การแก้โจทย์ "Driyosh" ของ Paimon
เหล่านักผจญภัยผู้ยอดเยี่ยมจากทั่วทั้ง Teyvat ทุกท่าน รายการการแข่งขันทั้งหมดของ "ศึกประลองนักผจญภัย" ครั้งปฐมฤกษ์ได้สิ้นสุดลงแล้ว
77511Open quest →Quest Steps
Story evidence
ผู้บรรยายการแข่งขัน:เหล่านักผจญภัยผู้ยอดเยี่ยมจากทั่วทั้ง Teyvat ทุกท่าน รายการการแข่งขันทั้งหมดของ "ศึกประลองนักผจญภัย" ครั้งปฐมฤกษ์ได้สิ้นสุดลงแล้ว
ผู้บรรยายการแข่งขัน:และผลลัพธ์ก็เป็นที่ประจักษ์แล้ว Traveler และผู้นำทางของเขา/เธอ ผู้เป็นดั่งตัวแทนของคำว่า "ตำนาน" ได้คว้าตำแหน่งแชมป์ไปอย่างไม่มีใครหยุดยั้งได้!
Sarin:เยี่ยมมาก!
Valerina:ยินดีด้วยนะทั้งสองคน!
Sukhrab:รุ่นพี่แปลกหน้าคนนี้แหละ... ก็คือเป้าหมายของฉันนับจากนี้ไป...
Lan:ถ้าเป็นคนอื่นมาเบียดฉันตกจากอันดับหนึ่งในนาทีสุดท้ายละก็ ฉันคงจะแอบรู้สึกเจ็บใจอยู่นิด ๆ
Lan:แต่ในเมื่อเป็นฝีมือของคู่หูอย่างเธอกับ Paimon แล้ว จะให้พูดอะไรได้อีกล่ะ? ก็ต้องชูแก้วดื่มฉลองให้พวกเธอสิถึงจะถูก!
Rika:ดื่มให้เต็มที่ไปเลย!
Talalikhin:นอกจาก Mora แล้ว พวกเรายังเตรียมของที่ระลึกเอาไว้ให้พวกคุณอีกนิดหน่อยด้วย รอสักครู่นะ...
Paimon:ถึงจะจับพลัดจับผลูได้มาแข่งงานนี้ แถมคนดูก็ไม่ได้เยอะเท่าไหร่ก็เถอะ แต่พอคิดว่าเป็นงานแข่งที่จัดขึ้นแบบกะทันหัน ก็ถือว่าสนุกมากเลยล่ะ
Paimon:อีกอย่าง พวกเราก็ได้ถือโอกาสนี้ฝึกฝีมือ เพื่อพัฒนาทักษะใหม่ที่เพิ่งจะเรียนรู้มาได้ไม่นานด้วย!
Rika:ถ้างั้น งานเลี้ยงฉลอง...
Iris:เรื่องดื่มไว้ค่อยว่ากันทีหลังเถอะ เป้าหมายที่สำคัญที่สุดของการแข่งขันครั้งนี้ ยังไม่ได้รับการแก้ไขเลยนะ
Rika:เอ๊ะ! จริงด้วย
Lan:ในเมื่อตอนนี้คนที่ทำให้ทุกคนยอมรับได้อย่างไร้ข้อกังขามาอยู่ตรงนี้แล้ว การประชุมที่ถูกระงับไว้ก่อนหน้านี้ ก็น่าจะดำเนินต่อไปได้สักที
Talalikhin:ตามกฎแล้ว ในการลงคะแนนตัดสินญัตติใด ๆ ก็ตาม น้ำหนักคะแนนเสียงของ Traveler จะถูกนับรวมให้เทียบเท่ากับคะแนนเสียงของคนอื่น ๆ ที่เหลือทั้งหมดรวมกัน
Paimon:ทั้งหมดรวมกัน... ก็หมายถึงเอามาบวกเข้าด้วยกัน... งั้นก็แปลว่า...
Lan:หมายความว่า Traveler มีสิทธิ์เด็ดขาดในการโหวตผ่านหรือปัดตก แถมยังสามารถเสนอแนะให้แก้ไขได้โดยตรงเลยยังไงล่ะ
Paimon:ตอนนี้ฉันเริ่มเข้าใจถึงความยิ่งใหญ่ของตำแหน่งแชมป์นี้แล้วล่ะ... ดีไม่ดี คำพูดของ Traveler อาจจะส่งผลกระทบต่อนักผจญภัยเป็นร้อยเป็นพันคนเลยก็ได้นะ?
