ความมุ่งมั่นของอัศวิน
ก็บอกแล้วไงว่าอย่าหาเรื่องใส่ตัว
10013Open quest →Quest Steps
Story evidence
เสียงที่ดุร้าย:ก็บอกแล้วไงว่าอย่าหาเรื่องใส่ตัว
Varka:เมื่อกี้คือ... ภาพมายาที่สร้างขึ้นจากความทรงจำงั้นเหรอ?
Diluc:ดูเหมือนจะเป็นกับดักที่วางไว้เพื่อถ่วงเวลาพวกเรา
Paimon:กับดัก? อย่าบอกนะว่าเป็นฝีมือ Lohen อีกแล้ว...
Varka:ไม่หรอก ถ้าเป็นฝีมือของเจ้าเด็กนั่น ต้องมีวิธีที่อันตรายกว่านี้อีกเป็นร้อยวิธีแน่
Varka:คนที่เคยถูก Eroch จับตัวมาก่อน แถมยังรู้จักเวทมนตร์ภาพมายาแบบนี้...
Varka:...ไม่ได้มีแค่ Lohen คนเดียว
Theodore:...ดูจากท่าทางของนายแล้ว ไม่ได้คิดจะมาช่วยฉันสินะ
Lohen:ฉันกลับรู้สึกว่า การจบเรื่องทั้งหมดนี้ให้เร็วที่สุดต่างหาก ถึงจะถือว่าเป็นการช่วยนาย
Theodore:หึ... หึหึ! จบเรื่อง? เพิ่งจะมาพูดเรื่องพวกนี้กับฉันตอนนี้เนี่ยนะ?
Theodore:ตอนที่พวกร่างทดลองหนีไปทั่วทุกที่... และฉันกำลังจะถอดใจ... ใครกันที่บอกให้ฉันทำต่อ!
Theodore:ฮึ่ย... บ้าชะมัด... ร่างทดลอง... หนีไปหมดเลยงั้นเหรอ?
Lohen:...นายไม่ควรเอาตัวเองมาทดลองเร็วขนาดนี้นะ Theodore
Lohen:แค่เจอสถานที่ทดลองของ Eroch และควบคุมกลไกของ Dottore ได้ ก็คิดว่าจะรื้อฟื้นการทดลองของพวกเขาได้งั้นเหรอ?
Lohen:นายดูสภาพตัวเองตอนนี้สิ แค่ขยับนิ้วยังลำบากเลย ได้แต่มองดูร่างทดลองหนีไป
Theodore:Lohen... นาย... คิดจะมาจับฉันงั้นเหรอ?
Lohen:ฮึ ตรงกันข้ามเลยต่างหาก นายคิดว่าเพราะอะไร ทำไมตัวเองถึงยังไม่ถูกมอนสเตอร์ที่หนีไปจับกินล่ะ?
Theodore:นายเป็นคน... จัดการพวกมันเหรอ?
Lohen:มอนสเตอร์ที่หนีไปจากห้องทดลองพวกนั้น ฉันก็จะช่วยจัดการให้ด้วย ถ้าปล่อยพวกมันไว้ พรุ่งนี้กองอัศวินต้องตามเบาะแสมาถึงที่นี่แน่
Theodore:ทำไม... นายถึงต้องช่วยฉันด้วย?
Lohen:ฉันรู้ว่านายจะเอาเลือดเนื้อของมังกรร้าย Ursa ไปทำอะไร รายงานผลการตรวจที่นายเขียนให้ Adorno ฉันได้อ่านแล้วล่ะ
Lohen:เมื่อสังขารโรยรา บาดแผลเก่าก็รุมเร้า... วันดีคืนดีอาจหลับไม่ตื่นเลยก็ได้ เว้นแต่จะมีพลัง "เหนือมนุษย์" บางอย่าง
Theodore:ฉันอุตส่าห์... ซ่อนมันไว้แล้วแท้ ๆ! แม้แต่ Adorno เองก็ยังไม่เห็นเลย!
