เรือไม้ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นวิญญาณ
เท่านี้ก็ได้แล้ว ขอแค่... รออีกสักหน่อย...
77160Open quest →Quest Steps
Story evidence
Aksinya:เท่านี้ก็ได้แล้ว ขอแค่... รออีกสักหน่อย...
Paimon:ว้าว นั่นมันตัวอะไรน่ะ เจ้าตัวประหลาดใหญ่เบ้อเริ่มเลย...
Paimon:เดี๋ยว ๆ ๆ ประเด็นไม่ได้อยู่ตรงนั้นซะหน่อย!
Paimon:Aksinya คนนิสัยไม่ดี รีบเอา "แว่นตา" คืนให้เราเดี๋ยวนี้เลยนะ!
Aksinya:ดูท่าพวกเธอจะชอบ "เนตรเทา" สินะ... ถ้าอดีตเพื่อนร่วมงานของฉัน เห็นคุณค่าของสิ่งประดิษฐ์ชิ้นนี้ได้ก็คงดีสิ
Aksinya:...แม้ว่ากายเนื้อจะแปลงสภาพไปแล้ว แต่จิตสำนึกกลับยังเข้ามาสถิตไม่สมบูรณ์... องค์ Tsar...
Paimon:อ๊ะ นี่ก็คือ...
Aksinya:นี่คือร่างแห่งเทพดั้งเดิมขององค์ Tsar เพียงแต่เวลาที่สนทนากับพวกเรา หรือร่วมเดินทางกับเหล่าภูต จะแปลงเป็นร่างจำแลงของภูตที่คล้ายมนุษย์
Aksinya:หลังจากสิ้นชีพไป พระองค์ก็ไม่สามารถคงร่างจำแลงไว้ได้ นี่ต่างหากคือรูปลักษณ์ดั้งเดิมของพระองค์ ร่างกายอันใหญ่โตน่าเกรงขาม ที่ราวกับเป็นรูปลักษณ์ของผู้ก้าวข้าม
Aksinya:ฉันเคยบอกพวกเธอมั้ยว่า ใบหน้าของ "มนุษย์ต้นแบบ" แท้จริงแล้วจำลองมาจากพระพักตร์ในร่างมนุษย์ขององค์ Belyi Tsar
Traveler:เอา "แว่นตา" คืนมานะ...
Paimon:ใช่ ฉันไม่อยากรู้เรื่องที่เธอเพิ่งพูดไปเมื่อกี้หรอกนะ...
Aksinya:ได้ คืนให้พวกเธอก็ได้
Aksinya:เดิมที "เนตรเทา" ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นภาชนะรองรับจิตสำนึกของ "มนุษย์ต้นแบบ"... เพื่อไม่ให้เขาต้องสูญสลายไป หลังจากอุทิศเลือดเนื้อให้แก่องค์ Tsar...
Aksinya:อันที่จริง มันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อรั้ง "เขา" ให้อยู่ต่อไปต่างหากล่ะ
Aksinya:ตอนนี้มันก็ถือว่าหมดหน้าที่แล้วสำหรับฉัน ฉันขอยกมันให้เธออย่างเป็นทางการ ฉันเชื่อว่าเธอจะต้องใช้มันได้อย่างดีแน่
Aksinya:ฉันขอโอนกรรมสิทธิ์ให้แก่... Traveler
Paimon:..."แว่นตา"?
"เนตรเทา":กลับสู่สถานะเริ่มต้นแล้ว "เนตร〔ดวงตาแห่ง Graeae〕เทา" พร้อมให้บริการแล้ว...
Traveler:นี่ไม่ใช่ "เขา"
Paimon:นี่ไม่ใช่ "แว่นตา" สักหน่อย นี่เป็นแค่... แค่เครื่องมือชิ้นนั้น มันเป็นแค่เปลือกกลวง ๆ เท่านั้น!
Aksinya:ขอโทษด้วยนะ ตอนนี้จิตสำนึกของ "เขา" น่าจะกลายเป็นแกนกลางของปฐมมนุษย์ ยักษ์แ〔Svarod〕ห่งแสงไปแล้ว
Aksinya:นี่คือสิ่งที่ฉันคืนให้พวกเธอไม่ได้ แต่ไม่เป็นไร อีกไม่นานพวกเธอจะไม่เศร้ากับเรื่องนี้แล้วล่ะ... เพราะว่า...
