ฝันอันร่วงหล่น
เขาอยู่ในสภาพเดียวกับ Ilman ในตอนนั้นเลย
13014Open quest →Quest Steps
Story evidence
Paimon:เขาอยู่ในสภาพเดียวกับ Ilman ในตอนนั้นเลย
Nahida:อืม แต่โชคดีที่เขาไม่ได้รับบาดเจ็บหรือสะดุ้งตื่น พวกเราค่อย ๆ พาเขาไปยังที่ปลอดภัยก่อนเถอะ
Kathya:เจอกันพรุ่งนี้นะ อาจารย์ Aisha...
Kathya:อืม...หืม? ทะ...ทำไมฉันถึงกลับมาอยู่ที่นี่ล่ะ?
Kathya:ฝันเหรอ? แต่อาจารย์ Aisha...
Kathya:อ๋อ ฉันเข้าใจแล้ว ที่แท้ก็แค่ฝันสินะ เพราะสุดท้ายแล้ว 'มัน' ก็ยังเป็นแบบนี้
Paimon:มันเหรอ?
Kathya:ยังไม่ออกดอกอีกเหรอเนี่ย ทั้ง ๆ ที่ผ่านไปเกือบจะ 20 ปีแล้วนะ... เฮ้อ
Nahida:เกี่ยวกับความฝันงั้นเหรอ? คุณพอจะบอกรายละเอียดให้เราฟังได้มั้ย?
Kathya:อ่า โทษทีนะ ฉันยังรู้สึกมึน ๆ อยู่น่ะ ขอเวลาฉันสงบสติอารมณ์สักเดี๋ยวนะ ฟู่ว...
Kathya:เริ่มจากเจ้านี่ก่อนละกัน พืชต้นนี้... อาจารย์ Aisha เป็นคนมอบให้ฉันก่อนที่เขาจะจากไป
Kathya:อาจารย์เป็นเพื่อนสนิทของพ่อแม่ฉัน และก็เป็นที่ปรึกษาของฉันด้วย เขาเป็นนักวิชาการภาควิชาชีววิทยาที่เก่งมากคนหนึ่งเลยล่ะ
Kathya:นอกจากความสามารถทางวิชาการที่โดดเด่นแล้ว เขายังมีทักษะในการต่อสู้ที่ดีเยี่ยม มักรับงานจากกิลด์นักผจญภัยมากมายเลยล่ะ
Paimon:อ๋อ แสดงว่า... อาจารย์ของคุณไปผจญภัยแล้วงั้นเหรอ?
Kathya:ใช่ ตอนที่ฉันอายุได้ 10 ขวบ เขาบอกว่าต้องไปตามหาความลับของ "Abyss" และต้องจากไปเป็นเวลานาน
Kathya:ฉันรั้งไม่ให้เขาไป ฉันไม่รู้ว่า "Abyss" คืออะไร ฉันรู้แค่เพียงว่าเขาเป็นเหมือนครอบครัวคนหนึ่งของฉัน
Kathya:สุดท้ายเขาก็กอดฉันและร้องไห้ออกมา พวกเราร้องไห้กันอยู่นานมาก ฉันจำได้ว่าตัวเองร้องไห้จนหลับไป พอตื่นมาก็กลับมาอยู่ที่บ้านแล้ว
Kathya:แต่เขาก็จากไปอยู่ดี พร้อมทิ้งจดหมายให้ฉันหนึ่งฉบับ เขาบอกว่าฉันคือคนที่เขาห่วงใยที่สุดในโลกใบนี้
Kathya:แต่จุดประสงค์ของการสำรวจ "Abyss" สามารถช่วยให้คนทั่วไปปกป้องผู้คนและสิ่งที่พวกเขาห่วงใยได้
Kathya:ในการผจญภัยครั้งก่อน เขาได้หลักฐานที่สำคัญมาก ถ้าเขาไม่ลงมือสักอย่าง เกรงว่าจะไม่มีโอกาสแบบนี้อีกแล้ว
Paimon:"มุ่งสู่ดวงดาวและก้นเหว" คงไม่ใช่แค่สโลแกนสินะ...
Kathya:เขาทิ้งเมล็ดพันธุ์ไว้ในจดหมาย โดยบอกไว้ว่าตราบใดที่เมล็ดพันธุ์งอกเงยและผลิบาน ไม่ว่าอาจารย์จะตกอยู่ในสถานการณ์ที่อันตรายแค่ไหน เขาก็จะหาทางกลับมาได้
Kathya:อาจารย์บอกว่า เขาตั้งตารอที่จะเห็นฉันเติบโตเป็นผู้ใหญ่มาก...
Kathya:แต่แปลกที่ไม่ว่าฉันจะรดน้ำหรือใส่ปุ๋ยเท่าไหร่ มันก็ไม่ผลิดอกออกผลเลย
Kathya:แม้ว่าฉันจะไปถามนักวิชาการของภาควิชาชีววิทยา แต่ก็ไม่มีใครสามารถอธิบายปรากฏการณ์นี้ได้เลย
Nahida:ขอฉันดูพืชที่ว่านั้นชัด ๆ หน่อยได้มั้ย?
