อาหารคือรสชาติของธรรมชาติ
การได้เจอกับพวกเธอ เป็นเรื่องที่โชคดีเรื่องนึงเลยล่ะ
73020Open quest →Quest Steps
Story evidence
Arachatora:การได้เจอกับพวกเธอ เป็นเรื่องที่โชคดีเรื่องนึงเลยล่ะ
Arachatora:นี่คือกลิ่นของ "เห็ดหนึ่งดอก" ที่โตเต็มที่แล้ว มันหอมอบอวลกว่าครั้งก่อนที่ฉันได้กลิ่นซะอีก
Arachatora:ดูเหมือนว่าถึงแม้สถานที่สำหรับเจริญเติบโตจะถูก Marana ยึดครองไปแล้ว แต่เธอก็เติบโตได้อย่างดี เก่งมากเลยล่ะ
Paimon:อืม "เห็ดหนึ่งดอก" นั่นน่ะ... ให้พวกเราชิมหน่อยได้เปล่า?
Arachatora:ได้อยู่แล้วล่ะ ต่อให้ไม่คำนึงถึงบุญคุณที่ทั้งสองคนมีต่อฉัน การได้ทำเมนูเห็ดแสนอร่อยเพื่อต้อนรับ Nara อีกครั้งนึง เดิมทีก็เป็นเป้าหมายใน "การฝึกทำอาหาร" ของฉันอยู่แล้วล่ะ
Paimon:โอ้วเย้! เห็ดหนึ่งดอก!
Arachatora เข้าไปปรุงอาหารในทันที...
กลิ่นหอมอบอวลของเห็ดลอยฟุ้งออกมาจากในหม้อ
หลังจากนั้น Arachatora ก็นำเมนูที่ทำเสร็จแล้วเสิร์ฟให้คุณกับ Paimon
...จะบอกว่าผิดหวังหรือเป็นไปตามที่คาดหวังดีนะ เพราะมันไม่มีรสชาติอะไรเลย
แถมยังเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังชีวิตสุดแข็งแกร่ง เนื้อของมันเหนียวเกินกว่าที่จะเคี้ยวได้
Arachatora:...สำเร็จแล้วล่ะ "การฝึกทำอาหาร" ของฉัน ได้มาถึงจุดหมายปลายทางอย่างสมบูรณ์แล้ว เป็นไงบ้างล่ะ? สำหรับ Nara แล้ว น่าจะเป็นรสชาติที่อร่อยที่สุดเลยใช่มั้ยล่ะ
Paimon:งั่มงั่ม... เอื้อก... เอ่อ... จะพูดยังไงดีล่ะ...
Traveler:(ออกแรงเคี้ยว)
Traveler:(ออกแรงกลืน)
Paimon:อืม... แต่ก็ถือว่าเป็นเห็ดที่มีกลิ่นหอมมากเลยล่ะ แต่รสชาติกับรสสัมผัสคงไม่ค่อยเหมาะกับพวกเราเท่าไหร่น่ะ
Arachatora:ห๊ะ?
Arachatora:เป็นแบบนี้ไปได้ยังไงกัน ก่อนหน้านี้ตอนที่ทำเมนูเดียวกันนี้ให้ Nara อีกคนกินเหมือนกัน เธอ/เขาคนนั้นยังบอกว่าอร่อยอยู่เลยนะ
Paimon:ก่อนหน้านี้เหรอ?
Arachatora:ก่อนหน้านี้ ฉันก็เคยทำเมนูเห็ดให้ Nara กินแล้วนะ แล้วก็เพราะว่ามันอร่อยมาก เธอ/เขาก็ต้องออกแรงกลืนสุดแรงเกิดไปเลยล่ะ
Arachatora:มันก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไร
Paimon:...
Traveler:...
Arachatora:เฮ้อ Aranara ที่ไม่เหมือนกัน ยังงอกใบที่ต่างกันไปออกมาเลย บางทีรสชาติของเห็ดก็อาจจะไม่ได้เหมาะกับ Nara ไปซะทุกคนล่ะมั้ง
Paimon:ใช่แล้วล่ะ แต่พอพูดถึงใบไม้... Aranara อย่างพวกเธอไม่กลัวไฟเหรอ ทั้ง ๆ ที่ดูแล้วบนตัวก็ปกคลุมด้วยใบไม้เต็มไปหมดน่ะ...
Arachatora:ไฟน่ะเหรอ ต้องกลัวแน่นอนอยู่แล้วล่ะ บางทีไฟก็ลุกขึ้นบนภูเขาที่อยู่ในป่า จนทำให้ภูเขาทั้งลูกกลายเป็นที่ดินแห้งแล้งเลยล่ะ...
Arachatora:แต่เพื่อ "การฝึกทำอาหาร" แล้ว ต้องข่มใจไม่ให้กลัวไฟ และควบคุมความแรงของไฟ นั่นก็เป็นขั้นหนึ่งของการฝึกฝนเหมือนกันน่ะ
Paimon:แบบนี้นี่เอง... น่าจะได้เวลากลับไปแล้วล่ะ Arapacati ยังรอพวกเธออยู่นะ!
Arachatora:อืม ฉันจะกลับ Vanarana เดี๋ยวนี้เลยล่ะ ไม่งั้นการทำให้ "น้องสาว" คนสำคัญต้องเป็นห่วง มันก็คงไม่ค่อยดีเท่าไหร่น่ะ
Arachatora:ส่วนพวก Arasaka, Arapas และ Araphala ก็แยกย้ายกันไปอยู่ที่แถว ๆ Gandharva Ville, ป่า Apam และ Devantaka Mountain น่ะ
Arachatora:ขอบคุณพวกเธอนะ Nara Traveler สีทองเปล่งประกายดั่งทองที่ส่องแสงอร่ามดุจแสงสุริยัน Paimon ก็เก่งอยู่นิดหน่อยเหมือนกันนะ คำขอของน้องสาวฉัน ต้องรบกวนพวกเธอแล้วล่ะ
Paimon:ทำไมพอพูดถึงฉัน กลายเป็น "เก่งอยู่นิดหน่อย" ไปซะได้ล่ะ!
Arachatora:โธ่ อย่างอนไปเลยน่า... สรุปก็คือ พวกเธอช่วยฉันมาตั้งเยอะ จนฉันไม่รู้จะตอบแทนพวกเธอยังไงดีแล้วล่ะ...
Arachatora:อึ้ม ฉันตัดสินใจแล้วล่ะ ฉันจะสอน "สุดยอดแห่งความอร่อย" ให้พวกเธอสองคนละกัน บางทีในอนาคต เมื่อพวกเธอโตขึ้น พวกเธอก็จะสามารถเข้าใจรสชาติของมันได้
Paimon:(Traveler สูตรอาหารนี้ ให้ฉันปรับมันสักหน่อยดีกว่านะ... น่าจะมีวิธีที่ทำให้กลายเป็นอาหารต้นตำรับที่รสชาติดีได้นะ!)
Localized evidence
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
ExcelBinOutput/QuestExcelConfigData.json/1363610
7302010
73020
2212928788
QUEST_HIDDEN
{
"param": [
"",
"",
"",
"",
""
]
}{}