Ghost

Quest Steps

ไปยัง Speranza เพื่อฉลอง

Story evidence

Quest flow

1 steps · 2 conversations
Quest flow
1

ไปยัง Speranza เพื่อฉลอง

Open step page →
Conversation 1 · 80 linesOpen full page →

Maisie:อะแฮ่ม คุณลูกค้าจะรับอะไรดี?

Linnea:ไหน ๆ ก็เป็นการเลี้ยงเพื่อน ก็ต้องสั่งอาหารที่ดีที่สุดในร้านอยู่แล้ว

Maisie:อ๋อ... หรือว่าที่คุณพูดถึงจะเป็น "เมนูลับ" นั่น?

Linnea:แน่นอน ฝากบอกพ่อครัวให้ทีว่า ลับมีดให้คม ๆ และจัดการให้เรียบร้อยด้วยล่ะ

Paimon:นี่เล่นอะไรกันเนี่ย?

Maisie:นี่เป็นฉากจากนิยายเรื่อง "จอมยุทธ์เร้นกาย" ที่ Helka เพื่อนสนิทของฉันส่งมาจาก Liyue ในเรื่องมีพ่อครัวยอดฝีมือคนหนึ่ง ที่ใช้มีดทำครัวจัดการพวกคนเลวได้ด้วย!

Mikko:เธอชอบฉากนี้มาก ทุกครั้งก็จะคอยตื้อ Linnea ให้มาเล่นละครด้วยกัน

Maisie:ชู่ว... พี่ Linnea พี่ว่าพี่ Jurva ก็อาจจะเป็นจอมยุทธ์ที่ปลอมตัวเป็นพ่อครัวด้วยรึเปล่า? เขาหั่นผักเร็วมากเลยนะ

Linnea:ฉันว่าเป็นไปได้สูงเลยล่ะ

Jurva:เป็นไปไม่ได้เลย สวัสดีตอนเย็นทุกคน จะกินอะไรกันดี?

Linnea:นายจัดการเลยแล้วกัน วันนี้ฉันเลี้ยงเอง ฉลองที่พวกเราผ่านรอบคัดเลือกได้อย่างราบรื่นไง

Jurva:ได้สิ งั้นฉันจะทำเมนูที่ฉันถนัดให้ก็แล้วกัน เดี๋ยวอาหารก็มาเสิร์ฟล่ะ คุยกันไปก่อนนะ

Borzyslaw:สวัสดี สั่งอาหารหน่อย...

Maisie:มาแล้วค่ะ

Maisie:พวกเราไปช่วยงานละนะ พี่ Linnea ไว้คราวหน้ามาเล่นด้วยกันอีกนะ!

Paimon:Linnea สนิทกับคนที่นี่จังเลยนะ ตอนที่สอนหนังสือเหมือนเธอจะเคยพูดไว้ด้วยนี่นา ว่าที่นี่คือ "บ้านในอดีต" ของเธอ?

Linnea:ใช่ ตั้งแต่พ่อแม่จากไป ฉันก็ใช้ชีวิตอยู่ที่นี่กับเพื่อน ๆ แก๊งหอยสังข์

Linnea:อ๊ะ...! ไม่ได้หมายความอย่างนั้น พวกเขายังอยู่ดี แค่ไม่ได้อยู่ข้างกายฉันเท่านั้นเอง

Linnea:จะว่าไป เหมือนฉันจะยังไม่เคยเล่าเรื่องราวของฉันให้พวกเธอฟังเลยสินะ พวกเธอน่าจะสังเกตเห็นแล้วใช่มั้ย? บนหัวของฉันมีปีกคู่หนึ่ง นี่เป็นเครื่องพิสูจน์ว่าฉันไม่ใช่มนุษย์

Paimon:ใช่ ฉันก็สังเกตเห็นจริง ๆ นั่นแหละ เธอพอจะเล่าให้พวกเราฟังหน่อยได้มั้ย?

