ContentReadable 200845
...จะยอมให้อนารยชนสถาปนาตนขึ้นเป็นกษัตริย์ เหมือนเช่นที่แล้วมาไม่ได้... การมีผู้ปกครองมากเกินไปนั้นไม่มีประโยชน์อันใด รังแต่จะตกอยู่ภายใต้ความขัดแย้งภายในที่ไม่มีวันจบสิ้น เหมือนกับอนารยชนในทะเลเหนือ หรืออาณาจักรต่าง ๆ ในผืนทราย...
...ที่นี่ควรมีเพียงหนึ่งผู้ปกครอง หนึ่งกษัตริย์ และหนึ่งเทพเจ้าเท่านั้น การกระจายอำนาจไม่ว่าในรูปแบบใดก็ตาม จะทำให้ศัตรูของมนุษย์มีโอกาสครองความได้เปรียบ จะต้องขจัดทุกความเป็นไปได้ที่จะเกิดความวุ่นวายทั้งหมดให้ได้...
...หากประวัติศาสตร์ที่ฉันได้อ่าน จากในความทรงจำพวกนั้นถูกต้อง และเป็นจริงโดยไร้ข้อกังขา งั้นมนุษย์ก็สามารถเดินหน้าต่อไป ตามจุดที่อสูรร้ายเหล่านั้นล้มลงได้อย่างสมบูรณ์... ตราบใดที่พวกเขายังคงระมัดระวัง พลังนี้ก็เพียงพอที่จะบดขยี้สิ่งชั่วร้ายใด ๆ ที่กล้าขัดขวางมนุษย์ จากการควบคุมชะตากรรมของตนเอง...
...ก่อนที่จะถึงตอนนั้น พิธีบูชายัญแด่ (...) จะต้องถูกสั่งห้ามก่อน... นี่เป็นตัวแปรเดียวเท่านั้น วิญญาณชั่วร้ายที่ทรยศต่อคน เป็นไม่ควรมีโอกาสล่อลวงคนเป็นอีกต่อไป และผู้วายชนม์ก็สมควรได้ตายอย่างสงบ...
...เช่นนี้แล้ว ฉันจะได้ไม่ทำผิดต่อชื่อของเขา... มีเพียงผู้คน ผู้คนที่ได้รับการช่วยเหลือจากเขาเอาไว้ จะต้องกลายเป็นผู้บงการทุกสิ่ง ไม่จำเป็นต้องยอมจำนนต่อราตรี และเปลวไฟ...
...ที่นี่ควรมีเพียงหนึ่งผู้ปกครอง หนึ่งกษัตริย์ และหนึ่งเทพเจ้าเท่านั้น การกระจายอำนาจไม่ว่าในรูปแบบใดก็ตาม จะทำให้ศัตรูของมนุษย์มีโอกาสครองความได้เปรียบ จะต้องขจัดทุกความเป็นไปได้ที่จะเกิดความวุ่นวายทั้งหมดให้ได้...
...หากประวัติศาสตร์ที่ฉันได้อ่าน จากในความทรงจำพวกนั้นถูกต้อง และเป็นจริงโดยไร้ข้อกังขา งั้นมนุษย์ก็สามารถเดินหน้าต่อไป ตามจุดที่อสูรร้ายเหล่านั้นล้มลงได้อย่างสมบูรณ์... ตราบใดที่พวกเขายังคงระมัดระวัง พลังนี้ก็เพียงพอที่จะบดขยี้สิ่งชั่วร้ายใด ๆ ที่กล้าขัดขวางมนุษย์ จากการควบคุมชะตากรรมของตนเอง...
...ก่อนที่จะถึงตอนนั้น พิธีบูชายัญแด่ (...) จะต้องถูกสั่งห้ามก่อน... นี่เป็นตัวแปรเดียวเท่านั้น วิญญาณชั่วร้ายที่ทรยศต่อคน เป็นไม่ควรมีโอกาสล่อลวงคนเป็นอีกต่อไป และผู้วายชนม์ก็สมควรได้ตายอย่างสงบ...
...เช่นนี้แล้ว ฉันจะได้ไม่ทำผิดต่อชื่อของเขา... มีเพียงผู้คน ผู้คนที่ได้รับการช่วยเหลือจากเขาเอาไว้ จะต้องกลายเป็นผู้บงการทุกสิ่ง ไม่จำเป็นต้องยอมจำนนต่อราตรี และเปลวไฟ...
...จะยอมให้อนารยชนสถาปนาตนขึ้นเป็นกษัตริย์ เหมือนเช่นที่แล้วมาไม่ได้... การมีผู้ปกครองมากเกินไปนั้นไม่มีประโยชน์อันใด รังแต่จะตกอยู่ภายใต้ความขัดแย้งภายในที่ไม่มีวันจบสิ้น เหมือนกับอนารยชนในทะเลเหนือ หรืออาณาจักรต่าง ๆ ในผืนทราย... ...ที่นี่ควรมีเพียงหนึ่งผู้ปกครอง หนึ่งกษัตริย์ และหนึ่งเทพเจ้าเท่านั้น การกระจายอำนาจไม่ว่าในรูปแบบใดก็ตาม จะทำให้ศัตรูของมนุษย์มีโอกาสครองความได้เปรียบ จะต้องขจัดทุกความเป็นไปได้ที่จะเกิดความวุ่นวายทั้งหมดให้ได้... ...หากประวัติศาสตร์ที่ฉันได้อ่าน จากในความทรงจำพวกนั้นถูกต้อง และเป็นจริงโดยไร้ข้อกังขา งั้นมนุษย์ก็สามารถเดินหน้าต่อไป ตามจุดที่อสูรร้ายเหล่านั้นล้มลงได้อย่างสมบูรณ์... ตราบใดที่พวกเขายังคงระมัดระวัง พลังนี้ก็เพียงพอที่จะบดขยี้สิ่งชั่วร้ายใด ๆ ที่กล้าขัดขวางมนุษย์ จากการควบคุมชะตากรรมของตนเอง... ...ก่อนที่จะถึงตอนนั้น พิธีบูชายัญแด่ (...) จะต้องถูกสั่งห้ามก่อน... นี่เป็นตัวแปรเดียวเท่านั้น วิญญาณชั่วร้ายที่ทรยศต่อคน เป็นไม่ควรมีโอกาสล่อลวงคนเป็นอีกต่อไป และผู้วายชนม์ก็สมควรได้ตายอย่างสงบ... ...เช่นนี้แล้ว ฉันจะได้ไม่ทำผิดต่อชื่อของเขา... มีเพียงผู้คน ผู้คนที่ได้รับการช่วยเหลือจากเขาเอาไว้ จะต้องกลายเป็นผู้บงการทุกสิ่ง ไม่จำเป็นต้องยอมจำนนต่อราตรี และเปลวไฟ...
Evidence locale: th
Text source
- Path
Readable/TH/Book845_TH.txt- JSON Pointer
/