Urville:สรุปสั้น ๆ คือ ตามตรรกะแล้ว ตอนนี้พวกเธอสองคนก็คือลูกพี่ของทุกคนในที่นี้แล้วล่ะ
Liliuo:เยี่ยมไปเลย ลูกพี่! ถึงเวลาประชุมแล้ว เชิญฟังรายงานของพวกเราได้เลย!
ในระหว่างการหารืออันยาวนาน ได้มีการเสนอข้อคิดเห็นอันเป็นข้อสรุปชี้ขาดให้กับกฎระเบียบบางข้อ...
กฎระเบียบข้อแรกที่รอการพิจารณา ได้นำไปสู่ชุดคำถามที่ตามมาอย่างต่อเนื่อง...
"สำหรับนักผจญภัยเต็มเวลาที่ขึ้นตรงกับกิลด์ หากไม่ได้ออกไปทำคำขอนอกเมือง ควรมีการกำหนดเวลาตอกบัตรเข้างานในช่วงเช้าหรือไม่?"
"หากมีการกำหนดเวลาตอกบัตร ควรจะเป็นแปดโมงหรือเก้าโมง?"
"แล้วเวลาเลิกงานที่เร็วที่สุดควรจัดการอย่างไร? ควรเผื่อเวลาพักเที่ยงไว้นานแค่ไหน?"...
ลำพังกฎข้อนี้เพียงข้อเดียว ก็ทำให้เกิดการถกเถียงกันยาวนานถึง 2 ชั่วโมงแล้ว
ตัวแทนจาก Natlan และ Sumeru คัดค้านแนวทางนี้อย่างเด็ดขาด โดยให้เหตุผลว่า: เวลาทำงานของเหล่านักผจญภัยนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง บางคนคุ้นชินกับการปฏิบัติงานในตอนกลางคืน และอาจจะนอนหลับพักผ่อนตลอดทั้งวัน หากต้องมาฝืนสลับเวลากลางวันกลางคืน พวกเขาอาจจะพาลเบลอจนจับดาบไว้ไม่อยู่ด้วยซ้ำ
ในขณะที่ตัวแทนจาก Fontaine และ Inazuma มองว่า การบริหารจัดการที่ได้มาตรฐานจะช่วยยกระดับประสิทธิภาพของกิลด์ได้ และเหล่านักผจญภัยเองก็จะได้ลองปรับเปลี่ยน มาใช้กิจวัตรประจำวันที่ดีต่อสุขภาพดูบ้าง...
ส่วนคุณกับ Paimon เมื่อพิจารณาจากความจริงที่ว่า พวกคุณเองก็ไม่เคยไปรายงานตัวที่หน้าเคาน์เตอร์ของกิลด์ตามเวลาเป๊ะ ๆ เหมือนกัน จึงได้เสนอข้อสรุปสุดท้ายไปว่า "แค่กำหนดเส้นตายเวลาตอกบัตรที่สายที่สุดของแต่ละวันเอาไว้ก็พอ"
แต่ละสาขาไม่มีข้อโต้แย้งใด ๆ กับเรื่องนี้ กลายเป็นว่าปัญหาที่เถียงกันมา 2 ชั่วโมงแต่หาทางออกไม่ได้ กลับถูกพวกคุณจัดการภายในเวลาแค่ 10 นาทีเท่านั้น...
"การประเมินความยากของภารกิจออกมาเป็นตัวเลข และนำไปสู่การกำหนดเกณฑ์การรับคำขอนั้น ควรจะกำหนดมาตรฐานกันอย่างไร?"
"ควรจะเข้มงวดสักหน่อย หรือจะผ่อนปรนสักนิดถึงจะดีกว่ากัน?"
หลังจากนำระบบคะแนนความยากมาใช้ คำขอที่เดิมทีถูกจัดให้อยู่ในระดับ B อย่างคำขอที่ถูกเรียกกันเล่น ๆ ว่า "เจ้าเห็ดโดดสูงเด้งดึ๋ง" กับ "เหตุฉุกเฉิน" อาจมีคะแนนความยากที่แตกต่างกันถึง 95 คะแนนเลยทีเดียว
ข้อเสียคือ: อาจส่งผลให้นักผจญภัยทั่วไปราว 30% ถึง 50% ไม่สามารถรับคำขอในระดับเดียวกันแต่มีความยากค่อนไปทางสูงได้ ซึ่งจะทำให้รายได้ของพวกเขาลดลง บั่นทอนความกระตือรือร้นโดยรวม และส่งผลกระทบต่อศักยภาพของกิลด์...
ส่วนข้อดีคือ: เมื่อมีตัวเลขคะแนนที่ระบุไว้อย่างละเอียดและชัดเจนอยู่ตรงหน้า นักผจญภัยที่ประเมินความสามารถของตัวเองสูงเกินไป จนบุ่มบ่ามเข้าไปท้าทายมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่ง จะลดลงอย่างเห็นได้ชัด จำนวนผู้ที่มีความเสี่ยงจะได้รับบาดเจ็บจะลดลงอย่างมาก และช่วยประหยัดค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาลไปได้มหาศาล...