Linnea:อืม... คงต้องเริ่มเล่าตั้งแต่อดีตเมื่อนานแสนนานมาแล้ว

Linnea:ตอนฉันยังเด็ก ปีกคู่นี้ยังไม่ค่อยชัดเจนเท่าไหร่ เหมือนกับผมสองช่อที่กระดกขึ้นมา

Linnea:เพราะงั้นตอนนั้นเลยไม่มีใครสงสัยเรื่องตัวตนพิเศษของฉัน พ่อกับแม่เองก็ยุ่งมาก จนไม่ได้สังเกตเห็นด้วยซ้ำ

Linnea:แต่ตัวฉันเองกลับรู้สึกแปลก ๆ อยู่ตลอด ในตัวฉันมีความพิเศษหลายอย่างที่ไม่เหมือนกับเพื่อน ๆ รอบตัวเลย

Linnea:ต่อมาฉันได้อ่านเจอตำนานเรื่องหนึ่งในหนังสือ เป็นตำนานเกี่ยวกับ "ภูตสลับตัว"

Paimon:ภูตสลับตัว? คืออะไรเหรอ?

Linnea:ว่ากันว่าภูตแห่งทุ่งน้ำแข็งบางตน จะแอบสลับลูกของตัวเองให้กับมนุษย์ แล้วฝากให้พวกเขาเลี้ยงดู ส่วนตัวเองก็จะพาเด็กมนุษย์ไป

Linnea:ถ้าดูจากแค่ตำนาน ก็ดูเหมือนเรื่องที่พ่อแม่แต่งขึ้นมาหลอกเด็กให้กลัว

Linnea:"ถ้าไม่เชื่อฟัง เดี๋ยวภูตจะมาจับตัวไป แล้วเปลี่ยนเอาเด็กที่เชื่อฟังมาแทน" ...น่าจะเป็นข่าวลือที่เกิดจากคำขู่ทำนองนี้ ซึ่งไม่มีมูลความจริงอะไรเลย

Linnea:เพราะงั้นตอนแรกฉันเลยไม่ได้เก็บมาใส่ใจ... จนกระทั่งภายหลัง ร่างกายของฉันเริ่มปรากฏลักษณะของภูตมากขึ้นเรื่อย ๆ

Linnea:อย่างเช่นเธอดูสิ รอยตกผลึกบนผิวของฉัน เป็นรอยที่มีแต่ภูตเท่านั้นถึงจะมีได้

Paimon:อย่างนี้นี่เอง แล้วเธอได้บอกพ่อกับแม่รึยังล่ะ?

Linnea:อย่าเพิ่งรีบร้อนสิ นี่แหละคือเรื่องราวที่จะเล่าต่อจากนี้

Linnea:ตอนแรกฉันคิดจะปิดบังพวกเขาไว้ แต่สุดท้ายก็รวบรวมความกล้าพูดออกไป ถึงแม้ในใจจะยังรู้สึกกังวล แต่คนเราก็ต้องเรียนรู้ที่จะเผชิญหน้ากับชีวิตตรงหน้า

Linnea:พอรู้ความจริงพวกเขาก็ตกใจมาก ต้องถามย้ำตั้งหลายรอบถึงจะเชื่อความจริงเรื่องนี้ หลังจากนั้นพ่อก็มาปรึกษาฉัน บอกว่าพวกเขาตัดสินใจจะไปทางเหนือ เพื่อตามหาสายเลือดแท้ ๆ ของตัวเอง

Linnea:พวกเขาเป็นคนดีมากจริง ๆ นอกจากจะเลี้ยงดูฉันมาตั้งหลายปีแล้ว ยังทิ้งเงินก้อนหนึ่งไว้ให้ฉันเผื่อฉุกเฉินด้วย

Linnea:หลังจากนั้นฉันก็เติบโตมากับเพื่อน ๆ ในแก๊งหอยสังข์ เด็ก ๆ ที่นี่ไม่มีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ แต่พวกเราต่างก็ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ชีวิตก็เลยยังมีสีสันอยู่

???:...

Jurva:อาหารเสร็จแล้ว คุยเรื่องเมื่อก่อนกันอยู่เหรอ?

Linnea:ใช่แล้ว บังเอิญพูดถึงเรื่องนี้พอดีน่ะ... โอ๊ะ? อาหารวันนี้จัดเต็มเลยแฮะ!

