Ghost

Quest Steps

(test)与斯露莎对话$HIDDEN

Story evidence

Quest flow

1 steps · 2 conversations
Quest flow
1

(test)与斯露莎对话$HIDDEN

Open step page →
Conversation 1 · 26 linesOpen full page →

Sorush:คิดไม่ถึงเลยว่าจะออกมาเป็นแบบนี้... ช่างน่าสงสารจริง ๆ

Paimon:เอ๋ Sorush พูดอะไรเหรอ?

Sorush:ไม่มีอะไร ข้าก็แค่เห็นใบหน้าอัปลักษณ์ของเผ่าเดียวกัน ไม่ต้องสนใจ

Paimon:เอิ่ม ยิ่งพูดแบบนั้นก็ยิ่งกระตุ้นความอยากรู้น่ะสิ!

Paimon:ให้ฉันดูหน่อย... โอ้ ๆ ทางนั้นมีต้นไม้แปลก ๆ อยู่ด้วย รูปร่างมันโค้ง ๆ เหมือนประตูวงกลมเลย

Paimon:พอพูดแบบนี้ก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาเลยแฮะ!

Sorush:..."ต้น Fravashi" พวกนี้ไม่ใช่ประตูหรอกนะ ถ้าหากทะเล่อทะล่าเข้าไปอย่างไม่ระมัดระวัง จะเป็นการรบกวนดวงวิญญาณที่หลงเหลืออยู่ในนั้นได้

Paimon:โอ้ ๆ ต้นนี้ชื่อว่า "ต้น Fravashi" เหรอ? แต่ที่เธอบอกว่าดวงวิญญาณที่หลงเหลืออยู่... ไม่เห็นจะมีอะไรเลย!

Sorush:แน่นอนว่าเจ้าปุยขาวไม่มีทางมองเห็นหรอกนะ เพราะว่าดวงวิญญาณที่หลงเหลืออยู่ยังคงจมปลักอยู่กับอดีต

Sorush:ถึงจะไม่ใช่ความปรารถนาแต่เดิมที่ต้องการก็ตาม แต่การยึดติดกับโลกเช่นนี้ ข้าทนมองไม่ได้จริง ๆ

Paimon:ทั้ง ๆ ที่ดูแล้วก็เขียวชอุ่ม แถมยังให้ความรู้สึกอุ่นใจมากด้วยนะ!

Sorush:ฮึ เจ้าปุยขาวจะไปรู้อะไรกัน "ต้น Fravashi" พวกนี้ ก่อกำเนิดขึ้นจากเหล่าภูตดอกไม้ที่ต่อสู้กับมลทินร้ายที่รุกรานแผ่นดินจนถึงวินาทีสุดท้าย และได้ใช้พลังเฮือกสุดท้ายจึงกลายมาเป็นแบบนี้

Sorush:เรี่ยวแรงหดหายจึงไม่สามารถรักษารูปร่างของตนเองได้ ทั้งยังถูกทุ่งดอกไม้ปฏิเสธ เพราะแปดเปื้อนไปด้วยมลทิน

Sorush:ว่ากันว่าในสมัยโบราณ กลุ่มวิมตินิยมจะจัดพิธีชำระล้างเพื่อให้พวกนางได้กลับสู่ "ทุ่งดอกไม้อมฤต"

Sorush:ในปัจจุบันกลุ่มวิมตินิยมไม่เหลือใครที่สามารถเป็นผู้นำในการจัดพิธีได้อีกแล้ว อย่างมากที่สุดก็ทำได้เพียงแค่พยายามไม่ให้ "ต้น Fravashi" เหล่านี้ดับสูญไป

Sorush:แต่นี่เป็นเพียงการยืดเวลาความเจ็บปวดของพวกนางออกไป หากดูจากรูปลักษณ์ในปัจจุบันของพวกนางแล้ว คาดว่าไม่มีสิ่งใดหลงเหลืออยู่นอกจากความทรงจำอันเจ็บปวด ที่ต้องทนอยู่ตามลำพังอีกแล้ว

Paimon:ใช่ ๆ จะปล่อยให้ทนทุกข์อยู่อย่างโดดเดี่ยวแบบนี้ไม่ได้นะ แค่ฟังก็รู้สึกว่าน่าสงสารสุด ๆ!