???:...เฮ้อ
Aksinya:เพราะว่า... "ปฐมมนุษย์" ได้ตื่นขึ้นมาแล้วน่ะสิ
"ปฐมมนุษย์":Traveler, Paimon... แล้วก็ Aksinya
Paimon:"แว่นตา"?
"ปฐมมนุษย์":อืม ฉันเอง... ฉันจำทุกอย่างได้แล้ว Aksinya เป็นช่วงเวลาที่ยาวนานจริง ๆ นะ ไม่ว่าจะสำหรับคุณหรือสำหรับฉันก็ตาม
"ปฐมมนุษย์":แต่ก็เพราะอย่างนี้แหละ ถึงอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจให้กับความตลกร้ายของโชคชะตา ทั้ง ๆ ที่นี่คือสถานการณ์ที่ฉันในตอนที่ยังเป็น "ต้นแบบ" พยายามหลีกเลี่ยงที่สุดแท้ ๆ
Aksinya:เพราะโชคชะตาก็เป็นแบบนี้ยังไงล่ะ ไม่ว่ายังไงมันก็จะผลักไสเธอไปสู่ปากเหว ราวกับแขกผู้มาเยือนที่ไม่ได้รับเชิญ
Paimon:สถานการณ์ที่พยายามหลีกเลี่ยงที่สุด...?
"ปฐมมนุษย์":ใช่ เพราะงั้นฉันเลยคอยไปเกลี้ยกล่อม Koshchei, Pavlina และ Alvis อยู่บ้าง เพื่อหยุดยั้งเธอก่อนที่เธอจะเริ่มต้นการทดลองขั้นสุดท้ายขึ้นจริง ๆ
"ปฐมมนุษย์":เพราะยังไงซะ อำนาจที่ "ปฐมมนุษย์" สามารถอาจเอื้อมถึงได้นั้น ก็เป็นเหมือนกับยา〔Eitr〕พิษร้ายแรงสำหรับเหล่ามนุษย์ และภูตที่มีความปรารถนาอันซับซ้อน...
Paimon:อ๊ะ... งั้นสาหร่ายสีน้ำเงินในเมืองวิหคเพลิง สเนกูรอชคาตนนั้น แล้วก็แกรนด์ดยุกโดโมวอยแห่ง Novokitezhgrad ที่พวกเขาทรยศ Aksinya ก็เป็นเพราะเธอหรอกเหรอ?
Paimon:เอ๋...
"ปฐมมนุษย์":ฉันให้สัญญากับพวกเขาน่ะ ว่าวิธีนี้จะหยุดยั้ง Aksinya ได้ และจะช่วยให้พวกเขาได้ในสิ่งที่ต้องการ
"ปฐมมนุษย์":พวกเขาต่างก็มีอุดมการณ์... หรือความทะเยอทะยานที่อยากจะก้าวขึ้นเป็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่เหนือทุกสรรพสิ่ง การนำจุดนี้มาใช้ประโยชน์เลยเป็นเรื่องที่ง่ายมาก ๆ
"ปฐมมนุษย์":ถ้าเทียบกันแล้ว Aksinya ของพวกเรา Aksinya ที่น่ารักของพวกเรา ความแน่วแน่ของเธอน่ะ กลับดูผิดปกติยิ่งกว่าซะอีก ว่ามั้ยล่ะ
"ปฐมมนุษย์":ฉันล่อลวงให้พวกเขาแบ่งแยกตัวฉัน สับฉันออกเป็นชิ้น ๆ ล่อลวงให้พวกเขาหักหลัง Aksinya... ก็เพราะว่า...
"ปฐมมนุษย์":เพราะเมื่อไหร่ที่ฉันกลายเป็น "ปฐมมนุษย์" และได้ครอบครองตำแหน่งของผู้ก้าวข้าม... เหมือนที่เป็นในตอนนี้... ไม่ว่ายังไง การเปลี่ยนแปลงของโลกก็จะเกิดขึ้นอยู่ดี
"ปฐมมนุษย์":Zver เยาะเย้ยฉัน เพราะมันเชื่อว่ามันได้ทำภารกิจของตัวเองสำเร็จแล้ว ในขณะที่ฉัน พยายามอย่างสุดความสามารถที่จะหนีจากภารกิจของตัวเอง แต่ท้ายที่สุดก็ยังต้องกลับมาตรงนี้อยู่ดี
"ปฐมมนุษย์":ก็ใช่น่ะสิ เพราะว่า... เฮ้อ Aksinya...