Jurva:ก็ไหนพี่บอกว่าจะเลี้ยงไม่ใช่เหรอ? อดีตลูกพี่เอ่ยปากทั้งที ก็ต้องแสดงฝีมือให้เต็มที่หน่อยสิ

Paimon:อดีตลูกพี่? หมายถึง Linnea เหรอ?

Linnea:นี่ ปฏิกิริยาของพวกเธอนี่มันอะไรกัน?

Jurva:ฮ่าฮ่า Linnea เป็นคนรอบรู้มาตั้งแต่เด็ก เวลาพูดจาก็มีเหตุมีผล ทุกคนนับถือเธอมาก เลยเลือกให้เธอเป็น "ลูกพี่" น่ะ

Jurva:แต่แก๊งหอยสังข์เป็นแก๊งของพวกเด็ก ๆ พออายุถึงเกณฑ์ก็จะออกจากแก๊งโดยอัตโนมัติ ตอนนี้พวกเราเลยเรียกเธอได้แค่ "อดีตลูกพี่" แล้วล่ะ

Linnea:ฉันรู้สึกว่าการเรียกแบบนี้ไม่สมเหตุสมผลเอาซะเลย พอเวลาผ่านไป ฉันจะไม่กลายเป็น "อดีตของอดีตลูกพี่" หรือ "อดีตของอดีตของอดีตของอดีตของอดีตลูกพี่" เลยเหรอ?

Jurva:ถึงตอนนั้นพวกเราก็ไม่อยู่ที่แก๊งหอยสังข์แล้วล่ะ สำหรับพวกเราแล้ว ในโลกนี้มีอดีตลูกพี่แค่คนเดียว นั่นก็คือพี่ไงล่ะ

Linnea:ฟังแล้วซึ้งใจจังนะ

Jurva:งั้นช่วยจ่ายมา 2,000 Mora ด้วยนะ ขอบคุณ ใกล้วันเกิด Mikko แล้ว พวกเรากำลังรวมเงินซื้อชุดใหม่ให้เขาน่ะ

Linnea:มิน่าล่ะ! ฉันออก 3,000 Mora เลย แต่แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะ เพราะฉันก็กำลังเก็บเงินอยู่เหมือนกัน

Maisie:พี่ Linnea เก็บเงินไปทำอะไรเหรอ?

Linnea:ฮิฮิ ฉันตั้งใจจะซื้อเรือสำรวจวิจัยลำใหญ่ ๆ สักลำ แล้วพาเพื่อน ๆ ไปสำรวจความลึกลับของโลกด้วยกันน่ะ

Linnea:มันจะพาพวกเราไปยังประเทศต่าง ๆ ไปสัมผัสเสียงหัวใจของป่า ฟังเสียงกระซิบของลมและหิน รอถึงวันที่ฉันเดินไม่ไหวแล้ว ก็จะนำสิ่งที่ได้พบเห็น มาเขียนเป็นบันทึกธรรมชาติสักเล่ม

Linnea:แน่นอนล่ะ ถ้าในระหว่างนี้สามารถหาคำตอบบางเรื่องได้ ก็คงจะดีไม่น้อยเลย อย่างเช่นสรุปแล้ว Lumi คืออะไรกันแน่ รวมถึง... พ่อแม่ที่แท้จริงของฉันอยู่ที่ไหน

Traveler:เธอเคยตามหาพวกเขามั้ย?

Linnea:นานมาแล้วน่ะ ฉันเคยได้ยินบทเพลงประหลาด ตอนที่กึ่งหลับกึ่งตื่นอยู่หลายครั้ง

Linnea:"ไปเถอะ เด็กน้อยแห่งภูต"

Linnea:"จงไปสู่หมู่บ้านและเมืองใหญ่ จับมือเพื่อนมนุษย์ไว้เคียงกัน"

Linnea:"...โลกของภูตนั้น เต็มไปด้วยความโศกเศร้าที่เธอไม่อาจเข้าใจ"

Linnea:ร้องเป็นภาษาภูตน่ะ ทั้งอ่อนโยนและอบอุ่น ถึงจะไม่รู้ว่าทำไม แต่ฉันมั่นใจมากว่าพวกเขา ไม่อยากให้ฉันสืบหาชาติกำเนิดของตัวเอง

