Ghost
Icon · UI_Icon_Read

World Documents

ป่าไผ่ใต้แสงจันทร์ยามค่ำคืน-2

world_document100574

Localized evidence

Text fields

2 fields
ท่ามกลางฉากไม้ไผ่อันเขียวขจี เด็กหนุ่มที่หลงทางได้พบกับเพื่อนที่ไม่คาดคิด

"เป็นอะไร? หลงทางเหรอ?"
เสียงอ่อนหวานที่แฝงความเยาะเย้ยดังขึ้น

เด็กหนุ่มหันกลับไป เขาเห็นหญิงสาวรูปร่างสูงโปร่งในชุดสีขาว เธอยืนอยู่ข้างสระน้ำที่ไหลริน หยดน้ำแวววาวดุจไข่มุกส่องประกายอยู่บนชุดของเธอ นัยน์ตาสีทองของเธอกลมกลืนไปกับแสงสีทอง ของพระอาทิตย์ที่กำลังตกดิน

คนเฒ่าคนแก่ในหมู่บ้านบอกว่า เคยมีม้าสีขาวกระโดดออกมาจากสระน้ำ และแปลงกายเป็นเซียนเพื่อไปช่วยราชาแห่งหินต่อสู้
แต่ไม่เคยมีใครบอกว่าสระน้ำสระนั้นอยู่ที่ไหน และชื่อของสัตว์เวทที่สง่างามตนนั้นคืออะไร
อีกอย่าง หญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าเขาก็ไม่ได้ดูเหมือนเซียนเลยสักนิด นอกไปจากดวงตาสีทองคู่นั้น

นอกจากนี้ เขาไม่เคยได้ยินว่าเซียนจะสวมเสื้อคลุมกันฝน

"ที่แท้ก็เป็นคนโง่นี่เอง"
หญิงสาวในชุดขาวยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ดวงตาสีทองของเธอโค้งงอเป็นดวงจันทร์เสี้ยวสองดวง

"เธอสิโง่!"
เด็กหนุ่มตอบกลับอย่างโมโห
ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่เซียน เซียนที่ไหนจะพูดจาไม่น่าฟังขนาดนี้!

"ฉันอยากออกไปผจญภัย อยากไปเป็นกะลาสีเรือ อยากไปดูให้เห็นกับตาว่าหอกหินของราชาแห่งหินมันเป็นยังไง!"

"...แต่ที่ไหนได้ ฉันหลงทางอยู่ในป่าไผ่ทันทีที่ฉันออกเดินทาง"
หญิงสาวฟังอย่างเงียบ ๆ ดวงตาของเธอมีรอยยิ้มบาง ๆ ซึ่งมันทำให้คนที่เห็นรำคาญเป็นอย่างมาก

"ฉันไม่ได้ต้องการ..."
"เลิกปากแข็งซะที มาสิ ฉันจะพาเธอออกไปเอง"
เธอยิ้มพร้อมกับยื่นมือให้เขา นิ้วมือของเธอเรียวยาวขาวสะอาด มันสะท้อนแสงยามเย็นที่ลอดผ่านใบไผ่มา

"...ขอบใจนะ"
เด็กหนุ่มจับมือของเธอ มันให้ความรู้สึกเย็นและเปียกเหมือนหยาดฝนในหุบเขา เหมือนหน่อไม้ที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำค้าง

ดวงอาทิตย์หายลับฟ้าไปหลับสันเขา และแสงรำไรก็หายวับไปในฟ้าสีคราม

คนเฒ่าคนแก่ในหมู่บ้านเคยบอกว่า เมื่อแสงยามเย็นจางหายไปแล้ว ป่าและภูเขาจะเต็มไปด้วยเมฆหมอกและหนาวจัด และปีศาจมักจะแพร่พันธุ์
ภูตผีปีศาจและวิญญาณร้ายเกิดขึ้นมาจากอดีตที่ตายไปแล้ว วิญญาณร้ายเหล่านี้กลั่นขึ้นจากความโกรธแค้นและความฝืนใจของผู้ตาย หากต้นไผ่ถูกพวกมันมาเกี่ยวพันก็จะทำให้เหี่ยวเฉาและตายลงในที่สุด คนที่เกี่ยวพันกับมันก็จะซูบเซียวและเหม่อลอย
"บางครั้งพวกมันจะขอให้คนผ่านทางทำเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ แล้วทำให้พวกเขาตกอยู่ในสถานการณ์ที่สิ้นหวัง...
"แล้วยังมีบางครั้งที่พวกมันจะหลอกนำทางคนผ่านทางผู้ไร้เดียงสา แต่จุดหมายปลายทางคือรังของปีศาจ
"เพราะฉะนั้น เจ้าตัวแสบ เวลาออกไปข้างนอกห้ามประมาทเด็ดขาดเลยนะ!"
คนเฒ่าคนแก่ในหมู่บ้านสอนไว้อย่างนี้ และตบหัวของเขาเบา ๆ

พอคิดอย่างนี้แล้ว เธอเป็นปีศาจที่พูดถึงกันรึเปล่านะ?
เด็กหนุ่มกังวลใจ และอดไม่ได้ที่จะชะลอฝีเท้าลง

"มีอะไรเหรอ?"
หญิงสาวหันมาถาม นัยน์ตาสีทองของเธอเปล่งประกายใต้เงาของแสงจันทร์
ท่ามกลางฉากไม้ไผ่อันเขียวขจี เด็กหนุ่มที่หลงทางได้พบกับเพื่อนที่ไม่คาดคิด

