มอดไหม้
เอ่อ... พี่ Ineffa จะชอบของขวัญชิ้นนี้มั้ยนะ?
6005Open quest →Quest Steps
Story evidence
Adieta:เอ่อ... พี่ Ineffa จะชอบของขวัญชิ้นนี้มั้ยนะ?
หุ่นยนต์จิ๋ว:ปิ๊บ ปิ๊บ
Yatlan:ดูสิ ๆ! มันบอกว่า "ชอบ" ล่ะ!
Kotimy:ใช่เหรอ? ก่อนหน้านี้ฉันถามมันว่าท่าน Ixquieh กับท่าน Lianca ใครเก่งกว่ากัน มันก็ตอบแบบนี้เหมือนกัน...
หุ่นยนต์จิ๋ว:ปิ๊บ ปิ๊บ ปิ๊บ!
Capac:อ๋อ... นี่เป็นปฏิกิริยาเวลาฉันถามว่า Cacucu กับ Ajaw สู้กันใครจะชนะ!
Paimon:...มันก็แค่ปิ๊บไปมั่วซั่วน่า!
Yatlan:โอ๊ะ! นี่มัน "Tuma〔ความหวัง〕ini" กับ "นักบิน〔Paimon〕มือโปร" นี่นา?
Paimon:...สรุปว่าพวกเธอกำลังถามอะไรมันกันแน่เนี่ย? แล้ว Ineffa ไปไหนอีกแล้วล่ะ?
Kotimy:ช่วงนี้พี่ Ineffa เอาแต่ "เก็บกวาด" กลไกชั่วร้ายพวกนั้นอยู่แถวนี้ตลอดเลย! ไม่ค่อยได้กลับมาพักผ่อนที่เผ่าสักเท่าไหร่...
Paimon:เธอไปคนเดียวเลยเหรอ? คงไม่เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรอกนะ ก่อนหน้านี้ยังถูกพวกนักรบจักรกลแดนลับโจมตีอยู่เลย...
Kotimy:อืม พี่ Ineffa บอกว่า หลังจากที่ความจำเสื่อมไป "การทำงานของโมดูลความคิดก็ดีขึ้น" และ "ประสิทธิภาพในการเก็บกวาดก็เพิ่มขึ้นมาก"... อะไรประมาณนั้นแหละ
Paimon:เอ่อ อย่าบอกนะว่าพอล้างความทรงจำแล้ว ประสิทธิภาพการต่อสู้ก็ดีขึ้นน่ะ...
Capac:พี่ Ineffa เก่งมากเลยนะ! ผมเห็นพี่เขาถือกองกลไกชำรุดกลับมา ด้วยมือข้างเดียวเลยนะ!
Kotimy:พวกผู้ใหญ่บอกว่าต้องขอบคุณพี่เขา ที่ทำให้ตอนนี้เราออกจากบ้านได้อย่างสบายใจมากขึ้น... เพราะงั้นพวกเราก็เลยอยากมอบของขวัญชิ้นนี้ให้พี่เขาน่ะ
Capac:แต่ก่อนหน้านี้ตอนเราเอาดอกไม้กับขนนกไปให้ พี่เขาก็ดูไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่... หรือเป็นเพราะว่าหุ่นยนต์ชอบของไม่เหมือนกับเรารึเปล่านะ?
Paimon:เพราะงั้น พวกเธอก็เลยเอาชิ้นส่วนกลไกมาประกอบเป็น "ดอกไม้" งั้นเหรอ?
Adieta:ใช่ แต่ไม่รู้ว่าพี่ Ineffa จะชอบมั้ยนะ...
Yatlan:ไม่เป็นไรน่า! Adieta! ครั้งนี้ต้องชอบแน่!
Adieta:แต่ว่า... ถ้าครั้งนี้ก็ยังไม่ชอบ ฉันอาจจะไม่มีโอกาสครั้งต่อไปแล้วก็ได้...
Traveler:ไม่มีโอกาสครั้งต่อไป?
Adieta:อื้ม... ช่วงนี้พวกลุงป้าน้าอาที่มาจาก Nod-Krai เริ่มทยอยกลับบ้านกันแล้ว วันนี้พวกเราเองก็ต้องไปแล้วเหมือนกัน...
Paimon:เอ๋? พวกเธอไม่อยู่รอให้ Ineffa หายดีก่อนเหรอ?
Adieta:พ่อบอกว่าเขานัดกับคนที่บ้านเกิดไว้แล้ว ว่าจะกลับบ้านในช่วงเวลานี้ แล้วก็ไม่อยากรบกวนทุกคนในวงศ์ปีกบุปผานาน ๆ ด้วย
Adieta:หลายวันมานี้พ่อเช็กอาการของพี่ Ineffa แล้ว เห็นว่าไม่ได้แย่ลงกว่าเดิม พ่อก็เลยเตรียมตัวออกเดินทางแล้วน่ะ
Adieta:พ่อจากบ้านเกิดมานานหลายปีแล้ว ที่จริงหนูกับแม่ก็พอมองออกว่า ความจริงแล้วพ่ออยากกลับไปที่ Liyue ตั้งนานแล้ว...
Paimon:อย่างนั้นสินะ... เอ๋ ว่าแต่ชื่อของเธอกับแม่ ดูไม่ค่อยเหมือนชื่อคน Liyue เลยนะ?
Adieta:อื้ม พ่อกับแม่รู้จักกันที่ Nod-Krai แม่เป็นคนท้องถิ่นของ Nod-Krai ส่วนหนูก็เกิดที่ Nod-Krai เหมือนกัน
Adieta:สิบกว่าปีมานี้... พ่ออยู่กับพวกเรามาตลอด ไม่ได้กลับไปที่ Liyue เลย
Traveler:งั้นก็คงคิดถึงบ้านจริง ๆ นั่นแหละ...
Capac:ไม่ต้องห่วงนะ! พวกเราจะเขียนจดหมาย และเล่าเรื่องราวของพี่ Ineffa ให้เธอฟังเอง!
Kotimy:อื้ม! ไว้พี่ Ineffa หายป่วยแล้ว ฉันจะให้พี่เขาพาพวกเราไปเที่ยวหาเธอที่ Liyue นะ!
Yatlan:เพราะงั้นเธอเอาของไปให้พี่เขาอย่างสบายใจเถอะ ถ้าครั้งนี้ไม่ชอบ เดี๋ยวก็ต้องชอบเองแหละ!
หุ่นยนต์จิ๋ว:ปิ๊บ ปิ๊บ!
Adieta:อืม...
Yatlan:ว่าแต่... พี่ Ineffa จะกลับมาเมื่อไหร่เหรอ?
Capac:ไม่รู้สิ... ช่วงนี้เหมือนว่าพี่เขาจะกลับมาน้อยลงเรื่อย ๆ แล้วนะ
Kotimy:แต่ข้างนอกยังมีกลไกชั่วร้ายพวกนั้นอยู่... พวกผู้ใหญ่คงไม่ยอมปล่อยพวกเรา ออกไปให้ดอกไม้หรอกมั้ง?
Adieta:ทำไงดี... ขืนรอต่อไปแบบนี้... เวลาก็จะ...
Traveler:ฉันจะเอาไปให้แทนทุกคนเอง
Adieta:อ๊ะ... จริงเหรอ? ขอบคุณนะ "Tuma〔ความหวัง〕ini"!
Localized evidence
ไปที่เผ่าวงศ์ปีกบุปผา
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/1059663460BinOutput/Quest/6005.json/JIJKODHIEED/12
600502
6005
true
2