แล่นเรือตามหาสิ่งของ
ที่นี่ก็ไม่มีสมบัติอะไรเหมือนกัน...
79021Open quest →Quest Steps
Story evidence
Paimon:ที่นี่ก็ไม่มีสมบัติอะไรเหมือนกัน...
Paimon:ฉันรู้น่า... แต่ถึงจะรู้ มันก็แอบผิดหวังอยู่นี่นา
Paimon:ที่นี่มีดาบไม้วางอยู่เล่มหนึ่งล่ะ ดาบเล่มนี้ดูอย่างกับของเล่นเด็กเลย...
Traveler:เหมาะกับ Paimon เชียว
Paimon:เน่!
Miitoboru:หรือว่าจะเป็นดาบไม้เล่มนี้?
Paimon:คงไม่ใช่ดาบไม้เล่มนี้หรอกมั้ง...
Traveler:น่าจะเป็นดาบไม้เล่มนี้นั่นแหละ...
Paimon:โอ้โห สายฟ้าเส้นนั้นรุนแรงมากเลย ในดาบไม้เล่มนี้มีความทรงจำอะไรอยู่กันแน่นะ
Paimon:จนถึงตอนนี้หัวฉันก็ยังมึนนิด ๆ อยู่เลย...
Miitoboru:ทำเอาใจสั่นรัวเลยนะ นั่นมัน... ฉันนึกออกแล้ว ตอนที่ Ako Domeki กับ Shogunate สู้รบกันกลางทะเล... นั่นคือสายฟ้าที่ปรากฏขึ้นในตอนท้ายของการสู้รบครั้งนั้น...
Miitoboru:เอ๋... แล้วตกลงมันคืออะไรกันแน่?
Paimon:ไม่รู้สิ แต่มันน่ากลัวมากเลย
Miitoboru:เป็นเพราะสายฟ้าเส้นนั้นทำให้เกิดพายุฟ้าคะนอง ดังนั้นฉันก็เลย... ฉันก็เลยลอยมาอยู่ที่นี่ ใช่แล้ว ฉันได้รับบาดเจ็บสาหัสจากพายุฟ้าคะนอง ทั้งส่วนบนและส่วนล่างแทบจะแยกจากออกกันเลย...
Miitoboru:ต้องใช้พลังทั้งหมดเลยกว่าจะลอยมาถึงที่นี่ได้
Paimon:Miitoboru... แต่ว่าทำไม ที่นี่ถึงมีดาบไม้อยู่เล่มนึงด้วยล่ะ? ดาบไม้เล่มนี้กับ Miitoboru มีความเกี่ยวข้องกันยังไงเหรอ?
Miitoboru:ในอดีตลูกพี่ Zaemon ได้ใช้หอกตะขอขโมยหุ่นเชิดที่ถือดาบตัวนึงมา หุ่นเชิดกับพวกเราได้ลอยทะเลมาถึงที่แห่งนี้ เกรงว่าเด็กที่อยู่แถวนี้คงสร้างมันขึ้นโดยเลียนแบบดาบที่อยู่ในมือของหุ่นเชิดละมั้ง...
Miitoboru:นึกไม่ถึงเลยว่าฉันในฐานะเรือโจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่ ผู้เป็นถึงเรือแกร่งที่ใช้สู้รบกับ Shogunate ในอดีตนั้น ตอนนี้ร่างกายกลับกลายเป็นของเล่นให้เด็ก ๆ เล่นแทน ในใจช่างรู้สึกปั่นป่วนจริง ๆ
Paimon:ถ้างั้น Miitoboru พวกเราจะเก็บดาบไม้เล่มนี้ไปด้วยมั้ย ในเมื่อ... อืม ในเมื่อนี่ก็ถือเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายเธอเหมือนกัน...
Miitoboru:...ไม่ต้องแล้วล่ะ ตอนนี้เอาเจ้าสิ่งนี้ไปก็ไม่มีความหมายอะไรอีกแล้ว หึหึ ไม่รู้ว่าเป็นเด็กจากที่ไหนนะ ช่างโชคดีซะจริง!
