Ghost
Icon · UI_Icon_Read

World Documents

สองทหารเสือ (I)

world_document120422

Localized evidence

Text fields

2 fields
...
ชายชราผมหงอกวางกระสุนปืนคาบศิลาชนิดพิเศษ 6 นัดไว้บนโต๊ะอย่างระมัดระวัง สายตาที่แทบจะเลือนรางก็มองไปยังสองพี่น้องตรงหน้า
"กระสุน 6 นัด แค่นี้พอเหรอ? " ชายชราถาม
"พอสิ" ผู้เป็นพี่ชายตอบ
ชายชราถอนหายใจออกมา เขาได้ทำตามสัญญา โดยสอนสิ่งที่เขาร่ำเรียนมาทั้งชีวิต ให้กับเด็กกำพร้าสองคนนี้ ที่นอนอยู่หน้าประตูบ้านของเขาเมื่อสิบห้าปีก่อน
วิชาดาบ วิชาปืน กลลวง...
วิธีการแอบเข้าไปในคฤหาสน์โดยไม่ถูกหมาล่าเนื้อจับได้ วิธีที่จะทำให้คนตายระหว่างนอนหลับโดยไม่ทิ้งร่องรอย และวิธีที่จะไม่ลังเลยามเหนี่ยวไก...
"กระสุน 6 นัด 6 ชีวิต... " ชายชราพึมพำ
"ไม่ใช่" ผู้เป็นน้องสาวพูดขึ้นว่า "5 ชีวิต"
"มีอยู่คนนึงที่เราจะยิงเขาสองนัด"
ชายชราไม่ได้พูดอะไร เขาไม่เคยถามว่าทำไมพี่น้องคู่นี้ถึงเลือกเขา ไม่เคยถามว่าพวกเขาคิดจะทำอะไร เหมือนกับครูของเขาที่ไม่เคยถามเขาเช่นกัน
แต่ตอนนี้ชายชรายังคงรู้สึกเป็นห่วงศิษย์รักทั้งสองคนของเขา ดวงตาที่เกือบจะบอดคู่นั้น เคยเห็นชีวิตผู้คนมานับไม่ถ้วน
"การแก้แค้นเป็นเส้นทางที่ไม่อาจย้อนกลับได้นะเด็กทั้งสอง" เขาพูดต่อว่า "ความรู้ที่พวกเธอได้เรียนรู้จากฉันไป เพียงพอที่จะทำให้มีชีวิตมั่งคั่งมั่นคงแล้ว"
"ฉันไม่อยากให้พวกเธอเดินบนเส้นทางเดียวกับฉัน ดวงตาคู่นี้คือบทลงโทษจากสวรรค์ต่อผู้มีจิตใจพยาบาท" เขาพยายามลืมตาที่ขุ่นมัวให้กว้างมากที่สุด เพื่อให้สองพี่น้องตรงหน้าเห็นความจริง
"เราถูกฆ่าตายไปแล้วเมื่อยี่สิบปีก่อน" พี่พูด "ถ้ากระสุน 6 นัดนี้ ไม่ถูกยิงไปยังที่ที่พวกมันควรไป เราก็ไม่สามารถกลับมาใช้ชีวิตเหมือนคนเป็นได้อีก"
ชายชราไม่ได้พูดอะไรอีก นับแต่ตอนที่เขารับสองพี่น้องนี้ไว้ ก็รู้ได้ว่าวันนี้จะมาถึงสักวัน
"อืม... งั้นฉันจะไม่โน้มน้าวอะไรให้เสียเวลาอีก" เขาใช้มือประคองร่างขึ้น ตอนนี้ต่อให้แค่ลุกยืนยังลำบากสำหรับเขา
แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังอยากอ้อมไปฝั่งตรงข้ามโต๊ะแล้วกอดศิษย์รักของเขาอีกสักครั้ง เขารู้ว่านี่เป็นครั้งสุดท้ายที่จะได้พบกันแล้ว
"นอกจากกระสุน 6 นัด นี้แล้ว อยากได้อะไรอีกมั้ย?" ชายชราถามเป็นครั้งสุดท้าย
"ไม่มีแล้วครับ" พี่ตอบ
ชายชราพบว่าผู้เป็นน้องสาวที่อยู่ด้านข้างขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย ถึงเขามองไม่เห็นแต่สัมผัสได้
"เป็นอะไรไป Iris?" ชายชราถาม เขารักศิษย์คนนี้มาก Iris มีความคิดที่ละเอียดอ่อน ความรู้สึกซับซ้อน แต่มือของเธอยามจับปืนกลับไม่เคยสั่นคลอน
"ที่จริงฉันมีคำขออยู่อย่างนึง" Iris มองทุ่งดอกไม้ของชายชราที่นอกหน้าต่างแล้วพูดว่า
"ฉันขอเก็บ Rainbow Rose ของอาจารย์ไปสักหน่อยได้มั้ย?"
...

