Ghost
Icon · UI_Icon_Read

World Documents

บันทึกอันน่าทึ่งของ Jueyun - หยกที่ถูกซ่อน

world_document100731

Localized evidence

Text fields

2 fields
-หยกที่ถูกซ่อน-
ในหุบเขาทางตะวันตกเฉียงเหนือของท่าเรือ Liyue ทางตอนใต้ของ Nantianmen มีซากโบราณสถานหลายแห่งตั้งตระหง่านอยู่อย่างเงียบ ๆ
หนึ่งในนั้นมีสถานที่อยู่แห่งหนึ่ง เป็นที่รู้จักกันในหมู่ชาว Liyue ว่า Dunyu Ruins ซึ่งว่ากันว่าสถานที่แห่งนี้คงอยู่มาตั้งแต่ก่อนยุคสมัยของสงครามเทพอสูรแล้ว
ตามตำนานที่ผู้คนบอกเล่ากันปากต่อปาก ชื่อของ Dunyu นั้นหมายถึง "สถานที่แห่งการหลบหนีของหยกชิ้นงาม"
ในอดีตที่อยู่เหนือความทรงจำ ในสมัยที่ราชาแห่งหินยังเป็นเพียงเด็กหนุ่ม ดาวดวงหนึ่งได้ตกลงไปในดินแดนรกร้างทางตะวันตกของ Liyue เมื่อดวงดาวบนท้องฟ้าตกลงสู่ดินแดนที่รกร้าง ก็ส่งผลให้เกิดเป็นเหวขนาดใหญ่และลึก ซึ่งหยก, ทองและหินที่สวยงามต่างก็กำเนิดขึ้นอย่างไม่หยุดหย่อน และเกิดเป็นอุตสาหกรรมเหมืองแร่ของ Liyue ในอีกพันปีหลังจากนั้น
ตำนานเล่าว่าเมื่อดวงดาวนิรนามดวงนั้นตกลงมา เศษชิ้นส่วนก็แตกกระจายออก และตกลงมาท่ามกลางโขดหินทางตอนเหนือของ Lisha อย่างพอดิบพอดี
อย่างที่เราทราบกันดีว่า มีวิญญาณและจิตวิญญาณอยู่ในหินที่สงบเงียบ ตลอดช่วงเวลาแห่งอดีตกาลที่มนุษย์ไม่สามารถมองเห็นและเข้าใจได้นั้น พวกมันรับฟังและเฝ้าดูชีพจรของโลกด้วยจังหวะของพวกมันเอง เสียงสะท้อนของน้ำแร่ และการเคลื่อนไหวที่เชื่องช้าแต่ไม่ย่อท้อของภูเขา
แต่อุกกาบาตที่ตกลงมาจากท้องฟ้านั้นแตกต่างกัน เมื่อเทียบกับหินที่เรียบง่ายและมั่นคงบนพื้นดินแล้ว พวกมันมีนิสัยที่โอหังและไม่อดทน

หลังจากนั้นเหล่าเทพอสูรและราชาจำนวนนับไม่ถ้วนบนโลกต่างก็เข้าต่อสู้ห้ำหั่นกันเพื่อชิงบัลลังก์แห่งสวรรค์ ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวและเหวลึกนั้น ต่างก็ถูกบดบังด้วยโศกนาฏกรรมและการกระทำอันชั่วร้ายที่ขวางกั้นการหายใจของหินผาและกระแสน้ำ ดวงดาวที่ตกลงมาจากท้องฟ้านั้นทนไม่ได้ จึงกระโจนหนีขึ้นไปบนท้องฟ้าโดยไม่แยแสคำเชื้อเชิญให้อยู่ของเหวลึก
หลังจากที่หยกอันสวยงามซึ่งร่วงหล่นจากท้องฟ้าได้กลับไปอยู่ท่ามกลางหมู่ดาวแล้ว มันก็ได้ทิ้งหลุมลึกเอาไว้ จากนั้นผู้คนก็สร้างเมืองและป้อมปราการอันแข็งแกร่งไว้ในนั้น และตั้งรกรากอยู่ภายในมรดกที่อุกกาบาตได้ทิ้งเอาไว้โดยปิดกั้นตัวเองอยู่ในนั้น
ท่ามกลางสายลม, ความหนาวเย็น และความปั่วป่วนนับพันปี เมืองป้อมปราการ Dunyu Valley ยังคงตั้งตระหง่าน และยังคงติดต่อกับท่าเรือ Liyue ที่เจริญรุ่งเรืองจนถึงห้าร้อยปีก่อน
แต่เมื่อภัยพิบัติอันดำมืดกำเนิดขึ้นมาจากเหวลึก ชาวเมือง Dunyu ก็ปิดเมืองโบราณ ละทิ้งบ้านเกิดและกระจัดกระจายไปทั่วทุกหนแห่ง ไม่มีใครรู้เหตุผลว่าทำไมผู้ลี้ภัยเหล่านี้จึงปิดตายบ้านเกิดของตนเอง แม้แต่เหล่าเซียนและยักษาที่เคยชินกับความวุ่นวายในโลกมาตลอดนับพันปีก็ยังปิดปากเงียบ
ด้วยเหตุนี้ เมืองป้อมปราการที่ถูกปิดตายจึงกลายเป็นสุสานขนาดใหญ่ที่แสนว่างเปล่า เหลือเพียงเสียงของแอ่งน้ำและสายลมที่ยังคงอยู่ในโถงอันอ้างว้างแห่งนี้
-หยกที่ถูกซ่อน-
ในหุบเขาทางตะวันตกเฉียงเหนือของท่าเรือ Liyue ทางตอนใต้ของ Nantianmen มีซากโบราณสถานหลายแห่งตั้งตระหง่านอยู่อย่างเงียบ ๆ
หนึ่งในนั้นมีสถานที่อยู่แห่งหนึ่ง เป็นที่รู้จักกันในหมู่ชาว Liyue ว่า Dunyu Ruins ซึ่งว่ากันว่าสถานที่แห่งนี้คงอยู่มาตั้งแต่ก่อนยุคสมัยของสงครามเทพอสูรแล้ว
ตามตำนานที่ผู้คนบอกเล่ากันปากต่อปาก ชื่อของ Dunyu นั้นหมายถึง "สถานที่แห่งการหลบหนีของหยกชิ้นงาม"
ในอดีตที่อยู่เหนือความทรงจำ ในสมัยที่ราชาแห่งหินยังเป็นเพียงเด็กหนุ่ม ดาวดวงหนึ่งได้ตกลงไปในดินแดนรกร้างทางตะวันตกของ Liyue เมื่อดวงดาวบนท้องฟ้าตกลงสู่ดินแดนที่รกร้าง ก็ส่งผลให้เกิดเป็นเหวขนาดใหญ่และลึก ซึ่งหยก, ทองและหินที่สวยงามต่างก็กำเนิดขึ้นอย่างไม่หยุดหย่อน และเกิดเป็นอุตสาหกรรมเหมืองแร่ของ Liyue ในอีกพันปีหลังจากนั้น
ตำนานเล่าว่าเมื่อดวงดาวนิรนามดวงนั้นตกลงมา เศษชิ้นส่วนก็แตกกระจายออก และตกลงมาท่ามกลางโขดหินทางตอนเหนือของ Lisha อย่างพอดิบพอดี
อย่างที่เราทราบกันดีว่า มีวิญญาณและจิตวิญญาณอยู่ในหินที่สงบเงียบ ตลอดช่วงเวลาแห่งอดีตกาลที่มนุษย์ไม่สามารถมองเห็นและเข้าใจได้นั้น พวกมันรับฟังและเฝ้าดูชีพจรของโลกด้วยจังหวะของพวกมันเอง เสียงสะท้อนของน้ำแร่ และการเคลื่อนไหวที่เชื่องช้าแต่ไม่ย่อท้อของภูเขา
แต่อุกกาบาตที่ตกลงมาจากท้องฟ้านั้นแตกต่างกัน เมื่อเทียบกับหินที่เรียบง่ายและมั่นคงบนพื้นดินแล้ว พวกมันมีนิสัยที่โอหังและไม่อดทน

