บาดแผลแห่งโชคชะตาอันแสนเศร้า
หลังจากเรื่องทุกอย่างสิ้นสุดลง พวกคุณก็กลับไปจุดเริ่มต้นที่เมือง Petrichor...
74196Open quest →Quest Steps
Story evidence
หลังจากเรื่องทุกอย่างสิ้นสุดลง พวกคุณก็กลับไปจุดเริ่มต้นที่เมือง Petrichor...
Paimon:บทเพลงที่ Remus ทิ้งไว้ให้เรา... ในที่สุดก็จบลงแล้วเหรอ...
Paimon:พวกเราบรรเลง "บทสวดสงบวิญญาณ" จบแล้ว วิญญาณที่ถูกขังอยู่ใต้ทะเล ดูเหมือนจะจากไปหมดแล้วล่ะ
Paimon:ทุกคนในเมืองก็น่าจะกลับมาเป็นปกติหมดแล้วแหละมั้ง
Scylla:ขอบคุณพวกเจ้ามากนะ ที่บรรเลงบทเพลงสุดท้ายจนสำเร็จ ความปรารถนาที่อยู่มานับพันปีนี้
Scylla:ไม่ว่าจะเป็นข้าหรือ Remus หรือจะเป็นทุกคนที่ปกป้องความสงบสุขของโลกใบนี้ก็ตาม
Paimon:พอพูดถึงเรื่องนี้ ฉันก็คิดถึงคุณ Os เลย...
Osse:เมี้ยววว!
Paimon:แกก็ชอบชื่อนี้เหมือนกันเหรอ? แต่ตอนนี้ฉันไม่ได้หมายถึงแกหรอกนะ
Scylla:วิญญาณของเขากลับสู่ทะเลสูงแล้ว... ในที่สุดเขาก็จะได้พบความสงบสุขแล้วล่ะ สำหรับเขาแล้ว นี่คงเป็นการปลดปล่อยอย่างหนึ่งสินะ
Scylla:ส่วนลูกหลานในเผ่าของข้า ดูเหมือนว่าจะมีมังกรตัวใหม่ที่แท้จริงถือกำเนิดขึ้นแล้ว
Scylla:แม้ว่าในฐานะอดีตองค์ชายแห่ง Hydro Vishap อย่างไรข้าก็ควรไปพบเขา... แต่ตอนนี้ข้าก็ตอบได้ยากเหมือนกันว่า ข้ายังนับว่าเป็นเผ่ามังกรอยู่หรือเปล่า
Scylla:เวลาผ่านไปนานเกินไปแล้ว นานจนโลกใบนี้ไม่เกี่ยวข้องกับข้าอีกต่อไปแล้วล่ะ
Paimon:ถ้างั้นพี่เบิ้มจะทำยังไงต่อไปเหรอ?
Scylla:ก็... ไม่ง่ายเลยนะที่จะได้รับอิสระอีกครั้ง ข้าคงต้องแหวกว่ายในผืนน้ำนี้ให้เต็มที่สักหน่อยแล้วล่ะ!
Scylla:อีกอย่างตอนนี้ นอกจากเจ้าตัวเล็กแล้ว ก็ไม่มีใครมารบกวนข้าอีกแล้วล่ะ!
Paimon:นี่ มาพูดว่ารบกวนได้ไงกัน!
Scylla:ฮ่าฮ่า ข้าล้อเล่นน่ะ แต่พวกเจ้าก็ควรกลับไปในที่ของตัวเองแล้วสินะ พวกเราคงต้องบอกลากันตรงนี้แล้วล่ะ
Scylla:ถึงจะพูดแบบนั้น แต่พวกเจ้าก็ต้องแวะมาหาข้าบ่อย ๆ นะ เพราะทุกคนจากไปหมดแล้ว ข้าคงจะเหงาน่าดูเลย!
Paimon:ฮ่าฮ่า สรุปสุดท้ายพี่เบิ้มก็คิดถึงพวกเราใช่มั้ยล่า!
Scylla:ฮึ เห็นท่าทางของพวกเจ้าแล้ว ข้าก็เริ่มจะตั้งตารออนาคตของสิ่งมีชีวิตบนผืนดินเหล่านั้นแล้วสิ!
Scylla:เช่นนั้นก็ ไว้พบกันเมื่อมีโอกาสนะ
Scylla จากไปท่ามกลางคลื่นที่ซัดสาด...
Paimon:แล้วต่อไปพวกเราจะไปไหนกันดีล่ะ?
