Ghost

Quest Steps

คุยกับ Katheryne

Story evidence

Quest flow

1 steps · 1 conversations
Quest flow
1

คุยกับ Katheryne

Open step page →
Conversation 1 · 57 linesOpen full page →

Paimon:ว้าว ในเมืองเริ่มตกแต่งแล้วนี่นา ฮี่ฮี่ สวยจังเลย

Paimon:พอ Mondstadt มีเทศกาล Windblume ก็จะไม่มีคำขอให้ทำเลย แบบนี้ก็ไม่มีรายได้แล้วน่ะสิ... แต่ถึงยังไง ปกติ Katheryne ก็ดูแลเราอย่างดีมาตลอด งั้นเราลองไปทักทายเธอหน่อยดีมั้ย?

Traveler:ได้สิ ไปกันเถอะ

Katheryne:Traveler, Paimon สวัสดี

Paimon:Katheryne ช่วงนี้สบายดีมั้ย? ช่วงเทศกาล Windblume ก็ไม่มีคำขอเหมือนทุกทีเลยสินะ?

Katheryne:พูดกว้าง ๆ ก็ใช่แล้วล่ะ ในช่วงเทศกาล Windblume ทุกคนใน Mondstadt ยังทำตามธรรมเนียมที่ว่า จะมอบหมายงานตัวเองให้คนอื่นช่วยทำไม่ได้ แต่ว่า...

Paimon:แต่ว่า?

Katheryne:ลองสังเกตดูรอบ ๆ สิ ถ้าเป็นพวกเธอล่ะก็ ต้องสังเกตเห็นความผิดปกติได้แน่

Paimon:รอบ ๆ งั้นเหรอ...

Beatrice:...เฮ้อ นาน ๆ ทีจะมีเทศกาล Windblume แต่ฉันกลับ...

Quinn:ถ้าเหนื่อยก็ไม่เป็นไรนะ เรื่องแบบนี้บังคับกันไม่ได้นี่นา ไม่งั้นคืนนี้เราไปเดินเล่นพักผ่อน แล้วก็ดูดาวกันดีมั้ย?

Beatrice:ดูดาว? พอตกกลางคืน คนอื่นเขาก็พากันไปจองที่นั่งแถวหน้าผา Starsnatch กันหมด เธอก็รู้อยู่แล้วนี่นา เฮ้อ... หงุดหงิดชะมัดเลย ฉันไปดีกว่า

Paimon:เอ๋? ทำไม Beatrice ถึงดูไม่ร่าเริงเลยล่ะ เมื่อก่อนเวลาเห็นเธอ เธอก็เอาแต่เถียงกับ Quinn อยู่ตลอดเลยนี่นา นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เห็นเธอเป็นแบบนี้

Quinn:เธอจะไปไหนเหรอ? ให้ฉันไปส่งเธอกลับบ้านมั้ย?

Beatrice:ไม่ต้องหรอก ฉันอยากจะอยู่คนเดียวเงียบ ๆ อีกอย่างเดี๋ยวฉันยังมี... ธุระอีกนิดหน่อย

Beatrice:...Quinn จริง ๆ แล้วเมื่อไม่นานมานี้ฉัน...

Quinn:มีอะไรเหรอ?

Beatrice:...ช่างเถอะ ไม่มีอะไรหรอก Quinn ฉันว่า ช่วงนี้พวกเราอย่ามาเจอกันดีกว่า

Quinn:เอ๋? เดี๋ยวนะ พูดแบบนี้หมายความว่า จะจบความสัมพันธ์ของเรางั้นเหรอ? ฉันเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเธอไม่ใช่รึไง?!

Paimon:ให้ตายสิ Beatrice วิ่งหนีไปแบบไม่หันกลับมาเลย... พวกเราเพิ่งจะกลับมาที่ Mondstadt ได้ไม่นาน ความรัก... เอ่อ มิตรภาพของพวกเขาสองคน ก็ต้องจบลงแล้วเหรอ?

Paimon:เมื่อกี้ที่คุณบอกว่าผิดปกติ อย่าบอกนะว่าเป็นเรื่องนี้?

Katheryne:นี่ก็เป็นส่วนหนึ่งจริง ๆ นั่นแหละ คุณ Beatrice ดูเศร้าและหดหู่มาหลายวันแล้ว อีกอย่างเรื่องมันยังไม่จบแค่นี้นะ

Miles:อ้าว อัศวินผู้มีเกียรติกับ Paimon นี่เอง...

Paimon:เธอเป็นอะไรรึเปล่า? ดูไม่ค่อยมีชีวิตชีวาเลยนะ

Miles:เฮ้อ ตามหลักแล้ว ในฐานะทหารยามของ Mondstadt ฉันไม่ควรจะอ่อนแอขนาดนี้ แต่ช่วงนี้ฉันอารมณ์ไม่ค่อยดีตลอดเลย แล้วก็ไม่ค่อยมีสมาธิเลยด้วย...

Miles:บางครั้งตื่นมากลางดึก ก็ไม่รู้ว่าตัวเองเดินละเมอ จนมายืนอยู่นอกบ้านได้ยังไง

Paimon:สงสัยต้องไปหาหมอแล้วล่ะ!

Miles:เธอพูดถูก ฉันไปตรวจที่คลินิกแล้ว แต่ผลตรวจของหมอบอกว่า สภาพร่างกายของฉันปกติดีมาก

Traveler:แปลกจังเลย...

