สายตาที่บรรจบสองครั้ง
อะแฮ่ม คุณลูกค้าจะรับอะไรดี?
16019Open quest →Quest Steps
Story evidence
Maisie:อะแฮ่ม คุณลูกค้าจะรับอะไรดี?
Linnea:ไหน ๆ ก็เป็นการเลี้ยงเพื่อน ก็ต้องสั่งอาหารที่ดีที่สุดในร้านอยู่แล้ว
Maisie:อ๋อ... หรือว่าที่คุณพูดถึงจะเป็น "เมนูลับ" นั่น?
Linnea:แน่นอน ฝากบอกพ่อครัวให้ทีว่า ลับมีดให้คม ๆ และจัดการให้เรียบร้อยด้วยล่ะ
Paimon:นี่เล่นอะไรกันเนี่ย?
Maisie:นี่เป็นฉากจากนิยายเรื่อง "จอมยุทธ์เร้นกาย" ที่ Helka เพื่อนสนิทของฉันส่งมาจาก Liyue ในเรื่องมีพ่อครัวยอดฝีมือคนหนึ่ง ที่ใช้มีดทำครัวจัดการพวกคนเลวได้ด้วย!
Mikko:เธอชอบฉากนี้มาก ทุกครั้งก็จะคอยตื้อ Linnea ให้มาเล่นละครด้วยกัน
Maisie:ชู่ว... พี่ Linnea พี่ว่าพี่ Jurva ก็อาจจะเป็นจอมยุทธ์ที่ปลอมตัวเป็นพ่อครัวด้วยรึเปล่า? เขาหั่นผักเร็วมากเลยนะ
Linnea:ฉันว่าเป็นไปได้สูงเลยล่ะ
Jurva:เป็นไปไม่ได้เลย สวัสดีตอนเย็นทุกคน จะกินอะไรกันดี?
Linnea:นายจัดการเลยแล้วกัน วันนี้ฉันเลี้ยงเอง ฉลองที่พวกเราผ่านรอบคัดเลือกได้อย่างราบรื่นไง
Jurva:ได้สิ งั้นฉันจะทำเมนูที่ฉันถนัดให้ก็แล้วกัน เดี๋ยวอาหารก็มาเสิร์ฟล่ะ คุยกันไปก่อนนะ
Borzyslaw:สวัสดี สั่งอาหารหน่อย...
Maisie:มาแล้วค่ะ
Maisie:พวกเราไปช่วยงานละนะ พี่ Linnea ไว้คราวหน้ามาเล่นด้วยกันอีกนะ!
Paimon:Linnea สนิทกับคนที่นี่จังเลยนะ ตอนที่สอนหนังสือเหมือนเธอจะเคยพูดไว้ด้วยนี่นา ว่าที่นี่คือ "บ้านในอดีต" ของเธอ?
Linnea:ใช่ ตั้งแต่พ่อแม่จากไป ฉันก็ใช้ชีวิตอยู่ที่นี่กับเพื่อน ๆ แก๊งหอยสังข์
Linnea:อ๊ะ...! ไม่ได้หมายความอย่างนั้น พวกเขายังอยู่ดี แค่ไม่ได้อยู่ข้างกายฉันเท่านั้นเอง
Linnea:จะว่าไป เหมือนฉันจะยังไม่เคยเล่าเรื่องราวของฉันให้พวกเธอฟังเลยสินะ พวกเธอน่าจะสังเกตเห็นแล้วใช่มั้ย? บนหัวของฉันมีปีกคู่หนึ่ง นี่เป็นเครื่องพิสูจน์ว่าฉันไม่ใช่มนุษย์
Paimon:ใช่ ฉันก็สังเกตเห็นจริง ๆ นั่นแหละ เธอพอจะเล่าให้พวกเราฟังหน่อยได้มั้ย?
