Ghost

Quest Steps

รับรู้ความจริงเบื้องหลังของการแสดง

Story evidence

Quest flow

1 steps · 1 conversations
Quest flow
1

รับรู้ความจริงเบื้องหลังของการแสดง

Open step page →
Conversation 1 · 79 linesOpen full page →

Paimon:เหวอ! ทำไมมี "เจ้าหยดน้ำน้อย" เยอะขนาดนี้ล่ะ... พวกมันทำอะไรกันรอบอุปกรณ์ขนาดยักษ์นั่นน่ะ?

Paimon:ไม่เข้าใจเลย อุปกรณ์นี่มีไว้ทำอะไร? แล้ว Daiya อยู่ที่ไหนกันนะ?

โทรโข่งประกาศของสวนสนุก:ยินดีต้อนรับสู่เบื้องหลังสุดเรียลของ "สามวันแห่งจินตนาการ"! ตอนนี้พวกคุณคงสงสัยมากเลยสินะว่า... ภาพตรงหน้าหมายความว่ายังไง?

โทรโข่งประกาศของสวนสนุก:เราจะแสดงให้พวกคุณเห็นเอง!

โทรโข่งประกาศของสวนสนุก:"จอมอู้" เลิกงีบได้แล้ว รีบไปที่ตำแหน่งหมายเลข 1 แล้วดำเนินการหมายเลข 2 ซะ!

โทรโข่งประกาศของสวนสนุก:"ขอบคุณการชักนำของโชคชะตา เหล่านักเดินทางที่รอนแรมไปตามที่ต่าง ๆ เอ๋ย ในที่สุดพวกคุณก็เดินทางมาถึงที่นี่สักที!"

Paimon:"เจ้าหยดน้ำน้อย" นั่นกำลังควบคุมโทรโข่งให้เล่น... เสียงที่บันทึกไว้?

Paimon:ฟังดูคุ้น ๆ แฮะ... เหมือนเคยได้ยินประโยคนี้ที่ไหนมาก่อนเลย?

โทรโข่งประกาศของสวนสนุก:"ราชาทำงานครบไม่ลาสักวัน" ไปที่ตำแหน่งหมายเลข 3 แล้วดำเนินการหมายเลข 7 ที ฝากด้วยนะ!

บทบรรยายที่มาจากโทรโข่ง:"รองกัปตันที่ปรากฏตัวต่อหน้าเด็กใหม่ สวมเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง ทั้งตัวมีแต่ผ้าพันแผล เห็นได้ชัดว่าเขาเพิ่งจะผ่านการต่อสู้อันดุเดือดมา..."

Paimon:นึกออกแล้ว! ท่อนนี้คือบทบรรยายในเรื่อง "เรือคริสตัลสีดำกับอสูรทะเลเขมือบทอง" เป็นฉากที่พวกเราเพิ่งได้พบกับรองกัปตันล่ะ!

Paimon:ที่แท้เสียงที่ได้ยินในตอนนั้นก็เล่นออกมาแบบนี้นี่เอง... จับจังหวะเวลาได้เป๊ะมากเลย!

โทรโข่งประกาศของสวนสนุก:"จอมเลินเล่อ" เรือ "คริสตัลสีดำ" ใกล้จะไปถึงด่านด้านหน้าขุมสมบัติแล้ว รีบเลื่อนฉากและกลไกทั้งหมดขึ้นมาได้แล้ว... อย่าให้พลาดล่ะ!

Paimon:ดูเหมือนว่า "เจ้าหยดน้ำน้อย" นั่นจะใช้วิธีที่มองไม่เห็น... ควบคุมอุปกรณ์ตรงหน้าอยู่?

โทรโข่งประกาศของสวนสนุก:ใช่แล้ว ฟังก์ชันของอุปกรณ์ขนาดใหญ่เครื่องนี้ ใช้ควบคุมฟังก์ชันทุกอย่างในละครเลยล่ะ!

โทรโข่งประกาศของสวนสนุก:เหล่าภูตน้ำมายาแสนขยันจะคอยจับตาดูการแสดงอยู่ตลอด เมื่อนักท่องเที่ยวไปถึงจุดที่กำหนดไว้ จะเล่นบทบรรยายในละคร และเปิดกลไกที่เกี่ยวข้องทันที...

