กลืนกินดวงดาว
พอดูดี ๆ แล้ว ในกระเป๋าของ Skirk มี Mora อยู่เพียบเลยแฮะ...
15036Open quest →Quest Steps
Story evidence
Paimon:พอดูดี ๆ แล้ว ในกระเป๋าของ Skirk มี Mora อยู่เพียบเลยแฮะ...
Paimon:หรือว่า Skirk ก็ทำงานเหมือนกัน? ไม่สิ ๆ เธอยังจำเรื่องที่เกิดขึ้นตอนอยู่ภัตตาคาร Wanmin ได้มั้ย? ถ้า Skirk ไปทำงานจริง ๆ ละก็ ต้องเป็นแบบนี้แน่ ๆ...
Paimon:"เถ้าแก่ เงินเดือนเดือนนี้ล่ะ"
Paimon:"ได้เลย เอ๊ะ เดี๋ยวนะ... เธอเป็นใคร? พวกเรารู้จักกันเหรอ?"
Paimon:ฮี่ฮี่ ถึงยังไงคนที่เคยเจอเธอ แค่กะพริบตาก็ลืมเธอไปแล้วนี่นา แล้ว Mora พวกนี้ได้มาจากไหนกันนะ?
Skirk:จากสมบัติไร้เจ้าของที่ฝังอยู่ใต้ดิน แล้วก็ถือโอกาสจัดการมอนสเตอร์ที่มาหาเรื่องไปด้วยน่ะ เป็นของที่ได้มาอย่างถูกต้อง ใช้อย่างสบายใจได้เลย
Paimon:เหวอออ! คุณได้ยินด้วยเหรอ?
Skirk:พูดเสียงดังซะขนาดนี้ ถึงอยู่บนยอดเขาข้างนอกก็ยังได้ยินเลยเถอะ
Paimon:หา? เดี๋ยวนะ อย่าบอกนะว่า ที่ฉันพูดลับหลังไปก่อนหน้านี้ก็...
Skirk:หมายถึงอะไรล่ะ? "ยัย Lavender Melon แช่แข็ง" น่ะเหรอ?
Paimon:เอ่อ... ที่จริงฉันไม่ได้เป็นคนพูดประโยคนั้นนะ! มีคนที่หน้าตาเหมือนฉันม้ากมาก ชอบแอบอ้างเป็นฉัน แล้วตั้งฉายาแปลก ๆ ให้คนอื่นลับหลังอยู่เรื่อยเลย!
Paimon:...ก็ได้ ฉันผิดไปแล้ว ตอนนั้นฉันไม่ค่อยชอบคุณเท่าไหร่ แต่ตอนนี้ฉันรู้สึกว่าคุณก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร ยังไงคุณก็ช่วย Traveler ไว้ตั้งเยอะ พวกเราเป็นเพื่อนกันได้มั้ย?
Skirk:...
Skirk:เมื่อกี้ฉันดูแล้ว ที่นี่มีเตียงแค่หลังเดียว พวกเธอพักผ่อนเถอะ
Paimon:เห แล้วคุณล่ะ?
Skirk:ฉันไม่รู้สึกเหนื่อย และไม่จำเป็นต้องพักผ่อนด้วย ฉันจะออกไปฝึกดาบข้างนอก พลังจะได้ฟื้นฟูเร็วขึ้น
Paimon:แต่ว่าร่างกายของคุณ... เฮ้! เดี๋ยวสิ จะไปเลยเหรอ!
Paimon:น่าโมโหชะมัด เชอะ! ไม่ต้องไปสนใจเธอหรอก เดี๋ยวเธอเหนื่อยเมื่อไหร่ก็กลับมาพักเองแหละ
Paimon:เรานอนกันเหอะ! ไปหาเตียงนู้มนุ่มกัน!
Traveler:(Skirk เป็นคนมีความคิดเป็นของตัวเอง ถ้าเกลี้ยกล่อมให้เธอนอนพักตอนนี้ เธอคงไม่ฟังหรอก)
Traveler:(ที่ Paimon พูดมาก็มีเหตุผล ถ้า Skirk รู้สึกเหนื่อย เธอก็คงจะหยุดฝึกซ้อมแล้ว คืนนี้ฉันไปนอนก่อนดีกว่า)
???:แฮ่ก... แฮ่ก...
Traveler:(Skirk...?)
Traveler:(สมกับเป็นเธอจริง ๆ ฟื้นฟูพลังได้เร็วขนาดนี้ แต่เธอดูแปลก ๆ แฮะ...)
Skirk:แฮ่ก...
Skirk:...เงียบน่า
Traveler:(เงียบเหรอ? แต่แถวนี้ไม่มีใครพูดเลยนี่นา หรือว่า...)
เสียงที่ล่อลวงจิตใจคน:คิดถึงพวกเราสิ มีคนตั้งกี่คนที่ต้องถูกฝังอยู่ในกองเพลิงนั้น มีแต่เธอคนเดียวที่รอดมาได้
เสียงที่ล่อลวงจิตใจคน:อย่าละสายตาจากดาบ เธอยังไม่มีสิทธิ์ที่จะพัก
เสียงที่ล่อลวงจิตใจคน:วิ่งสิ Skirk ก่อนที่ความตายจะมาถึง ลูกต้องวิ่งต่อไปเรื่อย ๆ อย่าหยุดนะ...
Traveler:(จริงสิ ในฝันครั้งนั้น Skirk เองก็ฝึกดาบเพียงลำพังหลังจากพ่ายแพ้ โดยที่มีเสียงรบกวนนับไม่ถ้วนดังอยู่ข้างหลังเธอ)
Traveler:(ไฟไหม้... มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ? ถ้าเธอยอมเล่าให้พวกเราฟังก็คงดี...)
Paimon:ได้เข้านอนเร็วตื่นแต่เช้า ดีต่อสุขภาพสุด ๆ! เตียงนี้นอนสบายดีจัง...
Paimon:Skirk คุณนั่งอยู่ตรงนี้มาทั้งคืนเลยเหรอ? อยากพักสักหน่อยมั้ย?
Skirk:...
Traveler:พลังกลับมาแล้วเหรอ?
Skirk:กลับมาสัก 60-70% ได้
Paimon:โห เร็วขนาดนี้เลยเหรอ! นึกว่าต้องใช้เวลาอย่างต่ำก็สองสามวันซะอีก!
Skirk:ไม่หรอก... ช้ากว่าที่ฉันคิดไว้ด้วยซ้ำ
Skirk:ถ้าเป็นเมื่อก่อน พลังต้องจะฟื้นฟูมากกว่านี้อีกสัก 20% แล้ว ทั้งที่ใช้วิธีเดิม ความรู้สึกเหมือนเดิม แต่ผลลัพธ์กลับแย่ลง
Traveler:หรือว่าจะได้รับผลกระทบจากหนามแหลมนั่น?
Skirk:น่าจะเป็นปัญหาที่ฉันเองนี่แหละ
Skirk:อีกสองวันข้างหน้า ฉันต้องทำสมาธิอยู่ที่นี่ เพื่อให้จิตสำนึกดำดิ่งลงไปในใจ และดูว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
Paimon:ทำสมาธิ! ฟังดูสุดยอดเลย งั้นพวกเราจะคอยปกป้องอยู่ข้าง ๆ ละกันนะ
Skirk:รบกวนด้วยนะ อีกสองวันเจอกัน
Localized evidence
ไปพักฟื้นที่ Bubu Pharmacy
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/3597447148BinOutput/Quest/15036.json/JIJKODHIEED/510
1503606
15036
true
10