Ghost
Icon · UI_Icon_Read

World Documents

เรื่องราวแห่งตรอก Toki (III)

world_document101510

Localized evidence

Text fields

2 fields
เรื่องราวของคุณยาย Ame

เมื่อออกจากบ้านของ Osen ก็เดินลัดเลี้ยวไปตามตรอก จนถึงสวนที่เปียกชื้น และมาถึงบ้านของคุณยาย Ame
ในสวนอันสง่างาม แม้แต่เสียงของจิ้งหรีดก็ยังเงียบลง มีเพียงอ่างน้ำพุหินที่ส่งเสียงเบา ๆ เคล้ากับจังหวะเสียงของน้ำพุกระบอกไม้ไผ่
ท่ามกลางภูเขาและผืนป่าที่เป็นอิสระ หญิงสาวที่สามารถเสกให้หมอกกลายเป็นสายฝนเป็นสหายกับทานูกิและจิ้งจอก
โดยธรรมชาติแล้ว โยไกอย่างพวกเราไม่เหมือนกับมนุษย์ เราไม่มีปัญหาซับซ้อนให้กลุ้มใจ ไม่มีการแบ่งแยกชนชั้น แต่ท่ามกลางภูเขาที่ปกคลุมด้วยหมอกและสายฝน Ameonna ที่พูดจาอย่างนุ่มนวลมักจะได้รับความเคารพยกย่องมากขึ้น
เพียงแต่ว่าต่อมา ทุกคนก็ยอมจำนนต่อท่าน Gongen ผู้ยิ่งใหญ่ ช่วงเวลาที่ดีของมนุษย์มาถึงแล้ว เหล่าโยไกก็ต้องไปหลบซ่อนตัวตามที่ต่าง ๆ หรือต้องถูกขับไล่และปราบปราม... คุณยาย Ame ย้ายไปที่ตรอก Toki ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ท่าน Guuji จากศาลเจ้า Grand Narukami จึงมอบคฤหาสน์หลังนี้ให้กับเธอเพราะความสงสาร
ช่างน่าสงสัยจริง ๆ ว่าความสูญเสียและความโศกเศร้าแบบไหนกันที่ทำให้ท่าน Guuji ดูแลคุณยาย Ame เป็นพิเศษแบบนี้...

ฉันแวะพักที่สวนสักครู่นึง และมองดูเงาจันทร์เสี้ยวที่กระเพื่อมในสระน้ำ ฉันได้ยินเสียงของเธอลอยมากับสายลมเย็น ๆ ในยามค่ำคืน

"ขออภัยที่ให้ท่านรอนานนะ"
พอหันกลับไป ฉันก็เห็น Ameonna ยืนอยู่ข้างประตู แสงจันทร์ขาวนวลส่องบนร่างของเธอ ชุดกระโปรงยาวสีขาวของเธอทอประกายระยิบระยับ แต่ร่างอันผอมบางของเธอกลับมีออร่าของความเศร้าโศกในอดีต

ดังนั้นฉันจึงก้มหน้าลงแล้วรีบยื่นเสื้อคลุมที่ Osen มอบให้ฉันให้กับเธอ ฉันไม่กล้าเงยหน้าขึ้นสบตากับดวงตาสีเทาคู่นั้น
มีคำร่ำลือกันในหมู่มนุษย์ว่า ดวงตาของ Ameonna ผู้เศร้าโศกจะเป็นขาวอมเทาเหมือนหินอ่อนที่ดูคล้ายกับคนจมน้ำ คนที่กล้ามองเข้าไปในดวงตาคู่นั้น จะหลงทางอยู่ในหมอกฝนที่ไม่มีวันสลายไปตลอดกาล
แน่นอนว่า เรื่องพวกนี้มันก็เป็นแค่ตำนานไร้สาระของมนุษย์เท่านั้น แต่มารยาทพื้นฐานอย่าง "อย่าสบตาที่เศร้าโศกของ Ameonna" มันเป็นเหมือนกฎที่ไม่ได้เขียนไว้ในหมู่โยไก

"ขอบใจนะ"
เสียงของคุณยาย Ame นั้นนุ่มนวลและอ่อนโยนเหมือนเคย ราวกับน้ำค้างในสายหมอกยามเช้า

เธอไม่ได้เชิญฉันเข้าไปข้างใน และไม่ได้แบ่งปันเรื่องราวอะไรกับฉัน
เธอแค่ยื่นกล่องไม้กล่องหนึ่งให้ฉัน แต่ฉันก็เข้าใจเป็นอย่างดี
ดังนั้นฉันจึงออกไปจากสวนอย่างเงียบ ๆ ในขณะที่แสงจันทร์ยังส่องสว่างอยู่
เรื่องราวของคุณยาย Ame