Kathya:ได้อยู่แล้ว ฉันหวังว่าท่านเทพแห่งพฤกษาจะช่วยฉันไขปริศนานี้ได้
Nahida:ไหนดูซิ อืม...นี่มัน...
Nahida:...
Paimon:ไม่บ่อยเลยนะที่ Nahida จะแสดงสีหน้าท่าทางแบบนี้ออกมาอ่ะ
Nahida:...
Paimon:ระ...รู้สึกเหมือนท่านเทพแห่งพฤกษาจะไม่ค่อยสบายเท่าไหร่ รอแป๊บนะ เดี๋ยวพวกเรากลับมา!
Paimon:สรุปมันยังไงกันเหรอ Nahida แม้แต่เธอก็ไม่รู้งั้นเหรอ?
Nahida:ไม่ใช่หรอก แค่มองฉันก็รู้แล้วว่ามันเป็นเพราะอะไร แต่ที่ฉันสับสนก็คือ ฉันไม่รู้ว่าควรจะพูดออกมาหรือเปล่า
Nahida:พืชที่ปลูกนั้นไม่เป็นที่รู้จักในโลกวิชาการ แต่เป็นสายพันธุ์ใหม่ที่อาจารย์ของเธอปลูกขึ้นมาด้วยวิธีพิเศษบางอย่าง
Nahida:ดูจากลักษณะเด่นแล้ว ฉันบอกได้เลยว่ามันไม่สามารถออกดอกได้ตั้งแต่วินาทีที่งอกออกจากเปลือกแล้วล่ะ
Paimon:นะ...นี่มัน...
Nahida:หมายความว่า "อาจารย์ Aisha" ที่เจ้าตัวพูดถึงนั้น รู้ถึงอันตรายตั้งแต่แรก และเตรียมพร้อมที่จะไม่หวนกลับมาแล้วล่ะ
Nahida:จากประสบการณ์การสังเกตของฉัน นี่เป็นความจริงที่ "โหดร้าย" อย่างไม่ต้องสงสัยเลย
Nahida:เมื่อต้องเผชิญหน้ากับ "ความโหดร้าย" ผู้คนอาจหลั่งน้ำตา พูดจาไม่รู้เรื่อง หรืออาจโกรธเคืองก็ได้...
Nahida:ฉันรู้ว่าเขาต้องเผชิญหน้ากับความจริง แต่ฉันก็ไม่อยากทำร้ายเจ้าตัวเหมือนกัน Traveler บอกฉันหน่อยสิ ฉันควรทำยังไงดี?
Paimon:เฮ้อ นี่มันยุ่งยากเอาเรื่องเลยแฮะ ขนาดเธอยังรู้สึก...
Traveler:ให้ฉันจัดการเอง
Nahida:แบบนี้ก็เท่ากับว่าผลักภาระให้พวกเธอน่ะสิ? ถ้าเขาอารมณ์เสียใส่พวกเธอขึ้นมาจะทำยังไงล่ะ?
Paimon:ไม่เป็นไรหรอก คนเราน่ะร้อยพ่อพันแม่ ตัวอย่างที่เธอยกมาเมื่อกี้นี้เป็นกรณีที่รุนแรงขั้นสุดทั้งนั้นเลย
Nahida:กะ...ก็ได้ ขอบคุณมากนะ
Paimon:งั้นเรากลับไปบอกเรื่องนี้กับเขากันเถอะ
Kathya:อะ...ออกดอกไม่ได้งั้นเหรอ?!
Kathya:จะเป็นไปได้ยังไงที่พืชจะออกดอกไม่ได้ งั้นหมายความว่า... มันจะไม่สามารถสืบพันธุ์ได้ และค่อย ๆ ตายไปงั้นเหรอ?
Kathya:หมายความว่า... ตอนที่อาจารย์จากไป เขาไม่คิดที่จะกลับมาตั้งแต่แรกแล้วอย่างงั้นเหรอ? แสดงว่าสิ่งที่เขาพูดในตอนนั้นก็เป็นเพียงคำโกหกหลอกลวงสินะ...
