Ghost

Quest Steps

หนีออกจาก Khaj-Nisut

Story evidence

Quest flow

1 steps · 3 conversations
Quest flow
1

หนีออกจาก Khaj-Nisut

Open step page →
Conversation 1 · 8 linesOpen full page →

Paimon:ประตูปิดอีกแล้ว...? โชคดีนะที่พวกเราหนีออกมาทัน...

Tirzad:Jebrael เขา... เขาปกป้องพวกเราไว้ แต่เขากลับ... เฮ้อ...

Jeht:ฮือ... พ่อ...

Benben:ปี๊บ... ปี๊บบิ๊บปี๊บปี๊บ ปี๊บปี๊บ...

Paimon:ต้องเป็นเขาที่เปิดประตูใหญ่ให้พวกเราแน่ ๆ ไม่งั้น...

Traveler:เขาได้ทำตามสัญญาของตัวเองแล้วล่ะ...

Tirzad:ที่นี่... ไม่รู้ว่าตอนนี้พวกเรารอดพ้นอันตรายแล้วจริง ๆ หรือเปล่า... พวกเรารีบตามหาพวก Nachtigal ให้เจอแล้วกลับไปที่หมู่บ้าน Aaru กันก่อนดีกว่า...

Jeht ยังไม่ยอมแพ้ เอาแต่ตรวจเช็กซ้ำไปซ้ำมา
แต่ประตูใหญ่ของ Khaj-Nisut ก็ไม่แม้แต่จะขยับ
ด้านหลังประตูมีเพียงความเงียบงัน ทุกอย่างที่เกิดขึ้น ไม่สามารถหวนย้อนกลับ
Jeht ต้องยอมรับความจริงอย่างช่วยไม่ได้ เธอค่อย ๆ เก็บขวานที่ Jebrael ใช้อย่างหวงแหน... สิ่งเดียวที่เขาเหลือเอาไว้ต่างหน้า
สุดท้ายเธอก็ฟังคำเกลี้ยกล่อมของพวกคุณ กลับไปที่แคมป์เพื่อบอกเล่าสถานการณ์ให้พ่อค้าฟังพร้อมกัน และกลับไปยังหมู่บ้าน Aaru ในที่สุด...

Conversation 2 · 7 linesOpen full page →

Paimon:ประตูปิดไปแล้ว! Traveler... พวกเราจะทำยังไงดี...

Jebrael:พวกเราต้องกำจัด Samail ที่ช่วงชิงพลังอำนาจของ Al-Ahmar ให้ได้ แต่กายเนื้อของเขาในโลกนี้ต้องถูกทำลายไปแล้วแน่ ๆ...

Jeht:ไม่มีกายเนื้อ... แล้วจะกำจัดเขายังไงล่ะ? หรือว่าขอแค่อยู่ใน "แดนฝันนิรันดร์กาล" เขาก็จะไร้เทียมทานงั้นเหรอ...?

Tirzad:นอกจาก... นอกจากว่าจะมีคนไปยังที่ที่เขาอยู่...

Jebrael:นอกจากว่าจะมีคนสามารถหยุดยั้งและกำจัดเขาใน "แดนฝันนิรันดร์กาล" ได้... ฉันต้อง... ฉันต้องปกป้องพวกเธอ...

Jeht:...พ่อ? แต่... แต่ว่าแล้วพ่อจะกลับมายังไง...? พ่อเคยบอกว่าไม่มีใครสามารถเดินทางไปกลับระหว่าง "แดนฝันนิรันดร์กาล" กับโลกแห่งความเป็นจริงได้นี่นา...

Jebrael:ไม่มีเวลาให้ลังเลแล้ว ฉันเคยรับปากว่าจะปกป้องพวกเธอจนวินาทีสุดท้าย... ฉันจะให้พวกเธอมาจบชีวิตลงที่นี่ไม่ได้เด็ดขาด!

Conversation 3 · 45 linesOpen full page →

Jebrael:ที่นี่คือ...

Samail:Jebrael ฮ่าฮ่า นายมาแล้วเหรอ!

Samail:ฉันนึกแล้ว... ฉันนึกแล้วเชียว! พวกเราต่างก็เป็นดาบคู่ของ Thutmose ชีวิตของเราอุทิศเพื่อไขปริศนาของแดนฝันทองคำ...

Samail:นายอ้อมไกลไปหน่อย แต่มันไม่สำคัญแล้วล่ะ เพราะเราได้วนกลับมาเจอกันที่ปลายทางอีกครั้ง

Samail:ที่ผ่านมา นายก็แค่หลงทางไปชั่ววูบ เม็ดทรายของ Thutmose สุดท้ายก็ต้องกลับมาอยู่ใต้บัลลังก์ของ Al-Ahmar

Samail:เหมือนกับคนกระหายน้ำที่ต้องการน้ำแร่ มีเพียงภาพลวงตาของโอเอซิสนิรันดร์จึงจะบรรเทาความกระวนกระวายนี้ได้...

