ดูเหมือนบรรณาธิการ Shigeru และนักเขียน Junkichi แห่ง "สำนักพิมพ์ Yae" กำลังเถียงเรื่องอะไรกันอยู่..
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMapTH_0.json- JSON Pointer
/1250865726
Main Quests
Story evidence
Shigeru:Junkichi พรุ่งนี้เป็นวันสุดท้ายที่ต้องส่งต้นฉบับแล้ว ห้ามเลื่อนอีกแล้วนะ!
Junkichi:ไม่ว่าจะเร่งยังไงก็ไม่มีประโยชน์ ตอนนี้ดันมาติดตรงเนื้อเรื่องส่วนสำคัญซะด้วย ฉันเองก็ไม่รู้ว่าจะเขียนยังไงดี
Traveler:พวกคุณเถียงอะไรกันอยู่น่ะ?
Shigeru:นะ...นักเดินทางเองเหรอ? เธอมาพอดีเลย ช่วยตัดสินให้ทีสิ
Shigeru:ฉันชื่อ Shigeru บรรณาธิการของ "สำนักพิมพ์ Yae" ส่วนนายคนนี้คือ Junkichi นักเขียนที่ฉันดูแลอยู่
Shigeru:เดิมทีนิยายเรื่องใหม่ของเขา "ศาสตร์การต่อสู้ของโอนิ" นั้นได้รับความนิยมมาก แต่เขามักจะส่งต้นฉบับไม่ตรงเวลา บางทีก็ช้าไปหลายอาทิตย์เลย
Shigeru:คราวนี้เขาดันมาอีหรอบเดิมอีกแล้ว ถ้าพรุ่งนี้ขืนไม่ส่งต้นฉบับล่ะก็ นิยายรวมเล่มฉบับเดือนนี้คงพิมพ์ไม่ทันตามเวลาแน่ ๆ
Junkichi:แต่ถ้าไม่ได้จริง ๆ ก็แค่เลื่อนวันวางขายออกไป ยังไงซะพวกผู้อ่านขาประจำก็ยอมควักเงินจ่ายอยู่ดี
Shigeru:อย่าล้อเล่นสิ ถ้าไม่สามารถปล่อยนิยายได้อย่างต่อเนื่องล่ะก็ ชื่อเสียงของนิยายก็จะดิ่งลงทันทีเลยนะ!
Junkichi:แต่ฉันไม่มีแรงบันดาลใจเลยนี่นา แทนที่จะเขียนเรื่องน่าเบื่อ ๆ สู้ฉันขอคิดเรื่องที่น่าสนใจจริง ๆ จะดีกว่า!
Shigeru:แต่นักเขียนคนอื่น ๆ เค้าส่งต้นฉบับเกือบจะครบกันหมดแล้วนะ เหลือก็แต่นายคนเดียวนี่แหละ!
Traveler:บางทีคุณ Junkichi อาจจะต้องการแรงบันดาลใจจริง ๆ ก็ได้...
Junkichi:ใช่แล้ว! เพื่อนคนนี้เข้าใจฉันจริง ๆ ฉันต้องการแรงบันดาลใจ!
Junkichi:บางทีถ้าได้ออกไปตระเวนหาแรงบันดาลใจตามที่ต่าง ๆ ฉันก็น่าจะรู้ว่าจะเขียนอะไรต่อดี!
Shigeru:เฮ้ ครั้งก่อนนายก็อ้างแบบนี้เพื่อขอเลื่อนออกไปวันนึง ยังคิดจะมาไม้นี้อีกเหรอ?
Junkichi:คราวนี้ไม่อีกแล้วล่ะ เชื่อฉันสักครั้งเถอะนะ!
Shigeru:จริง ๆ เลยเชียว...เอาเถอะ จะเชื่อนายอีกสักครั้งแล้วกันนะ...
Shigeru:จะขอเลื่อนไม่ได้อีกแล้วนะ เข้าใจมั้ย?
Junkichi:รู้แล้ว รู้แล้ว....
Junkichi:เฮ้อ...เห็นทีคราวนี้คงจะเลื่อนไม่ได้อีกแล้วจริง ๆ สินะเนี่ย...
Junkichi:ในบทที่ฉันกำลังเขียนน่ะ ตัวเอกกำลังเตรียมตัวสำหรับการต่อสู้ครั้งต่อไป
Junkichi:ฉันรู้สึกว่า เขาต้องมีอาวุธที่แข็งแกร่งกว่านี้ ขอคิดก่อนนะ...