Lohen:ไม่เห็นต้องแปลกใจกับเรื่องเล็กน้อยแค่นี้เลยนี่
Lohen:ในฐานะเพื่อนที่ถูก "อัศวินผู้เมตตา" ช่วยออกไปจากที่นี่เหมือนกัน การสังเกตเห็นความผิดปกติของนาย ก็เป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่เหรอ?
Theodore:...นี่เหรอเหตุผลที่นายช่วยฉันปกปิด?
Lohen:ไม่ อย่าเข้าใจผิดสิ ฉันอยากให้ Adorno มีชีวิตอยู่ต่อไปอีกสักพักจริง ๆ นะ จะได้ไม่ต้องรับช่วงภาระหน้าที่ที่ไม่จำเป็นยังไงล่ะ
Lohen:แต่สิ่งที่ฉันสนใจมากกว่าคือตัว "พลัง" ต่างหาก
Lohen:นายกำลังกลุ้มใจเรื่องที่การทดลองมอนสเตอร์มาถึงทางตัน แถมร่างกายตัวเองก็แบกรับพลังของ Ursa ไม่ไหวอยู่พอดีไม่ใช่เหรอ?
Lohen:งั้นก็ใช้ฉันเป็นวัตถุดิบในการทดลองสิ
Lohen:...
Theodore:...ถ้าไม่ใช่เพราะนาย พวกเราจะมาถึงจุดนี้ได้ยังไง!
Theodore:สกัดเซรั่ม ทำการทดลองต่อ จับตัว Adorno มาที่นี่... ทั้งหมดนี้เป็นความคิดของนายไม่ใช่รึไง? Lohen!
Lohen:ใช่ เพราะงั้นฉันถึงเตรียมใจรับความล้มเหลวไว้แล้วยังไงล่ะ
Theodore:ล้มเหลว? ทั้งที่อีกแค่นิดเดียว... อีกนิดเดียวแท้ ๆ... ขอแค่นายไม่ทำให้ความแตก เราก็ยังมีโอกาส!
Theodore:Lohen! ฟังฉันนะ เซรั่มของ Ursa ได้ผลจริง ๆ!
Theodore:อาการของ Adorno ดีขึ้นแล้ว ตอนนี้เขาลุกจากเตียงมาเดินได้แล้ว! โชคดีที่มีนายอยู่ ไม่งั้นเขาคงไม่รอดตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้ว...
Theodore:น่าเสียดาย... ที่ตอนนี้ทำได้แค่ผสมเซรั่มความเข้มข้นต่ำลงในอาหารและยาของ Adorno ยังรักษาให้หายขาดไม่ได้...
Lohen:งั้นเหรอ? งั้นก็ดี...
Lohen:เพราะยังไงซะ ยิ่งการทดลองของนายราบรื่นเท่าไหร่ ความหวังที่ฉันจะควบคุมพลังนี้ได้ก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น
Theodore:เอ่อ... นายจะหาเวลาไปเจอเขาหน่อยมั้ย? เขาพูดถึงนายอยู่บ่อย ๆ นะ
Lohen:...ไม่ดีกว่า ฉันไม่อยากฟังเขาบ่น
Lohen:อีกอย่าง การติดต่อที่ไม่จำเป็นมีแต่จะเพิ่มความเสี่ยงที่จะถูกจับได้... พวกเราเหลือเวลาไม่มากแล้ว
Lohen:ไม่ช้าก็เร็วกองอัศวินต้องสังเกตเห็นความผิดปกติแน่ ลูกไม้ตื้น ๆ ถ่วงเวลาได้ไม่นานหรอก นายต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหนถึงจะควบคุมมันได้อย่างสมบูรณ์?
Theodore:ใกล้แล้ว! อีกนิดเดียว! โชคดีที่มีนายคอยช่วย พลังในเซรั่มเสถียรขึ้นมากแล้ว ถึงจะยังไม่ค่อยนิ่งก็เถอะ...