ปัญหานี้เล่นเอาคุณกับ Paimon ถึงกับปวดหัว เพราะดูเหมือนต่างฝ่ายต่างก็มีเหตุผลของตัวเอง มิน่า ถึงไม่มีใครยอมใครเลย
ในท้ายที่สุด Paimon ก็ได้หยิบยกตัวอย่างความรู้เบื้องต้นแขนงหนึ่งที่ "Driyosh" จำเป็นต้องเชี่ยวชาญอย่าง "หลักการทดลองเบื้องต้นสำหรับสมมติฐานที่ไม่อาจคาดคะเนความเสี่ยงได้" ขึ้นมา พร้อมทั้งอธิบายให้คุณฟังอย่างละเอียด...
จากแนวคิดดังกล่าว พวกคุณจึงตัดสินใจว่า ในขั้นแรกจะให้แต่ละสาขาส่งทีมหลักจากหน่วยข่าวกรอง ออกมารวบรวมข้อมูลของเหล่านักผจญภัยทั่วไป เพื่อทำการประเมินคำขอให้แม่นยำยิ่งขึ้น และลดความผิดพลาดในการประเมินที่เกิดจาก การใช้เกณฑ์คะแนนแบบหยาบ ๆ...
หลังจากนั้น จะทำการสุ่มตัวอย่างจากกลุ่มนักผจญภัยในทั้ง 3 สาขา โดยใช้กลุ่มตัวอย่างที่มีจำนวนมากพอสมควร เพื่อนำมาแบ่งเป็น 6 กลุ่มที่มีความเก่งกาจและระดับเฉลี่ยใกล้เคียงกัน แล้วเริ่มดำเนินการทดลองนำร่อง โดยจะแบ่งกลุ่มทดสอบการใช้ระบบแบบเดิม ควบคู่ไปกับระบบแบบใหม่ เพื่อเฝ้าติดตามและสังเกตการณ์ประสิทธิภาพของนักผจญภัย, อัตราการได้รับบาดเจ็บ ตลอดจนการใช้ทรัพยากรและความสูญเสียในภาพรวม ฯลฯ เพื่อประเมินข้อดีข้อเสีย และใช้เป็นเกณฑ์ตัดสินใจว่าจะเลือกใช้ระบบใดเป็นหลัก ซึ่งอาจให้แต่ละสาขาเลือกใช้ระบบที่แตกต่างกันไปเลย
ตัวแทนจากสาขาต่าง ๆ ที่อยู่ในที่ประชุมต่างก็เห็นพ้องต้องกัน และเตรียมพร้อมที่จะจัดทำแผนดำเนินการที่เหมาะสมหลังจบการประชุม
กฎหลักที่เหลืออีก 16 ข้อ ก็ได้รับการปรับปรุงแก้ไขตามคำแนะนำของคุณกับ Paimon ด้วยเช่นกัน และได้ข้อสรุปเป็นที่เรียบร้อยในแบบที่ทุกฝ่ายต่างให้การยอมรับเป็นอย่างดี...
Urville:เอาล่ะ เท่ากับว่าทุกวาระการประชุมได้ข้อสรุปแล้ว ถูกต้องมั้ย?
Liliuo:กฎไม่กี่ข้อที่ฉันกังวลที่สุด ก็ไม่ได้เป็นประเด็นให้ต้องมาถกเถียงกันอีก แบบนี้ก็ดีสุด ๆ ไปเลยไม่ใช่เหรอ
Sarin:ข้อเสนอของ Traveler และ Paimon เนี่ย เฉียบขาดและตรงจุดจริง ๆ...
Talalikhin:เอาล่ะ ในที่สุดการหารือที่ทั้งยาวนาน ครอบคลุม และมีประสิทธิภาพก็ปิดฉากลงแล้ว ทุกท่านได้บรรลุข้อตกลงร่วมกันในท้ายที่สุด ขอบคุณสำหรับความเหน็ดเหนื่อยนะ
Talalikhin:ลำดับต่อไป เจ้าหน้าที่จากสำนักงานใหญ่จะจัดการรวบรวมเอกสารฉบับสมบูรณ์ และส่งให้ทุกท่านตรวจสอบเพื่อยืนยันอีกครั้ง ก่อนกลับก็อย่าลืมแวะมาเซ็นชื่อที่ผมด้วยล่ะ...
