ฝันอันร่วงหล่น
(ทำไม...พวกเขาถึง...)
13014Open quest →Quest Steps
Story evidence
Debbi:(ทำไม...พวกเขาถึง...)
Debbi:(ช่างเถอะ คงจะไม่เป็นไรหรอกมั้ง...)
Nahida:(ดูเหมือนเธอจะลังเลหน่อย ๆ นะ)
Nahida:ฉันยืนยันแล้ว นี่เป็นความฝันของเธอจริง ๆ เพราะฉันไม่ได้ยินเสียงของอีกสองคนเลย
Paimon:นะ...นี่เป็นพลังของเทพแห่งพฤกษาเหรอ...
Paimon:งั้นต่อไปฉันต้องระวังบ้างแล้วล่ะ
Nahida:ฮิฮิ ไม่ต้องห่วง ปกติฉันจะไม่ใช้พลังแบบนี้หรอก ก็มันค่อนข้างไม่มีมารยาทนี่เนอะ
Nahida:เอาล่ะ ฉันเองก็ต้องเตรียมตัวให้พร้อม ฉันคงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องเล่าเรื่องที่โหดร้ายอีกแล้ว
Debbi:ทะ...ท่านเทพแห่งพฤกษา! ทำไมท่านถึงอยู่ที่นี่ล่ะ?
Nahida:ขอโทษที่มาขัดจังหวะการฉลองของพวกเธอนะ เธอสังเกตรึเปล่าว่าสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่ ไม่ตรงกับความทรงจำของเธอเลย?
Debbi:เอ๋ ฉันไม่เห็นจะเข้าใจเลย ท่านเทพแห่งพฤกษาต้องการจะสื่ออะไรกันแน่?
Basimah:ฉันรู้ ท่านเทพแห่งพฤกษาต้องการจะบอกว่า การที่เราได้รวมตัวกันอยู่ที่นี่ นับเป็นโอกาสที่หาได้ยากเลยล่ะ
Gaspar:ถ้างั้นมาดื่มกาแฟกันสักแก้วดีมั้ย เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง ครั้งนี้ฉันหาเงินกลับมาได้มากเลยล่ะ
Debbi:ความทรงจำ โอกาสที่หาได้ยาก...
Nahida:ลองคิดดูดี ๆ สิ เธอน่าจะรู้สถานการณ์ของพวกเขาเป็นอย่างดีนี่
Nahida:การได้พบปะสังสรรค์เหมือนอย่างตอนนี้ เป็นเพียงแค่ความคาดหวังของตัวเธอเองหรือเปล่า?
Debbi:...
Debbi:รายงานของ "หนังสือพิมพ์ The Steambird" เป็นความจริง... เรือที่พวกเขาโดยสารไปชนเข้ากับโขดหินและอับปางลง
Debbi:ตั้งแต่นั้นมา ฉันก็ไม่ได้รับข่าวคราวของ Basimah และ Gaspar อีกเลย
Basimah:เฮ้ ๆ พูดอะไรน่ะ Debbi
Paimon:คิดได้ก็ดีแล้ว เรื่องที่เกิดขึ้นที่นี่ล้วนไม่ใช่ความจริง
Debbi:ฉันเข้าใจแล้ว ฉันกำลังอยู่ในความฝันสินะ?
Debbi:แต่ในเมื่อนี่เป็นความฝันของฉัน มันไม่สำคัญหรอกว่ามันจะเป็นจริงหรือไม่ ฉันมีความสุขกับ "สิ่งที่ไม่จริง" ในตอนนี้ และฉันก็ไม่ต้องเผชิญกับโศกนาฏกรรมในชีวิตจริงอีกต่อไป
Debbi:พวกเขาเป็นเพื่อนสนิทที่ไม่อาจมีใครแทนที่ได้ และมีแค่พวกเขาเท่านั้นที่เข้าใจฉัน
Debbi:การฝันแบบนี้ต่อไปคงไม่ใช่สิ่งที่ผิดหรอกใช่มั้ย
Nahida:แต่ฉันกังวลว่าถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป เธอจะค่อย ๆ สูญเสียเส้นแบ่งระหว่างความฝันกับความเป็นจริงไป
Nahida:เพราะความฝันเหล่านี้จะสอดคล้องกับความปรารถนาของเธอเสมอ ในขณะที่ความจริงจะยังคงเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและขวากหนาม ที่ยามไม่ระวังตัวอาจโดนทิ่มแทงได้
Debbi:ไม่ต้องห่วง ฉันยังไม่ถึงขั้นนั้นหรอก ฉันควบคุมตัวเองได้
Nahida:จริงเหรอ?
Gaspar:เราอย่าเพิ่งสนใจเรื่องวุ่นวายนี่เลยดีกว่า มาดื่มกาแฟและกินขนมกันหน่อยเป็นไง?
Gaspar:ไม่ว่าจะเป็นความจริงหรือความฝัน ขอแค่มีความสุขก็พอแล้วล่ะ
Paimon:จะไม่สนใจได้ยังไงล่ะ ขนาดว่าพวกคุณมาจากไหน พวกเราก็ยังไม่รู้เลย...
Paimon:อ่า ขอโทษนะ ฉันไม่ได้มีเจตนาไม่ดีหรอกนะ
Debbi:ไม่เป็นไร ฉันรู้ว่าทุกคนต่างก็มีปัญหาของตัวเอง
Nahida:ดูจากสภาพของเธอในตอนนี้แล้ว ที่นี่คงไม่ได้เป็นอันตรายต่อเธอ
Nahida:ฉันอยากรู้ว่ามีวิธีไหนบ้างที่จะเข้าไปยังส่วนที่ลึกมากกว่านี้?
Debbi:เรื่องนี้... ฉันเคยได้ยินเสียงที่ไม่คุ้นเคยบอกว่ามีทางเข้าอยู่ที่นี่
Debbi:เดี๋ยวอีกสักพักฉันว่าจะเข้าไปดูสักหน่อย แต่ตอนนี้ยังไม่ค่อยสนใจมันสักเท่าไหร่น่ะ
Nahida:โอเค ขอบใจมากนะ
Nahida:เราไปกันเถอะ อย่างที่คิด ตอนนี้เราอยู่แค่ชั้นนอกสุดของความฝันเท่านั้น
Localized evidence
No text in the selected or fallback locales.
ตามหาเบาะแสในร้านกาแฟ
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/3721569588ExcelBinOutput/QuestExcelConfigData.json/451614
1301425
13014
true
3721569588
{
"type": "QUEST_GUIDE_LOCATION",
"param": [
"Q13014Area2Deby",
"25",
"",
"",
""
],
"autoGuide": "QUEST_GUIDE_AUTO_ENABLE",
"guideLayer": "QUEST_GUIDE_LAYER_SCENE",
"guideScene": 20165,
"guideStyle": "QUEST_GUIDE_STYLE_TARGET"
}{}14