Paimon:อ๋อ จริงสิ พวกเรายังไม่ได้ไปบอกคุณ Este เลยว่าเรื่องทุกอย่างคลี่คลายแล้ว พูดไว้แล้วแท้ ๆ ว่าจะรีบไปรีบกลับ!
Paimon:ยังมี "Osse" นี่ด้วย... อืม ตอนนี้ควรจะเรียกมันว่าอะไรดีนะ ซับซ้อนจัง...
Paimon:เอาเป็นว่าพวกเรากลับไปที่เมืองก่อนละกัน
หลังจากเรื่องทุกอย่างสิ้นสุดลง พวกคุณก็กลับไปจุดเริ่มต้นที่เมือง Petrichor...
Paimon:บทเพลงที่ Remus ทิ้งไว้ให้เรา... ในที่สุดก็จบลงแล้วเหรอ...
Paimon:พวกเราบรรเลง "บทสวดสงบวิญญาณ" จบแล้ว วิญญาณที่ถูกขังอยู่ใต้ทะเล ดูเหมือนจะจากไปหมดแล้วล่ะ
Paimon:ทุกคนในเมืองก็น่าจะกลับมาเป็นปกติหมดแล้วแหละมั้ง
Scylla:ขอบคุณพวกเจ้ามากนะ ที่บรรเลงบทเพลงสุดท้ายจนสำเร็จ ความปรารถนาที่อยู่มานับพันปีนี้
Scylla:ไม่ว่าจะเป็นข้าหรือ Remus หรือจะเป็นทุกคนที่ปกป้องความสงบสุขของโลกใบนี้ก็ตาม
Paimon:พอพูดถึงเรื่องนี้ ฉันก็คิดถึงคุณ Os เลย...
Osse:เมี้ยววว!
Paimon:แกก็ชอบชื่อนี้เหมือนกันเหรอ? แต่ตอนนี้ฉันไม่ได้หมายถึงแกหรอกนะ
Scylla:วิญญาณของเขากลับสู่ทะเลสูงแล้ว... ในที่สุดเขาก็จะได้พบความสงบสุขแล้วล่ะ สำหรับเขาแล้ว นี่คงเป็นการปลดปล่อยอย่างหนึ่งสินะ
Paimon:ถ้างั้นพี่เบิ้มจะทำยังไงต่อไปเหรอ?
Scylla:ก็... ไม่ง่ายเลยนะที่จะได้รับอิสระอีกครั้ง ข้าคงต้องแหวกว่ายในผืนน้ำนี้ให้เต็มที่สักหน่อยแล้วล่ะ!
Scylla:อีกอย่างตอนนี้ นอกจากเจ้าตัวเล็กแล้ว ก็ไม่มีใครมารบกวนข้าอีกแล้วล่ะ!
Paimon:นี่ มาพูดว่ารบกวนได้ไงกัน!
Scylla:ฮ่าฮ่า ข้าล้อเล่นน่ะ แต่พวกเจ้าก็ควรกลับไปในที่ของตัวเองแล้วสินะ พวกเราคงต้องบอกลากันตรงนี้แล้วล่ะ
Scylla:ถึงจะพูดแบบนั้น แต่พวกเจ้าก็ต้องแวะมาหาข้าบ่อย ๆ นะ เพราะทุกคนจากไปหมดแล้ว ข้าคงจะเหงาน่าดูเลย!
Paimon:ฮ่าฮ่า สรุปสุดท้ายพี่เบิ้มก็คิดถึงพวกเราใช่มั้ยล่า!
Scylla:ฮึ เห็นท่าทางของพวกเจ้าแล้ว ข้าก็เริ่มจะตั้งตารออนาคตของสิ่งมีชีวิตบนผืนดินเหล่านั้นแล้วสิ!
Scylla:เช่นนั้นก็ ไว้พบกันเมื่อมีโอกาสนะ
Scylla จากไปท่ามกลางคลื่นที่ซัดสาด...
Paimon:แล้วต่อไปพวกเราจะไปไหนกันดีล่ะ?
Paimon:อ๋อ จริงสิ พวกเรายังไม่ได้ไปบอกคุณ Este เลยว่าเรื่องทุกอย่างคลี่คลายแล้ว พูดไว้แล้วแท้ ๆ ว่าจะรีบไปรีบกลับ!
Paimon:ยังมี "Osse" นี่ด้วย... อืม ตอนนี้ควรจะเรียกมันว่าอะไรดีนะ ซับซ้อนจัง...
Paimon:เอาเป็นว่าพวกเรากลับไปที่เมืองก่อนละกัน
Localized evidence
คุยกับ Scylla
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/3508246372BinOutput/Quest/74196.json/JIJKODHIEED/1922
7419620
74196
true
22