Lohen:...นายอย่ารีบร้อนจนเอาไปให้ตาแก่นั่นใช้เชียวล่ะ
Theodore:จะเป็นแบบนั้นได้ยังไง! คิดมากเกินไปแล้ว ฉันรู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่น่า
Lohen:ใครจะไปรู้? ก่อนที่จะเจอเรื่องยุ่งยาก ทุกคนก็มักจะคิดว่ารู้จักตัวเองดีทั้งนั้นแหละ
Theodore:ฮ่าฮ่า ถ้ามีวันนั้นจริง ๆ นายต่อยหน้าฉันได้เลย!
Lohen:ไม่ทำให้ความแตก? นี่นายคิดจริง ๆ เหรอว่ากองอัศวินจะไม่สงสัยอะไรเลย? นายคิดว่าใครกันที่คอยถ่วงความคืบหน้าในการสืบสวน?
Lohen:มันเป็นการเดิมพันมาตั้งแต่แรกแล้ว เดิมพันด้วยเวลาของเรา เวลาของกองอัศวิน และเวลาของ Adorno... ฉันเคยพูดไปหลายครั้งแล้ว
Lohen:รบแพ้ต้องรู้จักถอย พนันแพ้ต้องรู้จักยอมรับ... การดึงดันอยู่ต่อในสนามรบและที่โต๊ะพนัน มีแต่จะทำให้แพ้ยับกว่าเดิม
Theodore:แล้วนายคิดจะทำยังไง! จะให้เราดูเขาตายไปต่อหน้าต่อตารึไง!
Lohen:ฮึ... ตั้งสติหน่อย สภาพเขาตอนนี้รับพลังของเซรั่มไม่ไหวหรอก นายคิดจะฆ่าเขาด้วยมือตัวเองรึไง!
Theodore:ฉันยังไม่ยอมแพ้หรอก! Lohen... ก่อนที่นายจะมาถึง ฉันก็สกัดเซรั่มขั้นสุดท้ายเสร็จเรียบร้อยแล้ว
Theodore:นี่คือเซรั่มความเข้มข้นสูงที่ผ่านการสกัดซ้ำแล้วซ้ำเล่า... ขอแค่ได้ใช้มัน... ต่อให้เป็นนาย ก็อย่าหวังว่าจะหยุดฉันได้เลย!
Theodore:ในเมื่อนายไม่ยอมร่วมมือด้วย... งั้นก็กลับไปเป็นเหมือนตอนแรกเถอะ ฉันจะทำการทดลองนี้ให้สำเร็จด้วยตัวของฉันเอง!
Varka:...Theodore ค้นพบที่นี่ก่อนใคร ด้วยความทรงจำอันเลือนรางในวัยเด็ก และรื้อฟื้นการทดลองของ Eroch ขึ้นมาอีกครั้งเพื่อยื้อชีวิต Adorno
Varka:เมื่อการทดลองล้มเหลวและมอนสเตอร์หนีไป Lohen ได้พบเขาและให้ความช่วยเหลือ เพื่อสกัดเซรั่มจากมังกรร้าย Ursa ต่อไป...
Varka:ดูเหมือนว่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นที่นี่จะเป็นแบบนี้สินะ
Diluc:คุณจะจัดการกับพวกเขายังไง?
Varka:เฮ้อ... เรื่องพวกนี้ไว้ค่อยโยนไปให้พวก Jean ปวดหัวทีหลังละกัน จะจัดการยังไงก็ตามนั้น
Varka:ที่ฉันกังวลมากกว่าในตอนนี้... คือ "เลือดเนื้อของ Ursa" ที่ซ่อนอยู่ใต้ดินต่างหาก
Localized evidence
ลองผลักประตูเพื่อออกไป
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/3911134956BinOutput/Quest/10013.json/JIJKODHIEED/56
1001306
10013
true
6