Ghost

Quest Steps

คุยกับเจ้าของร้าน Caron

Story evidence

Quest flow

1 steps · 2 conversations
Quest flow
1

คุยกับเจ้าของร้าน Caron

Open step page →
Conversation 1 · 39 linesOpen full page →

Caron:เจอกันอีกแล้วนะ ลูกค้าทั้งสองคน ช่วงนี้เป็นไงบ้างล่ะ? ได้ลองเล่นของเล่นนักผจญภัยรึยัง?

Paimon:ฮี่ฮี่ สวัสดีคุณ Caron จริง ๆ เรามีเรื่องอยากจะมาถามอยู่พอดี เกี่ยวกับของเล่นอันนั้นนั่นแหละ

Caron:โอ้... พอดีเลย ฉันชอบความบังเอิญแบบนี้จัง อย่างเช่น อยากนอนพักก็ได้บังเอิญได้นอนพอดีเลย อยากซื้อของก็บังเอิญมีเงินพอดีเลย เพราะงั้น มีอะไรก็ถามมาได้เลย

Traveler:เราอยากรู้เรื่องราวของของเล่นชิ้นนี้

Paimon:ใช่แล้วล่ะ! พวกเราได้ยินมาว่ามันเป็นของเล่นที่คุณ Caron ทำขึ้นมาสำหรับใครบางคน น่าจะหมายถึงนักผจญภัยที่เป็นตัวเอกของเรื่องใช่ม้า?

Caron:ฮ่าฮ่า อย่างนี้นี่เอง นักผจญภัยคนนั้น เป็นคนที่ทำให้ฉันประทับใจมากจริง ๆ

Caron:ตอนที่ฉันกำลังจะออกจาก Mondstadt ฉันได้เจอกับนักผจญภัยคนนึงด้านนอก Springvale ตอนนั้นดูเหมือนว่าเขาจะทำคำขอส่งอาหารอะไรสักอย่างไม่สำเร็จมั้ง

Caron:ได้ยินว่า เขาเจอกับมอนสเตอร์หลายกลุ่มอย่างต่อเนื่องระหว่างทาง ทำให้เสียเวลา และทำให้อาหารเสียหาย พอดีฉันรู้เกี่ยวกับการทำอาหารนิดหน่อย ก็เลยช่วยเขาทำอาหารใหม่ที่นึง

Paimon:คุณ Caron นี่ใจดีจัง!

Caron:ฮ่าฮ่า แต่ความใจดีแค่นี้มันไม่พอน่ะสิ พวกเธอคงนึกไม่ถึงหรอกว่า แค่อยากจะทำอาหาร กลับต้องเจอเรื่องที่คาดไม่ถึงมากมาย

Caron:ฟืนที่จะเอามาจุดไฟเปียกบ้างล่ะ... หม้อที่จะใช้เป็นรูเบ้อเร่อบ้างล่ะ... หรือตอนกำลังจะจัดจาน ก็มีก้อนหินจากไหนไม่รู้เขวี้ยงมาโดนอีก... แถมมีก้อนนึงกระเด็นมาโดนหัวฉันด้วย เจ็บมากเลย!

Caron:ถึงแม้ตอนท้ายจะทำคำขอสำเร็จ แต่กลับโดนลูกค้าร้องเรียน เพราะกัดโดนก้อนหินจนฟันแตกน่ะ

Caron:โอ้ท่าน Furina ช่วย อย่าบอกนะว่าเป็นหินก้อนที่โดนหัวพวกเราน่ะ?

Traveler:นักผจญภัยคนนี้ ใช่คนที่ชื่อว่า...

Caron:ชื่อ Bennett น่ะ หรือว่า... พวกเธอรู้จักเขาเหรอ? เขาเป็นหนุ่มน้อยที่มหัศจรรย์จริง ๆ

Caron:ต่อมาเขาก็พาฉันไปที่สถานที่ที่เข้าถึงยากใน Mondstadt เพื่อเป็นการขอบคุณ ถึงเส้นทางพวกนี้จะเดินทางลำบาก แต่ทิวทัศน์มันสวยมากเลยนะ

Caron:ตอนแรกฉันนึกว่า เขาแค่เป็นคนที่ชื่นชอบและช่ำชองในการเดินทางซะอีก แต่สิ่งที่เหนือคาดคือเขาบอกฉันว่า ส่วนมากเขาเจอสถานที่พวกนี้จากการสะดุดล้มระหว่างการผจญภัย หรือไม่ก็ระหว่างหลงทางน่ะ

Caron:วันที่ฉันจะกลับ เขามาบอกลาฉันด้วย ฉันก็เลยถามเขาว่า ร่างกายที่เจอแต่เรื่องซวย ๆ แบบนี้ทำให้เขาลำบากมากใช่รึเปล่า

Caron:แต่เขาก็ยิ้มพร้อมยกนิ้วโป้งขึ้นมา แล้วบอกว่า: "บนโลกนี้มีคนอยู่ทุกรูปแบบ บางทีฉันอาจจะเป็นคนที่โชคร้ายที่สุดก็ได้"

Caron:"แต่เพราะเป็นแบบนี้ ฉันถึงได้กลายเป็นคนที่กล้าหาญที่สุด เพราะงั้นมันถึงเป็นทิวทัศน์ของฉันแต่เพียงผู้เดียวยังไงล่ะ"

Caron:ช่างเป็นคำพูดที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ เขาเดินอยู่บนเส้นทางที่เต็มไปด้วยความโชคร้าย แต่กลับยิ้มกว้างและมุ่งไปข้างหน้า บางทีนี่อาจจะเป็นนักผจญภัยที่แท้จริงก็ได้นะ

Paimon:ถูกต้อง! Bennett เป็นนักผจญภัยที่กล้าหาญที่สุดเลยล่ะ!