Talalikhin:ส่วนเรื่องหลังจากนี้ เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม ทางสำนักงานใหญ่จะส่งตัวแทนไปยังสาขาย่อยต่าง ๆ เพื่อตรวจสอบความคืบหน้าของงาน ถึงตอนนั้นก็ขอให้แต่ละสาขาให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่ด้วยนะ
Rika:เห็นด้วยทุกประการ
Lan:ฉันเองก็ไม่ขัดข้อง
บรรดานักผจญภัยที่เข้าร่วมการประชุมต่างเข้ามาทักทายพวกคุณ ก่อนจะแยกย้ายกันไป
บรรยากาศตึงเครียดของการเขม่นกันเงียบ ๆ ในตอนแรก ก็มลายหายไปจนหมดสิ้น...
Paimon:เฮ้อ... ฉันนึกว่าจะมีเรื่องยุ่งยากกว่านี้ซะอีก เอาเข้าจริงก็ไม่แย่เท่าไหร่นี่นา?
Paimon:อย่างน้อยก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ระดับที่... เอ่อ ทำให้พวกนักผจญภัยของบางสาขาถึงกับคว่ำโต๊ะล่ะนะ? แค่ใช้ทฤษฎีที่เรียนมาจากหนังสือ ก็พอจะหาวิธีแก้ปัญหาได้เกือบหมดเลย
Paimon:จริงเหรอ? งานนี้ฉันช่วยได้เยอะขนาดนั้นเลยเหรอ?
Paimon:ดีจัง รู้สึกภูมิใจแล้วก็มีความสุขสุด ๆ ไปเลย!
Talalikhin:สำหรับพวกเราที่เป็นสมาชิกของสำนักงานใหญ่แล้ว ถือเป็นความโชคดีจริง ๆ
Talalikhin:ถ้าวันนี้ไม่ได้พวกคุณช่วยไว้ คงจบเรื่องได้ยากแน่ ๆ
Paimon:แล้วทำไมต้องทำเรื่องให้มันยุ่งยากขนาดนี้ตั้งแต่แรกด้วยล่ะ?
Talalikhin:อืม... บางที ยิ่งเป็นเรื่องที่มีความหมาย ก็ยิ่งทำได้ไม่ง่ายล่ะมั้ง
Talalikhin:กิลด์เป็นองค์กรขนาดใหญ่ที่ครอบคลุมไปทั่วทั้ง Teyvat การพูดคุยและถกเถียงที่ดูซับซ้อนอย่างในวันนี้ มองเผิน ๆ อาจจะดูเหมือนเสียเวลาเปล่า
Talalikhin:แต่ถ้าเราไม่รับฟังปัญหาที่สมาชิกจากแต่ละพื้นที่ให้ความสำคัญ แล้วเอาแต่ตั้งกฎขึ้นมาบังคับใช้ดื้อ ๆ...
Talalikhin:การบริหารองค์กรด้วยวิธีแบบนั้น จะทำให้ผู้คนค่อย ๆ หมดใจ และไม่สามารถอยู่รอดได้ในระยะยาว
Talalikhin:ถ้าไม่รีบปรับตัวเข้าหากันตั้งแต่เนิ่น ๆ รอจนปัญหาเกิดแล้วค่อยมาตามแก้ทีหลัง มันก็อาจจะสายเกินไป
Talalikhin:พวกเราต้องคอยปรับปรุงรายละเอียดต่าง ๆ ให้ทันท่วงที และในระหว่างนี้ ก็ต้องใช้ความอดทนกับกระบวนการนี้ให้มากขึ้นด้วย
Paimon:สมกับเป็นเสมียนจริง ๆ... พูดจามีหลักการลึกซึ้งสุด ๆ...
Paimon:แต่ถ้ามองจากผลลัพธ์ที่ออกมา ก็ถือว่าพวกเราเริ่มต้นได้สวยใช่มั้ยล่ะ?
Talalikhin:แน่นอนสิ นี่เป็นการเริ่มต้นที่สมบูรณ์แบบระดับตำราเรียนเลยล่ะ
Talalikhin:ผมเองก็คงไม่ต้องพูดอะไรให้มากความแล้ว เดี๋ยวในอนาคต เวลาที่พวกคุณออกเดินทางไปยังที่ต่าง ๆ ก็จะได้เห็นผลลัพธ์ของการประชุมในครั้งนี้เอง
Talalikhin:มันอาจจะไม่ได้ดูยิ่งใหญ่อลังการ แต่รับรองว่าจะต้องช่วยอัดฉีด... ความมีชีวิตชีวาในสไตล์อันเป็นเอกลักษณ์ของพวกคุณ ให้กับแต่ละสาขาได้อย่างแน่นอน
Localized evidence
ไปยังสถานที่จัดงาน
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/1398034172BinOutput/Quest/77511.json/JIJKODHIEED/12
7751102
77511
true
2