โทรโข่งประกาศของสวนสนุก:แค่นักท่องเที่ยวทำตามขั้นตอนที่วางไว้ ก็สามารถชมการแสดงทั้งหมดของ "สามวันแห่งจินตนาการ" ได้อย่างสบาย ๆ แล้ว!

โทรโข่งประกาศของสวนสนุก:แน่นอนว่าถ้านักท่องเที่ยวออกไปกลางคัน หรือมีพฤติกรรมนอกเหนือไปจากที่คาดไว้ ก็จะไม่สามารถเพลิดเพลินกับการแสดงแบบครบถ้วนได้

โทรโข่งประกาศของสวนสนุก:เรามีพนักงานไม่พอ เลยยังไม่สามารถรับมือกับสถานการณ์แบบนี้ได้... แต่พวกเราเชื่อว่า เหล่านักท่องเที่ยวคงไม่ก่อเรื่องวุ่นวายหรอก!

Paimon:สะ สุดยอดเลย! ตอนนั้นพวกเราก็ห่วงแต่เล่น นึกไม่ถึงว่าเบื้องหลังจะมีขั้นตอนอะไรมากมายขนาดนี้!

Paimon:ตอนนี้พอมาคิด ๆ ดูแล้ว ตลอดทางที่ผ่านมา คงต้องเปิดใช้งานกลไกมากมายเลย การควบคุมการแสดงไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ เลยนะเนี่ย...

Paimon:สรุปว่า... เสียงที่พูดกับเราอยู่ตอนนี้ก็คือ Daiya รึเปล่า?

Paimon:คุณอาศัยภูตน้ำมายาเหล่านี้ควบคุมการแสดง "สามวันแห่งจินตนาการ" เหรอ? ทำไมคุณไม่ออกมาอธิบายกับพวกเราเองล่ะ?

Paimon:ฉันยังมีคำถามที่อยากถามคุณอีกเยอะแยะเลย!

โทรโข่งประกาศของสวนสนุก:ทายถูกแล้ว แต่ไม่ได้ถูกต้องซะทั้งหมดหรอก

โทรโข่งประกาศของสวนสนุก:สิ่งที่พวกคุณเห็น ทุกสิ่งในห้องกระจายเสียงแห่งนี้... ตัวควบคุม, "ผู้กำกับใหญ่", "นักเขียนบทตัวปลอม", "จอมอู้", "ราชาทำงานครบไม่ลาสักวัน" และ "จอมเลินเล่อ"...

โทรโข่งประกาศของสวนสนุก:แน่นอนว่ายังมีภูตน้ำมายาตนอื่น ๆ ที่ไม่ได้ปรากฏตัว หรือส่งเสียงออกมาคอยดูแลการแสดงอยู่ด้วย

โทรโข่งประกาศของสวนสนุก:เมื่อรวมทุกอย่างเข้าด้วยกัน จึงกลายมาเป็นเสียงนี้... ตัวตนที่แท้จริงของ "Daiya" ระบบที่ควบคุมและสร้างการแสดงขึ้นทั้งหมด ไม่ใช่ใครคนใดแค่คนหนึ่ง

Paimon:Daiya ไม่ใช่คนคนหนึ่ง... แต่เป็นระบบงั้นเหรอ?

Paimon:เดี๋ยวก่อน ๆ มันเกินขอบเขตที่ฉันจะเข้าใจได้ไปหน่อย...

Paimon:แม้ฉันจะรู้ว่าพวก "เจ้าหยดน้ำน้อย" ฉลาดมาก แต่อาศัยแค่พวก "เจ้าหยดน้ำน้อย" ก็สามารถออกแบบ... ระบบที่ซับซ้อนขนาดนี้ได้เชียวเหรอ?

