เพลงรัตติกาลแห่งวิญญาณ
อย่างที่คิดเลย... สถานการณ์เหมือนกับสองคืนก่อนหน้าไม่มีผิด ยังไม่รู้สาเหตุการตายที่ชัดเจนเลย
7008Open quest →Quest Steps
Story evidence
Mitya:อย่างที่คิดเลย... สถานการณ์เหมือนกับสองคืนก่อนหน้าไม่มีผิด ยังไม่รู้สาเหตุการตายที่ชัดเจนเลย
Mitya:ที่ผ่านมารบกวนคุณ Valeriy แล้วนะ ขอให้ไปสู่สุคติล่ะ
Mitya:สำหรับฉันแล้ว การสูญเสียความสนุก ในการต่อล้อต่อเถียงกับคุณไป ก็เหมือนอิสระนั้น จะกลายเป็นเรื่องน่าเบื่อไปเลยนะ เพื่อน
Odette:Tonia เป็นยังไงบ้าง? เธอคงไม่เป็นอะไรใช่มั้ย?
Vodyanitsa:ฉันดูอาการของเธอมาแล้ว ไม่มีอะไรน่าห่วง แค่สองวันนี้เหนื่อยเกินไป บวกกับที่อาการป่วยยังไม่หายดี ให้เธอนอนพักต่ออีกสักหน่อยเถอะ
Odette:งั้นก็หมายความว่า เมื่อคืนคนที่ตายมีแค่ Valeriy คนเดียวสินะ
Alyosha:ไม่มีใครสามารถลงมือฆ่า Valeriy ที่ยังตื่นอยู่ได้โดยไม่ปลุกคนอื่นให้ตื่นหรอก เรื่องนี้ฉันมั่นใจได้
Vodyanitsa:บ้าชะมัด แบบนี้มันก็เหมือนกับเมื่อวานเลยน่ะสิ ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลยสักนิด... พวกเราหาตัว "คนตาย" ที่อยู่ใกล้ตัวเจอแล้วไม่ใช่เหรอ?
Mitya:แต่ก็ยังมีการเปลี่ยนแปลงอยู่นะ จำนวนเหยื่อลดลงจากสองคนเหลือหนึ่งคน นี่อาจหมายความว่า...
Traveler:จำนวนคนที่ตายในแต่ละคืนเท่ากับจำนวน "คนตาย" ที่อยู่รอบ ๆ ตัวเราเลย คุณคิดแบบนั้นใช่มั้ย?
Mitya:อืม เมื่อวานเราเจอ คุณ Shram ที่เป็น "คนตาย" ในคืนที่เขาออกจากโรงละคร จำนวนคนตายที่ก่อนหน้านี้เป็นสองคน ตอนนี้ก็เหลือเพียงหนึ่งคน
Mitya:ถ้าเอาตามแนวคิดนี้ ก็หมายความว่า... รอบตัวเราน่าจะยังมี "คนตาย" อีกคนนะ
Vodyanitsa:ยังมี "คนตาย" อีกเหรอ? แต่จากที่เช็กตั๋ว ในหมู่พวกเราก็มีคนเกินมาแค่คนเดียวนี่? ตอนนี้ก็น่าจะไม่มีแล้วสิ...
Mitya:การที่มีคนเพิ่มขึ้นมาหนึ่งคนน่ะฟังดูแปลก แต่ถ้าคนหายไปหนึ่งคนเนี่ยสิ กลับดูไม่ค่อยแปลกเท่าไหร่ อย่างเช่น อาจจะออกไปกลางคันหลังจากที่ตรวจตั๋วแล้ว หรือไม่ก็รีบชิ่งไปก่อนที่พายุหิมะจะโหมหนัก อะไรประมาณนั้น...
Traveler:(ความเป็นไปได้ที่ Mitya พูดถึงนี้ เหมือนกับที่เราคุยกับ Odette เมื่อวานพอดีเลย...)
Traveler:(แต่ตอนนั้นเราคิดว่าไม่น่าจะมี "คนตายเพิ่มเติม" อยู่)
Traveler:(ให้ตายสิ... ถ้าเมื่อวานตั้งใจหารือกันดี ๆ ก็อาจจะเลี่ยงได้รึเปล่านะ...)