Miitoboru:...เฮ้อ ถึงแม้ว่าพอนึกขึ้นมาได้แล้วจะทำให้หดหู่อยู่บ้าง แต่ไม่รู้ทำไมกลับรู้สึกโล่งอกขึ้นมา... อย่างน้อยฉันก็นึกออกแล้วว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง จะได้ไม่ต้องคิดฟุ้งซ่านอย่างไร้ประโยชน์อีกต่อไป
Miitoboru:ตอนนี้สิ่งเดียวที่ฉันเป็นห่วงก็คือ เหล่าสหายที่ลอยมาด้วยกันกับฉัน... ถ้าได้รู้ข่าวคราวของพวกเขาบ้างก็ดีสิ
Traveler:พวกเขาจะต้องปลอดภัยแน่
Miitoboru:ก็หวังว่ามันจะเป็นอย่างนั้นนะ... เอาล่ะ ยังเหลือสถานที่แห่งสุดท้าย...
Miitoboru:นั่นคือชิ้นส่วนสุดท้ายของร่างที่ฉันสามารถตรวจจับได้แล้วล่ะ
Paimon:ที่นี่ก็ไม่มีสมบัติอะไรเหมือนกัน...
Paimon:ฉันรู้น่า... แต่ถึงจะรู้ มันก็แอบผิดหวังอยู่นี่นา
Paimon:ที่นี่มีดาบไม้วางอยู่เล่มหนึ่งล่ะ ดาบเล่มนี้ดูอย่างกับของเล่นเด็กเลย...
Traveler:เหมาะกับ Paimon เชียว
Paimon:เน่!
Miitoboru:หรือว่าจะเป็นดาบไม้เล่มนี้?
Paimon:คงไม่ใช่ดาบไม้เล่มนี้หรอกมั้ง...
Traveler:น่าจะเป็นดาบไม้เล่มนี้นั่นแหละ...
Paimon:โอ้โห สายฟ้าเส้นนั้นรุนแรงมากเลย ในดาบไม้เล่มนี้มีความทรงจำอะไรอยู่กันแน่นะ
Paimon:จนถึงตอนนี้หัวฉันก็ยังมึนนิด ๆ อยู่เลย...
Miitoboru:ทำเอาใจสั่นรัวเลยนะ นั่นมัน... ฉันนึกออกแล้ว ตอนที่ Ako Domeki กับ Shogunate สู้รบกันกลางทะเล... นั่นคือสายฟ้าที่ปรากฏขึ้นในตอนท้ายของการสู้รบครั้งนั้น...
Miitoboru:เอ๋... แล้วตกลงมันคืออะไรกันแน่?
Traveler:นั่นคือความทรงจำอันเดือดดาลของ Thunderbird...
Miitoboru:ขนาดความโกรธแค้นที่หลงเหลืออยู่ยังมีพลังที่น่ากลัวขนาดนี้เลยเหรอ โอ้โห เหลือเชื่อจริง ๆ เลย
Miitoboru:ไม่ใช่สิ! สายฟ้าเส้นนั้นมาจากเกาะ Seirai ต่างหาก... Traveler เธอเคยไปที่เกาะ Seirai รึเปล่า เธอรู้มั้ยว่าหลังจากนั้นที่เกาะ Seirai เกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้างน่ะ...
Miitoboru:จะเป็นไปได้ไง เกาะ Seirai กลายเป็นแบบนั้นไปได้ยังไงกัน... ช่างเป็นพายุฟ้าคะนองที่น่ากลัวจริง ๆ อึ๋ย น่ากลัวซะจนไม่รู้จะบรรยายฉากแบบนั้นยังไงเลย
Miitoboru:นั่นก็เพราะว่าพวกเราไม่อยากให้บ้านเกิดถูก Shogunate เข้ามาปกครอง ก็เพื่อปกป้องชาวบ้านบนเกาะ Seirai ไว้ ถึงได้ออกมาต่อต้าน Shogunate...
Miitoboru:นึกไม่ถึงเลยว่า... พวกเราอุตส่าห์ยอมเป็นปรปักษ์กับ Shogunate เพื่อปกป้องเกาะ Seirai ไว้ แต่สุดท้าย... ท่านมิโกะกลับ... นี่มันเพราะอะไรกัน...