Junkichi:เราไปดูที่ ร้านตีเหล็ก Amanoma กันเถอะ
Junkichi:ในบทที่ฉันกำลังเขียนน่ะ ตัวเอกกำลังอยากจะขายสิ่งของที่ได้มา ระหว่างการผจญภัยเพื่อหาเงิน
Junkichi:เพราะแบบนี้ ก็เลยต้องติดต่อกับพวกคนซื้อของหลาย ๆ แบบน่ะ...
Junkichi:ฉันว่า...เราไปดูที่ร้านขายของชำ Tsukumomono กันเถอะ
Junkichi:บทที่ฉันกำลังเขียน ตัวเอกกำลังไปอาณาเขตของศัตรูเพียงลำพัง
Junkichi:ถ้าอยากจะจัดการกับเหล่าศัตรูในนั้น ก็จำเป็นต้องรวบรวมข้อมูลเสียก่อน ทำยังไงเขาถึงจะผ่านด่านนี้ไปได้อย่างราบรื่นนะ...
Junkichi:เฮ้อ เราไปสังเกตการทำงานของเหล่า Doushin กันก่อนดีกว่า
Junkichi:ประกายไฟพุ่งกระจาย ค้อนและทั่งตีเหล็กก็กระทบกันไม่หยุดหย่อน
Junkichi:ร้านตีเหล็ก Amanoma ช่างเป็นที่ที่คึกคักเสียจริง ๆ!
Junkichi:เหล่าช่างตีเหล็กใช้แค่เครื่องมือธรรมดา ๆ ก็สามารถเปลี่ยนหินแร่ให้เป็นอาวุธที่ยอดเยี่ยมได้
Junkichi:ถ้าสามารถใช้การเล่นแร่แปรธาตุระหว่างขั้นตอนการหลอมอาวุธได้ จะสามารถสร้างอาวุธวิเศษที่ไม่มีใครเทียบได้มั้ยนะ?
Junkichi:อื้ม! ไอเดียนี้ใช้ได้เลย ให้ตัวเอกมี...อาวุธที่แข็งแกร่งที่สุด ซึ่งสร้างมาจากการเล่นแร่แปรธาตุ!
Junkichi:และต้องตั้งชื่อให้อาวุธชิ้นนี้... พร้อมทั้งที่มาเจ๋ง ๆ ด้วย
Junkichi:ใช่แล้ว เอาแบบนี้แหละ!
Junkichi:นักเดินทาง เรากลับกันเถอะ ฉันจะเอาไอเดียนี้ไปบอก Shigeru
Junkichi:ในร้านขายของชำ Tsukumomono มีสินค้าหลายชนิด ซึ่งคล้ายกับที่ตัวเอกเก็บมาระหว่างการผจญภัย
Junkichi:คุณ Aoi มักจะบอกว่า "สิ่งของที่ดูธรรมดา ๆ บางอย่าง อาจจะถูกใจผู้ซื้อคนพิเศษบางคนก็เป็นได้"
Junkichi:เฮ้อ...ดูท่าทาง ถ้าอยากจะขายสินค้าให้ได้ราคาดี สิ่งสำคัญคือต้องเข้าใจความต้องการของผู้ซื้อสินะ
Junkichi:แต่ถ้าจะเขียนแบบนี้ล่ะก็ คงต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการอธิบายข้อมูลเชิงจิตวิทยา ซึ่งไม่น่าจะเข้ากับธีมหลักของนิยาย "ศาสตร์การต่อสู้ของโอนิ" สักเท่าไหร่....
Junkichi:งั้นให้ตัวเอกอ่านใจคนได้แล้วกัน แบบนี้เขาจะได้ล่วงรู้ความต้องการของผู้ซื้อได้อย่างชัดเจนไงล่ะ...
Junkichi:นี่คือ "การเติบโต" ของตัวละครต่างหากล่ะ ไม่เป็นไรหรอก ๆ
Junkichi:ฉันมีแรงบันดาลใจแล้ว ฉันรู้แล้วว่าจะเขียนยังไง!
