ของดี รสนิยมแย่
#จะว่าไปแล้ว {NICKNAME} เธอไม่รู้สึกว่าปริศนาอันนี้มันแปลก ๆ เหรอ?74021Open quest →Quest Steps
Story evidence
Paimon:จะว่าไปแล้ว Traveler เธอไม่รู้สึกว่าปริศนาอันนี้มันแปลก ๆ เหรอ?
Paimon:มันก็ใช่แหละ...
Paimon:พอมาคิดดูดี ๆ แล้ว ใครเป็นคนเอาของพวกนี้มาไว้ที่นี่กันนะ มีจุดประสงค์อะไร? แล้วทำไมต้องวางไว้ที่นี่ด้วย?
Paimon:แต่ปัญหาบางอย่างผุดขึ้นในหัวแล้ว มันก็ไม่ยอมหายไปอีกเลยเนี่ยสิ... ทุกครั้งที่หลับตา มันจะวนเวียนอยู่ในหัวเหมือนวิญญาณที่ล่องลอย... ฮืม... ฮืม...
Paimon:ที่จริงฉันพอจะมีข้อสันนิษฐานอยู่อย่างนึง ซึ่งก็คือกิลด์นักผจญภัยเป็นคนตั้งปริศนานอกเมืองพวกนี้! จุดประสงค์น่ะเหรอ ก็เอาไว้ฝึกฝนนักผจญภัยมือใหม่ของกิลด์ไงล่ะ!
Paimon:เพราะสถานที่อย่างพวกโบราณสถานเอย ซากปรักหักพังเอย มันอันตรายมากนี่นา พอเทียบกับกลไกที่ทำให้ถึงตายได้แล้ว การไขปริศนานอกเมืองส่วนใหญ่ก็ปลอดภัยกว่าหมดเลย
Paimon:ส่วนเจ้าปริศนาที่แปลกประหลาดนี่... ต้องติดตั้งโดยนักผจญภัยมือใหม่ของกิลด์แน่นอน! เพราะว่าไม่มีประสบการณ์ มันก็เลยดูแปลก ๆ
Paimon:เป็นไง มีเหตุผลใช่มั้ยล่ะ?
Traveler:งั้นก็หมายความว่า ให้มือใหม่มาฝึกมือใหม่น่ะสิ?
Paimon:มะ...มันก็ช่วยไม่ได้นี่นา! ใครจะมีประสบการณ์ทำงานมาแต่เกิดล่ะ ถ้าต้องมีประสบการณ์มาก่อนถึงจะทำงานนั้นได้ งั้นก็คงไม่มีใครได้ทำงานหรอก
Paimon:อืม พอคิดแบบนี้ ต่อให้เป็นปริศนาแปลก ๆ ฉันก็ไม่ถือสาหรอก
???:อ่อนแอ! การใจดีกับคนอื่นคือการกระทำที่โหดร้ายกับตัวเอง!
Paimon:ว้ากกก!ยะ...ยัยหนู... เธอโผล่ออกมาจากไหนเนี่ย?
Salsa:น้องสาว ฉันไม่ใช่ยัยหนูที่ไม่มีใครรู้จักนะ ดูฉันให้ดีสิ เบื้องหน้าของพวกเธอคือ Salsa จิตรกรผู้ยิ่งใหญ่ที่แบกรับอนาคตของวงการศิลปะแห่ง Fontaine เอาไว้ยังไงล่ะ
Paimon:น้องสาว?! ระ...หรือว่า... เธอกำลังพูดถึงฉันงั้นเหรอ?
Traveler:ให้ฉันเป็นน้องสาวเนี่ย ไม่ไหวหรอก/ฉันเป็นน้องสาวก็จริง แต่ว่า...
Salsa:ก็ใช่น่ะสิ เธอดูสิ ฉันสูงกว่าเธอตั้งเยอะ! ถึงจะยังสูงไม่เท่า... พี่ชาย/พี่สาวที่อยู่ข้าง ๆ ก็เถอะ...
Salsa:แต่แม่ฉันบอกว่า ขอแค่ฉันดื่มนมเยอะ ๆ และเข้านอนตรงเวลา ฉันก็จะสูงขึ้นปรี๊ด ๆ แน่นอน เพราะงั้นในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า ฉันก็จะได้เป็นพี่สาวอีกครั้ง ถึงตอนนั้นเธอก็จะเป็นน้องชาย/น้องสาวแล้วล่ะ!
Paimon:ว่าแต่ ทำไม Salsa ถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ? โอ๊ะ! กระดานวาดภาพตรงนี้เป็นของ Salsa เหรอ?
