สงครามที่ไร้ควันปืน
ทางนี้ไปต่อไม่ได้แล้ว
15032Open quest →Quest Steps
Story evidence
Paimon:ทางนี้ไปต่อไม่ได้แล้ว
Varesa:เธอหนีไม่พ้นแล้วล่ะ!
"จอมปราชญ์เห็ด":เหวอออ...!
"จอมปราชญ์เห็ด":มันเจ็บมาก เจ็บสุด ๆ เลยนะรู้มั้ย! ทำไมพวกเจ้าต้องทำรุนแรงขนาดนี้ด้วย!
Paimon:เอ๋ มะ...มันจะไวเกินไปแล้วนะ!
Varesa:เสียดายจัง ปล่อยมันหนีไปได้อีกแล้ว... แต่เหมือนฉันจะดึงอะไรบางอย่างออกมาจากตัวมันได้ด้วย
Paimon:นี่มัน... หมอกเหรอ? เอ๋ ทำไมถึงกระจายไปทั่วเลยล่ะ?
Mushriwaili:จะโดนกินแล้ว...
Mushrial:ถูกกินแล้ว...
Mushriu:กินแล้ว...
"จอมปราชญ์เห็ด":พวกมนุษย์เจ้าคิดเจ้าแค้นนี่นะ...
"จอมปราชญ์เห็ด":ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป ร่างแยกคงได้โดนกินหมดเกลี้ยงแหง...
"จอมปราชญ์เห็ด":ถ้าร่างแยกของข้าลดน้อยลงเรื่อย ๆ พลังของข้าก็จะอ่อนแอลงเรื่อย ๆ... แบบนั้นได้งานเข้าแน่
"จอมปราชญ์เห็ด":มนุษย์กินเก่งได้ขนาดนี้เลยเหรอ!
"จอมปราชญ์เห็ด":เฮ้อ ถึงพลังจะเหลือน้อย แต่การจะควบคุมมนุษย์สักคนก็ยังเหลือเฟือ...
"จอมปราชญ์เห็ด":ตอนนี้ทุกคนใน Sumeru รู้ว่าเห็ดอย่างข้าอร่อยมาก ในเมื่อไม่มีทางเจริญเติบโตขึ้นมาได้อีก ก็ต้องย้ายที่ใหม่แล้วล่ะ
"จอมปราชญ์เห็ด":และถ้าข้าอยากจะโตเร็วพรวดพราด ก็ต้องขึ้นอยู่กับสภาพภูมิประเทศด้วย...
"จอมปราชญ์เห็ด":นี่ เจ้าน่ะ ช่วยพาข้าไปที่ที่ร้อนที่สุดหน่อย ยิ่งร้อนยิ่งดี!
Chatraka:รับทราบ ท่านจอมปราชญ์!
"จอมปราชญ์เห็ด":ที่นี่หรือ? เจ้ามนุษย์
Chatraka:ใช่แล้ว ที่นี่คือภูเขาไฟของดินแดนตะวันตกไกลในบันทึก อุณหภูมิของที่นี่สูงมาก น่าจะเหมาะสำหรับให้ท่านจอมปราชญ์ได้สั่งสมพลังอีกครั้ง
Chatraka:โปรดให้ฉันได้ปลูกท่านจอมปราชญ์ ไว้ในที่ที่เหมาะสมที่สุดด้วยเถิด
"จอมปราชญ์เห็ด":อืม งั้นฝากเจ้าด้วยนะ
"จอมปราชญ์เห็ด":เอ๊ะ ทำไมแผ่นดินไหวล่ะ...
"จอมปราชญ์เห็ด":ภูเขาไฟปะทุเรอะ?! อ๊าาาาาาาาา...
Paimon:...
Traveler:...
Paimon:นี่ก็คือ เรื่องราวที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น ที่มันจงใจปิดบังไว้งั้นเหรอ? มิน่ามันถึงต้องซ่อนไว้ น่าอายจริง ๆ ด้วย...