"สองทหารเสือ" หน้าที่ 224
...
ชายชราผมหงอกวางกระสุนปืนคาบศิลาชนิดพิเศษ 6 นัดไว้บนโต๊ะอย่างระมัดระวัง สายตาที่แทบจะเลือนรางก็มองไปยังสองพี่น้องตรงหน้า
"กระสุน 6 นัด แค่นี้พอเหรอ? " ชายชราถาม
"พอสิ" ผู้เป็นพี่ชายตอบ
ชายชราถอนหายใจออกมา เขาได้ทำตามสัญญา โดยสอนสิ่งที่เขาร่ำเรียนมาทั้งชีวิต ให้กับเด็กกำพร้าสองคนนี้ ที่นอนอยู่หน้าประตูบ้านของเขาเมื่อสิบห้าปีก่อน
วิชาดาบ วิชาปืน กลลวง...
วิธีการแอบเข้าไปในคฤหาสน์โดยไม่ถูกหมาล่าเนื้อจับได้ วิธีที่จะทำให้คนตายระหว่างนอนหลับโดยไม่ทิ้งร่องรอย และวิธีที่จะไม่ลังเลยามเหนี่ยวไก...
"กระสุน 6 นัด 6 ชีวิต... " ชายชราพึมพำ
"ไม่ใช่" ผู้เป็นน้องสาวพูดขึ้นว่า "5 ชีวิต"
"มีอยู่คนนึงที่เราจะยิงเขาสองนัด"
ชายชราไม่ได้พูดอะไร เขาไม่เคยถามว่าทำไมพี่น้องคู่นี้ถึงเลือกเขา ไม่เคยถามว่าพวกเขาคิดจะทำอะไร เหมือนกับครูของเขาที่ไม่เคยถามเขาเช่นกัน
แต่ตอนนี้ชายชรายังคงรู้สึกเป็นห่วงศิษย์รักทั้งสองคนของเขา ดวงตาที่เกือบจะบอดคู่นั้น เคยเห็นชีวิตผู้คนมานับไม่ถ้วน
"การแก้แค้นเป็นเส้นทางที่ไม่อาจย้อนกลับได้นะเด็กทั้งสอง" เขาพูดต่อว่า "ความรู้ที่พวกเธอได้เรียนรู้จากฉันไป เพียงพอที่จะทำให้มีชีวิตมั่งคั่งมั่นคงแล้ว"
"ฉันไม่อยากให้พวกเธอเดินบนเส้นทางเดียวกับฉัน ดวงตาคู่นี้คือบทลงโทษจากสวรรค์ต่อผู้มีจิตใจพยาบาท" เขาพยายามลืมตาที่ขุ่นมัวให้กว้างมากที่สุด เพื่อให้สองพี่น้องตรงหน้าเห็นความจริง
"เราถูกฆ่าตายไปแล้วเมื่อยี่สิบปีก่อน" พี่พูด "ถ้ากระสุน 6 นัดนี้ ไม่ถูกยิงไปยังที่ที่พวกมันควรไป เราก็ไม่สามารถกลับมาใช้ชีวิตเหมือนคนเป็นได้อีก"
ชายชราไม่ได้พูดอะไรอีก นับแต่ตอนที่เขารับสองพี่น้องนี้ไว้ ก็รู้ได้ว่าวันนี้จะมาถึงสักวัน
"อืม... งั้นฉันจะไม่โน้มน้าวอะไรให้เสียเวลาอีก" เขาใช้มือประคองร่างขึ้น ตอนนี้ต่อให้แค่ลุกยืนยังลำบากสำหรับเขา
แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังอยากอ้อมไปฝั่งตรงข้ามโต๊ะแล้วกอดศิษย์รักของเขาอีกสักครั้ง เขารู้ว่านี่เป็นครั้งสุดท้ายที่จะได้พบกันแล้ว
"นอกจากกระสุน 6 นัด นี้แล้ว อยากได้อะไรอีกมั้ย?" ชายชราถามเป็นครั้งสุดท้าย
"ไม่มีแล้วครับ" พี่ตอบ
ชายชราพบว่าผู้เป็นน้องสาวที่อยู่ด้านข้างขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย ถึงเขามองไม่เห็นแต่สัมผัสได้
"เป็นอะไรไป Iris?" ชายชราถาม เขารักศิษย์คนนี้มาก Iris มีความคิดที่ละเอียดอ่อน ความรู้สึกซับซ้อน แต่มือของเธอยามจับปืนกลับไม่เคยสั่นคลอน
"ที่จริงฉันมีคำขออยู่อย่างนึง" Iris มองทุ่งดอกไม้ของชายชราที่นอกหน้าต่างแล้วพูดว่า
"ฉันขอเก็บ Rainbow Rose ของอาจารย์ไปสักหน่อยได้มั้ย?"
...

"สองทหารเสือ" หน้าที่ 224

Evidence locale: th

Text source
Path
Readable/TH/Book658_TH.txt
JSON Pointer
/
สองทหารเสือ (I)
สองทหารเสือ (I)

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/1338607015

Relationships

1 links

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Icon · UI_Icon_Read
IconpreviewPath62 × 68 · 1 KBART/UI/Atlas/ItemIcon/UI_Icon_ReadResource name

Properties

4
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/641
id
120422
splitType
DOCUMENT_SPLIT_TYPE_BY_LINE
previewPath
ART/UI/Atlas/ItemIcon/UI_Icon_Read
questIDList
[
  200658
]