Salsa:ใช่แล้ว ๆ ที่นี่วิวสวยมากเลย เหมาะกับการสเก็ตช์ภาพสุด ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะของน่าเกลียดพวกนั้น ฉันก็คงวาดเสร็จไปนานแล้วล่ะ
Salsa:พี่ชาย/พี่สาวกับน้องสาวที่บินได้ ก็มาสเก็ตช์ภาพเหมือนกันเหรอ? ตาแหลมเหมือนกันนะเนี่ย!
Paimon:ฉันลืมแนะนำตัวไปเลย... ฉันชื่อ Paimon ไม่ใช่น้องสาวที่บินได้สักกะหน่อย! ส่วนคนนี้คือ Traveler พวกเราเป็นนักผจญภัยที่ออกเดินทางไปทั่วทุกแห่ง
Salsa:อะไรนะ...! ที่แท้พวกเธอเป็นสมาชิกขององค์กรชั่วร้ายนั่นงั้นเหรอ! ฮึ... ฉันประมาทเกินไปสินะ
Paimon:องค์กรชั่วร้าย?
Salsa:เมื่อกี้น้อง Paimon ก็เพิ่งพูดไปไม่ใช่เหรอ? พวกคนเลวชุดเขียวจากองค์กรชั่วร้ายนั่น ได้ติดตั้งเจ้าอุปกรณ์น่าเกลียดไว้ที่นี่ ทำลายวิวสวย ๆ ไปหมด...
Salsa:ไม่นึกเลยว่าพวกเธอเป็นพวกเดียวกันกับพวกคนเลวชุดเขียว ฉันควรทำยังไงดี...
Paimon:บอกแล้วไงว่าฉันไม่ใช่... เฮ้อ ช่างเหอะ ให้เราช่วยอะไรมั้ย? ถึง Traveler จะเป็นสมาชิกของกิลด์นักผจญภัยจริง ๆ ก็เถอะ...
Salsa:อ่าาา! พวกเธออยากกลับใจเป็นคนดีใช่มั้ย? แบบนี้สิถึงจะถูก!
Salsa:เราต้องรวมพลังกันปราบองค์กรชั่วร้าย สิ่งของน่าเกลียดที่ทำร้ายสายตาทุกคนบนโลกนี้จะได้สลายไป!
Paimon:ถึงจะยังไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่... แต่จะให้พวกเราทำอะไรเหรอ? คงจะไม่ได้ให้เราบุกไปที่สำนักงานใหญ่ของกิลด์นักผจญภัยใช่มั้ย...
Salsa:พ่อฉันเคยบอกว่า เวลาทำงานต้องทำทีละขั้นทีละตอน เรามาเริ่มทำงานที่อยู่ตรงหน้าก่อนดีกว่า
Salsa:พี่ Traveler กับน้อง Paimon ช่วยฉันจัดวางของน่าเกลียดพวกนี้ใหม่ทีนะ!
Salsa:มี Salsa จิตรกรผู้ยิ่งใหญ่คอยชี้แนะอยู่ทั้งคน มันไม่ยากหรอก พวกเธอวางใจได้เลย
Paimon:กะ...ก็ได้ ทำตามที่ Salsa บอกดูก่อนแล้วกัน Traveler พวกเรามาลองกันเถอะ?
Salsa:อ้าว! พี่ Traveler กับน้อง Paimon เจอกันอีกแล้วนะ!
Paimon:Salsa เองเหรอ สวัสดีนะ เมื่อกี้ตอนเห็นกระดานวาดภาพ ฉันก็นึกอยู่เลยว่าเธอจะอยู่แถวนี้รึเปล่า
Paimon:เพราะคราวที่แล้วเราแยกกันแบบรีบ ๆ นี่นา... เป็นไงบ้างล่ะ กลับบ้านไปโดนพ่อแม่ดุมั้ย?