"ปฐมมนุษย์":ในโลกที่ถือกำเนิดขึ้นตามแบบแผนใหม่นั้น Aksinya คุณไม่ได้เผื่อที่ทางเอาไว้ให้ตัวเองเลย ใช่มั้ยล่ะ?
Paimon:เอ๋?
Aksinya:...ใช่ ฉันยอมเชื่อในดินแดนแห่งความรักนิรันดร์ ฉันเชื่อมั่นในวิสัยทัศน์ขององค์ Tsar เพราะฉันศรัทธาในพระองค์
Aksinya:ที่นั่นคือดินแดนแห่งความรักอันเป็นนิรันดร์ แต่คนที่หมดความเชื่อมั่นในรักไปแล้ว ย่อมต้องถูกเนรเทศออกไปจากแผนการอันยิ่งใหญ่ของโลกใบใหม่ เรื่องที่จะให้ก้าวเข้าสู่โลกใหม่น่ะเหรอ? ฉันไม่มีสิทธิ์นั้นหรอก
"ปฐมมนุษย์":เนรเทศงั้นเหรอ? เรียกว่าถูกสังหารทิ้งจะดีกว่านะ ความรักอันเป็นนิรันดร์ ความรู้สึกที่เอ่อล้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ความปีติยินดีชั่วนิรันดร์... แต่ผู้ที่ไม่เชื่อมั่นในความรักและความปีติ กลับไม่มีวันได้ก้าวเข้าสู่ดินแดนแห่งนี้
"ปฐมมนุษย์":แต่มีเพียงผู้ที่ปราศจากความเชื่อมั่นในความรักและความปีติเท่านั้นแหละ... ที่จะสามารถวางแผนการอันโหดร้ายแบบนั้นได้ลงคอ... หึ เรื่องนี้ Belyi Tsar ผู้ "เมตตา" ก็คงคาดการณ์เอาไว้แต่แรกแล้วสินะ
Aksinya:นี่แหละคือความยิ่งใหญ่ของพระองค์ พระองค์เลือกฉัน มันคือภารกิจของฉัน เป็นเหตุผลเดียวที่ทำให้ฉันยังมีชีวิตอยู่... แม้ว่าฉันจะไม่อาจก้าวเข้าสู่โลกใบใหม่ได้ก็ตาม...
Aksinya:ฉันจะขอใช้สองตานี้เฝ้ามองมันจุติลงมา บนรากฐานที่ก่อร่างขึ้นจากซากศพของฉันเอง
Aksinya:...แล้วเธอล่ะ เธอยังคงเชื่อจริง ๆ งั้นเหรอว่า ถ้าไม่พึ่งพาแผนการขององค์ Tsar จะสามารถบรรลุสิ่งที่เรียกว่ารักนิรันดร์ได้น่ะ
Aksinya:ปณิธานที่ Alvis, Koshchei และ Pavlina ต่างมุ่งมั่นไล่ตาม ล้วนพังทลายลงไม่ต่างอะไรกับหิมะที่ละลายหายไป... ไม่มีใครทนรับการกัดเซาะของกาลเวลา ความแห้งผากของจิตวิญญาณ และความเหี่ยวเฉาของความฝันได้หรอก
Aksinya:เพื่อให้จิตวิญญาณอันแสนเริงร่านั้นยังคงสถิตอยู่ในใจ... สิ่งที่ทุกคนบนโลกใบนี้ยอมแลกไปมันยังไม่มากพออีกเหรอ แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีใครทำสำเร็จเลยสักคน
Aksinya:เรื่องมันมาถึงขั้นนี้แล้ว เธอจะยังมีทางเลือกอะไรได้อีก?