เมื่อออกจากบ้านของ Osen ก็เดินลัดเลี้ยวไปตามตรอก จนถึงสวนที่เปียกชื้น และมาถึงบ้านของคุณยาย Ame
ในสวนอันสง่างาม แม้แต่เสียงของจิ้งหรีดก็ยังเงียบลง มีเพียงอ่างน้ำพุหินที่ส่งเสียงเบา ๆ เคล้ากับจังหวะเสียงของน้ำพุกระบอกไม้ไผ่
ท่ามกลางภูเขาและผืนป่าที่เป็นอิสระ หญิงสาวที่สามารถเสกให้หมอกกลายเป็นสายฝนเป็นสหายกับทานูกิและจิ้งจอก
โดยธรรมชาติแล้ว โยไกอย่างพวกเราไม่เหมือนกับมนุษย์ เราไม่มีปัญหาซับซ้อนให้กลุ้มใจ ไม่มีการแบ่งแยกชนชั้น แต่ท่ามกลางภูเขาที่ปกคลุมด้วยหมอกและสายฝน Ameonna ที่พูดจาอย่างนุ่มนวลมักจะได้รับความเคารพยกย่องมากขึ้น
เพียงแต่ว่าต่อมา ทุกคนก็ยอมจำนนต่อท่าน Gongen ผู้ยิ่งใหญ่ ช่วงเวลาที่ดีของมนุษย์มาถึงแล้ว เหล่าโยไกก็ต้องไปหลบซ่อนตัวตามที่ต่าง ๆ หรือต้องถูกขับไล่และปราบปราม... คุณยาย Ame ย้ายไปที่ตรอก Toki ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ท่าน Guuji จากศาลเจ้า Grand Narukami จึงมอบคฤหาสน์หลังนี้ให้กับเธอเพราะความสงสาร
ช่างน่าสงสัยจริง ๆ ว่าความสูญเสียและความโศกเศร้าแบบไหนกันที่ทำให้ท่าน Guuji ดูแลคุณยาย Ame เป็นพิเศษแบบนี้...

ฉันแวะพักที่สวนสักครู่นึง และมองดูเงาจันทร์เสี้ยวที่กระเพื่อมในสระน้ำ ฉันได้ยินเสียงของเธอลอยมากับสายลมเย็น ๆ ในยามค่ำคืน

"ขออภัยที่ให้ท่านรอนานนะ"
พอหันกลับไป ฉันก็เห็น Ameonna ยืนอยู่ข้างประตู แสงจันทร์ขาวนวลส่องบนร่างของเธอ ชุดกระโปรงยาวสีขาวของเธอทอประกายระยิบระยับ แต่ร่างอันผอมบางของเธอกลับมีออร่าของความเศร้าโศกในอดีต

ดังนั้นฉันจึงก้มหน้าลงแล้วรีบยื่นเสื้อคลุมที่ Osen มอบให้ฉันให้กับเธอ ฉันไม่กล้าเงยหน้าขึ้นสบตากับดวงตาสีเทาคู่นั้น
มีคำร่ำลือกันในหมู่มนุษย์ว่า ดวงตาของ Ameonna ผู้เศร้าโศกจะเป็นขาวอมเทาเหมือนหินอ่อนที่ดูคล้ายกับคนจมน้ำ คนที่กล้ามองเข้าไปในดวงตาคู่นั้น จะหลงทางอยู่ในหมอกฝนที่ไม่มีวันสลายไปตลอดกาล
แน่นอนว่า เรื่องพวกนี้มันก็เป็นแค่ตำนานไร้สาระของมนุษย์เท่านั้น แต่มารยาทพื้นฐานอย่าง "อย่าสบตาที่เศร้าโศกของ Ameonna" มันเป็นเหมือนกฎที่ไม่ได้เขียนไว้ในหมู่โยไก

"ขอบใจนะ"
เสียงของคุณยาย Ame นั้นนุ่มนวลและอ่อนโยนเหมือนเคย ราวกับน้ำค้างในสายหมอกยามเช้า

เธอไม่ได้เชิญฉันเข้าไปข้างใน และไม่ได้แบ่งปันเรื่องราวอะไรกับฉัน
เธอแค่ยื่นกล่องไม้กล่องหนึ่งให้ฉัน แต่ฉันก็เข้าใจเป็นอย่างดี
ดังนั้นฉันจึงออกไปจากสวนอย่างเงียบ ๆ ในขณะที่แสงจันทร์ยังส่องสว่างอยู่

Evidence locale: th

Text source
Path
Readable/TH/Book210_TH.txt
JSON Pointer
/
เรื่องราวแห่งตรอก Toki (III)
เรื่องราวแห่งตรอก Toki (III)

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/1070429231

Relationships

1 links

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Icon · UI_Icon_Read
IconpreviewPath62 × 68 · 1 KBART/UI/Atlas/ItemIcon/UI_Icon_ReadResource name

Properties

4
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/317
id
101510
splitType
DOCUMENT_SPLIT_TYPE_BY_LINE
previewPath
ART/UI/Atlas/ItemIcon/UI_Icon_Read
questIDList
[
  200230
]