Odette:ขอโทษนะ ฉันผิดเองแหละ ฉันประมาทกับเบาะแสที่มีอยู่ในมือมากเกินไป ทั้ง ๆ ที่ควรจะหยิบมาคุยกันทันที
Traveler:ฉันก็มีส่วนผิดเหมือนกัน เป็นฉันเองที่ตัดสินใจปุบปับ...
Vodyanitsa:เธอสองคน... แอบทำอะไรกันลับหลังฉันเนี่ย?
Mitya:ดูเหมือนจะมีข้อมูลสำคัญอะไรบางอย่าง ที่พวกเรายังไม่รู้สินะ รีบเล่ามาให้ไวเลย
Odette เล่าเรื่องที่ตัวเองเห็น Mitya "ตาย" รวมถึงการพูดคุยที่เกี่ยวข้องเมื่อวานนี้
Mitya:"คนตาย"... คือฉันงั้นเหรอ?
Mitya:เอ่อ... นั่นเป็นข่าวใหญ่จริง ๆ เลยนะ...
Traveler:เมื่อวานเราคุยกัน จนสุดท้ายก็รู้สึกว่าไม่น่าจะเป็นไปได้ เลยพักเรื่องนี้ไว้ก่อน
Mitya:ใช่ เรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของพวกคุณหรอก ต่อให้ฉันจะอยู่ที่นั่นด้วย ก็คงจะได้ข้อสรุปเหมือนเดิมแหละ... ดูยังไงก็น่าสงสัยเกินไป
Mitya:ฉันขอพิสูจน์ตัวเองก่อน เมื่อกี้ฉันพยายามนึกย้อนดูแล้ว รวมถึงเรื่องช่วงบ่ายที่คุณ Odette พูดถึงด้วย...
Mitya:ฉันไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับ "การตาย" ของตัวเองเลย ซึ่งจุดนี้ต่างกับของคุณ Shram
Vodyanitsa:อืม... ในฐานะคนที่เพิ่งเจอคุณ Mitya เมื่อไม่กี่วันก่อนเหมือนกัน การบอกว่าเขาเป็น "คนตาย" ก็ทำใจเชื่อยากเหมือนกัน
Alyosha:ถ้าไม่ใช่ Mitya แล้วจะเป็นใครล่ะ? หรือว่าจะโหวตกัน?
Mitya:ขอถามหน่อยสิ Traveler... ฉันเหมือนได้ยินคุณพูดว่า คุณรู้จักกับพี่ชายของ Tonia แล้วคุณเคยเจอ Tonia มาก่อนมั้ย?
Traveler:จริง ๆ ก็ไม่เคยนะ นี่คุณหมายความว่า...
Chugunov:เฮ้! ฉันฟังออกนะว่านายจะพูดอะไร อย่ามาเดาสุ่มสี่สุ่มห้าหน่อยเลย...
Chugunov:เมื่อกี้นายโดนสงสัย ตอนนี้ก็เลยอยากจะผลักความสงสัยไปให้คนอื่นงั้นสิ?
Mitya:นี่คุณอยากมีเรื่องมากเหรอ คุณ Chugunov? ฉันเกลียดคำพูดแบบนี้ของคุณมาตลอด คำพูดที่ชอบโจมตีคนอื่นน่ะ ถ้าไม่อยากหารือกันก็หุบปากไปซะ
Chugunov:นาย...! นายนี่มัน...
Traveler:(เมื่อกี้ Mitya ถามเรื่องของ Tonia นี่เขากำลังสงสัย Tonia อยู่เหรอ?)
Traveler:(พอมาย้อนคิดดู ตอนนั้นฉันก็ระบุตัว Tonia จากอายุของเธอเอง หรือว่าเธอจะ...)
Chugunov:ฉัน... ฉันแค่รู้สึกว่าข้อสงสัยของนาย มันไม่สมเหตุสมผลเท่านั้นเอง Tonia จะเป็นคนตายได้ยังไงกัน?