Jebrael:ฉันเข้ามาใน... แดนฝันทองคำที่ Al-Ahmar สัญญาไว้แล้วเหรอ?

Samail:อ่า... นายยังไม่ใช่ "เรา" หรอก

Samail:...ไม่เป็นไร อีกไม่นานก็จะไม่มี "นาย" แล้ว เพราะ "นาย" จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของ "เรา" พอถึงตอนนั้นบทสนทนาที่ไร้ความหมายเหล่านี้ก็ไม่จำเป็นอีกต่อไป

Jebrael:ไม่ ไม่ใช่ ฉันมาขัดขวางนายต่างหาก! ภารกิจของฉันคือปกป้อง... ฉันต้องปกป้อง Jeht กับทุกคน...

Samail:ทำไมล่ะ? ทำไมยังต้องไปใส่ใจเรื่องไร้สาระแบบนั้นอีก พลังอันยิ่งใหญ่อยู่ตรงหน้านายแล้ว เหมือนแม่น้ำเชี่ยวกรากในทะเลทราย นายไม่รู้สึกบ้างเหรอ?

Samail:นายควรเชื่อฟังนะ ปณิธานของ Al-Ahmar ก็คือปณิธานของเรา ความปรารถนาของ Thutmose ก็เป็นความปรารถนาของเราด้วย

Jebrael:ไม่! Ufairah สอนให้ฉันรู้ว่า ฉันไม่ใช่ส่วนหนึ่งของพวกนาย ฉันเป็นอิสระ มีความปรารถนาของฉันเอง... ฉันจะไม่กลับไปอีกแล้ว!

Samail:Jebrael ทำไมนายถึงไม่เข้าใจนะ? ความรักก็เหมือนไข้ขึ้น ฉันอุตส่าห์หวังดีรักษานายจนหายขาด แต่สงสัยไข้สูงจะทำให้นายเสียสติไปแล้ว

Jebrael:นายต่างหากที่เสียสติไปแล้ว Samail แดนฝันทองคำที่ Al-Ahmar สัญญาไว้ไม่ใช่แบบนี้... ไม่ใช่สถานที่น่าสงสารที่มีแค่ "เรา" แต่ไม่มี "ฉัน" แบบนี้

Samail:ฉันไม่น่าสงสารเลย เพราะฉันรู้ว่าฉันต้องการอะไร ความปรารถนาของฉันก็คือได้อยู่กับ Thutmose

Samail:แต่นายน่ะ ความอบอุ่นของมนุษย์น่ะเหรอ... ฉันล่ะสมเพชความรู้สึกแบบนี้ เพราะมันทำให้นายอ่อนแอ

Samail:การทรยศของนายเหมือนดาบที่เสียบอยู่กลางอกฉัน แต่ฉันได้รับปัญญาของ Al-Ahmar มาแล้ว บาดแผลที่ฉันเคยคิดว่าไม่มีวันหายดี ตอนนี้กลับไม่เห็นแม้แต่รอย

Samail:นายก็รู้สึกแล้วใช่มั้ยล่ะ? ความรู้สึกง่วงนอน... เพราะ Al-Ahmar กำลังกล่อมให้นายเข้าฝัน อย่ามัวมาเถียงไร้สาระกับฉันเลย หลับให้สนิทเถอะนะ...

Samail:พอนาย... ไม่สิ พอ "เรา" ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง อุปสรรคทุกอย่างก็คงถูกขจัดไปหมดแล้ว ความปรารถนาของ Thutmose จะเป็นจริงในที่สุด

Jebrael:...ไม่ใช่ นายเป็นศัตรูของฉัน! ความปรารถนาของฉันคือ... คือ...

Samail:นายน่าจะรู้ว่า "เรา" คือเนินทราย ส่วนนายคือเม็ดทราย เราเป็นหนึ่งเดียวกัน

Jebrael:ไม่ ฉันคือ "เม็ดทรายที่ทรยศ" ฉันหักหลัง Thutmose และเลือกเส้นทางเดินอื่น...

Samail:แม้นายจะอ้อมไปไกล แต่ก็มาถึงปลายทางที่ถูกต้อง Jebrael นายยอมรับซะเถอะ นี่เป็นความปรารถนาลึก ๆ ในใจนาย

Jebrael:...ฉันอยากกลับมาที่นี่เหรอ?

Samail:ใช่ นายอยากกลับมา เพราะที่นี่ไม่มีความแค้น มีแต่ความสงบสุขอันเป็นนิรันดร์ ที่นี่ไม่มีน้ำเกลือรสขมฝาด มีแต่น้ำแร่หวานที่ดื่มเท่าไหร่ก็ไม่หมด

Samail:นอนเถอะ Jebrael หลับซะเถอะ

Jebrael:...

