เงาในอดีตหวนคืน
อา คุณ Nicole! เมื่อกี้ได้ยินมาว่า คุณเป็นประติมากรที่เก่งมากใช่มั้ย?
3036Open quest →Quest Steps
Story evidence
Firnas:อา คุณ Nicole! เมื่อกี้ได้ยินมาว่า คุณเป็นประติมากรที่เก่งมากใช่มั้ย?
Nicole:จะให้ฉันชมตัวเองจริง ๆ เหรอ? มันจะน่าอายไปหน่อยมั้ย...
Firnas:เอาตรง ๆ นะ ในภาควิชาเทคโนโลยีของเรา มีคนศึกษาเรื่องจักรกลอยู่ไม่น้อย แต่คนที่มีงานอดิเรกปั้นรูปปั้นในเวลาว่าง ก็มีไม่น้อยเหมือนกัน!
Firnas:พวกเขาพูดกันขนาดนี้ พวกเราคงต้องขอชมผลงานคุณหน่อยแล้วล่ะ
Nicole:"พวกเรา"?
Firnas:ใช่ ยังมีนักวิชาการอีกสองสามคนน่ะ Kashif, Daneshvar มาดูด้วยกันสิ!
Nicole:ในเมื่อทุกคนอยากดู งะ...งั้นฉันจะแสดงให้ดูสักนิดก็แล้วกัน
Kashif:โอ้โห! ทำได้ยังไงเนี่ย?
Daneshvar:พอดูแล้ว ช่างเป็นผลงานที่สมจริงเหมือนมีชีวิตเลย
Nicole:กระรอกร่วงหล่นมาจากฟ้าราวกับผู้กล้า จนแผ่นดินต้องสะเทือน เป็นไง ดูทรงพลังมากเลยใช่มั้ย?
Firnas:Kaveh? Kaveh! มานี่หน่อย อ้อใช่ แล้วก็ตามรุ่นพี่ Faruzan ที่เคยเรียนในภาควิชาเรามาด้วยนะ!
Kaveh:เฮ้! เดี๋ยวก่อนสิ ฉันติดงานอยู่ ตอนนี้ยังไปไม่ได้!
Faruzan:หืม? เรียกฉันเหรอ? นายมีธุระอะไรเหรอ
Firnas:ไม่คิดเหรอว่ารูปปั้นกระรอกตัวนี้น่ารักมากเหรอ?
Faruzan:หืม? กระรอกเหรอ... ดูสมจริงมากกว่าจะเรียกว่าน่ารักนะ คุณผู้หญิงคนนี้อยากจะแกะสลักรูปปั้นผู้กล้าเหรอ?
Nicole:ผู้กล้า? ก็น่าจะใช่มั้ง... จริง ๆ ฉันไม่ได้จำกัดว่าควรจะต้องเรียกว่าอะไร ฉันแค่ปั้นไปเรื่อยเปื่อยแล้วมันก็ออกมาเป็นแบบนี้
Faruzan:อย่างนี้นี่เอง แล้วปกติชอบอ่านนิยายแนวผู้กล้ามั้ย?
Nicole:ชอบมากเลยล่ะ ใคร ๆ ก็ชอบเรื่องราวของผู้กล้ากันทั้งนั้น
Faruzan:งั้นรูปปั้นนี้อาจจะสื่อถึงเรื่องราวของผู้กล้า ที่คุณอยากเห็นจากส่วนลึกในใจก็ได้นะ
Faruzan:พูดถึงผู้กล้า ฉันว่าการยกมือชูขึ้นฟ้า น่าจะให้ความรู้สึกที่องอาจผ่าเผยมากกว่า
Faruzan:บางคนก็คิดว่าท่าโพสแบบนั้นดูเชย และล้าสมัยไปแล้ว แต่ฉันคิดว่ามันกำลังพอเหมาะพอดี มีความงามแบบคลาสสิก
Faruzan:Kaveh Kaveh!
Kaveh:รุ่นพี่ ฉันกำลังยุ่งอยู่ คุยกันไปก่อนได้เลย!
Faruzan:น่าเสียดายจัง เจ้ารุ่นน้องคนนั้นเทสดีมาก กะว่าจะให้เขามาช่วยออกความเห็นให้หน่อยแท้ ๆ
Nicole:ไอเดียเธอบรรเจิดมาก! ทำไมฉันถึงคิดไม่ได้นะ? แถมความสวยแบบคลาสสิก ก็ยังเอาไปต่อยอดต่อได้ ไว้กลับไปฉันจะแกะสลักกระรอกผู้กล้า ที่ชูมือขึ้นฟ้าเพิ่มอีกสักตัว...
Faruzan:ใช่แล้วล่ะ มันเป็นท่าประกาศถึงชัยชนะ! คุณเข้าใจที่ฉันจะสื่อสินะ
Faruzan:จากนั้นก็เอารูปปั้นทั้งสองมาวางหันหน้าเข้าหากัน...
Nicole:ใช่! คิดเหมือนกันเลย!
Faruzan:จริงสิ คุณชื่อ... อะไรนะ?
Nicole:เรียกฉันว่า Nicole ก็พอ อืม... รุ่นพี่... Faruzan ใช่มั้ย?
Firnas:อะไรนะ? ไม่ ๆ ๆ จะเรียกแบบนี้ไม่ได้นะ...
Faruzan:ทำไมไม่ได้ล่ะ? คำว่ารุ่นพี่เป็นเรื่องของทัศนคติและบรรยากาศ ไม่ว่าใครที่อยากเรียกรุ่นพี่ก็เรียกได้ทั้งนั้น
Faruzan:คุณ Nicole ไว้หลังจบเรื่องทั้งหมดนี่ ถ้ามีโอกาสได้เจอกันอีก ฉันจะตั้งตารอผลงานชิ้นใหม่ของคุณนะ
Faruzan:อีกอย่าง สมัยนี้คนที่จะเข้าถึงความงามแบบคลาสสิก ก็มีไม่เยอะแล้วด้วย ทำเอาฉันเซอร์ไพรส์ไปเลย
Nicole:บอกตามตรง ฉันไม่ได้เจอคนที่ชอบรูปปั้นสไตล์นี้มานานแล้วเหมือนกัน สมแล้วที่ใคร ๆ ต่างก็เรียกรุ่นพี่ ไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ!
Nicole:แถมรุ่นพี่ยังมองคนขาดอีกด้วย คงเพราะ... ฉันชอบเรื่องราวของผู้กล้าล่ะมั้ง ถึงได้เฝ้ามองผู้กล้ารุ่นแล้วรุ่นเล่าอยู่แบบนี้
Faruzan:เฝ้ามองผู้กล้า? คุณ... ทำงานอะไรเหรอ?
Nicole:อืม เรื่องนั้น... ไม่สำคัญหรอก
Firnas:อย่าเพิ่งบอกรุ่นพี่ Faruzan เลยดีกว่า ว่าคุณ Nicole เป็นใคร...
Kashif:ก็ดีเหมือนกัน ให้หัวข้อการสนทนาหยุดอยู่แค่ การแลกเปลี่ยนเรื่องสุนทรียภาพก็พอ...
Localized evidence
(test)隐藏$HIDDEN
Evidence locale: zh-CN
TextMap/TextMapCHS.json/3491989052BinOutput/Quest/3036.json/JIJKODHIEED/65
303607
3036
true
5