Chugunov:ฉันเป็นพยานให้เธอได้ ฉันเคยเห็น Tonia มาก่อน เธอไม่ใช่น้องสาวของ... ผู้บริหารคนนั้นเหรอ? คนที่ชื่อ Childe อะไรนั่นน่ะ
Mitya:อ้อ? ที่คุณพูดมาเป็นความจริงเหรอ?
Traveler:(ฉันน่าจะไม่เคยพูดในโรงละครเลยนี่นา ว่าพี่ชายของ Tonia คือ Childe หรือว่าพวกเขาจะเคยเจอกันจริง ๆ)
Mitya:ถ้ามี Chugunov เป็นพยานยืนยันให้ งั้น Tonia ก็น่าจะไม่มีปัญหา ถ้างั้นตอนนี้ก็ไม่น่ามี "คนตาย" อยู่อีกแล้วสิ...
Mitya:...
Mitya:คุณ Odette คุณช่วยยืนยันรายละเอียด "การตาย" ของฉันอีกทีได้มั้ย...
Odette:ได้สิ ไม่มีปัญหา
Mitya:ฉันพยายามนึกดูแล้ว แต่ก็นึกความทรงจำเกี่ยวกับ "การตาย" ไม่ออกเลย แต่ฉันก็นึกเรื่องอื่นออกอย่างนึง...
Mitya:คุณ Vodyanitsa ยังจำได้มั้ย ตอนที่เรากินข้าวด้วยกันครั้งก่อน ฉันเคยพูดถึงเรื่อง... เกี่ยวกับ "นักวิจัยความจำเสื่อมชั่วขณะ" น่ะ...
Vodyanitsa:เหมือนจะจำได้อยู่ คุณบอกว่าเรื่องนี้ ขัดขวางความคืบหน้าของการทดลองพวกคุณ และสงสัยว่า เป็นเพราะนักวิจัยกดดันจากการทำงานมากเกินไป อะไรทำนองนั้น
Mitya:อืม ถึงฉันจะจำไม่ได้ว่าวันนั้นฉัน "เคยตาย" ไปแล้ว แต่ฉันยืนยันได้ว่าตอนนั้น เหมือนฉันจะเกิดภาวะความจำเสื่อมอะไรอย่างนั้นอยู่
Mitya:ในบ่ายวันนั้น มีความทรงจำบางส่วน "หายไป"
Odette:คุณหมายความว่า ความทรงจำที่สูญเสียไปคือ...
Mitya:ทำไมฉันเพิ่งมานึกได้ล่ะ... มนุษย์ไม่จำเป็นต้องรับรู้ถึง "ความตาย" ของตัวเองนี่นา
Odette:ถูกฆ่าโดยที่ตัวเองไม่ทันรู้ตัว หรือตายไปในขณะหลับ... กรณีแบบนี้ใช่มั้ย?
Mitya:งั้นการสูญเสียความทรงจำของนักวิจัย อาจจะหมายถึง...
Mitya:เพราะคุณ Odette เลยนะ มุมมองของคุณช่วยแก้ไขปัญหา ที่กวนใจฉันในช่วงนี้ได้ในพริบตาเลย
Mitya:โอเค ฉันตัดสินใจแล้ว วันนี้ฉันจะเป็นคนไปเอง
Vodyanitsa:ไป? เฮ้เฮ้เฮ้ เดี๋ยวก่อนสิ จะรีบร้อนไปมั้ย? ถ้าตัดสินใจพลาดขึ้นมา สิ่งที่ต้องแลกคือชีวิตของคุณเลยนะ
Chugunov:พ่อหนุ่ม... เลิกดิ้นรนแล้วเหรอ? จู่ ๆ ก็ตัดสินใจกะทันหันแบบนี้เลย?
Mitya:เหตุผลของฉัน ไม่ได้มีแค่เรื่องที่เพิ่งพูดไปเมื่อกี้หรอก จริง ๆ พอนึกย้อนดูแล้ว...
