คำตอบของใบบัวและผืนป่า
แบบนี้น่าจะถือว่าพวกเราผ่านบททดสอบทั้งหมดแล้วสินะ?
79067Open quest →Quest Steps
Story evidence
Paimon:แบบนี้น่าจะถือว่าพวกเราผ่านบททดสอบทั้งหมดแล้วสินะ?
Cimest:...วัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่ฉันเอามาด้วย ก็ไม่มีการตอบสนองอะไรนะ
Faurobert:หรือว่าพวกเราต้องรออยู่ที่นี่ไปตลอด? แต่... แต่พวกเราต้องรออะไรกันแน่ล่ะ?
Paimon:จะรอให้จู่ ๆ ก็มีเทพสักองค์ปรากฏตัวมาชี้แนะพวกเราก็คงไม่ได้หรอกปะ...
ต้นฉบับที่เหนื่อยล้า:พวกเรายินดีรอ แค่รอ พวกเราทำได้อยู่แล้ว แค่รอเอง
ต้นฉบับเก่าแก่:การรอคอยคือความหมาย แต่อนาคตไม่อาจรู้ได้
Paimon:พวกเขาโผล่มาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย? แถมยังคะยั้นคะยอให้พวกเรารออีก... พวกเราต้องรออะไรกันแน่ล่ะ!
Cimest:พวกเขาอาจจะไม่รู้เหมือนกันก็ได้ เพราะงั้น...
ต้นฉบับเก่าแก่:พวกเราคือเสียงสะท้อนที่ไม่มีที่ใดให้หวนคืน เป็นตัวตนที่ไม่มีอยู่จริง เป็นเศษเสี้ยวเรื่องราวที่ว่างเปล่า... พวกคุณเองก็เช่นกัน
ต้นฉบับที่เหนื่อยล้า:หวนกลับไปพร้อมกับฉันสิ เรื่องราวเป็นไปตามครรลอง วนเวียนกลับไปกลับมา... ทว่าแต่ละเรื่องย่อมมีเส้นทางของตัวเอง
Paimon:เฮ้! พวกคุณ... เน้ พวกกระดาษนิสัยเสีย! ทำไมถึงเอาแต่ปล่อยให้พวกเรารอเนี่ย!
Cimest:คิก... ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง ฉันไม่ได้มาผิดที่จริง ๆ ด้วย
Cimest:ท่าน Ceoya ที่เคารพ ฉันได้รับคำตอบแล้ว ทุกคน พวกเราขอตัวก่อนนะ
Cimest:ขอบคุณสำหรับความทุ่มเทของทุกคนมากนะ ที่ทำให้ฉันรู้ว่า "ใน 'ถ้ำโหยหวน' แห่งนี้ไม่มีคำตอบอยู่"
Cimest:ตอนที่มา ฉันยังกังวลอยู่เลยว่า ฉันจะต้องทุ่มเทมากแค่ไหน ถึงจะหาวิธีกอบกู้อาณาจักรจากที่นี่ได้?
Cimest:สุดท้ายแล้ว "ถ้ำโหยหวน" ก็มีเพียงกองกระดาษต้นฉบับเก่า ๆ ที่หลอกตัวเองด้วยการรอคอยเท่านั้น เยี่ยมจริง ๆ ดูเหมือนว่าความหวังจะอยู่ที่อื่นสินะ
ต้นฉบับที่เหนื่อยล้า:...อนาคตไม่อาจรู้ได้ การรอคอยคือความหมาย!
Cimest:ไม่ใช่สิ เจ้าหญิง ความไม่รู้ต่างหากที่คือความหมาย
Cimest:การรอคอยมีแต่นำมาซึ่งการรอคอย ฉันไม่สามารถใช้วิธีแบบนี้มากอบกู้อาณาจักรได้หรอก
Cimest:ถ้าผู้คุ้มกันไม่มา ฉันก็จะไปตามหา ถ้าหาในอาณาจักรของฉันไม่เจอ ฉันก็จะไปตามหาทั่วทุกมุมโลก
Cimest:ถ้าบนโลกแห่งนี้ไม่มีผู้คุ้มกันอยู่เลย งั้นฉันจะไปตามหานอกโลก... แม้ว่าสุดท้ายแล้วอาณาจักรของฉันจะต้องพบกับจุดจบ ฉันก็อยากเห็นว่าตอนจบจะเขียนไว้อย่างไร
ต้นฉบับที่เหนื่อยล้า:ดวงตาช่างมืดบอดนัก ทั้งกังวลใจ และประมาท!
ต้นฉบับเก่าแก่:ช่างไม่รู้อะไรเอาเสียเลย ตื้นเขิน ไม่อดทน!
Cimest:เชิญทุกคนวิจารณ์ตามสบายเลย แต่เมื่อกี้พวกคุณต่างก็บอกไว้ว่า "เรื่องราวเป็นไปตามครรลอง วนเวียนกลับไปกลับมา ทว่าแต่ละเรื่องย่อมมีเส้นทางของตัวเอง" นี่นา
Cimest:ถ้าเส้นทางของพวกคุณ คือการรอคอยอยู่ที่นี่อย่างทุกข์ทรมาน งั้นเส้นทางของฉันก็คือการก้าวต่อไปข้างหน้า
Faurobert:คือว่า ฉันควรจะพูดอะไรสักหน่อยมั้ยนะ? เอ่อ... ถ้าเป็นไปได้ ฉันก็อยากร่วมเดินทางไปกับเจ้าหญิงเหมือนกัน...
Traveler:โอ้! จู่ ๆ ก็รู้สึกฮึกเหิมขึ้นมาเลย!
Faurobert:เพราะยังไง... ถ้าฉันช่วยเจ้าหญิงตามหาผู้คุ้มกันจนพบ ก็ถือเป็นการ "ช่วยเจ้าหญิง" อย่างหนึ่งเหมือนกัน
Faurobert:ฉันคือแชมป์ของสระ Rainsong ต่อให้จะทำเพื่อสระ Rainsong ฉันก็ต้องทำหน้าที่ของฉันต่อไป...
Cimest:ถ้าคุณยอมช่วยเหลือ งั้นฉันก็ขอขอบคุณแทนอาณาจักรกระดิ่งสายลมด้วยนะ
Faurobert:แน่นอนว่าฉันต้องไปถามความคิดเห็นของคณะกรรมการก่อน โดยเฉพาะ Horellou กับ Estampe พวกคุณก็รู้ว่าฉันมักจะทำพลาดอยู่บ่อย ๆ...
Paimon:โอเค! งั้นหลังจากนี้พวกเรา...
Paimon:เอ๊ะ? เจ้าหญิง! วะ...วัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ข้าง ๆ คุณ... มันเปล่งแสงแล้วล่ะ!
Localized evidence
พยายามทำ "บททดสอบ" ใน "ถ้ำโหยหวน" ให้สำเร็จ
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/48972484BinOutput/Quest/79067.json/JIJKODHIEED/614
7906707
79067
true
14