Linnea:อืม... คงต้องเริ่มเล่าตั้งแต่อดีตเมื่อนานแสนนานมาแล้ว
Linnea:ตอนฉันยังเด็ก ปีกคู่นี้ยังไม่ค่อยชัดเจนเท่าไหร่ เหมือนกับผมสองช่อที่กระดกขึ้นมา
Linnea:เพราะงั้นตอนนั้นเลยไม่มีใครสงสัยเรื่องตัวตนพิเศษของฉัน พ่อกับแม่เองก็ยุ่งมาก จนไม่ได้สังเกตเห็นด้วยซ้ำ
Linnea:แต่ตัวฉันเองกลับรู้สึกแปลก ๆ อยู่ตลอด ในตัวฉันมีความพิเศษหลายอย่างที่ไม่เหมือนกับเพื่อน ๆ รอบตัวเลย
Linnea:ต่อมาฉันได้อ่านเจอตำนานเรื่องหนึ่งในหนังสือ เป็นตำนานเกี่ยวกับ "ภูตสลับตัว"
Paimon:ภูตสลับตัว? คืออะไรเหรอ?
Linnea:ว่ากันว่าภูตแห่งทุ่งน้ำแข็งบางตน จะแอบสลับลูกของตัวเองให้กับมนุษย์ แล้วฝากให้พวกเขาเลี้ยงดู ส่วนตัวเองก็จะพาเด็กมนุษย์ไป
Linnea:ถ้าดูจากแค่ตำนาน ก็ดูเหมือนเรื่องที่พ่อแม่แต่งขึ้นมาหลอกเด็กให้กลัว
Linnea:"ถ้าไม่เชื่อฟัง เดี๋ยวภูตจะมาจับตัวไป แล้วเปลี่ยนเอาเด็กที่เชื่อฟังมาแทน" ...น่าจะเป็นข่าวลือที่เกิดจากคำขู่ทำนองนี้ ซึ่งไม่มีมูลความจริงอะไรเลย
Linnea:เพราะงั้นตอนแรกฉันเลยไม่ได้เก็บมาใส่ใจ... จนกระทั่งภายหลัง ร่างกายของฉันเริ่มปรากฏลักษณะของภูตมากขึ้นเรื่อย ๆ
Linnea:อย่างเช่นเธอดูสิ รอยตกผลึกบนผิวของฉัน เป็นรอยที่มีแต่ภูตเท่านั้นถึงจะมีได้
Paimon:อย่างนี้นี่เอง แล้วเธอได้บอกพ่อกับแม่รึยังล่ะ?
Linnea:อย่าเพิ่งรีบร้อนสิ นี่แหละคือเรื่องราวที่จะเล่าต่อจากนี้
Linnea:ตอนแรกฉันคิดจะปิดบังพวกเขาไว้ แต่สุดท้ายก็รวบรวมความกล้าพูดออกไป ถึงแม้ในใจจะยังรู้สึกกังวล แต่คนเราก็ต้องเรียนรู้ที่จะเผชิญหน้ากับชีวิตตรงหน้า
Linnea:พอรู้ความจริงพวกเขาก็ตกใจมาก ต้องถามย้ำตั้งหลายรอบถึงจะเชื่อความจริงเรื่องนี้ หลังจากนั้นพ่อก็มาปรึกษาฉัน บอกว่าพวกเขาตัดสินใจจะไปทางเหนือ เพื่อตามหาสายเลือดแท้ ๆ ของตัวเอง
Linnea:พวกเขาเป็นคนดีมากจริง ๆ นอกจากจะเลี้ยงดูฉันมาตั้งหลายปีแล้ว ยังทิ้งเงินก้อนหนึ่งไว้ให้ฉันเผื่อฉุกเฉินด้วย
Linnea:หลังจากนั้นฉันก็เติบโตมากับเพื่อน ๆ ในแก๊งหอยสังข์ เด็ก ๆ ที่นี่ไม่มีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ แต่พวกเราต่างก็ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ชีวิตก็เลยยังมีสีสันอยู่
???:...
Jurva:อาหารเสร็จแล้ว คุยเรื่องเมื่อก่อนกันอยู่เหรอ?
Linnea:ใช่แล้ว บังเอิญพูดถึงเรื่องนี้พอดีน่ะ... โอ๊ะ? อาหารวันนี้จัดเต็มเลยแฮะ!
