลังจะไปเจอกับพวกแมวแล้ว"

Evidence locale: th

Text source
Path
Readable/TH/Book913_TH.txt
JSON Pointer
/
สำนักงานแมวเหมียว (I)
สำนักงานแมวเหมียว (I)

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/3336537223

Relationships

1 links

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Icon · UI_Icon_Read
IconpreviewPath62 × 68 · 1 KBART/UI/Atlas/ItemIcon/UI_Icon_ReadResource name

Properties

4
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/883
id
120995
splitType
DOCUMENT_SPLIT_TYPE_BY_LINE
previewPath
ART/UI/Atlas/ItemIcon/UI_Icon_Read
questIDList
[
  200913
]