Varesa:ก่อนหน้านี้มันบอกว่า ผู้คนมารวมตัวกันเพราะเห็ดอร่อย และกินเห็ดเป็นอาหารทุกวัน...
Paimon:ดูเหมือนว่า เพราะคนมารวมตัวกันมากขึ้นเรื่อย ๆ จึงทำให้เห็ดโตเร็วไม่พออีกต่อไป
Varesa:การมอบอาหารให้แก่มนุษย์ เป็นวิธีที่มันใช้โน้มน้าวใจคน ถ้างั้นมันก็น่าจะมั่นใจกับความสามารถในการเจริญเติบโตของมันอยู่พอตัว เพียงแต่หลังจากนั้นสถานการณ์ก็ควบคุมไม่อยู่...
Traveler:พลังของมันเกี่ยวข้องกับจำนวนของเห็ด
Paimon:หมายความว่า ยิ่งมนุษย์กินเยอะ มันก็จะยิ่งโตช้า... แบบนี้เหรอ?
Varesa:เพราะงั้นเป็นไปได้ว่าศรัทธาที่มันสร้างขึ้นมา อาจพังทลายลงหลังจากนั้นไม่นาน
Paimon:ก็จริง ถ้าเป็นแบบนี้ จะไม่มีบันทึกอะไรเหลือไว้เลย ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกแล้วล่ะ
Paimon:จากนั้นมันก็ควบคุมชาว Sumeru คนนึงให้พามันมาที่ Natlan แต่ปรากฏว่าดันถูกหินที่ภูเขาไฟพ่นออกมาทับไว้
Varesa:อย่างนี้นี่เอง ไม่รู้ว่ามันถูกทับมานานแค่ไหนแล้ว
Varesa:ตอนที่ฟังมันพูด ก็รู้สึกเหมือนมันไม่ค่อยรู้เรื่อง Teyvat ในตอนนี้สักเท่าไหร่...
Paimon:ยังไงมันก็โดนทับมาตลอด ก็เลยโตไม่ได้สินะ
Paimon:จนกระทั่งครอบครัวเธอเริ่มบุกเบิกสวนผลไม้นี้ มันถึงมีโอกาสโงหัวขึ้นมาได้
Varesa:ใช่ ตอนนั้นพ่อกับแม่ยังรู้สึกเลยว่ามันแปลกมาก ทั้งที่กวาดสวนผลไม้ซะสะอาดเอี่ยมทุกวัน แต่ทำไมยังมีเห็ดงอกขึ้นมาได้อีก
Varesa:ถ้างั้น นี่ก็หมายความว่า... เห็ดนี้สามารถควบคุมมนุษย์ได้งั้นเหรอ? งั้นก็เป็นความสามารถที่อันตรายมากเลยนะ
Traveler:อืม...
Paimon:ยังจำภาพที่เราเห็นก่อนหน้านี้ได้มั้ย? ไม่ว่าจะยังไง ก็ไม่น่าจะมีมนุษย์คุกเข่าคำนับเห็ดยักษ์นี่หรอก คนพวกนั้นน่าจะโดนล้างสมองไปแล้ว
Paimon:แต่หลังจากนั้นพลังของมันก็อ่อนแอลง จนทำเรื่องแบบนี้ไม่ได้อีกต่อไป...
Varesa:นั่นสิ เหมือนว่าตอนนี้ไม่ว่าพวกเราจะกินยังไง ก็ไม่เห็นจะได้ผลลัพธ์แบบนี้เลย
Paimon:เอ๋ ทำไมเหรอ?
Varesa:ได้เลย งั้นเราต้องรีบหน่อยแล้วล่ะ!
Localized evidence
ดูเงามายาในความทรงจำ
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/2529737444BinOutput/Quest/15032.json/JIJKODHIEED/410
1503205
15032
true
10