Junkichi:นักเดินทาง เรากลับกันเถอะ ฉันจะเอาไอเดียนี้ไปบอก Shigeru
Junkichi:เหล่า Doushin คอยดูแลความปลอดภัยของ Hanamizaka อย่างแน่นหนา บุคคลที่น่าสงสัยไม่น่าจะรอดสายตาของพวกเขาไปได้
Junkichi:อัศวินของประเทศศัตรูมีหน้าที่เหมือนกับ Doushin แต่เพื่อให้เรื่องราวน่าสนใจขึ้น งั้นก็ให้ทหารรักษาการณ์ ...มีความแข็งแกร่งเป็นสิบเท่าเลยแล้วกัน
Junkichi:ผู้คนสามารถสังเกตได้จากตัวเลขโดยตรง แบบนี้ถึงสามารถแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของตัวละครได้!
Junkichi:จะให้ตัวเอกแก้ปัญหายังไงน่ะเหรอ... ก็ให้ตัวเอกมี... อ่า ความสามารถในการปลอมตัวไงล่ะ แบบที่สามารถเปลี่ยนรูปร่างและเสียงได้อย่างอิสระ...
Traveler:จู่ ๆ ก็เพิ่มพล็อตเรื่องเข้ามาอีกแล้ว...
Junkichi:นี่คือความสามารถที่ซ่อนอยู่ของตัวเอกน่ะ ซึ่งเมื่อเจอศัตรูที่ต้องใช้ความสามารถนี้จัดการ แน่นอนว่าก็ต้องควักมันออกมา
Traveler:ฉันว่า คุณแต่งขึ้นสด ๆ สินะเนี่ย?
Junkichi:จะ...จะเป็นไปได้ยังไง... ฉันคิดไว้ตั้งนานแล้วต่างหาก
Junkichi:เอาเป็นว่า ตามนี้แล้วกัน เราเอาไอเดียนี้กลับไปบอก Shigeru กันเถอะ
Junkichi:เราไปร้านตีเหล็ก Amanoma กันมา และฉันก็หาแรงบันดาลใจสำหรับเนื้อเรื่องใหม่เจอแล้วล่ะ!
Shigeru:โอ้? ไปหาข้อมูลจริง ๆ เหรอเนี่ย ไม่เลวเลย ๆ ไหนลองเล่ามาสิ!
Junkichi:และในคืนหนึ่ง จู่ ๆ ตัวเอกก็พบว่าตัวเองมีเคล็ดวิชาตีเหล็กด้วยศาสตร์การเล่นแร่แปรธาตุ "การปรากฏตัวอีกครั้งของดาบอันเลื่องชื่อ"
Junkichi:ต่อให้เป็นดาบขึ้นสนิม เพียงแค่เอ่ยชื่อ ก็สามารถเปลี่ยนมันให้เป็นอาวุธวิเศษได้!
Junkichi:แล้วทีนี้ก็...ทำไมเหรอ?
Shigeru:เฮ้...นี่นายคิดจะมาไม้นี้อีกแล้วใช่มั้ย!
Shigeru:ฉันว่านายน่ะ! คิดจะใช้พล็อตเรื่องที่เพิ่มขึ้นมาใหม่ทำให้เนื้อเรื่องเดินหน้าใช่มั้ย
Shigeru:จากนั้นนายก็จะเพิ่มรายละเอียดให้พล็อตเรื่องพวกนั้นซับซ้อนยิ่งกว่าเดิม เพื่อเขียนบทตอนใหม่ให้เสร็จ ๆ ไปใช่มั้ย?
Shigeru:ต่อให้นายจะชอบตัวละครตัวนี้แค่ไหน ก็อย่าให้องค์ประกอบของตัวละครเยอะขนาดนี้สิ! ผู้อ่านเค้าก็งงกันพอดี!
Junkichi:สไตล์ของฉันเป็นแบบนี้มาตลอด เนื้อเรื่องที่สดใหม่แบบนี้ ผู้อ่านต้องชอบแน่ ๆ!
Shigeru:ให้มันน้อย ๆ หน่อยเถอะ ฉันว่าตอนนี้ผู้อ่านคงเริ่มสับสนกับสิ่งที่นายคิดขึ้นมาใหม่แล้วล่ะ!
Junkichi:ฉันไม่พูดกับนายแล้ว ความคิดของนายน่ะโบราณเกินไป เราให้นักเดินทางท่านนี้เป็นคนตัดสินดีกว่า
Junkichi:นักเดินทาง เธอว่าฉันกับ Shigeru ใครกันที่คิดถูก?