"ปฐมมนุษย์":Aksinya คุณก็รู้ดีว่าหลังจากที่ฉันจำทุกอย่างได้ ฉันจะไม่มีวันปฏิเสธคุณได้ลง ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อกลายมาเป็น "ปฐมมนุษย์" แล้ว อันที่จริงฉันก็ไม่มีทางเลือกอื่นอีกต่อไป
Paimon:งั้น... "แว่นตา" นี่เธอตั้งใจจะเปิดประตู "สวนไร้โศก" บานนั้นจริง ๆ เหรอ?
Traveler:หรือว่าจะยังมีทางเลือกอื่นอยู่อีก?
"ปฐมมนุษย์":ฉันขอบคุณพวกคุณมากนะ Traveler แล้วก็ Paimon ที่ถึงแม้จะมาจนถึงจุดนี้แล้ว ก็ยังยินดีมอบโอกาสให้ฉันได้ถอยกลับ
"ปฐมมนุษย์":แต่... เสียดายจริง ๆ ที่ฉันไม่อาจปล่อยให้แผนการของเธอต้องสูญเปล่าได้ เพราะงั้น ถ้าพวกคุณไม่อยากเห็นเหตุการณ์แบบนั้นเกิดขึ้นละก็ คุณทั้งสองคนช่วยหยุด... หยุดฉันกับเธอเอาไว้ที
"ปฐมมนุษย์":แต่ก่อนหน้านั้น Traveler ฉันมีบางอย่างที่จะต้องแสดงให้ Aksinya ดู... และฉันหวังว่าคุณจะช่วยตอบคำถามฉันสักข้อหนึ่ง...
"ปฐมมนุษย์":คุณออกเดินทางฝ่าฟันเพื่อฝาแฝดของคุณ รอนแรมข้ามผ่านโลกมาเกือบทั้งใบ... เพื่อที่จะเข้าใจเขา เพื่อไขว่คว้าทุกสิ่งที่ขาดหายไประหว่างกันกลับคืนมา เพื่อที่จะได้ไปยืนอยู่เบื้องหน้าเขา
"ปฐมมนุษย์":แต่ถ้ากำแพงที่ขวางกั้นระหว่างพวกคุณมันหนาเกินไป จนท้ายที่สุดคุณค้นพบว่า คนที่คุณตามหาจนเจอไม่ใช่เขาในแบบที่คุณวาดฝันไว้ ฝาแฝดที่คุณเคยรักหมดหัวใจไม่ใช่คนเดิมของคุณอีกต่อไป...
"ปฐมมนุษย์":เขาเปลี่ยนไปแล้ว เขากลายเป็นคนอื่น กลายเป็นสิ่งที่คุณไม่มีวันนึกฝันถึง...
Paimon:อ้าว ทำไมถึงถามแบบนั้นล่ะ น้องสาว/พี่ชายของ Traveler ไม่มีทางเปลี่ยนไปหรอกนะ!
"ปฐมมนุษย์":มันก็แค่เรื่องสมมติน่ะ ไม่ต้องเครียดขนาดนั้นก็ได้ Paimon
"ปฐมมนุษย์":คุณจะทำยังไงล่ะ Traveler ฉันอยาก... รู้คำตอบของคุณนะ
Traveler:ถ้าเธอ/เขาเปลี่ยนไป...
Traveler:ฉันก็จะเรียนรู้ที่จะรักเธอ/เขาใหม่อีกครั้ง...
Traveler:ไม่ว่าจะกี่ครั้งก็ตาม
Aksinya:...
"ปฐมมนุษย์":ขอบคุณนะ Traveler วิเศษมากเลยล่ะ มันเป็นคำตอบที่ดีกว่าที่ฉันจินตนาการไว้หลายเท่าเลย
"ปฐมมนุษย์":ถึงเวลาแล้วล่ะ "สวนไร้โศก" กำลังจะเปิดออกแล้ว น่าเสียดายจริง ๆ...
"ปฐมมนุษย์":"แต่ว่า จะให้ทำยังไงได้ล่ะ? ใครที่มีความรัก ก็ย่อมต้องร่วมแบ่งปันชะตากรรมกับคนที่เขารัก"
Localized evidence
คุยกับ Aksinya
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/941233964BinOutput/Quest/77160.json/JIJKODHIEED/520
7716006
77160
true
20