จากเมื่อวานสู่วันพรุ่งนี้
...ฉันสัมผัสได้ชัดขึ้นเรื่อย ๆ แล้วว่าส่วนหนึ่งของร่างกายฉันอยู่ที่นี่
77116Open quest →Quest Steps
Story evidence
"เนตรเทา":...ฉันสัมผัสได้ชัดขึ้นเรื่อย ๆ แล้วว่าส่วนหนึ่งของร่างกายฉันอยู่ที่นี่
"เนตรเทา":อยู่ตรง... ฝั่งของตึกนั้น ไม่สิ ถ้าจะระบุให้ชัดก็คือ มันอยู่ด้านหลังของตึกนั้น
Nastya:ใช่... ตรงนั้นไง เห็นมั้ย ที่นั่นก็คือ "บ้าน" ของทุกคนในเมือง
Paimon:เอ๋ บ้านใหญ่หลังนั้นเหรอ? ทุกคนอยู่รวมกันหมดเลยเหรอ?
Nastya:บ้านใหญ่คือ "หอประชุม" ที่นั่นคือสถานที่ที่หัวใจ กิ่งก้านใบไม้ และความรักของทุกคนเชื่อมโยงเข้าไว้ด้วยกัน ที่นั่นถึงได้เป็น "บ้าน" ของทุกคนไงล่ะ
Nastya:ส่วนบ้านก็เป็นแค่บ้าน หึ ๆ Paimon น้อยคงไม่เข้าใจสินะ "บ้านเป็นแค่ที่อยู่อาศัย ครอบครัวต่างหากที่เป็นที่พักพิงทางจิตใจ"
Paimon:Nastya น้อยเก่งจัง งั้นเธอลองบอกหน่อยสิ ว่าคำว่า "ที่พักพิง" น่ะหมายความว่ายังไง?
Nastya:เอ่อ... อืม "ที่พักพิง" ก็คือ "ที่กันฝน" บ้านก็คือที่ที่จิตใจจะกางร่มได้เวลาที่ฝนตก!
Paimon:ฟังดูจะไม่ค่อยถูกนะ... แต่ที่เธอพูดมาก็มีเหตุผล
Nastya:ฮิฮิ แน่นอนอยู่แล้ว คุณหมอ Moreau ก็บอกว่าหนูเป็นคนที่ฉลาดที่สุดในบรรดาเด็ก ๆ และใกล้เคียงกับเขาที่สุดแล้ว...
Nastya:ถ้าไม่ใช่เพราะโวลโคดลักน่ารังเกียจพวกนั้นจับหนูไปนะ ป่านนี้หนูคงงอกใบไม้สวย ๆ ออกมา และคงฟังสิ่งที่ผืนดินกับรากไม้พูดเข้าใจไปแล้วล่ะ...
Nastya:ฟังพวกมันพูดรู้เรื่องนี่เท่มากเลยนะ... ถ้าได้มาเป็นครอบครัวเดียวกัน พวกพี่เองก็คงแตกกิ่งก้านได้แน่ ๆ พวกพี่ไม่ใช่แมลงร้าย... หนูเชื่อมั่นในตัวพวกพี่!
Paimon:เอ๋ ถ้าฉันแตกกิ่งก้านออกมาได้... คงจะดูพิเศษน่าดู! แอบเท่หน่อย ๆ แฮะ...
Traveler:Paimon ที่พิเศษขึ้น!
Nastya:พิเศษ? แต่ความพิเศษมันไม่ใช่เรื่องดีหรอกนะ...
Nastya:คุณหมอ Moreau บอกว่า ถ้าทุกคนกลายเป็นเหมือนกันแบบเป๊ะ ๆ เราก็จะไม่มีการเปรียบเทียบกัน พอทุกคนได้อยู่ด้วยกันก็จะมีความสุขกันถ้วนหน้า
Traveler:แต่ให้เป็นเหมือนกันแบบเป๊ะ ๆ คงไม่ได้หรอก
Paimon:นั่นสิ ต่อให้จะเป็นต้นไม้เหมือนกันหมด ก็ยังมีทั้งต้นสูง ต้นเตี้ย ใบสีเขียว ใบสีเหลือง...
Nastya:หืม? ฟังดูมีเหตุผลกว่าที่คุณหมอบอกนิดนึงแฮะ... นั่นสินะ บางทีหนูก็แอบเปรียบเทียบกับเพื่อนเหมือนกัน ว่าใครงอกใบไม้ออกมาได้สวยกว่ากัน...
Nastya:...แต่พองอกใบไม้ออกมาก็ไม่ต้องกินข้าวแล้วนะ แบบนี้หนูก็จะได้เล่น "จับแมลงร้าย" กับเพื่อน ๆ ในป่าได้ทั้งวัน
Paimon:อะ...อะไรนะ? ไม่ต้องกินข้าว! ไม่ได้สิ! คนที่บินไปบินมาอย่างฉัน ถ้ามีกิ่งไม้งอกอยู่บนหัวคงไม่ค่อยเข้ากันเท่าไหร่ ช่างมันดีกว่า!
Paimon:ฉันอยากกินอิ่มแปล้มากกว่าจะเป็นคนที่พิเศษ...
Nastya:Paimon น้อยน่าจะเข้าใจผิดนะ? เราแค่ไม่กลัวว่าต้องหิวแล้วน่ะ แต่ถ้าอยากชิมของอร่อย ๆ ก็ไม่มีปัญหานะ
Nastya:การแตกกิ่งก้านยังมีข้อดีอย่างอื่นอีกเยอะเลย... อย่างเช่น ถ้าเผลอล้มลงบนพื้นก็จะไม่รู้สึกเจ็บ! ร่างกายจะแข็งแรงขึ้นด้วย
Nastya:หนูรู้ว่าพวกพี่อาจจะไม่เชื่อ แต่เดี๋ยวพอได้เจอคนในครอบครัวของหนู พวกพี่ก็จะเข้าใจเอง
Paimon:ถ้ามีข้อดีเยอะขนาดนี้จริง... การแตกกิ่งก้านก็ไม่เลวนะ! งั้นไปที่เมืองกันก่อนเถอะ ฮิฮิ ไปดูกันดีกว่าว่าที่ Nastya พูดเป็นเรื่องจริงรึเปล่า!
Paimon:งั้นเราก็ออกเดินทางกันเลย...
Nastya:เย่! ไปกันเลย...
Localized evidence
คุยกับ Nastya
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/3992506988BinOutput/Quest/77116.json/JIJKODHIEED/01
7711601
77116
true
1