Jurva:ก็ไหนพี่บอกว่าจะเลี้ยงไม่ใช่เหรอ? อดีตลูกพี่เอ่ยปากทั้งที ก็ต้องแสดงฝีมือให้เต็มที่หน่อยสิ
Paimon:อดีตลูกพี่? หมายถึง Linnea เหรอ?
Linnea:นี่ ปฏิกิริยาของพวกเธอนี่มันอะไรกัน?
Jurva:ฮ่าฮ่า Linnea เป็นคนรอบรู้มาตั้งแต่เด็ก เวลาพูดจาก็มีเหตุมีผล ทุกคนนับถือเธอมาก เลยเลือกให้เธอเป็น "ลูกพี่" น่ะ
Jurva:แต่แก๊งหอยสังข์เป็นแก๊งของพวกเด็ก ๆ พออายุถึงเกณฑ์ก็จะออกจากแก๊งโดยอัตโนมัติ ตอนนี้พวกเราเลยเรียกเธอได้แค่ "อดีตลูกพี่" แล้วล่ะ
Linnea:ฉันรู้สึกว่าการเรียกแบบนี้ไม่สมเหตุสมผลเอาซะเลย พอเวลาผ่านไป ฉันจะไม่กลายเป็น "อดีตของอดีตลูกพี่" หรือ "อดีตของอดีตของอดีตของอดีตของอดีตลูกพี่" เลยเหรอ?
Jurva:ถึงตอนนั้นพวกเราก็ไม่อยู่ที่แก๊งหอยสังข์แล้วล่ะ สำหรับพวกเราแล้ว ในโลกนี้มีอดีตลูกพี่แค่คนเดียว นั่นก็คือพี่ไงล่ะ
Linnea:ฟังแล้วซึ้งใจจังนะ
Jurva:งั้นช่วยจ่ายมา 2,000 Mora ด้วยนะ ขอบคุณ ใกล้วันเกิด Mikko แล้ว พวกเรากำลังรวมเงินซื้อชุดใหม่ให้เขาน่ะ
Linnea:มิน่าล่ะ! ฉันออก 3,000 Mora เลย แต่แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะ เพราะฉันก็กำลังเก็บเงินอยู่เหมือนกัน
Maisie:พี่ Linnea เก็บเงินไปทำอะไรเหรอ?
Linnea:ฮิฮิ ฉันตั้งใจจะซื้อเรือสำรวจวิจัยลำใหญ่ ๆ สักลำ แล้วพาเพื่อน ๆ ไปสำรวจความลึกลับของโลกด้วยกันน่ะ
Linnea:มันจะพาพวกเราไปยังประเทศต่าง ๆ ไปสัมผัสเสียงหัวใจของป่า ฟังเสียงกระซิบของลมและหิน รอถึงวันที่ฉันเดินไม่ไหวแล้ว ก็จะนำสิ่งที่ได้พบเห็น มาเขียนเป็นบันทึกธรรมชาติสักเล่ม
Linnea:แน่นอนล่ะ ถ้าในระหว่างนี้สามารถหาคำตอบบางเรื่องได้ ก็คงจะดีไม่น้อยเลย อย่างเช่นสรุปแล้ว Lumi คืออะไรกันแน่ รวมถึง... พ่อแม่ที่แท้จริงของฉันอยู่ที่ไหน
Traveler:เธอเคยตามหาพวกเขามั้ย?