Caron:ฮ่าฮ่า ฉันว่าถ้าโชคร้ายมันสามารถแพร่ให้คนอื่นได้ งั้นจิตวิญญาณของนักผจญภัยก็น่าจะแพร่ออกไปได้เหมือนกัน และน่าจะแพร่ไปถึงสถานที่ที่ไกลกว่าเดิมได้ด้วย

Caron:ไม่รู้ว่าเรื่องนี้ เพียงพอที่จะให้พวกเธอกลับไปรายงานได้มั้ยนะ

Paimon:อ๊ะ... คุณ Caron คุณรู้ได้ยังไงเนี่ย...

Caron:ไม่มีควันก็ไม่มีไฟ นี่คือวิถีชีวิตของชาว Fontaine ละนะ

Caron:ถ้าพวกเธออยากรู้เรื่องนี้จริง ๆ ก็คงจะถามฉันตั้งแต่วันแรก แต่กลับรอจนวันนี้ค่อยมาถาม แสดงว่าพี่ชายของฉันน่าจะขอให้พวกเธอมาใช่มั้ย?

Paimon:แค่แป๊บเดียวก็โป๊ะแตกแล้วแฮะ! ทั้ง ๆ ที่คุณ Caron ทั้งอ่อนโยนทั้งฉลาดแท้ ๆ ไม่น่าเชื่อเลยว่าคุณ Livre จะมองน้องชายในแง่ร้ายแบบนี้

Caron:นั่นคงเป็นเพราะพี่ฉันโกรธน่ะ เขาคิดว่าฉันทรยศเขา ตอนนี้เขาน่าจะยังโกรธอยู่

Paimon:หืม?! ทรยศ!

Caron:บรรพบุรุษของตระกูลเรามีชื่อเสียงเรื่องฝีมือเครื่องลาน ฉันทำของเล่นไขลานเก่งตั้งแต่ตอนเด็ก ๆ ถึงเรื่องนี้พี่จะไม่เก่งเท่าฉัน แต่เขาก็มีหัวการค้ามากเลยล่ะ

Caron:เพราะว่าเราสองคนต่างชอบของเล่น พวกเราก็เลยตกลงกันว่า พอโตขึ้นเราจะเปิดร้านของเล่นที่ดีที่สุด แต่พอโตขึ้นถึงได้รู้ว่า ธุรกิจของตระกูลต้องมีคนมาสืบทอด นั่นก็คือร้านนาฬิกาแห่งนี้

Caron:พี่ชายฉันทะเลาะกับพ่อยกใหญ่ แล้วก็ออกไปทำร้านของตัวเอง แต่ฉันถูกพ่อเกลี้ยกล่อมสำเร็จเลยไม่ได้ตามพี่ไป แบบนี้คือการทรยศใช่มั้ยล่ะ?

Paimon:เอ่อ... ทรยศตรงไหนกัน!

Caron:อย่างน้อยก็เรียกได้ว่า ไม่มีจิตวิญญาณของนักผจญภัยละนะ ฉันเองกลัวว่าออกไปแล้วจะไม่ประสบความสำเร็จ สุดท้ายต้องซมซานกลับมารับช่วงกิจการที่บ้านต่อน่ะ ฉันรับแรงกดดันที่ต้องเอางานอดิเรกมาเป็นอาชีพหลักไม่ไหวหรอก

Caron:ฉันเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็ก เวลาเจอคนมาหาเรื่อง ฉันจะร้องไห้เป็นคนแรก แต่พี่ก็จะมาดึงฉันไปอยู่ด้านหลังพร้อมพูดว่า "เดี๋ยวพี่จะซัดมันให้ปลิวในหมัดเดียวเลย!"

Paimon:ความสัมพันธ์ของพวกคุณดูจะซับซ้อนอยู่นะ...

Caron:ฮ่ะฮ่ะ ทุกอย่างก็ออกมาเป็นแบบนี้แหละ

Caron:สรุปก็คือ ถ้ามีคำถามอะไรอีก ฉันก็อยู่ที่นี่ตลอดนะ ยินดีต้อนรับพวกเธอสองคนเสมอเลย

Conversation 2 · 2 linesOpen full page →

Arbon:นายท่านถามรึยังว่าเป็นเรื่องราวอะไร?

Alberre:ฝากด้วยนะ

Localized evidence

Text fields

1 fields
Step descriptionTextMap 4146235212
คุยกับเจ้าของร้าน Caron
คุยกับเจ้าของร้าน Caron

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_1.json
JSON Pointer
/4146235212

Properties

5

quest7450102

Source evidence
Path
BinOutput/Quest/74501.json
JSON Pointer
/JIJKODHIEED/1
order
3
subId
7450102
mainId
74501
runtimeOnly
true
runtimeStepOrder
3