Traveler:อันที่จริงไอเดียของคุณ Junkichi ก็ไม่เลวเลย...
Shigeru:ไม่เลวเลย? ขืนเขียนแบบนั้นต่อไป สุดท้ายเขาคงได้งงตาแตกเพราะพล็อตเรื่องพวกนั้นน่ะแหละ!
Junkichi:ฮ่าฮ่าฮ่า เห็นมั้ยล่ะ นักเดินทางก็ยังสนับสนุนฉันเลย แสดงว่าไอเดียของฉันดึงดูดผู้อ่านได้!
Junkichi:สิ่งที่สำคัญที่สุดของนิยายก็คือเนื้อเรื่องที่สดใหม่ซึ่งดึงดูดใจผู้อ่าน ตอนนี้ฉันก็เขียนตามแนวคิดนี้
Shigeru:ฉันว่านายน่ะ...
Junkichi:ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันรู้ดีว่าฉันจะเขียนอะไร และการเขียนแบบนี้จะต้องได้รับคำวิจารณ์ที่ดีแน่นอน นายคอยดูก็แล้วกัน
Traveler:อันที่จริงไอเดียของคุณ Shigeru ก็สมเหตุสมผลดี...
Junkichi:สมเหตุสมผล? ความสมเหตุสมผลจะสำคัญกว่าความสดใหม่ได้ยังไงกัน เนื้อเรื่องที่ไม่ดึงดูดผู้อ่านน่ะ ต่อให้สมเหตุสมผลแค่ไหน ก็น่าเบื่ออยู่ดี!
Shigeru:เจ้าบ้านี่...ขืนนายเอาแต่ใส่ความสดใหม่เข้าไปเรื่อย ๆ พอถึงช่วงที่เขียนตอบจบ นายได้ปวดหัวกับพล็อตพวกนี้แน่!
Junkichi:ฉะ...ฉันจดเอาไว้แล้วล่ะ ช่วงที่เขียนตอนจบจะมีปัญหาได้ยังไงกัน!
Shigeru:ขนาดนายยังต้องจดเอาไว้ถึงจะจำพล็อตเรื่องพวกนี้ได้ แล้วจะให้ผู้อ่านทำเหมือนกับนาย อ่านไปด้วยจดไปด้วยรึไง?
Junkichi:เอ่อ...นั่น...
Shigeru:ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ให้นายใช้พล็อตเรื่องพวกนี้นะ แต่ถ้าใช้ ก็ต้องระวังเรื่องการเลือกวิธีและความถี่ในการใช้ด้วย
Shigeru:การเขียนนิยายน่ะ ถ้าจะให้พูดก็เหมือนกับการออกแรง ถ้าทุ่มไปสุดแรงตั้งแต่เริ่มล่ะก็ ช่วงท้าย ๆ ก็จะยิ่งอ่อนแรง
Shigeru:ต้องค่อย ๆ ก้าวไปทีละก้าวอย่างมั่นคง นี่ถึงจะเป็นสิ่งสำคัญ ที่จะทำให้นิยายประสบความสำเร็จได้ นายเชื่อฉันเถอะนะ
Junkichi:กะ...ก็ได้...เฮ้อ...
Junkichi:เราไปสำรวจที่ร้านขายของชำ Tsukumomono กันเถอะ ฉันเจอแนวทางของเนื้อเรื่องแล้วล่ะ!
Shigeru:โอ้? ไม่เลวเลย ๆ ไหนลองเล่ามาสิ!
Junkichi:จู่ ๆ ตัวเอกก็ค้นพบเคล็ดวิชาลับ "ดวงตาแห่งการรับรู้"
Junkichi:ซึ่งเคล็ดวิชาลับนี้ทำให้เขาสามารถอ่านใจคนได้ ทีนี้เวลาที่เขาทำธุรกิจกับคนอื่น ก็จะถือไพ่เหนือกว่าทุกครั้งยังไงล่ะ
Junkichi:แล้วทีนี้ก็...เอ๊ะ ทำไมเหรอ?
Shigeru:เฮ้...นี่นายคิดจะมาไม้นี้อีกแล้วใช่มั้ย!