"เป็นอะไร? หลงทางเหรอ?"
เสียงอ่อนหวานที่แฝงความเยาะเย้ยดังขึ้น

เด็กหนุ่มหันกลับไป เขาเห็นหญิงสาวรูปร่างสูงโปร่งในชุดสีขาว เธอยืนอยู่ข้างสระน้ำที่ไหลริน หยดน้ำแวววาวดุจไข่มุกส่องประกายอยู่บนชุดของเธอ นัยน์ตาสีทองของเธอกลมกลืนไปกับแสงสีทอง ของพระอาทิตย์ที่กำลังตกดิน

คนเฒ่าคนแก่ในหมู่บ้านบอกว่า เคยมีม้าสีขาวกระโดดออกมาจากสระน้ำ และแปลงกายเป็นเซียนเพื่อไปช่วยราชาแห่งหินต่อสู้
แต่ไม่เคยมีใครบอกว่าสระน้ำสระนั้นอยู่ที่ไหน และชื่อของสัตว์เวทที่สง่างามตนนั้นคืออะไร
อีกอย่าง หญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าเขาก็ไม่ได้ดูเหมือนเซียนเลยสักนิด นอกไปจากดวงตาสีทองคู่นั้น

นอกจากนี้ เขาไม่เคยได้ยินว่าเซียนจะสวมเสื้อคลุมกันฝน

"ที่แท้ก็เป็นคนโง่นี่เอง"
หญิงสาวในชุดขาวยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ดวงตาสีทองของเธอโค้งงอเป็นดวงจันทร์เสี้ยวสองดวง

"เธอสิโง่!"
เด็กหนุ่มตอบกลับอย่างโมโห
ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่เซียน เซียนที่ไหนจะพูดจาไม่น่าฟังขนาดนี้!

"ฉันอยากออกไปผจญภัย อยากไปเป็นกะลาสีเรือ อยากไปดูให้เห็นกับตาว่าหอกหินของราชาแห่งหินมันเป็นยังไง!"

"...แต่ที่ไหนได้ ฉันหลงทางอยู่ในป่าไผ่ทันทีที่ฉันออกเดินทาง"
หญิงสาวฟังอย่างเงียบ ๆ ดวงตาของเธอมีรอยยิ้มบาง ๆ ซึ่งมันทำให้คนที่เห็นรำคาญเป็นอย่างมาก

"ฉันไม่ได้ต้องการ..."
"เลิกปากแข็งซะที มาสิ ฉันจะพาเธอออกไปเอง"
เธอยิ้มพร้อมกับยื่นมือให้เขา นิ้วมือของเธอเรียวยาวขาวสะอาด มันสะท้อนแสงยามเย็นที่ลอดผ่านใบไผ่มา

"...ขอบใจนะ"
เด็กหนุ่มจับมือของเธอ มันให้ความรู้สึกเย็นและเปียกเหมือนหยาดฝนในหุบเขา เหมือนหน่อไม้ที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำค้าง

ดวงอาทิตย์หายลับฟ้าไปหลับสันเขา และแสงรำไรก็หายวับไปในฟ้าสีคราม

คนเฒ่าคนแก่ในหมู่บ้านเคยบอกว่า เมื่อแสงยามเย็นจางหายไปแล้ว ป่าและภูเขาจะเต็มไปด้วยเมฆหมอกและหนาวจัด และปีศาจมักจะแพร่พันธุ์
ภูตผีปีศาจและวิญญาณร้ายเกิดขึ้นมาจากอดีตที่ตายไปแล้ว วิญญาณร้ายเหล่านี้กลั่นขึ้นจากความโกรธแค้นและความฝืนใจของผู้ตาย หากต้นไผ่ถูกพวกมันมาเกี่ยวพันก็จะทำให้เหี่ยวเฉาและตายลงในที่สุด คนที่เกี่ยวพันกับมันก็จะซูบเซียวและเหม่อลอย
"บางครั้งพวกมันจะขอให้คนผ่านทางทำเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ แล้วทำให้พวกเขาตกอยู่ในสถานการณ์ที่สิ้นหวัง...
"แล้วยังมีบางครั้งที่พวกมันจะหลอกนำทางคนผ่านทางผู้ไร้เดียงสา แต่จุดหมายปลายทางคือรังของปีศาจ
"เพราะฉะนั้น เจ้าตัวแสบ เวลาออกไปข้างนอกห้ามประมาทเด็ดขาดเลยนะ!"
คนเฒ่าคนแก่ในหมู่บ้านสอนไว้อย่างนี้ และตบหัวของเขาเบา ๆ 

พอคิดอย่างนี้แล้ว เธอเป็นปีศาจที่พูดถึงกันรึเปล่านะ?
เด็กหนุ่มกังวลใจ และอดไม่ได้ที่จะชะลอฝีเท้าลง

"มีอะไรเหรอ?"
หญิงสาวหันมาถาม นัยน์ตาสีทองของเธอเปล่งประกายใต้เงาของแสงจันทร์

Evidence locale: th

Text source
Path
Readable/TH/Book139_TH.txt
JSON Pointer
/
ป่าไผ่ใต้แสงจันทร์ยามค่ำคืน-2
ป่าไผ่ใต้แสงจันทร์ยามค่ำคืน-2

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/124786167

Relationships

1 links

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Icon · UI_Icon_Read
IconpreviewPath62 × 68 · 1 KBART/UI/Atlas/ItemIcon/UI_Icon_ReadResource name

Properties

4
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/155
id
100574
splitType
DOCUMENT_SPLIT_TYPE_BY_LINE
previewPath
ART/UI/Atlas/ItemIcon/UI_Icon_Read
questIDList
[
  200155
]