เสียงของ Jeht:(...พ่อ! พ่อ!)

เสียงของ Tirzad:(ระ...ร่างของเขาหายไปแล้ว เขาคงไม่กลับมาอีกแล้วล่ะ... Jeht...)

เสียงของ Paimon:(ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ...)

เสียงของ Jeht:(ฉันไม่เชื่อ! เขาเป็นคนรักษาสัญญามาก เขารับปากฉันว่าจะเล่าเรื่องแม่ให้ฟัง... พวกเธอก็ได้ยินกันหมดนี่! เขาไม่หลอกฉันแน่ เขาไม่เคยหลอกฉันเลย ฮือ...)

Jebrael:...ฉันไม่ยอมแพ้หรอก Jeht พูดถูกแล้ว... ฉันเป็นคนรักษาสัญญา ฉันเคยรับปากว่าจะปกป้องพวกเขาจนกว่าจะจบภารกิจ!

Samail:...

Samail:...ฉันเข้าใจแล้ว ความผูกพันทางโลกเหนี่ยวรั้งนายไว้ เหมือนกับ "ต้นตอของโรค" ถ้าขจัดพวกเขาทิ้งไป...

เสียงของ Tirzad:(...ประตูเปิดออกแล้ว? ต้องเป็น Jebrael ที่... Jeht แรงสั่นสะเทือนยังไม่หยุด! ที่นี่อันตรายมาก พวกเราอยู่ต่อไปอีกไม่ได้แล้วล่ะ! ไม่งั้นการเสียสละของเขาก็จะสูญเปล่า...)

เสียงของ Jeht:(ใครจะไปก็ไปเลย! พ่อ...พ่อจะต้องกลับมาแน่ ถ้าพ่อตื่นมาแล้วหาฉันไม่เจอ พ่อจะต้องเสียใจแน่... ฉันไม่ทิ้งพ่อไปหรอก!)

Samail:ฮึ โง่เง่า แต่อีกไม่นาน ความกังวลเหล่านี้จะหายไปพร้อมกับสายลมอย่างไร้ร่องรอย

Jebrael:ฉันไม่มีทางให้นายได้ดั่งใจหรออก!

Jebrael:ฮ่าฮ่า ใช่แล้ว ตอนนี้ฉันถึงเข้าใจ... Samail นายพูดถูกแล้ว มันจะไม่มี "ฉัน" อีกต่อไป เหลือเพียง "เรา"...

Jebrael:แต่นายไม่ใช่คนเดียวที่สามารถกำหนดปณิธานของ "เรา" ได้นี่?

Samail:หรือว่านาย...

Jebrael:Samail เราต่างก็เป็นดาบคู่ของ Thutmose ที่มีความเท่าเทียมกัน สิ้นสลายไปพร้อมกับฉันซะเถอะ!

Jeht ขอโทษด้วยนะ หนทางต่อจากนี้ลูกต้องเดินเองแล้วล่ะ... แต่ลูกคงไม่ให้อภัยพ่อสินะ เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่พ่อผิดคำสัญญากับลูก
ที่นี่มีเสียงผู้คนมากมาย ฉันเหมือนได้ยินเสียงของ Ufairah เธอกำลังฮัมเพลงของบ้านเกิดอยู่
อ่า... ถ้าลูกได้ยินด้วยก็คงดี ทำไมพ่อถึงไม่เล่าเรื่องของแม่ให้ลูกฟังเยอะ ๆ นะ เส้นผมที่อ่อนนุ่มและรอยยิ้มที่ไร้เดียงสาของเธอคนนั้น
ความทรงจำที่อยากเล่าให้ลูกฟัง ตอนนี้แทบจะแยกไม่ออกแล้วว่าเป็นของพ่อ... หรือเป็นของ "เรา" กันแน่...

ขอโทษนะ...

Localized evidence

Text fields

2 fields
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
Step descriptionTextMap 2627164996
หนีออกจาก Khaj-Nisut
หนีออกจาก Khaj-Nisut

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_1.json
JSON Pointer
/2627164996

Properties

8

quest7305545

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/QuestExcelConfigData.json
JSON Pointer
/14146
order
53
subId
7305545
mainId
73055
isMpBlock
true
failParent
2627164996
acceptCondComb
{
  "type": "QUEST_GUIDE_NPC",
  "param": [
    "20723",
    "",
    "",
    "",
    ""
  ],
  "guideLayer": "QUEST_GUIDE_LAYER_SCENE",
  "guideScene": 3,
  "guideStyle": "QUEST_GUIDE_STYLE_TARGET"
}
finishCondComb
{}
runtimeStepOrder
53