Shigeru:ฉันว่านายน่ะ! คิดจะใช้พล็อตเรื่องที่เพิ่มขึ้นมาใหม่ทำให้เนื้อเรื่องเดินหน้าใช่มั้ย
Shigeru:จากนั้นนายก็จะเพิ่มรายละเอียดให้พล็อตเรื่องพวกนั้นซับซ้อนยิ่งกว่าเดิม เพื่อเขียนบทตอนใหม่ให้เสร็จ ๆ ไปใช่มั้ย?
Shigeru:ต่อให้นายจะชอบตัวละครตัวนี้แค่ไหน ก็อย่าให้องค์ประกอบของตัวละครเยอะขนาดนี้สิ! ผู้อ่านเค้าก็งงกันพอดี!
Junkichi:สไตล์ของฉันเป็นแบบนี้มาตลอด เนื้อเรื่องที่สดใหม่แบบนี้ ผู้อ่านต้องชอบแน่ ๆ!
Shigeru:ให้มันน้อย ๆ หน่อยเถอะ ฉันว่าตอนนี้ผู้อ่านคงเริ่มสับสนกับสิ่งที่นายคิดขึ้นมาใหม่แล้วล่ะ!
Junkichi:ฉันไม่พูดกับนายแล้ว ความคิดของนายน่ะโบราณเกินไป เราให้นักเดินทางท่านนี้เป็นคนตัดสินดีกว่า
Junkichi:นักเดินทาง เธอว่าฉันกับ Shigeru ใครกันที่คิดถูก?
Junkichi:เราไปสังเกตการทำงานของเหล่า Doushin มาน่ะ ฉันเจอแนวทางของเนื้อเรื่องแล้วล่ะ!
Shigeru:โอ้? ไม่เลวเลย ๆ ไหนลองเล่ามาสิ!
Junkichi:จู่ๆ ตัวละครหลักก็พบว่าตัวเองมีความสามารถในการปลอมตัวได้ แบบที่สามารถเปลี่ยนรูปร่างและเสียงได้อย่างอิสระ...นั่นก็คือ "กระจกลวงตา" นั่นเอง!
Junkichi:ทีนี้ไม่ว่าศัตรูจะป้องกันตัวยังไง ก็ไม่สามารถหยุดตัวเอกได้หรอก!
Shigeru:เฮ้...นี่นายคิดจะมาไม้นี้อีกแล้วใช่มั้ย!
Shigeru:ฉันว่านายน่ะ! คิดจะใช้พล็อตเรื่องที่เพิ่มขึ้นมาใหม่ทำให้เนื้อเรื่องเดินหน้าใช่มั้ย
Shigeru:จากนั้นนายก็จะเพิ่มรายละเอียดให้พล็อตเรื่องพวกนั้นซับซ้อนยิ่งกว่าเดิม เพื่อเขียนบทตอนใหม่ให้เสร็จ ๆ ไปใช่มั้ย?
Shigeru:ต่อให้นายจะชอบตัวละครตัวนี้แค่ไหน ก็อย่าให้องค์ประกอบของตัวละครเยอะขนาดนี้สิ! ผู้อ่านเค้าก็งงกันพอดี!
Junkichi:สไตล์ของฉันเป็นแบบนี้มาตลอด เนื้อเรื่องที่สดใหม่แบบนี้ ผู้อ่านต้องชอบแน่ ๆ!
Shigeru:ให้มันน้อย ๆ หน่อยเถอะ ฉันว่าตอนนี้ผู้อ่านคงเริ่มสับสนกับสิ่งที่นายคิดขึ้นมาใหม่แล้วล่ะ!
Junkichi:ฉันไม่พูดกับนายแล้ว ความคิดของนายน่ะโบราณเกินไป เราให้นักเดินทางท่านนี้เป็นคนตัดสินดีกว่า
Junkichi:นักเดินทาง เธอว่าฉันกับ Shigeru ใครกันที่คิดถูก?
Localized evidence
ดูเหมือนบรรณาธิการ Shigeru และนักเขียน Junkichi แห่ง "สำนักพิมพ์ Yae" กำลังเถียงเรื่องอะไรกันอยู่..
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/1250865726นิยายเล่มนี้...สุดยอดมั้ย?
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/448345935No text in the selected or fallback locales.
ExcelBinOutput/MainQuestExcelConfigData.json/106922010
IQ
41010
Actor/Quest/IQ22010
true