สาวน้อยดอกไม้ไฟกับนิทานสุดอัศจรรย์
พ่อ หนูกลับมาแล้ว!
12010Open quest →Quest Steps
Story evidence
Yoimiya:พ่อ หนูกลับมาแล้ว!
Naganohara Ryuunosuke:งานแสดงดอกไม้ไฟใกล้เข้ามาทุกที ดอกไม้ไฟของแต่ล่ะบ้านก็ใกล้จะเสร็จแล้วล่ะ
Naganohara Ryuunosuke:ว่าแต่สองคนนี้ ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย เพื่อนใหม่เหรอ? หรือว่าลูกค้า?
Yoimiya:ใช่ทั้งหมดนั่นแหละ พวกเค้าเพิ่งมาที่นี่ได้ไม่นาน ในเมื่อมาถึง Inazuma แล้วจะไม่ดูดอกไม้ไฟได้ยังไงกัน?
Naganohara Ryuunosuke:ฮ่าฮ่าฮ่า เอาเป็นว่า หาที่พักผ่อนก่อนเถอะ ฉัน Naganohara Ryuunosuke จะเล่าเกี่ยวกับประวัติศาสตร์อันยาวนานของตระกูล Naganohara ให้พวกเธอฟังเอง
Yoimiya:เรื่องนั้นเอาไว้ก่อนเถอะ พ่อ หนูมีเรื่องอยากจะถาม
Naganohara Ryuunosuke:นานแสนนานก่อนหน้านี้...
Yoimiya:เฮ้อ พ่อเริ่มเล่าเรื่องของตัวเองอีกแล้ว
Yoimiya:ขอโทษด้วยนะ พ่อเคยได้รับบาดเจ็บ จากนั้นหูก็เลยไม่ค่อยดีน่ะ
Paimon:แต่จากบทสนทนาของเมื่อกี้ ก็ดูเหมือนว่าจะไปได้ดีนี่นา...
Naganohara Ryuunosuke:จากนั้น ผู้คนก็ใช้เวลานานพอสมควรถึงจะเข้าใจ มีแร่อยู่ชนิดนึง ผงของมันสามารถนำมาเผาเป็นสีที่สวยงามมาก ๆ ด้วย
Yoimiya:พ่อ พ่อ เดี๋ยวก่อนสิ!
Naganohara Ryuunosuke:ฮะ? ทำไมเหรอ?
Yoimiya:วัสดุทำดอกไม้ไฟที่สั่งไปก่อนหน้านี้ มาส่งแล้วรึยัง?
Naganohara Ryuunosuke:ดอกไม้ไฟของเมื่อวานส่งไปเรียบร้อยแล้ว เมื่อวานซืนก็ด้วย สามวันก่อนก็ด้วย
Yoimiya:ไม่ใช่ พ่อ หนูหมายถึงวัสดุที่สั่งไว้ก่อนหน้านี้น่ะ
Naganohara Ryuunosuke:ของวันนี้ก็ใกล้เสร็จแล้วล่ะ ไม่ต้องห่วง ฝีมือพ่อน่ะยังแจ๋วเหมือนเดิม
Yoimiya:ไม่ใช่ หนูหมายถึงวัสดุ! วัสดุแร่ที่ใช้ทำดอกไม้ไฟน่ะ
Naganohara Ryuunosuke:อะไรนะ?
Yoimiya:วัสดุแร่!
Naganohara Ryuunosuke:อ๋อ ๆ วัสดุแร่?
Paimon:ใช่ ๆๆ วัสดุแร่!
Paimon:อ่า โทษที... กว่าจะคุยกันรู้เรื่อง ฉันลุ้นซะจนเกร็งเลย ฮี่ฮี่
Naganohara Ryuunosuke:ถ้าเป็นวัสดุล่ะก็ ยังไม่มาส่งเลย ส่วนเหตุผลดูเหมือนจะเคยบอกแล้ว แต่พ่อฟังไม่ค่อยชัดน่ะ...
Yoimiya:ไม่เป็นไร ๆ รู้แค่นี้ก็พอแล้ว ถ้างั้นเดี๋ยวไว้ค่อยทำแล้วกัน รอให้พวกเขามาส่งก่อน พ่ออย่าลืมรับด้วยล่ะ
Naganohara Ryuunosuke:อืม ๆ วางใจได้
Yoimiya:ขอโทษด้วย อาจจะเสียงดังไปหน่อย ถ้ามีเรื่องอยากจะถามพ่อ ก็ออกจะวุ่นวายหน่อย ๆ แบบเมื่อกี้น่ะ
Yoimiya:ฮี่ฮี่ ใช่แล้ว พ่อเป็นคนใจดี ทุกคนต่างเคารพเขา
Yoimiya:พ่อไม่เคยทะเลาะกับใคร เพราะเขาได้ยินไม่ค่อยชัด และไม่รู้ว่าคนอื่นพูดอะไร ก็เลยได้แต่ฟังและยิ้มอย่างมีความสุข
Yoimiya:ตอนเด็ก ๆ ฉันนึกว่าพ่อเข้าใจฉันสุด ๆ และรู้สึกว่าไม่ว่าฉันพูดอะไรก็ถูกไปหมด เพราะงั้นฉันเลยจะพูดกับพ่อทุกเรื่องน่ะ
Yoimiya:ต่อมาฉันถึงได้รู้ว่า ที่พ่อยิ้มอย่างมีความสุขแบบนั้น ก็เพราะพ่อได้ยินไม่ชัด แต่ฉันก็ยังเล่าเรื่องให้เขาฟังอยู่ทุกวัน
Paimon:หืม? ทำไมล่ะ?
Yoimiya:แค่ได้เห็นพ่อยิ้ม ฉันก็ดีใจแล้ว แบบนี้เขาจะได้ไม่เหงาไงล่ะ
Yoimiya:แต่ว่าไปแล้ว ในเมื่อวัสดุยังไม่มาส่ง แต่งานดอกไม้ไฟใกล้จะเริ่มขึ้น พวกเราคงต้องคิดหาวิธีอื่นกันแล้วล่ะ...
???:Yoimiya กลับมาแล้วเหรอ?
Yoimiya:ว้าาา...?! อย่าทำให้คนอื่นตกใจสิ บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าอย่าพูดไปเรื่อยน่ะ?
???:ขะ... ขอโทษ...
Yoimiya:รอก่อนนะ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ
Localized evidence
No text in the selected or fallback locales.
ไปที่ "ร้านดอกไม้ไฟ Naganohara"
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/1566564260ExcelBinOutput/QuestExcelConfigData.json/39553
1201003
12010
1566564260
{
"type": "QUEST_GUIDE_LOCATION",
"param": [
"Q12010_Yoimiya_Inazuma_1_Pos",
"",
"",
"",
""
],
"guideLayer": "QUEST_GUIDE_LAYER_SCENE",
"guideScene": 3,
"guideStyle": "QUEST_GUIDE_STYLE_POINT"
}{}3