จันทร์สุญตาคืนถิ่น
อืม ข้างนอกหน้าต่างเสียงดังมากเลย...
6017Open quest →Quest Steps
Story evidence
Paimon:อืม ข้างนอกหน้าต่างเสียงดังมากเลย...
Paimon:อืม ตื่นแล้วล่ะ ช่วงนี้นาน ๆ ทีจะมีโอกาสได้พักผ่อนแบบนี้ รู้สึกเหมือนเวลาผ่านไปช้ากว่าปกติเลย
Paimon:แล้วเธอล่ะ Traveler หลับสบายดีมั้ย?
Traveler:ก็ดี ดูเหมือนว่าฉันจะไม่ค่อยง่วงนอนเท่าไหร่
Paimon:ยังคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้เหรอ? สถานการณ์ช่วงนี้ของเพื่อน ๆ? หรือว่า... คิดถึงสิ่งที่ Dottore พูดกับเธอในตอนนั้น?
Paimon:ก็ได้ ถ้ามีเรื่องอะไรที่คิดไม่ตกก็บอกฉันได้นะ อย่าฝืนตัวเองมากนักล่ะ!
Paimon:ฉันรู้... พวกเราเพิ่งผ่านเหตุการณ์ที่สำคัญมาก ๆ มา ถ้ามีอุกกาบาตตกลงในทะเลสาบ น้ำก็คงสงบลงง่าย ๆ ไม่ได้หรอก
Paimon:Luonnotar ก็หายไปหลังจากที่ Columbina กลับมา ฉันจำได้ว่าเขาเคยบอกว่า นั่นเป็นส่วนหนึ่งของวิญญาณเขานี่นา...
Paimon:ไม่มี Luonnotar อยู่ด้วย ก็รู้สึกไม่ชินอยู่เหมือนกันนะ...
Paimon:แต่เธอก็ทำได้ดีมากแล้วล่ะ ฉันเองก็เหมือนกัน พวกเราทุกคนต่างพยายามควบคุมผลกระทบของเหตุการณ์ครั้งนี้ ผลลัพธ์เลยออกมาดี
Paimon:เธอควรจะภูมิใจในตัวเองให้มากกว่านี้นะ!
Traveler:นี่ไม่เหมือนเป็นคำพูดของ Paimon ที่เพิ่งตื่นเลยนะ
Paimon:ฮึ่ม อย่าดูถูกฉันสิ Paimon คนนี้ก็รู้จักโตเหมือนกันนะ!
Traveler:แต่จะว่าไป...
Traveler:ครั้งนี้ก็ทำให้เธอต้องเป็นห่วงฉันอีกแล้ว
Paimon:...
Paimon:...ฉันนึกว่าเธอจะไม่พูดถึงเรื่องนี้ซะแล้ว
Traveler:ขอโทษนะ Paimon
Paimon:ฮือ ๆ เพราะเธอนั่นแหละ... เธอไม่รู้หรอกว่าฉันร้อนใจจนแทบจะขาดใจตายอยู่แล้ว!
Paimon:ฮึ ฉันต้องการค่าชดเชยเยอะ ๆ ฉันจะเอาเงินเก็บของเธอไปกินไปดื่มให้หนำใจเลย...
Traveler:ฉันเลี้ยงเอง เลี้ยงหมดเลย
Paimon:ฟู่ว เท่านี้ก็อิ่มแล้วล่ะ
Traveler:กินเพิ่มอีกหน่อยมั้ย ยังมีขนมอยู่นะ
Paimon:นี่... อืม... เอ่อ...
Jahoda:Traveler, Paimon อรุณสวัสดิ์
Paimon:สวัสดี Jahoda กินอาหารเช้ากันมั้ย?
Jahoda:ฉันกินมาแล้ว ขอดื่มน้ำสักหน่อยก็พอ ที่มาก็เพราะกลัวพวกเธอจะลืมว่าวันนี้เป็นวันอะไร เลยแวะมาเตือนหน่อย
Paimon:...เอิ๊ก
Jahoda:ถ้าตอนนี้กินอิ่มเกินไป เดี๋ยวตอนพิธีประกาศของสหพันธ์ พวกเธออย่าไปเผลอหลับอยู่แถวหลังล่ะ...
Paimon:เธอควรจะไปบอก Aino มากกว่านะ เขาเป็นคนที่อายุน้อยที่สุดในสหพันธ์ไม่ใช่เหรอ
Jahoda:แต่ฉันก็ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า Nod-Krai ที่แต่ก่อนต่างคนต่างอยู่ ตอนนี้จะพยายามร่วมมือกัน เพื่อแก้ปัญหาร่วมกัน
Paimon:ก็ใครจะไปคิดว่าที่นี่จะเกิดความวุ่นวายขนาดนี้ล่ะ... ถึงจะเป็นคนที่เห็นแก่ผลประโยชน์ของตัวเองแค่ไหน ตอนนี้ก็คงรู้แล้วล่ะว่า การต่อสู้เพียงลำพังมันอันตรายขนาดไหน?
Jahoda:ฮิฮิ... แต่เจ้านาย Nef กลับมองเรื่องนี้ในแง่ร้าย เจ้านายคิดว่าคนเราไม่ได้เรียนรู้ง่าย ๆ แบบนั้นหรอก
Paimon:แล้วทำไมเขาถึงตกลงเป็นตัวแทนของ "เคหาสน์แห่งความลับ" เข้าร่วมสหพันธ์นี้ล่ะ?
Jahoda:ก็คงเป็นเพราะว่า ถึงแม้ "ความสามัคคี" อาจจะเป็นแค่ความหวังอย่างหนึ่ง แต่ความสะดวกและผลประโยชน์ที่ได้จากความหวังนี้ ก็เป็นสิ่งที่จับต้องได้จริง ๆ
Jahoda:แต่ฉันก็ดีใจนะ รู้สึกว่าทุกคนที่ Nod-Krai เริ่มเป็นเหมือนครอบครัวใหญ่มากขึ้นกว่าแต่ก่อนแล้ว
Paimon:อืม ๆ เธอพูดถูก ฉันว่าหลายคนก็คิดแบบเดียวกันแหละ ฟังเสียงจอแจที่ดังมาจากนอกหน้าต่าง ตั้งแต่เมื่อเช้านี้ก็รู้แล้ว
Jahoda:ช่วงสองสัปดาห์ที่ผ่านมา ทุกคนต่างยุ่งกับการฟื้นฟูหลังภัยพิบัติ ส่วนคนที่อพยพไปประเทศอื่น ก็ทยอยกลับมากันแล้ว
Jahoda:ชีวิตเริ่มกลับมาเป็นปกติแล้ว ฮ่า... งานของฉันก็ค่อย ๆ เพิ่มขึ้นอีกแล้ว...
Jahoda:พวกเธอเตรียมตัวจะออกไปข้างนอกกันแล้วเหรอ? ยังเหลือเวลากว่าพิธีเปิดจะเริ่มนะ
Paimon:พวกเราอยากไปเดินเล่นแถว ๆ จัตุรัสก่อนน่ะ แล้วก็ไปเจอเพื่อน ๆ คนอื่นด้วย
Jahoda:ได้เลย งั้นเดี๋ยวเจอกันนะ
Localized evidence
คุยกับเหล่าเพื่อน ๆ
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/3771854548BinOutput/Quest/6017.json/JIJKODHIEED/02
601701
6017
true
2