Ghost

Quest Steps

พา Citlali ไปข้างนอก

Story evidence

Quest flow

1 steps · 1 conversations
Quest flow
1

พา Citlali ไปข้างนอก

Open step page →
Conversation 1 · 60 linesOpen full page →

Citlali:พวกเราต่างก็เป็นนกที่ล่องลอยอยู่ในกาลเวลา...

(คลิป)

Citlali:เธอเข้าใจจริง ๆ ด้วย

Paimon:นี่... นี่คือสิ่งทอที่พวกเราต้องทำใช่มั้ยอะ? Citlali รู้วิธีทำมันได้ยังไงเหรอ?

Traveler:Paimon ลองนึกถึง "เทพ" องค์นั้นสิ

Paimon:Citlali อยู่มาตั้งสองร้อยกว่าปีแล้ว คุณรู้วิธีสร้างสิ่งทอชนิดนี้... หรือว่า Citlali ก็คือเทพคนที่มอบสิ่งทอนี้เป็นของขวัญ?

Citlali:ฉันไม่อยากยุ่งกับคนที่ถูกเลือกจากประกาศิตพวกนั้น เพราะงั้นทุกครั้งฉันจะใช้ภาพลวงตาหลอกล่อพวกเขา แล้วค่อยทิ้งสิ่งทอไว้

Citlali:คนพวกนี้สามารถมองว่านี่เป็น "ของขวัญจากเทพเจ้า" ได้ ก็เพราะพวกนี้ฝีมือห่วยเกินไป เลยมองอาคมของฉันไม่ออกไงล่ะ

Traveler:ทำไมต้องปิดบังทุกคนด้วยล่ะ?

Paimon:จริงด้วย ทำไม Citlali ต้องแบกรับภารกิจนี้ไว้คนเดียวถึงสองร้อยปีล่ะ? ต่อให้จะไม่ชอบเสวนากับคนอื่นมากแค่ไหน ก็สามารถถ่ายทอดวิธีนี้ให้กับคนอื่นได้นี่นา?

Citlali:...Traveler เธอก็มองเห็น "สีสัน" แบบนั้นเหมือนกันใช่มั้ย?

Traveler:ใช่

Citlali:แก่นแท้ของ "สีสัน" นั้นเกิดมาจาก "ความทรงจำ" ซึ่งกระบวนการย้อมสีให้สิ่งทอชนิดนี้ ที่จริงแล้วก็คือการค้นหาสีสันจากความทรงจำ

Citlali:ถ้าอยากสืบทอดศาสตร์ลับนี้ต่อไป ก็ต้องแบ่งปันความทรงจำกับคนอื่นก่อน และทิ้งสีของตัวเองไว้ในความทรงจำของอีกฝ่าย

Citlali:ถึงแม้ฉันจะเพิ่งเข้าใจเรื่องนี้เอาตอนนี้ แต่ก่อนหน้านี้ ฉันก็พอจะรู้สึกได้ในระดับหนึ่ง

Citlali:แต่หลังจากที่ Huitzilin จากไป ฉันก็ปฏิเสธที่จะสานสัมพันธ์แบบนี้กับคนอื่นมาโดยตลอด

Paimon:อย่างนี้นี่เอง...

Citlali:แต่ยังไงซะ นี่ก็เป็นคำขอสุดท้ายของหล่อน ฉันก็เลยคิดว่า ในเมื่อฉันมีชีวิตที่ยืนยาวขนาดนี้ งั้นฉันก็ควรจะแบกรับภารกิจนี้ไว้ตลอดไปเอง

Tlapo:!

Citlali:แต่ทั้ง ๆ ที่เจ้าอุ้งเล็บรู้เรื่องนี้ดี แต่มันก็ยังเลือกสรรคนใหม่อยู่เรื่อย ๆ

Traveler:มันแนะนำเพื่อนใหม่ให้กับคุณเหรอ?

Citlali:...ฉันเดาได้ตั้งแต่แรกแล้วล่ะ คนที่จะทำให้ฉันยอมแบ่งปันความทรงจำด้วย ก็ต้องเป็นเพื่อนกับฉันได้อยู่แล้ว แต่ฉันก็ปฏิเสธมันโดยตลอด

Citlali:แต่ครั้งนี้ก็ถือว่าสำเร็จแล้วละนะ

Tlapo:...

Citlali:...รับสิ่งนี้ไว้สิ ถือซะว่าเป็นคำตอบจากฉันเลยก็แล้วกัน

Paimon:นี่มัน...

Citlali:ถ้าจะให้เลือกสีที่เป็น "สีของฉัน" ละก็ มันก็ต้องเป็นสีของผ้าเช็ดหน้าผืนนี้แหละ

Citlali:หลายร้อยปีมานี้ มีแต่คนอื่นที่มีชีวิตอยู่ในความทรงจำของฉัน แต่สักวันหนึ่ง ฉันก็คงได้อยู่ในความทรงจำของใครสักคนเช่นกัน

Citlali:เธอบอกว่าเธอมีอายุที่ยืนยาว งั้นเธอก็เป็นคนที่เหมาะสมที่สุด ในการแบกรับความทรงจำนี้แล้วล่ะ... ฉันอยากให้ความทรงจำของเธอ มีสีของฉันด้วยเหมือนกัน...

Traveler:ดูเหมือนว่าฉันจะได้เป็นเพื่อนกับคุณ อย่างเป็นทางการแล้วสินะ?

Citlali:...รับไว้สิ พอถึงเวลานั้นก็อย่าจำสีฉันผิดล่ะ

Paimon:เพิ่งจะเป็นเพื่อนกันแท้ ๆ ก็ต้องวางแผนจนถึงหมดอายุขัยแล้วเหรอเนี่ย?