Salsa:ฮึฮึ ตอนที่พ่อแม่กลับมาบ้าน ฉันก็นั่งอ่านหนังสืออยู่ที่โต๊ะอย่างตั้งใจแล้ว พวกเขาไม่มีเหตุผลที่จะดุฉันหรอก
Salsa:ถึงฉันจะแค่แสดงละคร ทำเป็นตั้งอกตั้งใจอ่านหนังสือก็เหอะ แต่การแกล้งทำเป็นว่าขยัน มันก็เหนื่อยเหมือนกันนะ
Salsa:เพื่อที่จะไม่ให้พ่อกับแม่จับพิรุธได้ ฉันเลยตั้งใจแสดงละครสุด ๆ ไปเลยล่ะ
Salsa:เอ๋ แต่ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะเป็นจิตรกรผู้ยิ่งใหญ่น่ะ จริงสิ เป็นนักแสดงแล้วแสดงเป็นจิตรกรงี้เหรอ? อืม ดูเหมือนจะทะแม่ง ๆ แฮะ
Salsa:...พวกเธอว่า พ่อกับแม่ไม่รู้จริง ๆ เหรอว่าฉันแค่แสดงละคร? หรือที่จริงรู้อยู่แล้ว แต่แกล้งทำเป็นว่าไม่รู้กันนะ...
Paimon:ปะ...เป็นความสัมพันธ์ในครอบครัวที่ซับซ้อนจัง...
Salsa:ฉันคิดมาตั้งนานแล้ว แต่ก็ยังคิดไม่ตกสักที ต้องเป็นเพราะทักษะการสังเกตของฉัน ยังไม่พอที่จะมองเห็นความจริงแน่เลย...
Salsa:เพราะงั้นก็เลยหนีออกมาสเก็ตช์ภาพน่ะ ตอนแรกนึกว่า พอได้เจอสถานที่สเก็ตช์ภาพที่มีวิวสวย ๆ แล้ว จะได้ฝึกทักษะการสังเกตไปด้วย...
Salsa:แต่ที่นี่ดันมีกับดักที่คนเลวชุดเขียววางไว้อีก! ฮึ่ย... น่ารังเกียจจริง ๆ!
Paimon:ถ้าในแง่ของการทำลายทัศนียภาพก็น่ารังเกียจจริง ๆ นั่นแหละ... แต่เธอต้องเดือดไปกับเขาขนาดนี้เลยเรอะ?
Paimon:อืม... งั้นทำแบบครั้งที่แล้วมั้ย? เรามาจัดตำแหน่งกันใหม่ ครั้งที่แล้วพอย้ายมันนิดหน่อย ความรู้สึกทะแม่ง ๆ ก็หายไปหมดเลย
Salsa:น้อง Paimon พูดถูก แค่เปลี่ยนตำแหน่ง ก็จะทำลายกับดักที่คนเลวชุดเขียววางไว้ได้แล้วล่ะ!
Salsa:พี่ Traveler น้อง Paimon! ฮือ...
Paimon:สวัสดีนะ Salsa ทำไมดูไม่แฮปปี้เลยล่ะ? เอ๋ ตรงนี้มี "กับดักที่คนเลวชุดเขียววางไว้" นี่นา มิน่า Salsa เห็นแล้วถึงได้อารมณ์เสีย...
Salsa:ฉะ...ฉันกำลังจะตายแล้วสินะ...
Paimon:เอ๊ะ?! ร้ายแรงขนาดนั้นเลยเหรอ? ตำแหน่งของกับดักพวกนี้มันแปลกก็จริง แต่ก็ไม่ได้ร้ายแรงขนาดนั้นมั้ย? ไม่ค่อยต่างอะไรจากสองรอบก่อนหน้านี้เลยนี่...
Paimon:ระ...หรือว่ารสนิยมด้านความงามของฉัน จะถูกองค์กรชั่วร้ายกลืนกินไปแล้ว ฉันถึงแยกแยะไม่ออกว่าอันไหนดีอันไหนไม่ดี?
Salsa:ไม่ใช่อย่างนั้น... ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก ฉันป่วยน่ะ ฉันเป็น "โรคย้ำคิดย้ำทำ"
Paimon:"โรคย้ำคิดย้ำทำ"?
Salsa:อื้อ ฉันอ่านเจอเกี่ยวกับโรคนี้ในหนังสือ อาการคล้าย ๆ ของฉันเลย แต่พ่อกับแม่ไม่สนใจเรื่องพวกนี้ เอาแต่พูดว่า "งั้นไม่ต้องดูซะก็สิ้นเรื่อง"
Salsa:แต่ฉันควบคุมตัวเองไม่ได้ พอคิดว่าวิวที่สวยงามและสมดุลนั้น จะถูกสิ่งของน่าเกลียดขององค์กรชั่วร้ายทำลาย ฉันก็กินไม่ได้นอนไม่หลับเลย
Salsa:ฉันรู้สึกว่าตัวเองป่วยหนักมาก ให้ตายสิ Fontaine กำลังจะสูญเสียจิตรกรผู้ยิ่งใหญ่ในอนาคตไปซะแล้ว...
