ขอร้องล่ะ ชาแมนผู้ยิ่งใหญ่
Citlali พาพวกคุณขึ้นบอลลูนลมร้อน
15027Open quest →Quest Steps
Story evidence
Citlali พาพวกคุณขึ้นบอลลูนลมร้อน
Paimon:ว้าว ที่นี่มันฐานลับชัด ๆ!
Citlali:บางทีฉันก็อยู่บ้านจนเบื่อ เลยอยากออกไปสูดอากาศข้างนอกบ้าง แต่ก็ไม่อยากไปที่ที่คนอื่นเห็น
Citlali:ขนมกับแกล้มที่ซ่อนไว้ตรงนี้ก่อนหน้านี้... โชคดีที่ Halberd-Crest Bird ไม่ได้ขโมยไปจนหมด
Citlali:...มาจัดการกับผลข้างเคียงนั่นก่อนดีกว่า ยื่นมือมาสิ
Traveler:เหมือนกับครั้งที่แล้วเหรอ?
Citlali:ครั้งนี้อาจต้องใช้เวลานานกว่าปกติ ฉันคิดว่าแค่แบ่งปันการรับรู้อีกครั้ง แล้วแยกออกมาให้ชัดเจนขึ้นอีกหน่อย ก็น่าจะได้แล้วล่ะ...
Citlali:อืม... แบบนี้น่าจะโอเคแล้วใช่มั้ย?
Traveler:(เพราะที่อื่นไม่มีทิวทัศน์แบบนี้ นี่คงเป็นสาเหตุที่ Citlali ชอบมาที่นี่สินะ?)
Citlali:ที่พูดมาก็ใช่แหละ... เอ๋? ทำไมฉันยังได้ยินอยู่อีกล่ะ?
Traveler:ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน...
Citlali:หรือว่ายังแบ่งไม่ชัดพออีกเหรอ? ใช้แค่ฝ่ามือคงจะยังไม่พอสินะ... เธอหลับตาก่อน!
Citlali:(อย่าบอกนะว่าจะทำไม่ได้น่ะ? ฉันเป็นถึงชาแมนผู้ยิ่งใหญ่ ถ้าจัดการปัญหาแค่นี้ไม่ได้ละก็...)
Citlali:แบบนี้โอเคแล้วใช่มั้ย?
Citlali:เอ๋? แล้วตอนนี้ล่ะ?
Traveler:ตอนนี้... ไม่ได้ยินแล้ว
Citlali:ถ้าจัดการตามวิธีของฉัน ผลข้างเคียงนี้จะแสดงอาการแย่ลงจากอีกทางได้ยังไงกัน...
Traveler:(เมื่อกี้ Citlali เอาหน้าผากมาแนบเหรอ? อุ่นดีจัง...)
Citlali:นั่นเพราะว่าจะได้ร่ายอาคมแบบสะดวก ๆ ต่างหากล่ะ... ยังได้ยินอยู่จริง ๆ ด้วย...
Citlali:...หากสูญเสียกำแพงทางจิตวิญญาณไป ไม่ช้าก็เร็วจิตวิญญาณของมนุษย์ ก็จะจมดิ่งทะเลแห่งจิตสำนึก และสูญเสียตัวตนไปโดยสิ้นเชิง...
Paimon:มันร้ายแรงขนาดนั้นเลยเหรอ?
Citlali:ฉันเคยอ่านเจอเรื่องราวแบบนี้ในไลท์โนเวล แต่ถ้าจะให้พูดถึงแก่นแท้ของโลกจริง ๆ ฉันก็เห็นด้วยกับคำพูดนี้อยู่นะ...
Paimon:Citlali คงเมาแล้วพูดไปเรื่อยใช่มั้ยเนี่ย?
Citlali:เอาเถอะ ยังไงวันนี้ก็คงจัดการไม่ได้แล้ว
Paimon:ที่จริงก็ไม่เป็นไรหรอกมั้ง... แค่ได้ยินเสียงในใจของ Traveler เท่านั้นเอง ถ้าเป็นฉันละก็ จะล้อเลียนความคิดประหลาด ๆ ของเขาให้เต็มที่เลย
Citlali:ที่จริงฉันก็รับมือเรื่องแบบนี้ไม่เก่งเท่าไหร่... ฉันไม่ชินกับการใกล้ชิดกับคนอื่นมากเกินไป
Citlali:ขอโทษด้วยนะ ที่เคยบอกว่าจะเป็นเพื่อนกับพวกเธอน่ะ แต่ดูเหมือนว่าฉันจะยังไม่พร้อม
Citlali:ฉันชินกับการถูกคนอื่นมองว่าเป็นคุณยาย Itztli ที่น่าเกรงขามมากกว่า เป็นยายที่พวกเขาไม่กล้าเข้าใกล้ และฉันเองก็ไม่ต้องพูดคุยกับพวกเขาให้มากเรื่อง
Traveler:ทำไมล่ะ?
Paimon:นั่นสิ ที่จริงก่อนหน้านี้ฉันก็แปลกใจว่าทำไม Citlali ถึงต้องอยู่ห่างไกลจากผู้คนด้วย? ทั้ง ๆ ที่มีความสามารถมากพอที่จะเป็นผู้นำเผ่า และเป็นที่รักของผู้คนแท้ ๆ...
