สีสันแห่งความทรงจำ
พวกเราต่างก็เป็นนกที่ล่องลอยอยู่ในกาลเวลา...
15029Open quest →Quest Steps
Story evidence
Citlali:พวกเราต่างก็เป็นนกที่ล่องลอยอยู่ในกาลเวลา...
(คลิป)
Citlali:เธอเข้าใจจริง ๆ ด้วย
Paimon:นี่... นี่คือสิ่งทอที่พวกเราต้องทำใช่มั้ยอะ? Citlali รู้วิธีทำมันได้ยังไงเหรอ?
Traveler:Paimon ลองนึกถึง "เทพ" องค์นั้นสิ
Paimon:Citlali อยู่มาตั้งสองร้อยกว่าปีแล้ว คุณรู้วิธีสร้างสิ่งทอชนิดนี้... หรือว่า Citlali ก็คือเทพคนที่มอบสิ่งทอนี้เป็นของขวัญ?
Citlali:ฉันไม่อยากยุ่งกับคนที่ถูกเลือกจากประกาศิตพวกนั้น เพราะงั้นทุกครั้งฉันจะใช้ภาพลวงตาหลอกล่อพวกเขา แล้วค่อยทิ้งสิ่งทอไว้
Citlali:คนพวกนี้สามารถมองว่านี่เป็น "ของขวัญจากเทพเจ้า" ได้ ก็เพราะพวกนี้ฝีมือห่วยเกินไป เลยมองอาคมของฉันไม่ออกไงล่ะ
Traveler:ทำไมต้องปิดบังทุกคนด้วยล่ะ?
Paimon:จริงด้วย ทำไม Citlali ต้องแบกรับภารกิจนี้ไว้คนเดียวถึงสองร้อยปีล่ะ? ต่อให้จะไม่ชอบเสวนากับคนอื่นมากแค่ไหน ก็สามารถถ่ายทอดวิธีนี้ให้กับคนอื่นได้นี่นา?
Citlali:...Traveler เธอก็มองเห็น "สีสัน" แบบนั้นเหมือนกันใช่มั้ย?
Traveler:ใช่
Citlali:แก่นแท้ของ "สีสัน" นั้นเกิดมาจาก "ความทรงจำ" ซึ่งกระบวนการย้อมสีให้สิ่งทอชนิดนี้ ที่จริงแล้วก็คือการค้นหาสีสันจากความทรงจำ
Citlali:ถ้าอยากสืบทอดศาสตร์ลับนี้ต่อไป ก็ต้องแบ่งปันความทรงจำกับคนอื่นก่อน และทิ้งสีของตัวเองไว้ในความทรงจำของอีกฝ่าย
Citlali:ถึงแม้ฉันจะเพิ่งเข้าใจเรื่องนี้เอาตอนนี้ แต่ก่อนหน้านี้ ฉันก็พอจะรู้สึกได้ในระดับหนึ่ง
Citlali:แต่หลังจากที่ Huitzilin จากไป ฉันก็ปฏิเสธที่จะสานสัมพันธ์แบบนี้กับคนอื่นมาโดยตลอด
Paimon:อย่างนี้นี่เอง...
Citlali:แต่ยังไงซะ นี่ก็เป็นคำขอสุดท้ายของหล่อน ฉันก็เลยคิดว่า ในเมื่อฉันมีชีวิตที่ยืนยาวขนาดนี้ งั้นฉันก็ควรจะแบกรับภารกิจนี้ไว้ตลอดไปเอง
Tlapo:!
Citlali:แต่ทั้ง ๆ ที่เจ้าอุ้งเล็บรู้เรื่องนี้ดี แต่มันก็ยังเลือกสรรคนใหม่อยู่เรื่อย ๆ
Traveler:มันแนะนำเพื่อนใหม่ให้กับคุณเหรอ?
Citlali:...ฉันเดาได้ตั้งแต่แรกแล้วล่ะ คนที่จะทำให้ฉันยอมแบ่งปันความทรงจำด้วย ก็ต้องเป็นเพื่อนกับฉันได้อยู่แล้ว แต่ฉันก็ปฏิเสธมันโดยตลอด
Citlali:แต่ครั้งนี้ก็ถือว่าสำเร็จแล้วละนะ
Tlapo:...
Citlali:...รับสิ่งนี้ไว้สิ ถือซะว่าเป็นคำตอบจากฉันเลยก็แล้วกัน
Paimon:นี่มัน...
Citlali:ถ้าจะให้เลือกสีที่เป็น "สีของฉัน" ละก็ มันก็ต้องเป็นสีของผ้าเช็ดหน้าผืนนี้แหละ
Citlali:หลายร้อยปีมานี้ มีแต่คนอื่นที่มีชีวิตอยู่ในความทรงจำของฉัน แต่สักวันหนึ่ง ฉันก็คงได้อยู่ในความทรงจำของใครสักคนเช่นกัน
Citlali:เธอบอกว่าเธอมีอายุที่ยืนยาว งั้นเธอก็เป็นคนที่เหมาะสมที่สุด ในการแบกรับความทรงจำนี้แล้วล่ะ... ฉันอยากให้ความทรงจำของเธอ มีสีของฉันด้วยเหมือนกัน...
Traveler:ดูเหมือนว่าฉันจะได้เป็นเพื่อนกับคุณ อย่างเป็นทางการแล้วสินะ?