Sorush:ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะ แต่นี่ก็ถือเป็นชะตากรรมของภูตดอกไม้อย่างพวกข้า ไม่นะว่านี่อาจจะเป็นความปรารถนาของพวกนางที่จะปกป้องแผ่นดินด้วยวิธีนี้

Paimon:เอ่อ ถึง Sorush จะคิดแบบนั้นก็เถอะ แต่ใช่ว่าพวกเธอจะมีความคิดแบบเดียวกันก็ได้นี่นา!

Paimon:ถ้าเป็น Paimon ละก็ แทนที่จะติดแหง็กอยู่ในสถานที่แบบนี้ Paimon อยากจะกลับไปที่ทุ่งดอกไม้และอยู่ด้วยกันกับทุกคนมากกว่า...

Sorush:เจ้าปุยขาวช่างดูถูกภูตดอกไม้อย่างพวกเราเสียจริง!

Sorush:ฮึ ช่างมันเถอะ แค่ใช้พลังของข้าปลุกนางขึ้นมาให้พวกเจ้าได้สดับฟังเสียงสุดท้ายก็จะรู้เอง

Conversation 2 · 31 linesOpen full page →

Sorush:ฮึ! คิดไม่ถึงเลยว่าจะออกมาเป็นแบบนี้... ช่างน่าทอดถอนใจเสียจริง

Paimon:เอ๋ Sorush พูดอะไรเหรอ?

Sorush:ไม่มีอะไร ข้าก็แค่เห็นใบหน้าอัปลักษณ์ของเผ่าเดียวกัน ไม่ต้องสนใจ ไปต่อเถอะ

Paimon:ยิ่งพูดแบบนั้นก็ยิ่งกระตุ้นความอยากรู้น่ะสิ!

Paimon:ให้ฉันดูหน่อย... โอ้ ๆ ทางนั้นมีต้นไม้แปลก ๆ อยู่ด้วย รูปร่างมันโค้ง ๆ เหมือนประตูวงกลมเลย

Paimon:พอพูดแบบนี้ก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาเลยแฮะ!

Sorush:..."ต้น Fravashi" พวกนี้ไม่ใช่ประตูหรอกนะ ถ้าหากทะเล่อทะล่าเข้าไปอย่างไม่ระมัดระวัง จะเป็นการรบกวนดวงวิญญาณที่หลงเหลืออยู่ในนั้นได้

Paimon:โอ้ ๆ ต้นนี้ชื่อว่า "ต้น Fravashi" เหรอ? แต่ที่เธอบอกว่าดวงวิญญาณที่หลงเหลืออยู่... ไม่เห็นจะมีอะไรเลย!

Sorush:แน่นอนว่าเจ้าปุยขาวไม่มีทางมองเห็นหรอกนะ เพราะว่าดวงวิญญาณที่หลงเหลืออยู่ยังคงจมปลักอยู่กับอดีต

Sorush:ถึงจะไม่ใช่ความปรารถนาแต่เดิมที่ต้องการก็ตาม แต่การยึดติดกับโลกเช่นนี้ ช่างเป็นความอัปลักษณ์ที่แสนตลกขบขันเสียจริง

Paimon:ถึงจะดูแปลกไปนิดหน่อย แต่การที่บอกว่าอัปลักษณ์ก็เกินไปนะ!

Paimon:พอได้เห็นต้นไม้เขียวชอุ่มที่นี่ ก็ควรรู้สึกอุ่นใจมากสิถึงจะถูก

Sorush:ฮึ่ม ข้ากลับรู้สึกอุ่นใจเมื่ออยู่ในสนามรบเท่านั้น เฉพาะการต่อสู้ที่ยาวนานจนถึงจุดสิ้นสุดเท่านั้นจึงจะเป็นนิรันดร์ที่แท้จริง!