Miitoboru:เป็นเพราะสายฟ้าเส้นนั้นทำให้เกิดพายุฟ้าคะนอง ดังนั้นฉันก็เลย... ฉันก็เลยลอยมาอยู่ที่นี่ ใช่แล้ว ฉันได้รับบาดเจ็บสาหัสจากพายุฟ้าคะนอง ทั้งส่วนบนและส่วนล่างแทบจะแยกจากออกกันเลย...
Miitoboru:ต้องใช้พลังทั้งหมดเลยกว่าจะลอยมาถึงที่นี่ได้
Paimon:Miitoboru... แต่ว่าทำไม ที่นี่ถึงมีดาบไม้อยู่เล่มนึงด้วยล่ะ? ดาบไม้เล่มนี้กับ Miitoboru มีความเกี่ยวข้องกันยังไงเหรอ?
Miitoboru:ดาบไม้เล่มนี้... ดาบไม้เล่มนี้ทำจากวัสดุไม้ที่หลุดมาจากตัวฉันน่ะ...
Miitoboru:ในอดีตลูกพี่ Zaemon ได้ใช้หอกตะขอขโมยหุ่นเชิดที่ถือดาบตัวนึงมา หุ่นเชิดกับพวกเราได้ลอยทะเลมาถึงที่แห่งนี้ เกรงว่าเด็กที่อยู่แถวนี้คงสร้างมันขึ้นโดยเลียนแบบดาบที่อยู่ในมือของหุ่นเชิดละมั้ง...
Miitoboru:นึกไม่ถึงเลยว่าฉันในฐานะเรือโจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่ ผู้เป็นถึงเรือแกร่งที่ใช้สู้รบกับ Shogunate ในอดีตนั้น ตอนนี้ร่างกายกลับกลายเป็นของเล่นให้เด็ก ๆ เล่นแทน ในใจช่างรู้สึกปั่นป่วนจริง ๆ
Paimon:ถ้างั้น Miitoboru พวกเราจะเก็บดาบไม้เล่มนี้ไปด้วยมั้ย ในเมื่อ... อืม ในเมื่อนี่ก็ถือเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายเธอเหมือนกัน...
Miitoboru:...ไม่ต้องแล้วล่ะ ตอนนี้เอาเจ้าสิ่งนี้ไปก็ไม่มีความหมายอะไรอีกแล้ว หึหึ ไม่รู้ว่าเป็นเด็กจากที่ไหนนะ ช่างโชคดีซะจริง!
Miitoboru:...เฮ้อ ถึงแม้ว่าพอนึกขึ้นมาได้แล้วจะทำให้หดหู่อยู่บ้าง แต่ไม่รู้ทำไมกลับรู้สึกโล่งอกขึ้นมา... อย่างน้อยฉันก็นึกออกแล้วว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง จะได้ไม่ต้องคิดฟุ้งซ่านอย่างไร้ประโยชน์อีกต่อไป
Miitoboru:ตอนนี้สิ่งเดียวที่ฉันเป็นห่วงก็คือ เหล่าสหายที่ลอยมาด้วยกันกับฉัน... ถ้าได้รู้ข่าวคราวของพวกเขาบ้างก็ดีสิ
Traveler:พวกเขาจะต้องปลอดภัยแน่
Miitoboru:ก็หวังว่ามันจะเป็นอย่างนั้นนะ... เอาล่ะ ยังเหลือสถานที่แห่งสุดท้าย...
Miitoboru:นั่นคือชิ้นส่วนสุดท้ายของร่างที่ฉันสามารถตรวจจับได้แล้วล่ะ
Localized evidence
No text in the selected or fallback locales.
ตามหาชิ้นส่วนของ Miitoboru ที่บริเวณชายหาด
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/997284596ExcelBinOutput/QuestExcelConfigData.json/1701416
7902114
79021
997284084
{
"type": "QUEST_GUIDE_LOCATION",
"param": [
"Q7902114_N20729",
"10",
"",
"",
""
],
"autoGuide": "QUEST_GUIDE_AUTO_ENABLE",
"guideLayer": "QUEST_GUIDE_LAYER_SCENE",
"guideScene": 9,
"guideStyle": "QUEST_GUIDE_STYLE_POINT"
}{}16