Linnea:หลังจากนั้นฉันก็เคยไปที่ทุ่งน้ำแข็ง เพื่อลองตามหาเบาะแสของพวกเขา แต่ฉันอยู่ที่นั่นแล้วจะรู้สึกไม่สบายเอามาก ๆ... สัญชาตญาณของฉันจะบอกให้ออกไปจากที่นั่นทุกที

Linnea:แปลกจังเลยนะ ที่นั่นควรจะเป็นบ้านเกิดของฉันแท้ ๆ แต่ฉันกลับรู้สึกเหมือนมันไม่ต้อนรับให้ฉันกลับไปซะอย่างนั้น หรือว่าฉันจะเป็นภูตนก ก็เลยชอบที่อุ่น ๆ มากกว่า?

Traveler:ฉันว่าเป็นไปได้สูงเลยล่ะ

Linnea:อืม... รู้สึกเหมือนจะมีเหตุผลอื่นด้วยเลย ยิ่งไม่รู้ก็ยิ่งทำให้อยากรู้ สักวันฉันจะต้องหาคำตอบให้ได้

Linnea:แต่ตอนนี้ มาฉลองชัยชนะของพวกเรากันก่อนเถอะ ชนแก้ว!

Traveler:ชน!

Paimon:ชนแก้ว! จะกินละนะ...

Linnea:อิ่มจัง แล้วพวกเธอล่ะ?

Paimon:ฉันก็กินไม่ไหวแล้วเหมือนกัน

Linnea:ไหนดูซิ... ถ้ากลับไปนอนตอนนี้เหมือนจะเร็วไปหน่อย ให้ Aguara กับ Lumi ฝึกซ้อมกันสักหน่อยดีมั้ย? คู่ต่อสู้หลังจากนี้ต้องรับมือยากขึ้นเรื่อย ๆ แน่เลย

Lumi:ยาฮู้ว!

Aguara:กี้กี้!

Traveler:ดูมีไฟจังเลยนะ

Linnea:ฮิฮิ งั้นจะรออะไรอยู่ล่ะ? ไปกันเถอะ

Conversation 2 · 12 linesOpen full page →

Arataki Itto:การเดินทางของฉัน... ต้องจบลงตั้งแต่ก้าวแรกซะแล้ว...

Paimon:ก็ใครใช้ให้นายไม่อ่านกฎดี ๆ เองล่ะ...

Ushi:มอ...

Arataki Itto:Ushi, แดงเรืองฤทธิ์ไม้หนึ่ง พวกนายกำลังปลอบใจฉันอยู่เหรอ? ไม่ต้องห่วง คราวหน้าลูกพี่คนนี้ จะพาพวกนายทวงชัยชนะกลับมาอย่างสมศักดิ์ศรีเอง!

Arataki Itto:ไหน ๆ ก็มาถึง "Krod-Krai" แล้ว งั้นฉันจะพาพวกนายไปเที่ยวเล่นที่นี่ ไปสัมผัสวัฒนธรรมและวิถีชีวิตของที่นี่กันดีกว่า!

Paimon:ก็บอกแล้วไงว่า "Nod-Krai"!

Traveler:นายยังมีเงินอยู่มั้ย?

Arataki Itto:เอ่อ... คือว่า...

Arataki Itto:อะแฮ่ม เจ้า Lavender Melon แคระ ฉันมีเรื่องจะปรึกษาหน่อย...

Paimon:ฉันไม่ให้ยืมหรอก! ถ้าอยากได้ Mora ล่ะก็ ต้องรู้จักหาด้วยกำลังของตัวเองสิ

Traveler:สู้ ๆ นะ

Arataki Itto:ฮึ ไม่ให้ยืมก็ไม่ยืม คอยดูเถอะ ฉันจะต้องสร้างชื่อที่นี่ให้ได้!

Localized evidence

Text fields

1 fields
Step descriptionTextMap 2397292332
ไปยัง Speranza เพื่อฉลอง
ไปยัง Speranza เพื่อฉลอง

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_1.json
JSON Pointer
/2397292332

Properties

5

quest1601901

Source evidence
Path
BinOutput/Quest/16019.json
JSON Pointer
/JIJKODHIEED/0
order
1
subId
1601901
mainId
16019
runtimeOnly
true
runtimeStepOrder
1