Citlali:...รับไว้สิ พอถึงเวลานั้นก็อย่าจำสีฉันผิดล่ะ
Paimon:เพิ่งจะเป็นเพื่อนกันแท้ ๆ ก็ต้องวางแผนจนถึงหมดอายุขัยแล้วเหรอเนี่ย?
Citlali:เพื่อนก็เป็นแบบนี้ไม่ใช่เหรอ?
Paimon:เป็นสัญญาที่ซีเรียสจริง ๆ เลย... แต่จะว่าไปแล้ว ถ้า Traveler อยากจะทิ้งสีสันไว้ในความทรงจำของ Citlali บ้างละก็ จะต้องเป็นสีทองแน่เลยใช่มั้ย?
Citlali:เขาเคยทิ้งไว้แล้วล่ะ ยังจำผลข้างเคียงที่ยังไม่ได้จัดการนั่นได้มั้ย? ฉันเจอสาเหตุแล้วล่ะ
Citlali:ที่จริงศาสตร์ลับในการแบ่งปันประสาทสัมผัส คือการสื่อสารทางจิตสำนึก ซึ่งมันจะเกี่ยวข้องกับ "ความทรงจำ" ด้วย
Citlali:ฉันไม่คิดว่าเธอจะสามารถมองเห็น "สีสันแห่งความทรงจำ" แบบนั้นได้เหมือนกับฉัน และตอนที่แบ่งปันประสาทสัมผัสกับเธอ มันเลยทิ้งความเชื่อมโยงไว้ในความทรงจำของพวกเราด้วย
Citlali:ซึ่งการเชื่อมโยงนี้กลับส่งผลต่อศาสตร์ลับ ที่ใช้ในการแบ่งปันประสาทสัมผัส ผลลัพธ์ก็เลยกลายเป็นแบบนี้ไงล่ะ...
Paimon:อ๋อ แสดงว่าเป็นเพราะ Traveler เคยทิ้งสีไว้ในความทรงจำของ Citlali จริง ๆ Citlali ก็เลยได้ยินเสียงในใจของ Traveler สินะ?
Paimon:ถ้าสลับกันก็ได้เหมือนกันใช่ปะ? เพราะงั้นก่อนหน้านี้ Traveler ก็เลยได้ยินเสียงในใจของ Citlali ด้วยเหมือนกัน!
Citlali:หัวไวซะจริงนะ ถ้าจะทำให้ได้แบบนั้น ก็ต้องมีความเชี่ยวชาญในศาสตร์ลับให้มากพอก่อน
Citlali:เพราะงั้นผลข้างเคียงของ Traveler ก็เลยคงอยู่แค่ช่วงหนึ่ง ส่วนผลข้างเคียงของฉันกลับคงอยู่มาจนถึงตอนนี้...
Citlali:แต่ไม่ต้องห่วงหรอกนะ ตอนนี้ฉันเข้าใจหลักการเบื้องหลังของมันแล้วล่ะ แค่แป๊บเดียวก็จัดการมันได้แล้ว
Paimon:อ่า...
Citlali:(ที่จริงฉันโกหก Paimon น่ะ สิ่งที่จะตัดสินว่าจะได้ยินเสียงในใจของอีกฝ่ายหรือไม่นั้น ก็ขึ้นอยู่กับว่า เธอสร้างความประทับใจ ไว้ในความทรงจำของอีกฝ่ายมากแค่ไหนต่างหาก)
Citlali:(พอผ่านเรื่องทั้งหมดนี้แล้ว เธอก็อาจจะได้ยินเสียงในใจของฉันอีกครั้ง)
Traveler:(!)
Citlali:(ได้ยินแล้วจริง ๆ ด้วยสินะ...)
Traveler:(งั้นมีวิธีแก้ไขได้บ้างมั้ย?)
Citlali:(หลังจากสร้างความเชื่อมโยงนี้ไว้ในความทรงจำแล้ว วิธีเดียวที่ฉันพอจะนึกออก ก็คือเธอต้องลืมฉัน หรือไม่ฉันก็ลืมเธอไป)
Traveler:(...)
Citlali:(ฉันแค่แกล้งเล่นน่ะ ยายคนนี้เป็นถึงชาแมนผู้ยิ่งใหญ่ในตำนานของจ้าวแห่งลมราตรีเชียวนะ ตอนนี้ฉันรู้สาเหตุของผลข้างเคียงแล้วล่ะ ฉันมีวิธีจัดการมันอยู่แล้ว)
Citlali:(แต่คงต้องใช้เวลาสักระยะนึงแหละ... ยังไงช่วงนี้ เธอก็ทนกับผลข้างเคียงนี้ไปก่อนละกันนะ)
Citlali:(ไม่ต้องห่วง ฉันเป็นคนตรงไปตรงมาอยู่แล้ว ไม่กลัวเธอได้ยินอะไรหรอก... โอ๊ะ แต่ไม่นับหลังจากดื่มเหล้านะ)
Citlali:(เสียดาย? ถ้าเธออยากจะเล่นส่งกระแสจิตแบบนี้ก็ได้นะ แค่มาขอให้ฉันใช้ศาสตร์ลับแบ่งปันประสาทสัมผัสกับเธออีกครั้งก็พอ)
Citlali:(แต่บอกก่อนนะ ฉันไม่ได้สัญญาอะไรทั้งนั้น ความคิดบางอย่างก็ควรเก็บไว้ในใจดีกว่า)
Paimon:เอ่อ... เอ๋?
Localized evidence
พา Citlali ไปข้างนอก
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/3047638548BinOutput/Quest/15029.json/JIJKODHIEED/12
1502902
15029
true
2