Paimon:แต่เขาหวังดีนะ หากต้องเผชิญหน้ากับการจากลาที่โหดร้าย เขาก็หวังอยากให้ค่อย ๆ เป็นค่อย ๆ ไปมากกว่า
Traveler:นี่เป็นความรักที่แท้จริงนะ
Paimon:ใช่ ความรัก ความห่วงใย และการดูแลเอาใจใส่ รวมถึงความทรงจำอันอบอุ่นที่เขามีให้คุณนั้น ล้วนเป็นความจริงทั้งนั้นนะ
Nahida:ฉันว่าเขาเองก็คงหวังว่าหลังจากที่รู้ความจริงแล้ว คุณจะเข้าใจและเคารพการตัดสินใจของเขานะ
Kathya:...ฉันเข้าใจแล้วล่ะ ขอโทษนะ ฉันไม่ได้อยากจะตัดพ้ออะไรหรอก ฉันก็แค่...ยอมรับไม่ได้น่ะ
Kathya:ทั้ง ๆ ที่เป็นความฝันที่สวยงาม แต่ความจริงกลับเย็นชาไร้ที่เปรียบ
Kathya:ฉันคิดว่าเขาจะกลับมา ฉันมีเรื่องอยากจะบอกกับเขาตั้งมากมายเลย
Nahida:ความฝันนี้อาจไม่สวยงามและเรียบง่ายอย่างที่คิด หรือไม่ก็อาจมีพลังบางอย่างที่ใช้ประโยชน์จากอารมณ์ของพวกคุณอยู่
Kathya:งะ... งั้นเหรอ?
Nahida:อืม ดังนั้นก่อนเสร็จสิ้นการตรวจสอบ หวังว่าคุณจะกลับไปที่งาน "ช่วงเวลาแห่งห้วงฝัน" โดยเร็ว และอย่าสนใจสิ่งล่อลวงจากฝันอีก
Kathya:ขอโทษนะ ฉันเข้าใจแล้วล่ะ ขอบคุณพวกคุณที่มาช่วยฉันนะ พืชต้นนี้ก็ไม่ได้รับความเสียหายใด ๆ เหมือนกัน
Kathya:ไม่อย่างนั้น แม้แต่ความทรงจำก็คงไม่หลงเหลืออยู่แน่
Nahida:ขอบคุณพวกเธอมากนะ ดูเหมือนว่าในที่สุดเขาก็ยอมรับความจริงได้แล้วนะ แต่ความรู้สึกเศร้าของเขานั้น คงต้องใช้เวลานานกว่าจะหายไป
Nahida:ตอนที่พวกเธอพูดถึง "ความรัก" ฉันเห็นน้ำตาคลอเบ้าของเขาอย่างชัดเจน
Nahida:ราวกับหยาดฝนอ่อนโยนที่โปรยปรายลงมา ดับไฟที่กำลังจะลุกลามอย่างทันท่วงทีเลยล่ะ
Paimon:ฮิฮิ เพราะคนเรามีสิ่งที่เรียกว่า "ความร่วมรู้สึก" ยังไงล่ะ
Nahida:"ความร่วมรู้สึก"? ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง... นี่เป็นความรู้ที่ล้ำค่ามากเลย ฉันจะจำเอาไว้นะ
Paimon:จริงสิ เมื่อกี้เธอบอกว่า มีคนกำลังใช้ประโยชน์จากอารมณ์ของพวกเขางั้นเหรอ? หรือว่าเธอพอจะมีข้อสันนิษฐานแล้ว?
Nahida:ใช่ สิ่งที่เหมือนกันของเรื่องนี้ก็คือ ทั้ง Ilman และ Kathya ต่างก็สูญเสียคนที่สำคัญที่สุดไปทั้งคู่
Nahida:พวกเขาสามารถพบกับคนที่พวกเขารักอีกครั้งในความฝัน และอีกฝ่ายก็รู้สึกว่ามันสมจริงซะยิ่งกว่าจะเป็นความฝันธรรมดา ๆ
Nahida:แทนที่จะบอกว่าเป็นเพราะ "ความคิดถึง" แต่ฉันกลับคิดในทางที่แย่มากกว่า นั่นคือมีคนต้องการใช้ประโยชน์จาก "ความคิดถึง" ของพวกเขา
Traveler:แต่อะไรคือแรงจูงใจกันนะ
Paimon:นั่นสิ พวกเขาแค่ดึงดูดคนพวกนี้เข้าสู่ความฝันไปเพื่ออะไรกันนะ?
Nahida:นั่นคือสิ่งที่พวกเราต้องตรวจสอบต่อไป เอาเป็นว่า เรากลับไปที่ "ช่วงเวลาแห่งห้วงฝัน" กันอีกครั้งละกัน
Nahida:ฉันมีลางสังหรณ์ที่ไม่ค่อยดีเลย หวังว่าเรื่องราวจะไม่แย่ไปมากกว่านี้นะ
Localized evidence
No text in the selected or fallback locales.
พูดคุยกับ Kathya
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/3000142948ExcelBinOutput/QuestExcelConfigData.json/44944
1301403
13014
3000142948
{
"type": "QUEST_GUIDE_NPC",
"param": [
"12841",
"",
"",
"",
""
],
"autoGuide": "QUEST_GUIDE_AUTO_ENABLE",
"guideLayer": "QUEST_GUIDE_LAYER_SCENE",
"guideScene": 3,
"guideStyle": "QUEST_GUIDE_STYLE_TARGET"
}{}4