Sorush:เจ้าปุยขาว ในเมื่อเจ้าเดินตามรอยข้า เจ้าก็ควรเข้าใจถึงความจริงข้อนี้ซะ

Sorush:"ต้น Fravashi" พวกนี้คือเหล่าภูตดอกไม้ที่ต่อสู้กับมลทินร้ายที่รุกรานแผ่นดินจนถึงวินาทีสุดท้าย และได้ใช้พลังเฮือกสุดท้ายจนหมดสิ้น

Sorush:เรี่ยวแรงหดหายจึงไม่สามารถรักษารูปร่างของตนเองได้ ทั้งยังถูกทุ่งดอกไม้ปฏิเสธ เพราะแปดเปื้อนไปด้วยมลทิน

Sorush:ว่ากันว่าในสมัยโบราณ กลุ่มวิมตินิยมจะจัดพิธีชำระล้างเพื่อให้พวกนางได้กลับสู่ "ทุ่งดอกไม้อมฤต"

Sorush:ในปัจจุบันกลุ่มวิมตินิยมไม่เหลือใครที่สามารถเป็นผู้นำในการจัดพิธีได้อีกแล้ว อย่างมากที่สุดก็ทำได้เพียงแค่พยายามไม่ให้ "ต้น Fravashi" เหล่านี้ดับสูญไป

Sorush:แต่นี่เป็นเพียงการยืดเวลาความเจ็บปวดของพวกนางออกไป หากดูจากรูปลักษณ์ในปัจจุบันของพวกนางแล้ว คาดว่าไม่มีสิ่งใดหลงเหลืออยู่นอกจากความทรงจำอันเจ็บปวด ที่ต้องทนอยู่ตามลำพังอีกแล้ว

Sorush:แม้จะถือได้ว่าเป็นการบรรลุภารกิจของภูตดอกไม้ แต่เมื่อเทียบกับการเสียสละที่แท้จริงแล้ว ก็เป็นแค่การกระทำที่ไร้ความหมายเท่านั้น...

Paimon:ใช่ ๆ จะปล่อยให้ทนทุกข์อยู่อย่างโดดเดี่ยวแบบนี้ไม่ได้นะ แค่ฟังก็รู้สึกว่าน่าสงสารสุด ๆ!

Sorush:น่าสงสาร? เจ้าปุยขาวช่างอ่อนแอเสียจริง แม้ว่าความเมตตาเป็นลักษณะอันสูงส่งของท่านวิหคศักดิ์สิทธิ์ก็เถอะ แต่ความเมตตาเพียงอย่างเดียวไม่สามารถทำให้อยู่รอดได้ในที่แบบนี้หรอกนะ

Sorush:นอกจากนี้ สำหรับภูตดอกไม้อย่างพวกข้าแล้ว การทุ่มเทแรงกายแรงใจต่อสู้กับมลทินชั่วร้ายจนถึงที่สุดนั้น เป็นจุดจบที่ควรค่าแล้ว จะมัวพะวงทำไม

Paimon:เอ่อ ถึง Sorush จะคิดแบบนั้นก็เถอะ แต่ใช่ว่าพวกเธอจะมีความคิดแบบเดียวกันก็ได้นี่นา!

Paimon:ถ้าเป็น Paimon ละก็ แทนที่จะติดแหง็กอยู่ในสถานที่แบบนี้ Paimon อยากจะกลับไปที่ทุ่งดอกไม้และอยู่ด้วยกันกับทุกคนมากกว่า...

Sorush:ชาวภูตดอกไม้อย่างพวกข้าจะอ่อนแอเช่นนั้นได้อย่างไร!

Sorush:ฮึ ช่างมันเถอะ ในเมื่อ "ยัสนาปติ" ของข้าก็พูดอย่างนี้ งั้นใช้พลังของข้าปลุกนางขึ้นมาให้พวกเจ้าได้สดับฟังเสียงสุดท้ายก็แล้วกัน

Localized evidence

Text fields

2 fields
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
Step descriptionTextMap 2742703052
(test)与斯露莎对话$HIDDEN
(test)与斯露莎对话$HIDDEN

Evidence locale: zh-CN

Text source
Path
TextMap/TextMapCHS.json
JSON Pointer
/2742703052

Properties

8

quest7333203

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/QuestExcelConfigData.json
JSON Pointer
/16444
order
3
subId
7333203
mainId
73332
failParent
2742702540
failCondComb
QUEST_HIDDEN
acceptCondComb
{
  "type": "QUEST_GUIDE_NPC",
  "param": [
    "20987",
    "",
    "",
    "",
    ""
  ],
  "guideLayer": "QUEST_GUIDE_LAYER_UI",
  "guideScene": 3,
  "guideStyle": "QUEST_GUIDE_STYLE_TARGET"
}
finishCondComb
{}
runtimeStepOrder
3