Traveler:ไปหาหมอหน่อยมั้ย?
Paimon:อื้ม Traveler พูดถูก เรื่องแบบนี้ให้หมอผู้เชี่ยวชาญมาวินิจฉัยจะดีกว่านะ...
Paimon:แต่ฉันคิดว่าปัญหาของ Salsa ไม่น่าจะร้ายแรงขนาดนั้นหรอก ไม่ว่าใครมาเห็นวิวสวย ๆ ถูกทำลาย ก็ต้องอารมณ์เสียเป็นธรรมดา
Paimon:อีกอย่าง ฉันพอจะรู้วิธีรักษา Salsa แล้วล่ะ ขอแค่จัดเรียงเจ้าสิ่งของน่าเกลียดพวกนี้ใหม่ เพื่อให้พวกมันกลายเป็นส่วนหนึ่งของวิวสวย ๆ แบบครั้งก่อน ๆ ก็แก้ปัญหาได้แล้วใช่มั้ยล่ะ?
Traveler:แก้ปัญหาได้ชั่วคราวน่ะ
Paimon:ถึงจะแค่ชั่วคราวก็ดีกว่าไม่แก้น่า! Traveler เรามาเริ่มกันเลย! แค่มี Salsa คอยชี้แนะ เราต้องทำให้วิวกลับมาให้สวยอีกครั้งได้แน่นอน ใช่มั้ย?
Salsa:เจอกันอีกแล้ว! สวัสดีนะ!
Paimon:สวัสดี Salsa จริงสิ สำหรับเรื่องครั้งที่แล้ว... ครั้งที่แล้วฉันผิดเองแหละ เธอยังโกรธอยู่รึเปล่า?
Salsa:หืม? ครั้งที่แล้ว? เรื่องอะไรเหรอ?
Paimon:เอ่อ... ก็เรื่องที่ฉันไม่ควรทำลายบรรยากาศตอนเราดีใจ ด้วยการพูดถึงเรื่องน่ารำคาญอย่างการบ้านขึ้นมาน่ะ...
Salsa:อ๋อ... คือ... ฉันลืมว่ายังทำการบ้านไม่เสร็จจริง ๆ นั่นแหละ
Paimon:เอ๋?
Salsa:พอกลับถึงบ้านถึงนึกได้ว่ายังทำการบ้านไม่เสร็จน่ะ ต้องขอบคุณ Paimon นะ ไม่งั้นนอกจากจะโดนพ่อกับแม่ดุแล้ว ฉันคงโดนครูดุด้วย
Paimon:เห็นมั้ยล่ะ! ฉันบอกแล้วว่าฉันหวังดีกับ Salsa ฉันนี่มองการณ์ไกลจริง ๆ ฮึฮึ
Traveler:บังเอิญต่างหาก
Paimon:ถ้าดูจากผลลัพธ์แล้ว มันก็โชคดีเพราะมีฉันนะ
Salsa:ถ้าดูจากผลลัพธ์แล้ว ฉันทำการบ้านเสร็จ พ่อกับแม่ก็พอใจ ฉันก็ไม่ต้องเสียแรงไปนั่งแสดงละคร ทุกคนมีความสุข เป็นตอนจบที่สมบูรณ์แบบเลย
Traveler:Paimon เป็นห่วงไปซะเปล่า ๆ ขาดทุนแย่เลย
Paimon:ก็นั่นน่ะสิ เพราะห่วงว่า Salsa ไม่มีความสุข ฉันถึงกินข้าวได้ไม่อร่อย... แต่จะว่าไป นึกไม่ถึงเลยนะว่า Salsa ที่ดูน่าเชื่อถือมาตลอดก็ทำพลาดแบบนี้ได้
Salsa:เพราะฉันเป็นเด็กไงล่ะ เด็กก็ขี้ลืมได้เป็นธรรมดานี่นา?
Salsa:ขนาดผู้ใหญ่ยังลืมอะไรบ่อย ๆ เลย อย่างพ่อฉันไง พ่อเคยลืมส่งเอกสารตามกำหนด นอกจากจะโดนแม่ด่าแล้ว ยังโดนเจ้าหน้าที่ด่าด้วย...
Salsa:...สุดท้ายไม่กล้าเงยหน้าเป็นอาทิตย์เลย
Salsa:น่ากลัวสุด ๆ เลยล่ะ อนาคตฉันจะไม่มีทางไปทำงานที่ศูนย์วิทยาศาสตร์ Fontaine เด็ดขาด
Paimon:พ่อแม่ของ Salsa ทำงานที่ศูนย์วิทยาศาสตร์ Fontaine เหรอ?
