Ghost

Book Codex

เฮ็กซ์ & ฮาวด์-V

book_codex50018005

Localized evidence

Text fields

2 fields
"ฉันจะแนะนำตัวอีกครั้งนะ ชื่อของฉันคือ Nottfriga บางทีเธออาจจะคุ้นกับฉายาของฉันมากกว่า ผู้คนเรียกฉันว่าแม่มดแห่งรัตติกาล"
Nottfriga พูด เส้นผมสีทองอ่อนพลิ้วของเธอค่อย ๆ เปลี่ยนสี จนในที่สุดมันกลายเป็นสีดำสนิท กลมกลืนไปกับสีดำของท้องฟ้ายามค่ำคืนนอกหน้าต่าง ดวงตาดุจฟ้าครามของเธอก็เปลี่ยนเป็นสีดำยามค่ำคืน และกลายเป็นสีดำสนิท

"ตอนนี้ฉันเป็นเจ้านายของเธอ แน่นอนว่า ฉันจะสอนเธออย่างดี"
Nottfriga ย่อตัวลงและสวมปลอกคอที่ไม่รู้ว่าเอาออกมาจากไหนให้ Dietrich ปลอกคอค่อย ๆ หดเล็กลงในขณะที่ Dietrich ดิ้น และสุดท้ายมันสวมอยู่บนคอของเขาอย่างแน่น ไม่ว่าเขาจะสะบัดหัว หรือใช้อุ้งเท้าเกาสักกี่ครั้งมันก็ไม่ขยับเลยสักนิด

"เฮ้อ เสียเวลาไปไม่น้อยเลยนะเนี่ย รีบไปกันเถอะ"
Nottfriga ลุกขึ้นและเดินออกไปจากเมือง Dietrich พยายามรวบรวมกำลังของเขา และร้องครางหงิง ๆ เพราะอยากหนีไปทางคฤหาสน์ของชนชั้นสูง แต่ก็ไม่มีประโยชน์ ปลอกคอของเขาควบคุมร่างกายเขาไว้ทั้งหมด เขาทำได้เพียงเดินตาม Nottfriga ไปเท่านั้น

Nottfriga ปรายตามอง Dietrich ผู้ที่เดินตามเธอมาอย่างไม่เต็มใจ พลางใช้นิ้วของเธอม้วนปอยผมเป็นวง
"เห็นเธอดิ้นมันก็สนุกอยู่หรอกนะ แต่เสียงดังชะมัด ถ้าเธออยากจะเห็นเวทมนตร์บทใหม่ "ค่ำคืนแห่งความเงียบงัน" ของฉันล่ะก็ ลองร้องอีกทีดูสิ"
ทันใดนั้นดูเหมือนว่าโลกทั้งใบเงียบลงทันที สัญชาตญาณเตือน Dietrich ว่า เขาต้องไม่เป็นหนูทดลองเวทมนตร์บทใหม่ของเธอ
"ฉันจะแนะนำตัวอีกครั้งนะ ชื่อของฉันคือ Nottfriga บางทีเธออาจจะคุ้นกับฉายาของฉันมากกว่า ผู้คนเรียกฉันว่าแม่มดแห่งรัตติกาล"
Nottfriga พูด เส้นผมสีทองอ่อนพลิ้วของเธอค่อย ๆ เปลี่ยนสี จนในที่สุดมันกลายเป็นสีดำสนิท กลมกลืนไปกับสีดำของท้องฟ้ายามค่ำคืนนอกหน้าต่าง ดวงตาดุจฟ้าครามของเธอก็เปลี่ยนเป็นสีดำยามค่ำคืน และกลายเป็นสีดำสนิท

"ตอนนี้ฉันเป็นเจ้านายของเธอ แน่นอนว่า ฉันจะสอนเธออย่างดี"
Nottfriga ย่อตัวลงและสวมปลอกคอที่ไม่รู้ว่าเอาออกมาจากไหนให้ Dietrich ปลอกคอค่อย ๆ หดเล็กลงในขณะที่ Dietrich ดิ้น และสุดท้ายมันสวมอยู่บนคอของเขาอย่างแน่น ไม่ว่าเขาจะสะบัดหัว หรือใช้อุ้งเท้าเกาสักกี่ครั้งมันก็ไม่ขยับเลยสักนิด

"เฮ้อ เสียเวลาไปไม่น้อยเลยนะเนี่ย รีบไปกันเถอะ"
Nottfriga ลุกขึ้นและเดินออกไปจากเมือง Dietrich พยายามรวบรวมกำลังของเขา และร้องครางหงิง ๆ เพราะอยากหนีไปทางคฤหาสน์ของชนชั้นสูง แต่ก็ไม่มีประโยชน์ ปลอกคอของเขาควบคุมร่างกายเขาไว้ทั้งหมด เขาทำได้เพียงเดินตาม Nottfriga ไปเท่านั้น

Nottfriga ปรายตามอง Dietrich ผู้ที่เดินตามเธอมาอย่างไม่เต็มใจ พลางใช้นิ้วของเธอม้วนปอยผมเป็นวง
"เห็นเธอดิ้นมันก็สนุกอยู่หรอกนะ แต่เสียงดังชะมัด ถ้าเธออยากจะเห็นเวทมนตร์บทใหม่ "ค่ำคืนแห่งความเงียบงัน" ของฉันล่ะก็ ลองร้องอีกทีดูสิ"
ทันใดนั้นดูเหมือนว่าโลกทั้งใบเงียบลงทันที สัญชาตญาณเตือน Dietrich ว่า เขาต้องไม่เป็นหนูทดลองเวทมนตร์บทใหม่ของเธอ

Evidence locale: th

Text source
Path
Readable/TH/Book137_TH.txt
JSON Pointer
/
เฮ็กซ์ & ฮาวด์-V
เฮ็กซ์ & ฮาวด์-V

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/429585559

Relationships

3 links

Properties

3
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/BooksCodexExcelConfigData.json
JSON Pointer
/175
id
50018005
sortOrder
4045
materialId
100572