Mitya:ในระหว่างการแสดงของคุณ Odette ในครั้งนี้ ฉันนั่งอยู่ที่เก้าอี้ผู้ชมแล้วเหมือนจะนึกไอเดียเจ๋ง ๆ เกี่ยวกับงานวิจัยออก แต่จู่ ๆ ความคิดก็ถูกขัดจังหวะซะอย่างนั้น
Mitya:นึกยังไงก็นึกไม่ออก แถมไม่ได้จดอะไรไว้เลยด้วย... ฉันคิดว่านี่น่าจะเกิดภาวะ "ความจำเสื่อมชั่วขณะ" อีกครั้งแล้วล่ะ
Vodyanitsa:ไม่ ๆ ๆ ฉันเข้าใจล่ะ คุณหมายความว่า ทุกครั้งที่ความจำเสื่อมชั่วขณะก็คือ "การตาย" หนึ่งครั้งใช่มั้ย?
Vodyanitsa:แบบนี้มันมีช่องโหว่ชัด ๆ เลยไม่ใช่เหรอ? "การตาย" ของคนคนหนึ่ง จะเกิดขึ้นหลายครั้งได้ยังไง?
Mitya:ฉันเชื่อในคำพูดของคุณ Odette ฉันต้องเคยอยู่ในสภาวะที่ตายแล้ว หรือคล้ายกับตายแล้ว ในช่วงที่ความจำเสื่อมแน่ ๆ
Mitya:และตราบใดที่สถานการณ์คล้าย ๆ กันนี้เกิดขึ้นในโรงละคร ฉันก็จะเข้าสู่พื้นที่ผลกระทบกระแสพลังในโรงละคร และมีโอกาสกลายเป็น "คนตาย" ไม่ใช่เหรอ?
Vodyanitsa:แต่... แต่ว่า...
Mitya:เราไม่มีเบาะแสอื่นเกี่ยวกับ "คนตาย" แล้ว งั้นก็ปล่อยให้นักวิจัยอย่างฉัน เป็นคนทำ "การทดลอง" ครั้งนี้เถอะ
Mitya:ใจเย็น ๆ น่า ฉันว่าเรื่องมันไม่ได้แย่ขนาดนั้น สมมติว่าฉันเป็น "คนตาย" ขึ้นมาจริง ๆ การออกจากโรงละคร ก็ถือเป็นการปลดปล่อยสำหรับฉันนะ
Mitya:สมมติว่าตอนนี้ฉันยังมีชีวิตอยู่จริง ๆ ยังไงซะช่วงนี้พวกคุณก็เคยเห็นการ "ตายแล้วฟื้น" ของฉันมาแล้ว จะรู้ได้ยังไงว่าครั้งนี้ฉันจะไม่ "ฟื้นคืนชีพ" อีกล่ะ?
Traveler:(นี่เป็นหนทางเดียวที่ลองทำได้ในตอนนี้จริง ๆ... การที่ Mitya จงใจพูดให้ดูเป็นเรื่องเล็กน้อย คงเพราะไม่อยากสร้างภาระให้กับทุกคนสินะ)
Mitya:นักวิจัยน่ะ ที่จริงแล้วก็คือ คนที่อาศัยการทดลองครั้งแล้วครั้งเล่า เพื่อ "เดิมพัน" และพยายามหาความจริงมาให้ได้
Mitya:"พายุหิมะ", "กระแสพลัง", "คนตาย", "ความจำเสื่อม"... ความรู้สึกที่ถูกรายล้อมไปด้วยปริศนา แต่กลับทำอะไรไม่ได้เลยนี่แย่จริง ๆ
Mitya:ถ้าฉันยัง "ฟื้นคืนชีพ" ได้ละก็ จะต้องเอาความจริงของเรื่องราวพวกนี้ กลับมาให้ได้อย่างแน่นอน พวกคุณรอได้เลย
เมื่อราตรีมาเยือน บรรยากาศภายในโรงละครดูเงียบงันและหนักอึ้ง จำนวนคนลดลงไปเกินครึ่งแล้วเมื่อเทียบกับคืนแรก...
Localized evidence
ตรวจสอบสถานการณ์ของ Valeriy
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/664338260BinOutput/Quest/7008.json/JIJKODHIEED/13
700802
7008
true
3