Daiya:ตอนแรกก็เป็นแบบนั้นแหละ ฉันกะแล้วว่าพวกคุณต้องอึ้ง

Daiya:เรื่องมันยาวน่ะ "สามวันแห่งจินตนาการของ Daiya" มีจุดเริ่มต้นมาจากผู้กำกับ Zosimos ที่แสนกระตือรือร้น

Daiya:ตอนที่พักอยู่ใน "แดนมายากระจกเงา" เขาทุ่มเทแรงกายแรงใจส่วนใหญ่ ไปกับละครเวทีที่ยอดเยี่ยมเรื่องนั้น จนไม่มีเวลาไปเตรียมการแสดงอย่างอื่นอีก

Daiya:หลังจากได้คลุกคลีกับพวกภูตน้ำมายาอยู่ช่วงหนึ่ง เขาจึงค้นพบความเฉลียวฉลาด และความรู้สึกอันหลากหลายของพวกภูตน้ำมายา

Daiya:พวกภูตน้ำมายาชื่นชอบละครของเขามาก และอยากชมการแสดงที่ยอดเยี่ยมต่ออีก จะได้แบ่งปันความสุขนี้ไปให้ผู้มาเยือนคนอื่น ๆ

Daiya:ความคิดหนึ่งจึงผุดขึ้นมาในใจของผู้กำกับ Zosimos... ให้พวกภูตน้ำมายากำกับ และออกแบบการแสดงเองได้มั้ยนะ?

Paimon:ใจกล้ามาก! ฟังดูเหมือนกับ... การปั้นเด็กกลุ่มหนึ่งให้เป็นผู้กำกับเลย!

Daiya:มันก็ยากจริง ๆ นั่นแหละ แต่ดีที่ทุกคนร่วมมือพยายามไปด้วยกัน เลยผ่านอุปสรรคทั้งหมดมาได้!

Daiya:ผู้กำกับ Zosimos ตั้งใจสอนภูตน้ำมายาบางตนที่มีใจรักการละคร ให้พวกมันเข้าใจขั้นตอนสำคัญของการจัดการแสดง

Daiya:หลังจากลองผิดลองถูกอยู่พักหนึ่ง เขาก็ใช้ภาษาที่พวกภูตน้ำมายาเข้าใจ แล้วเขียนละครตัวอย่างหลายเรื่องกับคู่มือบทละครขึ้นมา

Daiya:เขาสร้างอุปกรณ์ควบคุมเครื่องนี้ขึ้นด้วยความช่วยเหลือของ Idyia และติดตั้งกลไกที่เชื่อมโยงกับมันไว้ตามที่ต่าง ๆ

Daiya:นอกจากบทพูดในบทละครแล้ว ผู้กำกับ Zosimos ยังอัดเสียงคำส่วนใหญ่ที่ใช้บ่อย ๆ ไว้ เพื่อให้ง่ายต่อการนำไปประกอบกันเป็นประโยคที่ถูกต้อง ไว้ใช้สื่อสารกับเหล่านักท่องเที่ยวด้วย

Daiya:หลังจากฝึกฝนมาได้สักพัก ในที่สุดพวกเราก็ทำการแสดงละครตัวอย่างทั้งสามเรื่องได้อย่างลื่นไหลแล้ว

Daiya:และละครพวกนั้นก็คือ "เรือคริสตัลสีดำกับอสูรทะเลเขมือบทอง", "คำสาปหินในดวงตา" และ "บันทึกการปกป้องนครลอยฟ้า"!

Paimon:สรุปก็คือ... ผู้กำกับ Zosimos ได้หลงเหลือเงื่อนไขพื้นฐาน บทละครที่เหมาะสม และก็คู่มืออธิบายอย่างละเอียดของ "สามวันแห่งจินตนาการของ Daiya" ไว้สินะ

Paimon:ตอนที่กำลังสนุกไปกับกิจกรรม พวกเราไม่ทันสังเกตเห็นเลยสักนิดว่า ทุกอย่างนี้ถูกควบคุมโดยพวก "เจ้าหยดน้ำน้อย" น่ะ

Daiya:ขอบคุณที่ชมนะ! ความสนุกสนานของพวกคุณถือเป็นสิ่งยืนยันความทุ่มเทของพวกเรา และเป็นตัวพิสูจน์ความคิดหลาย ๆ อย่างของพวกเราด้วย...

Daiya:เพราะงั้นพวกเราจึงอยากมอบของขวัญ และแบ่งปันทุกสิ่งบนเส้นทางแห่งการสร้างสรรค์ร่วมกับพวกคุณ

Paimon:ใช่แล้ว พวกเราได้ลองเล่นกิจกรรมแสนสนุกไม่พอ แถมยังได้เปิดโลกอีก พวกเราต้องขอบคุณพวกคุณ Daiya ด้วยเหมือนกันนะ!