Citlali:เพื่อนก็เป็นแบบนี้ไม่ใช่เหรอ?

Paimon:เป็นสัญญาที่ซีเรียสจริง ๆ เลย... แต่จะว่าไปแล้ว ถ้า Traveler อยากจะทิ้งสีสันไว้ในความทรงจำของ Citlali บ้างละก็ จะต้องเป็นสีทองแน่เลยใช่มั้ย?

Citlali:เขาเคยทิ้งไว้แล้วล่ะ ยังจำผลข้างเคียงที่ยังไม่ได้จัดการนั่นได้มั้ย? ฉันเจอสาเหตุแล้วล่ะ

Citlali:ที่จริงศาสตร์ลับในการแบ่งปันประสาทสัมผัส คือการสื่อสารทางจิตสำนึก ซึ่งมันจะเกี่ยวข้องกับ "ความทรงจำ" ด้วย

Citlali:ฉันไม่คิดว่าเธอจะสามารถมองเห็น "สีสันแห่งความทรงจำ" แบบนั้นได้เหมือนกับฉัน และตอนที่แบ่งปันประสาทสัมผัสกับเธอ มันเลยทิ้งความเชื่อมโยงไว้ในความทรงจำของพวกเราด้วย

Citlali:ซึ่งการเชื่อมโยงนี้กลับส่งผลต่อศาสตร์ลับ ที่ใช้ในการแบ่งปันประสาทสัมผัส ผลลัพธ์ก็เลยกลายเป็นแบบนี้ไงล่ะ...

Paimon:อ๋อ แสดงว่าเป็นเพราะ Traveler เคยทิ้งสีไว้ในความทรงจำของ Citlali จริง ๆ Citlali ก็เลยได้ยินเสียงในใจของ Traveler สินะ?

Paimon:ถ้าสลับกันก็ได้เหมือนกันใช่ปะ? เพราะงั้นก่อนหน้านี้ Traveler ก็เลยได้ยินเสียงในใจของ Citlali ด้วยเหมือนกัน!

Citlali:หัวไวซะจริงนะ ถ้าจะทำให้ได้แบบนั้น ก็ต้องมีความเชี่ยวชาญในศาสตร์ลับให้มากพอก่อน

Citlali:เพราะงั้นผลข้างเคียงของ Traveler ก็เลยคงอยู่แค่ช่วงหนึ่ง ส่วนผลข้างเคียงของฉันกลับคงอยู่มาจนถึงตอนนี้...

Citlali:แต่ไม่ต้องห่วงหรอกนะ ตอนนี้ฉันเข้าใจหลักการเบื้องหลังของมันแล้วล่ะ แค่แป๊บเดียวก็จัดการมันได้แล้ว

Paimon:อ่า...

Citlali:(ที่จริงฉันโกหก Paimon น่ะ สิ่งที่จะตัดสินว่าจะได้ยินเสียงในใจของอีกฝ่ายหรือไม่นั้น ก็ขึ้นอยู่กับว่า เธอสร้างความประทับใจ ไว้ในความทรงจำของอีกฝ่ายมากแค่ไหนต่างหาก)

Citlali:(พอผ่านเรื่องทั้งหมดนี้แล้ว เธอก็อาจจะได้ยินเสียงในใจของฉันอีกครั้ง)

Traveler:(!)

Citlali:(ได้ยินแล้วจริง ๆ ด้วยสินะ...)

Traveler:(งั้นมีวิธีแก้ไขได้บ้างมั้ย?)

Citlali:(หลังจากสร้างความเชื่อมโยงนี้ไว้ในความทรงจำแล้ว วิธีเดียวที่ฉันพอจะนึกออก ก็คือเธอต้องลืมฉัน หรือไม่ฉันก็ลืมเธอไป)

Traveler:(...)

Citlali:(ฉันแค่แกล้งเล่นน่ะ ยายคนนี้เป็นถึงชาแมนผู้ยิ่งใหญ่ในตำนานของจ้าวแห่งลมราตรีเชียวนะ ตอนนี้ฉันรู้สาเหตุของผลข้างเคียงแล้วล่ะ ฉันมีวิธีจัดการมันอยู่แล้ว)

Citlali:(แต่คงต้องใช้เวลาสักระยะนึงแหละ... ยังไงช่วงนี้ เธอก็ทนกับผลข้างเคียงนี้ไปก่อนละกันนะ)

Citlali:(ไม่ต้องห่วง ฉันเป็นคนตรงไปตรงมาอยู่แล้ว ไม่กลัวเธอได้ยินอะไรหรอก... โอ๊ะ แต่ไม่นับหลังจากดื่มเหล้านะ)

Citlali:(เสียดาย? ถ้าเธออยากจะเล่นส่งกระแสจิตแบบนี้ก็ได้นะ แค่มาขอให้ฉันใช้ศาสตร์ลับแบ่งปันประสาทสัมผัสกับเธออีกครั้งก็พอ)

Citlali:(แต่บอกก่อนนะ ฉันไม่ได้สัญญาอะไรทั้งนั้น ความคิดบางอย่างก็ควรเก็บไว้ในใจดีกว่า)

Paimon:เอ่อ... เอ๋?

Localized evidence

Text fields

1 fields
Step descriptionTextMap 3047638548
พา Citlali ไปข้างนอก
พา Citlali ไปข้างนอก

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/3047638548

Properties

5

quest1502902

Source evidence
Path
BinOutput/Quest/15029.json
JSON Pointer
/JIJKODHIEED/1
order
2
subId
1502902
mainId
15029
runtimeOnly
true
runtimeStepOrder
2