Miles:ฉันเคยไปหาซิสเตอร์ Barbara แล้วด้วย ผลการตรวจของเธอก็เหมือนกับของหมอนั่นแหละ แต่เธอช่วยอธิษฐานให้ฉันหายดีด้วยความหวังดี แถมยังบอกอีกว่า ท่าน Barbatos จะคุ้มครองฉันให้หายดีด้วย

Miles:...หรือเพราะว่าฉันไปเห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็นงั้นเหรอ? เพราะงั้นถึงได้...

Miles:อ๊ะ! ขอโทษนะ ตอนนี้เป็นช่วงเทศกาล Windblume ฉันจะหาวิธีเอง งั้นฉันขอตัวไปลาดตระเวนก่อนนะ ไว้เจอกันใหม่

Paimon:หรือว่าตอนนี้จะเป็นช่วงที่ทุกคนนอนไม่หลับ?

Donna:...เฮ้อ

Katheryne:ช่วงนี้คุณ Donna ก็ดูเหมือนจะ...

Donna:เฮ้อ จะไปหาผู้ชายที่น่าสนใจจากไหนดีนะ...

Paimon:หืม? ถ้าจำไม่ผิด Donna ชอบ Diluc ไม่ใช่เหรอ?

Katheryne:ฉันก็เคยคิดอย่างงั้นเหมือนกัน แต่ดูเหมือนว่า ความคิดของเธอจะเปลี่ยนไปแล้ว

Donna:หืม? นั่นคุณ Kaeya หัวหน้ากองทหารม้าไม่ใช่เหรอ?

Donna:แปลกจัง... พอดูอีกทีแล้ว คุณ Kaeya เหมาะกับรสนิยมของฉันมากกว่า ทำไมเมื่อก่อนฉันถึงไม่รู้สึกอะไรกับเขาเลยนะ?

Kaeya:แน่นอนว่า ฉันดีใจมากที่ได้ยินคุณพูดแบบนี้ คุณ Donna แต่ก่อนอื่น การที่ฉันได้ยินคุณพูดออกมาเนี่ย มันถือว่าเป็นปัญหาอย่างนึงรึเปล่านะ

Donna:อ๊ะ ให้ตายสิ ดูฉันพูดอะไรออกไปเนี่ย... ขอโทษนะ คุณ Kaeya ช่วยลืมสิ่งที่ฉันพูดไปด้วยเถอะ! เอ่อ... ขอให้คุณมีความสุขในเทศกาล Windblume นะ

Kaeya:แน่นอนอยู่แล้ว คุณหนูที่รัก แต่ว่า ขอถามหน่อยได้มั้ยว่า ทำไมจู่ ๆ คุณถึงไม่สนใจนายท่าน Diluc แล้วล่ะ? เท่าที่ฉันรู้...

Paimon:(ถามได้ดีมากเลย Kaeya!)

Donna:นี่คุณรู้เรื่องพวกนี้ด้วยเหรอ... ที่จริงเมื่อไม่นานมานี้ นายท่าน Diluc เพิ่งมาที่เมือง Mondstadt แต่ตอนที่ฉันเห็นเขา ใจของฉันกลับไม่ได้เต้นรัวเหมือนเมื่อก่อน

Donna:ความรู้สึกแบบนั้น ก็เหมือนกับการแต่งงานกับผู้ชายที่ตัวเองไม่ได้รัก แล้วหลายปีต่อมาจู่ ๆ ก็รู้สึกเสียใจภายหลัง ฉันแค่เปรียบเปรยเฉย ๆ น่ะ ขอโทษทีนะ

Donna:เอาเป็นว่า เมื่อกี้พอเห็นคุณก็รู้สึกว่า คุณดูดีกว่าเดิม แต่นี่ก็ไม่ใช่เพราะคุณมีอะไรเปลี่ยนไปนะ อธิบายยากจัง... ความรู้สึกน่ะ! มันเป็นแค่ความรู้สึก

Kaeya:เข้าใจแล้ว ถ้างั้นฉันก็ดีใจที่ได้ทำให้คุณใจเต้นรัวนะ แต่น่าเสียดายที่ฉันยังมีเรื่องสำคัญที่ต้องทำ คงต้องขอตัวก่อนล่ะ

Paimon:เดินมาทางพวกเราแล้ว ฮี่ฮี่ คงสังเกตเห็นพวกเราอยู่ตรงนี้ตั้งแต่แรกแล้วล่ะสิ?

Kaeya:สังเกตเห็นงั้นเหรอ? ฉันตั้งใจมาหาพวกเธอต่างหากล่ะ Traveler, Paimon ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง?

Traveler:ก็โอเคนะ Kaeya กับทุกคนในกองอัศวินเป็นยังไงบ้าง?

Kaeya:เรื่องนี้น่ะเหรอ ฉันขอคุยเป็นการส่วนตัวหน่อยได้มั้ย คุณ Katheryne คงไม่ถือใช่มั้ย?

Katheryne:ไม่มีปัญหา เชิญคุยกันตามสบาย

Paimon:มีธุระกับพวกเราเหรอ?

Kaeya:เมื่อกี้ได้ยินว่า พวกเธอกลับมา Mondstadt แล้ว หัวหน้ากอง Jean ก็เลยสั่งให้ฉันมารับพวกเธอ สำหรับรายละเอียด เราไปคุยกันที่ห้องทำงานเถอะ

Localized evidence

Text fields

1 fields
Step descriptionTextMap 196903436
คุยกับ Katheryne
คุยกับ Katheryne

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/196903436

Properties

5

quest60002

Source evidence
Path
BinOutput/Quest/600.json
JSON Pointer
/JIJKODHIEED/1
order
6
subId
60002
mainId
600
runtimeOnly
true
runtimeStepOrder
6