Citlali:คงเพราะฉันแก่แล้วละมั้ง การทำความรู้จักกับคนอื่น ก็เหมือนกับการดูดอกไม้นั่นแหละ
Citlali:คอยเดินผ่านให้สีสันของดอกไม้ดึงดูดใจ รดน้ำพรวนดินให้มันเล็กน้อย มันก็มองว่าเป็นสมบัติล้ำค่า และตอบแทนความปรารถนาดีของฉัน ด้วยการส่งกลิ่นหอมจาง ๆ หลังจากเบ่งบาน...
Citlali:แต่ว่าเมื่อช่วงเวลาผลิบานผ่านไป ก็จะไม่เหลืออะไรอีกแล้ว กิ่งก้านเหี่ยวเฉาในฤดูแห้งแล้ง ไม่ว่าจะรดน้ำสักเท่าไหร่ ก็ไม่มีวันออกดอกอีกแล้ว
Citlali:ฉันรู้ดีว่าปีหน้าฟ้าใหม่ ดินแดนแห่งนี้จะเต็มไปด้วยทุ่งดอกไม้อีกครั้ง แต่ดอกไม้ดอกที่ฉันจำได้นั้น จะไม่อยู่ที่นั่นอีกต่อไปแล้ว
Citlali:ก็เพราะแบบนี้แหละ คนส่วนใหญ่ที่ฉันรู้จัก ล้วนแต่ต้องตายไปเหมือนดอกไม้พวกนั้น
Citlali:ถ้าฉันกลายเป็นเพื่อนกับพวกเขาทุกคน การจากลาที่เกิดขึ้นมาตลอดหลายร้อยปีมานี้ ก็คงจะอัดแน่นอยู่ในความทรงจำของฉันจนเต็มไปหมด และกลายเป็นสิ่งที่หนักอึ้ง จนทำลายจิตวิญญาณของฉันได้
Citlali:เพราะงั้นฉันเลยไม่อยากให้ใครมาใส่ใจฉัน แบบนี้ฉันจะได้ไม่ต้องไปใส่ใจใครจริง ๆ จัง ๆ ด้วย คนที่อยู่ในความทรงจำของฉัน ต่างก็เป็นแค่ผู้ผ่านมาที่ไม่สำคัญทั้งนั้น
Paimon:Citlali...
Citlali:ก็เธอไม่มีอายุยืนยาวเหมือนฉันซะหน่อย ไม่เห็นต้องกังวลอะไร
Citlali:อะไรนะ?
Citlali:...งั้นเธอก็น่าจะเข้าใจดีใช่มั้ยล่ะ? คนที่เธอรู้จักพวกนั้น จะค่อย ๆ จากไปไม่ช้าก็เร็ว
Traveler:เพราะงั้นถึงต้องจำให้ขึ้นใจไง
Citlali:Traveler
Traveler:(ความทรงจำของฉัน เป็นหลักฐานเดียว ที่พิสูจน์ว่าเพื่อนคนนึงเคยมีชีวิตอยู่บนโลกนี้ หรือจะบอกว่า เธออยู่ในความทรงจำของฉันเลยก็ว่าได้)
Traveler:(เพราะงั้นบางครั้งฉันก็คิดว่า ถ้าฉันจดจำเพื่อน ๆ ได้ทุกคน บางทีพวกเขาอาจจะไม่ได้จากไปจริง ๆ)
Traveler:(แต่แค่... ย้ายไปอยู่ในโลกที่สร้างขึ้นจากความทรงจำของฉันก็เท่านั้น)
Traveler:(เพราะแบบนี้ เราเลยต้องสร้างความทรงจำที่สวยงามระหว่างเพื่อน ๆ ไว้ไง ถ้า Citlali ยังไม่พร้อม งั้นฉันจะเป็นคนจดจำ Citlali เอาไว้ก่อนเอง)
Citlali:...
Paimon:Citlali เป็นอะไรไปเหรอ?
Citlali:ยังไงก็ต้องจัดการกับผลข้างเคียงนี้ซะ... ฉันไม่อยากได้ยินเธอบ่นฉันอยู่ในใจตลอดเวลาหรอกนะ...
Paimon:คงไม่ได้เมาใช่มั้ยเนี่ย... ดื่มให้น้อยลงหน่อยเถอะ ไม่งั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้เที่ยงจะตื่นไม่ไหวเอานะ...
Citlali:ฉันไม่ได้เมา... คำพูดของ Traveler... ฉันจำได้แม่นเลย
Citlali:ฉันก็แค่... ยังคิดไม่ออกว่าจะตอบกลับยังไงดี... เดี๋ยวฉันขอไปคิดก่อน...
Paimon:ฉันจำท่าทางแบบนี้ของ Citlali ได้อยู่นะ... นี่เขาคงไม่ได้หลับไปอีกแล้วใช่มั้ยเนี่ย?
Citlali:...มะ...ไม่เป็นไร... ฉันกลับ... บ้านเองได้...
Paimon:เขากำลังละเมอ หรือพูดกับพวกเรากันแน่เนี่ย? สายตาก็ดูเลือนรางด้วย
Citlali:ไปละ... ไม่ต้องส่งหรอก... ฉันอยาก... คิดอะไรเงียบ ๆ คนเดียวสักพัก...
Paimon:ก็ได้...
Localized evidence
ขึ้นบอลลูนลมร้อนกับ Citlali
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/3539478524BinOutput/Quest/15027.json/JIJKODHIEED/612
1502707
15027
true
12