Linnea:นานมาแล้วน่ะ ฉันเคยได้ยินบทเพลงประหลาด ตอนที่กึ่งหลับกึ่งตื่นอยู่หลายครั้ง
Linnea:"ไปเถอะ เด็กน้อยแห่งภูต"
Linnea:"จงไปสู่หมู่บ้านและเมืองใหญ่ จับมือเพื่อนมนุษย์ไว้เคียงกัน"
Linnea:"...โลกของภูตนั้น เต็มไปด้วยความโศกเศร้าที่เธอไม่อาจเข้าใจ"
Linnea:ร้องเป็นภาษาภูตน่ะ ทั้งอ่อนโยนและอบอุ่น ถึงจะไม่รู้ว่าทำไม แต่ฉันมั่นใจมากว่าพวกเขา ไม่อยากให้ฉันสืบหาชาติกำเนิดของตัวเอง
Linnea:หลังจากนั้นฉันก็เคยไปที่ทุ่งน้ำแข็ง เพื่อลองตามหาเบาะแสของพวกเขา แต่ฉันอยู่ที่นั่นแล้วจะรู้สึกไม่สบายเอามาก ๆ... สัญชาตญาณของฉันจะบอกให้ออกไปจากที่นั่นทุกที
Linnea:แปลกจังเลยนะ ที่นั่นควรจะเป็นบ้านเกิดของฉันแท้ ๆ แต่ฉันกลับรู้สึกเหมือนมันไม่ต้อนรับให้ฉันกลับไปซะอย่างนั้น หรือว่าฉันจะเป็นภูตนก ก็เลยชอบที่อุ่น ๆ มากกว่า?
Traveler:ฉันว่าเป็นไปได้สูงเลยล่ะ
Linnea:อืม... รู้สึกเหมือนจะมีเหตุผลอื่นด้วยเลย ยิ่งไม่รู้ก็ยิ่งทำให้อยากรู้ สักวันฉันจะต้องหาคำตอบให้ได้
Linnea:แต่ตอนนี้ มาฉลองชัยชนะของพวกเรากันก่อนเถอะ ชนแก้ว!
Traveler:ชน!
Paimon:ชนแก้ว! จะกินละนะ...
Linnea:อิ่มจัง แล้วพวกเธอล่ะ?
Paimon:ฉันก็กินไม่ไหวแล้วเหมือนกัน
Linnea:ไหนดูซิ... ถ้ากลับไปนอนตอนนี้เหมือนจะเร็วไปหน่อย ให้ Aguara กับ Lumi ฝึกซ้อมกันสักหน่อยดีมั้ย? คู่ต่อสู้หลังจากนี้ต้องรับมือยากขึ้นเรื่อย ๆ แน่เลย
Lumi:ยาฮู้ว!
Aguara:กี้กี้!
Traveler:ดูมีไฟจังเลยนะ
Linnea:ฮิฮิ งั้นจะรออะไรอยู่ล่ะ? ไปกันเถอะ
Arataki Itto:การเดินทางของฉัน... ต้องจบลงตั้งแต่ก้าวแรกซะแล้ว...
Paimon:ก็ใครใช้ให้นายไม่อ่านกฎดี ๆ เองล่ะ...
Ushi:มอ...
Arataki Itto:Ushi, แดงเรืองฤทธิ์ไม้หนึ่ง พวกนายกำลังปลอบใจฉันอยู่เหรอ? ไม่ต้องห่วง คราวหน้าลูกพี่คนนี้ จะพาพวกนายทวงชัยชนะกลับมาอย่างสมศักดิ์ศรีเอง!
Arataki Itto:ไหน ๆ ก็มาถึง "Krod-Krai" แล้ว งั้นฉันจะพาพวกนายไปเที่ยวเล่นที่นี่ ไปสัมผัสวัฒนธรรมและวิถีชีวิตของที่นี่กันดีกว่า!
Paimon:ก็บอกแล้วไงว่า "Nod-Krai"!
Traveler:นายยังมีเงินอยู่มั้ย?
Arataki Itto:เอ่อ... คือว่า...
Arataki Itto:อะแฮ่ม เจ้า Lavender Melon แคระ ฉันมีเรื่องจะปรึกษาหน่อย...
Paimon:ฉันไม่ให้ยืมหรอก! ถ้าอยากได้ Mora ล่ะก็ ต้องรู้จักหาด้วยกำลังของตัวเองสิ
Traveler:สู้ ๆ นะ
Arataki Itto:ฮึ ไม่ให้ยืมก็ไม่ยืม คอยดูเถอะ ฉันจะต้องสร้างชื่อที่นี่ให้ได้!
Localized evidence
ไปยัง Speranza เพื่อฉลอง
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/2397292332BinOutput/Quest/16019.json/JIJKODHIEED/01
1601901
16019
true
1