Salsa:ใช่แล้ว เพราะงั้นพวกเขาก็เลยยุ่งอยู่ตลอด แล้วก็ไม่อยู่บ้านบ่อย ๆ ถ้าพวกเขาอยู่บ้านทุกวัน งั้นฉันก็คงออกมาสเก็ตช์ภาพข้างนอกบ่อย ๆ ไม่ได้หรอก
Salsa:เป็นแบบนี้แหละดีแล้ว พวกเขายุ่งกับงานของพวกเขา ฉันก็ยุ่งกับงานของฉัน
Paimon:งานของเธอ? หมายถึงการบ้านเหรอ?
Salsa:ไม่ใช่อยู่แล้ว เธอดูสิ ตรงนี้มีกับดักที่องค์กรชั่วร้ายทิ้งไว้ไม่ใช่เหรอ? งานของฉัน งานของเราก็คือกำจัดกับดักไงล่ะ ถูกมั้ย?
Paimon:เรื่องนี้นี่เอง... ก็ไม่ได้เหนื่อยอะไร เพราะเราทำมาหลายรอบแล้ว ครั้งนี้พวกเราก็มาช่วย Salsa กันอีกมั้ย?
Salsa:พี่ Traveler กับน้อง Paimon... เจอกันอีกแล้วนะ...
Paimon:สวัสดี Salsa... ทำไมเธอดูไม่ค่อยมีเรี่ยวแรงเลยล่ะ?
Salsa:พวกเธอคิดว่าเวลามีจุดสิ้นสุดมั้ย?
Paimon:ทะ...ทำไมจู่ ๆ ก็ถามคำถามซับซ้อนแบบนี้ล่ะ?
Salsa:ฉันแค่สงสัยว่าวันเวลาในการต่อสู้กับองค์กรชั่วร้ายแบบนี้ มันจะมีวันสิ้นสุดจริง ๆ เหรอ?
Salsa:ฉันอยากคุยอยากเล่นกับพี่ Traveler และน้อง Paimon ในสถานที่ที่สวยเหมือนภาพวาด...
Salsa:แต่ทุกครั้งที่เราเจอกันก็ต้องมีของน่าเกลียดมาขวางทาง และกีดกันเราจากวิวสวย ๆ... และกว่าจะได้วิวสวย ๆ กลับคืนมา ก็ต้องใช้เวลาไปเยอะมาก...
Salsa:พี่ Traveler กับน้อง Paimon มีความคิดต่อการรับมือกับชะตากรรมแบบนี้บ้างมั้ย?
Paimon:นี่ถือเป็นชะตากรรมด้วยเหรอ? ฉันว่ามันก็แค่เรื่องบังเอิญน่ะ... ในสถานที่ที่มีวิวสวยแบบนี้ แต่มีของที่ดูไม่เข้ากันวางอยู่ คนเราก็ต้องอดไม่ได้ที่จะมาดูไงล่ะ
Paimon:Traveler เธอคิดว่ายังไง?
Paimon:ขอฉันนับก่อนนะ... น่าจะห้าครั้งแล้วใช่มั้ย? มะ...ไม่แปลกหรอกที่จะเหนื่อย
Paimon:อืม... ขอแค่มีดวงตาที่ค้นพบความงามได้ จริง ๆ แล้วทุกที่ก็ล้วนแต่มีวิวสวย ๆ ทั้งนั้นแหละ! ทำไมไม่ลองไปมองหาวิวสวยงามที่อื่น และลืมของน่าเกลียดที่ทำให้ไม่มีความสุขไปซะล่ะ?
Salsa:น้อง Paimon กำลังหนีความจริงอยู่นะ! การเอาแต่หนีมันแก้ปัญหาอะไรไม่ได้หรอก... จริงสิ ในเมื่อพวกเธอเป็นสมาชิกขององค์กรชั่วร้ายด้วย พวกเธอช่วยฉันสืบข้อมูลจากในองค์กรได้มั้ย?
Paimon:หา? นี่มัน... อาจจะยากเกินกำลังเราสองคน... แต่ว่าเราก็ยังแก้ปัญหาตรงหน้าได้นะ! อย่ามัวชักช้าเลย มาทำลายกับดักชั่วร้ายกันเถอะ!
Salsa:ก็ได้...
Localized evidence
คุยกับ Salsa
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/4047135604BinOutput/Quest/74021.json/JIJKODHIEED/22
7402103
74021
true
2