หลังจากนั้นเหล่าเทพอสูรและราชาจำนวนนับไม่ถ้วนบนโลกต่างก็เข้าต่อสู้ห้ำหั่นกันเพื่อชิงบัลลังก์แห่งสวรรค์ ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวและเหวลึกนั้น ต่างก็ถูกบดบังด้วยโศกนาฏกรรมและการกระทำอันชั่วร้ายที่ขวางกั้นการหายใจของหินผาและกระแสน้ำ ดวงดาวที่ตกลงมาจากท้องฟ้านั้นทนไม่ได้ จึงกระโจนหนีขึ้นไปบนท้องฟ้าโดยไม่แยแสคำเชื้อเชิญให้อยู่ของเหวลึก
หลังจากที่หยกอันสวยงามซึ่งร่วงหล่นจากท้องฟ้าได้กลับไปอยู่ท่ามกลางหมู่ดาวแล้ว มันก็ได้ทิ้งหลุมลึกเอาไว้ จากนั้นผู้คนก็สร้างเมืองและป้อมปราการอันแข็งแกร่งไว้ในนั้น และตั้งรกรากอยู่ภายในมรดกที่อุกกาบาตได้ทิ้งเอาไว้โดยปิดกั้นตัวเองอยู่ในนั้น
ท่ามกลางสายลม, ความหนาวเย็น และความปั่วป่วนนับพันปี เมืองป้อมปราการ Dunyu Valley ยังคงตั้งตระหง่าน และยังคงติดต่อกับท่าเรือ Liyue ที่เจริญรุ่งเรืองจนถึงห้าร้อยปีก่อน
แต่เมื่อภัยพิบัติอันดำมืดกำเนิดขึ้นมาจากเหวลึก ชาวเมือง Dunyu ก็ปิดเมืองโบราณ ละทิ้งบ้านเกิดและกระจัดกระจายไปทั่วทุกหนแห่ง ไม่มีใครรู้เหตุผลว่าทำไมผู้ลี้ภัยเหล่านี้จึงปิดตายบ้านเกิดของตนเอง แม้แต่เหล่าเซียนและยักษาที่เคยชินกับความวุ่นวายในโลกมาตลอดนับพันปีก็ยังปิดปากเงียบ
ด้วยเหตุนี้ เมืองป้อมปราการที่ถูกปิดตายจึงกลายเป็นสุสานขนาดใหญ่ที่แสนว่างเปล่า เหลือเพียงเสียงของแอ่งน้ำและสายลมที่ยังคงอยู่ในโถงอันอ้างว้างแห่งนี้

Evidence locale: th

Text source
Path
Readable/TH/Book185_TH.txt
JSON Pointer
/
บันทึกอันน่าทึ่งของ Jueyun - หยกที่ถูกซ่อน
บันทึกอันน่าทึ่งของ Jueyun - หยกที่ถูกซ่อน

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/2333237639

Relationships

1 links

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Icon · UI_Icon_Read
IconpreviewPath62 × 68 · 1 KBART/UI/Atlas/ItemIcon/UI_Icon_ReadResource name

Properties

4
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/205
id
100731
splitType
DOCUMENT_SPLIT_TYPE_BY_LINE
previewPath
ART/UI/Atlas/ItemIcon/UI_Icon_Read
questIDList
[
  200203
]