Daiya:ฮ่าฮ่าฮ่า! ตอนนี้พวกเราต้องมุ่งไปทางเป้าหมายถัดไปแล้ว นั่นก็คือการเขียนบทละครของตัวเองขึ้นมา!

Daiya:เพราะแบบนี้พวกเราจึงต้องทำความเข้าใจ "บทละคร" ให้มากขึ้น และหมั่นหาแรงบันดาลใจอยู่เรื่อย ๆ

Daiya:ในบรรดาพวกเรามี "นักเขียนบทตัวปลอม" อยู่ มันจะฟังเรื่องราวต่าง ๆ ของผู้มาเยือน และนำมาเติมเต็มความคิดของพวกเรา

Daiya:ต่อให้ไม่พบผู้มาเยือนที่เข้าที "นักเขียนบทตัวปลอม" ก็จะไปเยี่ยมเยือนภูตน้ำมายาตนอื่น ๆ แล้วพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องราวระหว่างพวกมันและผู้มาเยือนแทน

Paimon:อย่างนี้นี่เอง สรุปว่าการที่พวกเราเล่าเรื่องต่าง ๆ ให้ "นักเขียนบทตัวปลอม" ฟัง ก็ถือเป็นการช่วยพวกคุณสร้างสรรค์ละครใหม่ ๆ ขึ้นมาสินะ!

Daiya:ใช่แล้วล่ะ! ถ้าพวกคุณมีเวลาว่าง ก็แวะไปคุยกับ "นักเขียนบทตัวปลอม" บ่อย ๆ นะ!

Daiya:นอกจากนี้ ขอให้พวกคุณเที่ยวเล่นและผจญภัยใน "แดนมายากระจกเงา" ให้สนุกเต็มที่นะ และอย่าลืมไปพูดคุยเล่นกับกับพวกภูตน้ำมายาให้เยอะ ๆ ล่ะ!

Paimon:ไม่ต้องห่วงนะ ฉันกับ Traveler ชอบที่นี่จะตาย พวกเราต้องมอบแรงบันดาลใจให้พวกคุณให้พรึบเลย!

Paimon:อืม... ยังมีอีกคำถามหนึ่ง... ฉันสงสัยมานานแล้ว!

Paimon:คำว่า "สามวัน" จาก "สามวันแห่งจินตนาการ" หมายถึงอะไรกันแน่เหรอ?

Paimon:อย่าบอกนะว่าเวลาที่ผู้กำกับ Zosimos ใช้เขียนบทละครแต่ละเรื่องคือสามวัน? หรือว่าทุกเรื่องใช้เวลาเขียนทั้งหมดสามวัน?

Paimon:"เมื่อวาน" "วันนี้" และ "พรุ่งนี้" งั้นเหรอ? ฟังดูเข้าท่าแฮะ!

Paimon:นี่แสดงว่าผู้กำกับ Zosimos... ไม่สิ สมาชิกทุกคนของ "Daiya" ต่างก็ขยันขันแข็ง และตั้งใจสร้างสรรค์ผลงานกันทุกวันเลยสินะ!

Daiya:เป็นความคิดที่ดี! แต่น่าเสียดายที่ประเมินพวกเราสูงเกินไปแล้วล่ะ

Daiya:อันที่จริงความหมายที่แท้จริงของ "สามวัน" ก็คือ...

Daiya:"วันพรุ่งนี้ที่ยังเหลือเวลาอยู่" "วันพรุ่งนี้ที่ดีกว่า" และ "วันพรุ่งนี้ที่ถ้ายังทำไม่เสร็จ ได้จบเห่แน่"

Paimon:เอ๋? ไหงเป็นงั้นล่ะ!

Localized evidence

Text fields

1 fields
Step descriptionTextMap 1787265908
รับรู้ความจริงเบื้องหลังของการแสดง
รับรู้ความจริงเบื้องหลังของการแสดง

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_1.json
JSON Pointer
/1787265908

Properties

5

quest7904405

Source evidence
Path
BinOutput/Quest/79044.json
JSON Pointer
/JIJKODHIEED/4
order
9
subId
7904405
mainId
79044
runtimeOnly
true
runtimeStepOrder
9